oru (p. 83) adj. [changed from ஒன்று, which is the root.] Before vowels and sometimes before consonants, the உ often is dropped and the ஒ lengthened--as ஓரிலை, a leaf. In some connexions and with appropriate emphasis, it means sameness, singularity, peculiarity, specialness, celebrity, &c. ஒருகூடுமுடைந்தவனொன்பதுகூடுமுடைவான். . . . . He who has fabricated one bird's cage may fabricate nine. [prov.] ஒருகண்டசீராக, adv. In one uninterrupted course, monotonously, invariably, constantly. ஒருகண்டசீராகமழைபெய்கிறது. It rains without intermission. ஒருகண்டசீராகக்கூப்பிடுகிறான். He continues calling. ஒருகண்டசீராய்நடக்க. To continue unchanged. ஒருகண்ணுக்குறங்க, inf. To enjoy a short nap. ஒருகண்மூடியொருகண்விழித்தல். Partiality, especially to children. ஒருகாரியம், s. [prov.] One thing, something, a term used in calling or diverting attention, or in stating a reason, &c., in discussion. ஒருகால், s. A foot or one foot, ஒற்றைக்கால். 2. adv. [improp. ஒருக்கால்.] Once, sometime or other, for once, sometimes, ஒருமுறை. ஒருகாலிலேநிற்கிறான். He insists on (going, having, &c.), he is firmly resolved. ஒருகாலும். Never. ஒருகாலுஞ்செய்யான். He never does it, he never will do it, he never can do it. ஒருகாலுமில்லை. Never, at no time, not once. ஒருகாலுமுன்னைக்கைவிடேன். I will never forsake thee. ஒருகாலும்பொய்சொல்லான். He will never tell a lie. ஒருகாலே, adv. In great abundance, greatly. 2. Once, at once, continuously. ஒருகாலேகூட்டமாய்ப்போக. To go together in one continuous company. ஒருகாலே தேடிக் குவித்துக்கொண்டான். He has laid up a vast quantity. ஒருகாலேபேசுகிறானொன்றும்விளங்கவில்லை. He speaks a great deal, but nothing is understood. ஒருகாலேயுறுக்கிக்கொண்டுவருகிறார். He is scolding much. ஒருகாலேயெல்லாங்கொடுக்கிறது. To give all at once. ஒருகாலேயெல்லாஞ்செய்ய. To do all at once, to finish the whole. ஒருகாலேயெல்லாம்வாங்க. To receive altogether. ஒருகாற்கண்டசீராயிருக்க. To be unchangeable. ஒருகாற்செய்தவனிருகாற்செய்வான். He who has done so once, may do it again. இன்னமொருகால். Again, once more. மாற்றானுமொருகாலிதஞ்சொல்லுகிறான். Even one's foe may sometimes speak to one's advantage. ஒருகிடை, v. noun. Being bedridden; confinement by sickness or grief to a recumbent posture, கிடந்தகிடை. ஒருகிடையாகக்கிடத்தல். Lying still, unable or unwilling to rise. ஒருகுடி, s. The relations of one family. ஒருகுடித்தமர், s. Persons of the same family, near relatives--commonly on the paternal side, தாயத்தார். ஒருகூட்டு, s. Close union, combination between two persons, taking another's part, ஒருசேர்க்கை. ஒருகை, s. (fig.) Party, union, conjunction, combination, ஒருவகுப்பு, lit. one hand. அவர்களொருகையாயிருக்கிறார்கள். They are in combination, united in a conspiracy. அவர்களொருகை இவர்களொருகை. They are opposite parties. ஒருகைபரிமாறுதல், v. noun. Dealing out one course at table. ஒருகைபார்த்தல், v. noun. Coping with, striving for the mastery, &c., யார்வெல்வோமென்றுபார்த்தல். 2. Wrestling in combat, &c., once round as rivals. ஒருகைபார்த்துவிடுவோம். Let us fight one round. 