arcṉ (p. 22) s. (plu. அரசர்.) A king, prince. இராசா. 2. A supreme master, God, எப்பொருட்குமிறைவன். 3. The planet Jupiter, வியாழம். 4. The title of the chief of the முக்குவர் caste, முக்குவர்தலைவன்.--Note. There were three famous kings; viz.: 1. சேரன். 2. சோழன். 3. பாண்டியன், which see. (p.) அரசரொளி, s. The splendor or glory of kings; it is of four kinds; viz.: 1. கொடை, gifts. 2. தலையளி, condescension. 3. செங்கோல், justice. 4. குடியோம் பல், care of his subjects. அரசர்குணம், s. The three properties of kings; viz.: 1. தூங்காமை, decision. 2. கல்வி, learning. 3. துணிவு, prowess. அரசர்க்குக்குழு, s. The five different officers of a king; viz.: 1. Ministers, மந்திரியர். 2. Soothsayers, புரோகிதர், 3. Generals, சேனாபதியர். 4. Messengers, தூதர். 5. Spies, வேயர். அரசர்க்குத்துணைவர், s. The eight assistants of a king; viz.: 1. Ministers, மந்திரியர். 2. Rulers, கருமாதிகாரர். 3. Relations, சுற்றம். 4. Door-keepers, கடை காப்பாளர். 5. Citizens of his capital, நகர மாக்கள். 6. Commanders, படைத்தலைவர். 7. Cavaliers, இவுளிமறவர். 8. Warriors on elephants, யானைவீரர். அரசர்க்குறுதிச்சுற்றம், s. The five confidential servants of a king, as, Companions, நட்பர்; Brahmans, அந்தணாளர்; Cooks, மடையர்; Physicians, மருத்துவர், and Prophets, நிமித்திகர். அரசர்சின்னம், s. The twenty-one distinguishing marks of a king. See இராசசின்னம். அரசர்நால்வகையியல்பு, s. The four special qualities of kings; viz.: 1. அஞ்சாமை, fearlessness, fortitude. 2. ஈகை, bountifulness. 3. அறிவு, discernment. 4. ஊக்கம், prowess. அரசர்வல்லமை, s. The four acts or powers of kings; viz.: 1. இயற்றல், making acquisitions. 2. ஈட்டல், collecting his revenues. 3. காத்தல், securing them. 4. வகுத்தல், distributing or expending them. அரசனாணை, s. The order or decree of a king, சாசனம். அரசனுயிர்காத்தோன், s. A unicorn, as the fabled protector of a king, காண்டாமிருகம். அரசன்விருத்தம், s. A kind of poem describing the country and magnificence of the king, ஓர்பிரபந்தம். அரசி, s. A queen, இராசஸ்திரீ. 2. A lady, தலைவி. 42)

milēccam (p. 354) s. A country to the North of the Saraswati river in the neighborhood of Delhi, சரச்சுவதியாற்றின்வடதேசம். (சது.) மிலேச்சசாதிகள், s. Barbarous nations, foreigners. The tribes enumerated under this head by Menu, appear to be principally the inhabitants of the countries bordering on India, north and south; especially those adjacent to Bengal and Behar, and on the Southern part of the Coromandel coast, which are severally called Paundrakas, O'dras (Uriyas), and Draviras; also the Cambojas; Yavanas (Greeks or Bactrians); Sakas; Paravas; Pahlavas (ancient Persians); Chinese; Kiratas, generally mountaineers; Deradas (Darad&ae;) and K'hasas (Scuthi). W. p. 677.--Note. The term is now applied, more especially, to Europeans, and those from any remote country. மிலேச்சதேசம்--மிலேச்சமண்டலம், s. A foreign country, a country on the borders of India.--According to Wills. any country where the black antelope is not found. மிலேச்சத்தனம், s. Clownishness, barbarism. மிலேச்சன், s. [fem. மிலேச்சி, மிலேச் சஸ்திரீ.] A barbarian, one of a foreign tribe, of a foreign religion, customs, &c., கண்டகன்.-- According to Wils. one speaking any language but Sanskrit, and not subject to the usual Hindu institutions. 2. A weak man, simpleton, dunce, dolt, பேதையன். 3. A clown, clodhopper, மடையன்.