kāntḷ (p. 104) s. The November-flower plant, கார்த்திகைப்பூ. Gloriosa superba, L. 2. [in love poetry.] The wearing of the காந்தள் flower by the disappointed lover. (See மட லூர்தல்.) 3. Soap, சவக்காரம். (M. Dic) (p.) காந்தள்போலியகரம், Hands resembling in form the காந்தள் flower. செங்காந்தள், s. The red species of காந்தள். வெண்காந்தள், s. The white species of காந்தள். 41) *

kāram (p. 104) s. A caustic; a corrosive of any kind; an escharotic, கார்ப்புப்பு. 2. Alkali, soda, potash, &c.; impure corbonate of soda, சாம்பலுப்பு. (Mat. Ind.) 3. Washerman's lye, lixivium, சீலையழுக்குவாங்குங் காரம். 4. A mordant; an alkaline preparation for fixing colours, சாயமிடுங்காரம். Wils. p. 263. KSHARA. The காரம் are five in number, viz.: சவக்காரம், soap. 2. சீனக்காரம், alum. 3. பொரிகாரம், another kind of alum. 4. வெண் காரம், borax. 5. காடிக்காரம், lunar caustic. 5. (p.) Act, acting, doing, agency, காரியம். 6. A termination denoting action, agency --as உங்காரம். wils. p. 213. KARA.. காரக்கல், s. A kind of caustic mineral, விஷக்கல். காரங்கட்ட, inf. To strengthen the blue die by adding other ingredients. 2. To prepare caustics with various ingredients. காரங்கூட்ட, inf. To prepare dyer's lye, காரஞ்சேர்க்க. காரச்சீலை, s. A corrosive plaster, a blister, புண்ணுக்குப்போடுமோர்மருந்துச்சீலை. காரத்திரி, s. A kind of seton with a corrosive or caustic preparation on it, inserted in an abscess, &c., காரச்சீலைத்திரி. காரநீர், s. Dyer's lye made of alum, rust, &c., காரமாயசாயநீர். காரப்பசை, s. A cement of solder of குன்றிமணி seeds and alum, used by gold or silver smiths, காரமானபசை. காரம்போட, inf. To apply alkali, caustic, &c. காரம்போட்டுவெளுக்க, inf. To whiten cloth, &c., with lye or alkali. காரம்வைத்துப்புண்ணாக்க, inf. To make a sore by applying a corrosive, for reducing a tumour, &c. காரம்பூச, inf. To imbue cloth with alum--as a dyer, that it may retain the colour. காரலவணம், s. A corrosive preparation. 107)

kurumuṟai (p. 126) s. Soap, சவக்காரம். 2. A kind of arsenic, கோடாசுளி. 17)

kūrmaikkrivāḷ (p. 135) s. Soap, சவக்கா ரம். 22)

catti (p. 159) s. Ability, power, strength, energy, prowess, வல்லமை. 2. The female energy or active power of deity in all the operations of creating, preserving, destroying, &c., பராசத்திமுதலியன.--Note. Each form of the deity is represented as having a distinct சத்தி described as his consort. 3. A name of பார்வதி. 4. The female organ, as the counter part of the phallic emblem of Siva, ஆவிடையார். 5. An iron spear or dart, கைவேல். W. p. 824. SAKTI. 6. Sulphur, கந்தகம். 7. Soap, சவக்காரம். 8. Bismuth pyrites, நிமிளை. 9. [for சத்திரம்.] An umbrella or parasol, குடை. 1. The white parasol as a badge of royalty, வெண்குடை. 11. Pursuit after works, ceremonies, &c., as one of the five சிவதத்துவம்.--Note. The three saktis are, 1. இச்சாசத்தி. 2. ஞானாசத்தி. 3. கிரியாசத்தி, which see. To these are added சிறசத்தி, and பராசத்தி. Others add 1. திரோதானசத்தி. 2. மாயாசத்தி. 3. விந்துச்சத்தி. சத்திக்குத்தக்கதாய்ச்செய். Do according to your ability. அதெனக்குச்சத்தியாய்க்கிடைக்கும். I shall eventually get it. சத்திகுறைய, inf. To be wanting in strength. சத்திசெலுத்த, inf. To authorise. (p.) சத்திபூசை, s. The puja-worship of the வாமர் sect, performed in secret with raw flesh, ardent spirit, &c. The object of worship being the privities of a naked woman, in personification of the fecundating and operative principle of deity in nature. சத்தியுள்ளவன், s. A rich man, a man of influence. (c.) சத்தியில்லாதவன், s. An incompetent person, a weak person. (c.) சத்திவிளங்க, inf. [loc.] To become manifest as power, a miraculous power. அருட்சத்தி, s. [in சிவஞானபோதம்.] The active energy of deity which is said to enlighten the soul and to be a source of benefit to all animated beings. சிவசத்தி, s. Sakti, or active power considered in its inseparable connection with Siva. (சிவ.சி.) 2. (R.) The consort of Siva, பார்வதி. 3. Siva and his consort. திரவியசத்தி, s. Pecuniary ability. மந்திரசத்தி, s. The force or virtue of incantations. சரீரசத்தி, s. Bodily power, vigor of body. பிரபுத்துவசத்தி, s. Princely dignity, power of rank, &c. வீரசத்தி, s. Valor. 51) *