2. Let us try for once. ஒருகைவிளையாடுதல், v. noun. Playing a game once round. ஒருகொள்ளை, s. A great deal, a great many. ஒருசந்தி, s. A partial fast during which one meal only is taken in the day, on Sunday in reference to the sun, by persons with diseased eyes; on Monday to Siva to cure diseases generally, &c., ஒருபொழுதுண்டல். ஒருசந்திப்பானையைநாயறியுமா. Can a dog distinguish a sacred vessel? ஒருசந்தியிருக்க, inf. To make but one meal a day. ஒருசாயல், s. Being alike, ஒருவி தம். 2. Singularity, அபூர்வம். ஒருசாயலாயிருக்க, inf. To be of the same likeness. ஒருசாய்வு, v. noun. A leaning, of one party, ஒருபட்சம். 2. [prov.] At once, altogether, ஒருமிக்க. 3. Without intermisson, continuously, இடைவிடாமை. ஒருசார்--ஒருசார்பு, s. One party. ஒருசிறை, s. One side, ஒருபக்கம். 2. adv. Partly, in some respects, to some extent, ஒருசார். ஒருசேர, adv. Altogether, at once, once, ஒருங்கு. (p.) ஒருசொன்னீர்மை, s. A compound word expressing a simple idea--as போய் விட்டான், he is gone. ஒருதரம், s. Once, ஒருமுறை. 2. One and the same kind, sort, &c., ஒருவி தம். ஒருதலை, s. Absoluteness, positiveness, indispensableness, by all means, நிச்சயம். 2. One side of a case or question, favor to one party where two are concerned, ஒருசார்வு. ஒருதலையாகச்சொல்லுதல். Speaking positively. 2. Giving partial judgment. ஒருதலையாய்ச்சேருதல். All holding to one point steadfastly. இவ்விகாரமொருதலையன்று. This grammatical change is not absolute. ஒருதலைக்காமம், s. Love on one side not yet reciprocated, love-intrigue, கைக்கிளை. ஒருதலைதுணிதல், v. noun. [in literature.] An author's choice or decision between two different sentiments found in the writings of others, 32--உத்தியி லொன்று. ஒருதலைநோவு--ஒருதலைவலி, s. Pain on one side of the head. ஒருதலைப்பாக்கு, s. [prov.] An imperfect arecanut, defective on one side. ஒருதலைவழக்கு--ஒருதலைநியாயம், s. Partiality in giving judgment, statements, descriptions, &c., leaning to one side or party, an ex-party statement. ஒருதலைவழக்குநூலினுஞ்செம்மை. The statement made by only one party in a suit is straighter than a line; i. e. one tale is good till another is told. ஒருதன்மை, s. Being of one and the same kind, ஒருவிதம். 2. Incomparableness, ஒப்பற்றதன்மை. 3. Unchangeableness, மாறாமை. ஒருதாரை, s. One edge. 2. adv. [prov.] At once, altogether, without interruption, ஒருமிக்க. ஒருதாரைக்கத்தி, s. One edged sword. ஒருத்தன், s. (fem. ஒருத்தி.) One person, one man, one only, denoting speciality, either good or bad. ஒருத்தருமில்லை. There is nobody. ஒருத்தரும்வரவில்லை. No one is come. ஒருத்தரொருத்தராய். One person at a time, singly. ஒருத்தரோடொருத்தர். One with another. ஒருத்தனுமப்படிச்செய்யான். No one will ever do so. தேவரீரொருத்தரேகருத்தர். Thou only art the Lord. அவனொருத்தன்வந்தான். He only is come. 2. That fellow is come. ஒருநெல்லுப்பெருவெள்ளை, s. [prov.] A kind of rice, ஓர்வகைநெல். ஒருநேரம், s. An unseasonable time. இவனிராத்திரியொருநேரத்தில்என்வீட்டுக்குவந் தான். He came last night to my house at an unseasonable hour. ஒருபடி, adv. Tolerably, ordinarily, ஒருவாறு. 