cāyam (p. 177) s. [always in combination.] Evening, afternoon, சாயங்காலம். W. p. 92. SAYAM. 2. (c.) Color, tinge, tint, hue in cloth, leather, paper, &c., நிறம்; [ex Sa. Ch'haya, lustre, color.] 3. The chaya root used as a dye, சாயவேர். சாயங்காலம், s. Evening just before sunset, the close of day, அந்திப்பொழுது. சாயங்காலவந்தனை, s. Evening devotion. (R.) சாயசந்தி, s. Evening twilight. சாயந்தரம், s. [vul.] Evening, close of day, afternoon. சாயரட்சை, s. [prov.] The evening sacrifice, a puja performed at sun-set. See பூசை. 2. [com. சாயலட்சை.] The evening, சாயங்காலம். சாயக்காரர், s. Dyers, stainers. சாயங்காய்ச்ச--சாயந்தீர--சாயந்தோய்க் க--சாயமேற்ற--சாயம்போட, inf. To dye, imbue, stain, tinge, color, tincture. சாயப்பணி, s. Work in dying with red as distinguished from நீலப்பணி. சாயச்சால், s. A vat for dying. சாயச்சேலை, s. A dyed சேலை cloth. சாயப்பொல், s. [prov.] A painted cane, staff, &c. சாயத்துக்குப்போட, inf. To be given for dying. (c.) சாயம்பிடிக்க, inf. To take or imbibe a dye. சாயவேர், s. The chaya-root. சாயவேர்ச்சக்களத்தி, s. A plant. See இம்பூறற்சக்களத்தி. சாயவேர்குத்திகள், s. [prov.] Chayaroot diggers. சாயவோலை, s. Stained, dyed olas or rushes for the ear, for matting, &c. அரைச்சாயம்--இளஞ்சாயம், s. A faint dye. முதுசாயம், s. [loc.] A deep dye. எண்ணெய்ச்சாயம், s. An oil-color. உடற்சாயம், s. [loc.] A partial dye, the middle part of the cloth being left white. காரச்சாயம், s. [prov.] A compound color for dying. சப்பங்கிச்சாயம், s. Color or dye from சப்பங்கி root. முழுச்சாயம், s. A deep and thorough dye. மகரச்சாயம்--பூஞ்சாயம், s. Ruddy, dark color. See மகரம். வேர்ச்சாயம், s. Tinge, dye from chaya roots, &c. 72)

cāy (p. 178) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To cause to incline, lean, slope, &c., to tilt up, or raise on one side, சாயச்செய்ய. 2. To turn or give a new direction to a body of men; to drive, take away a herd or a single beast, ஓட்டிக்கொண்டுபோக. 3. To cause to recline, or lie down, உடலைச்சாய்க்க. 4. To cast, to run metals in bars, in the rough, &c., to be wrought afterward, உருக் கிச்சாய்க்க.--Note. The addition of கொள்ள gives a reflective sense to the verb in this, and similar cases. (c.) 5. [loc.] To steer a vessel toward the shore, கரையடுத்தோட்ட. 6. To bias or prejudice one, to excite or induce partiality, to warp, to turn, மனஞ் சாயப்பண்ண. 7. (p.) To rout, discomfit, defeat, to kill in battle, தோற்கப்பண்ண. சாய்த்துக்கொண்டுநடத்தல், v. noun. Walking in a leaning posture. (c.) செவிசாய்க்க, inf. To incline the ear, to give attention--as a deity or great person. மாடுசாய்க்க, inf. To drive cows or bullocks for grazing. தலைசாய்க்க, inf. To bow the head in obeisance, or reverence. 2. To hang the head, through discontent and disapprobation, தலைகவிள. கப்பல்சாய்த்தோட்டுதல், v. noun. Causing a ship, in sailing, to lean over. காரியத்திற்சாய்த்துவிட, inf. [prov.] To connive at a thing, சாடையாயிருக்க. 2. To be indulgent to a person. வெட்டிச்சாய்க்க, inf. To cut down a tree. 2. (fig.) To kill one outright. 18)

cīvaram (p. 191) s. Cloth dyed with gall-nuts, worn by Buddhist priests, கடுக்காய்ச் சாயச்சீ லை. 2. Tattered garments worn by Buddhist or other mendicants. W. p. 329. CHEEVARA. 22) *