cvkkḷi (p. 170) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To taste unpleasantly, to grow foul --as an unwashed mouth in time of sickness, See சவர்க்களிக்க. (c.) 26) *

cavakkāram (p. 170) s. [properly சர்வக்ஷாரம்.] Soap, any substance of an alkaline or soapy nature; commonly written சவுக்காரம். W. p. 98. SARVVAKSHA'RA. 27)

cvkkuccvkkeṉl (p. 170) v. noun. Being flexible, elastic, bending--as young twigs, வளைந்துகொடுக்கை. (c.)

cvngku (p. 171) கிறேன், சவங்கினேன், வேன், ச வங்க, v. n. (also சவுங்கு.) To faint, droop, languish, சோர. 2. To be lean, emaciated, reduced, உடல்மெலிய. 3. To become enervated, dispirited, disheartened, மனமெலிய. Compare தவங்கு. (c.) சவக்கம், v. noun. [prov.] Faintness, drooping--as தவக்கம், வாட்டம். 3)

cavam (p. 171) s. A corpse, a carcass, பிரேதம். (c.) W. p. 834. S'AVA. 2. A vampire or demon, பிசாசம். (Compare சாவு.) 3. Speed, velocity, சீக்கிரம். (சது.) W. p. 346. JAVA. சவக்காடு, s. A burial place not enclosed. (p.) சவக்காலை, s. [prov.] A grave-yard, a cemetry; [ex காலை, enclosure.] சவக்கிரியை, s. The funeral rite performed by a Siva guru, when practicable, and not by a brahman, before the burning or burial. 2. Funeral rites, ceremonies, &c., in common. சவக்குழி--சவவறை, s. A grave, a sepulchre. சவங்கட்ட, inf. [prov.] To tie up a corpse in a winding sheet with three strips of cloth. சவங்கிளப்ப, inf. To disinter, tear up a corpse--as dogs, jackals, &c. சவச்சேமம், s. Interment, (lit.) a secure disposal of the corpse. 2. Preparation of a corpse for taking it to the funeral pile or grave. (c.) சவத்துக்குமாரடிக்க, inf. To beat the breast at a funeral, in grief, &c.; also used as a curse. சவந்தளம்ப, inf. To be termulous, as the corpse when carried; sometimes supposed to be caused by a demon shaking it, and regarded as ominous of other deaths in the family. சவப்பெட்டி, s. A coffin. சவம்விழ. May some one of your family die. (lit.) to fall, as a corpse. 12) *

cvrkkḷikk (p. 171) inf. To taste unpleasantly, as the mouth of a sick person, வாயரோசிகமாயிருக்க. See சவக்களி, v. 21) *

cvukkārm (p. 172) s. Soap. See சவக்கா ரம். (c.) சவுக்காரப்பிலுக்கு, s. [loc.] Foppery, vanity in dress, கோலாகலம். 25) *

cāvuṉ (p. 180) s. Soap, சவக்காரம். (M. Dic.) 46) *

ciruṭṭiyāḷṉ (p. 185) s. Soap, சவக்காரம். (M. Dic.) 79) *

cuṭlai (p. 193) s. A burning ground, a place for burning dead bodies, மயானம்; [ex சுடு, burn.] (c.) சுடலையிற்பேய். Devils that haunt burning places. சுடலைகாக்க, inf. To watch the funeral pile till the body is consumed; the office of a பறையன். சுடலைக்கரை, s. A place for burning the dead. சுடலைக்காடு, s. As சுடுகாடு. சுடலைக்குருவி, s. [prov.] A bird of passage with a long tail and large crest; which is active chiefly by night. Compare சாக்குருவி. சுடலைஞானம், s. (Sometimes சுடுகாட்டு வைராக்கியம்.) Solemn but transient impressions at a cremation. சுடலைநீறு, s. Ashes from the funeral pile. சுடுகாட்டுச்சாம்பல். சுடலைமாடன், s. An imp, a horrid goblin, ஓர்பேய். சுடலையாடி, s. Siva, who dances where bodies are burnt; i. e., the Destroyer, சிவன். 2. (R.) Soap, சவக்காரம். 25)