2. In some degree, to some extent, ஒருவிதம். ஒருபடிசெய்துமுடித்தார்கள். They have done it, finished it, &c. with great labor. 2. They have done it defectively, exceptionably, not thoroughly. ஒருபடித்தாய். So and so, tolerably. ஒருபடியாக, inf. [used as an adverb.] In some sense, manner, degree, partly. 2. Tolerably, passably, in some way or other. 3. With great pains, with difficulty--as in escaping, &c. ஒருபவம், s. [as ஒருபிறப்பு.] One birth. ஒருபார்வை, s. Steadfast look, directing the eyes to one object, ஒருநோ க்கம். ஒருபாவொருபஃது. s. A பிரபந்தம் or poem of ten verses. ஒருபிடி, s. Firm determination, உறுதி. 2. Firm trust or dependence, ஒரேபற்று. 3. Stubbornness, persistence or perseverance, பிடிவாதம். ஒருபிரகாரம், adv. After a fashion, in a certain degree, to some extent. உன்முகமொருபிரகாரமாகத்தோன்றுகிறது. Your countenance appears strange. அவனொருபிரகாரமானவன். He is a singular kind of man. ஒருபுடை, s. In some respects, partly, to some extent. ஒருபுடைசெல்லல்--ஒருபுடைசே றல், v. noun. Going on one side, ஒருபக்க மாய்ப்போதல். ஒருபுடையொப்புமை, v. noun. Having an imperfect analogy. ஒருபொருட்டீவகம், [in rhetoric.] An ellipsis by which one word qualifies, or is qualified by a succession of dependent words, ஓரலங்காரம். ஒருபொருட்பன்மொழி, s. [in grammar.] An allowed tautology, மீமி சை--as நாகிளவண்டு, a young beetle; புனிற் றிளங்கன்று, a young calf. ஒருபொருள், s. One substance or being, i. e. God, கடவுள். ஒருபொழுது, s. One time, ஒரு காலம். 2. Eating once a day, ஒருசந்தி. ஒருபொழுதிப்படி ஒருபொழுதப்படி. In one view it is thus, in another it is not so. ஒருபொழுதுசாப்பிடுதல். Taking but one meal a day. ஒருபோகு, s. [in prosody.] A member of a certain verse, கொச்சகக்கலிப்பாவி னுளொன்று. ஒருபோக்கு, s. The same manner, ஒருவிதம். 2. v. noun. Going at one time, ஒருமுறைபோகுதல். ஒருபோக்காய்ப்போக, inf. To be gone forever--an imprecation. ஒருப்பட, inf. To become one, to unite, combine, coalesoe, ஒருங்குபட. 2. To be unanimous, to consent, மனமொக்க. 3. To have the mind fixed on the deity, be abstracted from outward objects, ஒரு நினைவாக. 4. To be closely engaged in an object or pursuit, கருத்தொன்றுபட. ஒருப்படுத்த, inf. To cause to consent, agree, &c. 2. To fix the mind on divine things, to concentrate the powers of the mind on the deity. 3. To fix the mind closely on an object. 4. To collect, to bring together, cause to coalesce. ஒருப்பாடு, s. Mutual and full consent, unanimity, concord, ஒருமைப்படு கை. 2. Close application, concentration of the mental powers, மனமொன்றுபடுகை. ஒருமட்டம்--ஒருமட்டு, s. Equality in size, qualifications, &c., ஓரளபு. ஒருமரம், s. One tree. 2. (p.) The அழிஞ்சில் tree. (திவா.) ஒருமனப்பட, inf. To be united, unanimous, harmonious, ஏகமனமாக. 2. To apply the mind intensely, to be deeply engaged in the pursuit of an object, மனதையொன்றிலேசெலுத்த. 3. To have the senses under restraint--as in fasting, &c., ஐம்புலனடக்க. ஒருமனப்பாடு, v. noun. Unanimity, concord, இணக்கம். 2. Close or undivided application to an object, மனதை யொன்றிற்செலுத்துகை. 2. Mental restraint. ஒருமாதிரி, s. Being of one kind, ஒருவிதம். 2. Singularity, peculiarity. ஒருமுகம், s. In one direction. 2. Union, harmony. எல்லாருமொருமுகமாயிருந்தார்கள். They were all unanimous in their sentiments. குரங்கெல்லாமொருமுகம். All monkies side together; i. e. persons of the same creed or family form a party. ஒருமுகமாய்ப்பேச, inf. To speak unanimously. ஒருமுகமாய்ப்போக, inf. To proceed in one direction. ஒருமுறை, s. One form, method. 2. One time, once. ஒருலாகை--ஒருவகை--ஒருவிதம், s. One kind. ஒருவகையாயிருக்கிறான். He is dispirited, dejected. 2. He is indisposed, out of health. ஒருவகையாய்ப்பேசுகிறான். He speaks in a peculiar way, unseemly or unfriendly, out of the way. ஒருவிதமாயிருக்க, inf. To be indifferent. ஒருவந்தம், s. Intentness of mind on an object, inclination, concentration of the powers of the soul, ஒற்றுமை. 2. A place of retirement or seclusion, தனித் திருக்குமிடம். 3. Connection, unity, relation, combination, சம்பந்தம். ஊக்கமொருவந்தங்கைத்துடையார். They who are intensely energetic. (குறள்.) ஒருவயிற்போலியுவமை, s. [in rhetoric.] உவமையணியிலொன்று. ஒருவழிப்படுதல், v. noun. Having the mind constantly directed to one point, மனமொருநெறிப்படல். 2. Being unanimous, united in the same object or pursuit, especially in divine things, ஒன் றுபடல். ஒருவன், s. One person, one man, ஒருத்தன். ஒருவர்க்காகவொருவர். One for, or in behalf of another. ஒருவர்க்கொருவர். One with another. ஒருவிசை, s. One time, once. ஒருவியாழவட்டம், s. A revolution of Jupiter round the sun; i. e. twelve years. ஒருவினைச்சிலேஷை, [in rhetoric.] A figure in which the verb conveys two different meanings, சிலேஷையணியிலொன் று--as அம்பொற்பணைமுகத்துத் திண்கோட்டணி நாகம்--வம்புற்றவோடைமலர்ந்திலங்க, உம்பர்-நவம்புரியுமாநதியுநாண்மதியுநண்ணத்--தவம்புரி வார்க்கின்பந்தரும். ஒருவேலைக்கிருவேலை, s. Double work, taking double trouble with a thing. ஒருவேளை, adv. Once, ஒருமுறை. 2. Sometimes, ஒருசமயம். 3. Perhaps. ஒரே, adj. Only. ஒரேகுமாரன்--ஒரேயொருபிள்ளை, s. An only son, an only child. ஒரோவொன்று, s. One, one in multiplication, one by one, one of each individually. ஒவ்வொரு, adj. Each. ஒவ்வொருகாரியம், s. One thing at a time. ஒவ்வொருமாதம், s. Every month, monthly. ஒவ்வொருவன், s. Each man. ஒவ்வொருவராய் வருகிறார்கள். They come one by one. ஒவ்வொருவேளைகளில், adv. Sometimes, occasionally. ஒவ்வொன்று, s. Each. ஒவ்வொன்றாய், adv. One by one. ஒவ்வொன்றாய்ப்பார்க்க, inf. To examine one by one. 11)

ōrm (p. 84) s. Side, edge, border, margin, brim, brink, bank, shore, விளிம்பு. 2. Partiality in speaking, pleading, &c., பட்சவாதம். 3. A kind of salt of burning and acrid taste, சத்திசாரம். ஓரக்கண், s. A squint, சாய்வான பார்வை. ஓரக்கண்ணன், s. A squint-eyed person. 2. (fig.) A partial man. ஓரக்கண்ணாய்ப்பார்த்தல், v. noun. Squinting. 2. Looking partially. ஓரக்காரன், s. A biased, partial person. ஓரம்பேசுதல், v. noun. Speaking so as to please, speaking with partiality. ஓரஞ்சொல்லேல். Speak not partially. வழக்கோரம்பேசேல். Pass not partial judgment. மண்ணிலிருந்துவழக்கோரஞ்சொல்லாதே. . . . Whilst on earth incline not to partiality in judgment. ஓரவஞ்சனை, s. Great or criminal partiality. ஓரவஞ்சனைபண்ண, inf. To act with partiality. ஓரவாரம், s. Partial love, favor. கடலோரம், s. Sea-shore. ஆற்றோரம், s. The bank of a river. 109)

ōrāym (p. 84) s. [prov.] Obliqueness, slantingness, சாய்வு. 2. The leeward or leaning side of a boat or other vessel, தோ ணியின்சாய்ந்தவோர்புறம். 3. The close joining of two boards, இணைப்பு. ஓராய்த்தோணி, s. A boat, the seams of which are formed by the boards lapping one over another before calking. See கலப்பற்று. ஓராயமாய்ப்படுத்தல், v. noun. Lying on one side, or edgewise. ஓராயமானவேலை, s. A slanting work--as a desk, &c. ஓராயம்பார்த்தல், v. noun. Joining boards closely. 112)

kirānti (p. 109) s. [in astron.] Declination of a planet, கிரகச்சாய்வு. 2. The ecliptic, கிராந் திமண்டலம். Wils. p. 257. KRANTI. கிராந்திச்சா, s. [in astron.] Sine of declination, Wils. p. 257. KRANTIJYA. கிராந்திகட்சம், s. [in astronomy.] Ecliptic. Wils. p. 257. KRANTIKAKSHA. கிராந்திபதம்--கிராந்திபாதம் s. [in astronomy.] The equinoctial points. Wils. p. 257. KRANTIFATA. கிராந்திபாதகதி, s. [in astronomy.] Precession of the equinoxes. Wils. p. 257. KRANTIPATAGATI. கிராந்திமண்டலம், s. [in astronomy.] Ecliptic, சூரியவீதி. Wils. p. 257. KRANTIMANDALA. 96)

kiẕlai (p. 111) s. [prov.] Quarter, part, region, திசை. 2. The lower or lee side of a vessel, the side on which the sail is hoisted, leeward, மரக்கலத்தின்சாய்வுப்பக்கம். இந்தக்கிழலையிலவனைக்காணவில்லை. He is not to be found hereabout. 41)

cttār (p. 159) s. [for and loc.] An oblique or slanting, sloping direction, சாய்வு. 48)

cri (p. 166) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. [lit. to go, move, descend]; hence. To lean, decline from the perpendicular; to recline, to fall on one side, சாய. 2. To flow or roll down --as a stream from a mountain, corn from a heap, சரிந்துசெல்ல. 3. To slip, slide off --as a garment, நழுவ. 4. To roll or fall down a precipice, or from a height--as bricks from a wall, மேலிருந்து கீழுருள. 5. [in reproach.] To recline or lie down, படுக்க. 6. To flock to a place, go in crowds, or a train--as men or beasts, பட்சிமுதலியனகூடிப் போக. 7. To die off, to die, (commonly said in reproach, சாவ.) 8. To decline--as a heavenly body, கிரகஞ்சாய. 9. To be set aslant, to be raised on one side, to be tilted, சரிவா யிருக்க. 1. To give way, to yield, to be defeated--as an army or party, பின்னிட. (c.) பகைவர்படைசரிந்தது. The army of the enemy was defeated. சும்மாசரிந்துகிடவேன். Don't be meddling, (lit.) go and lie down in peace. வெட்டினாலே தோள்சரிந்தது. The wounded shoulder hung down. அநேகர்சரிகிறார்கள். Many people are going in crowds. சரிந்தவெழுத்து, s. Sloping letters, in writing. சரிந்தவயிறு, s. The pendent abdomen --as when the f&oe;tus descends near the time of delivery. 2. A hanging paunch. சரிபொழுது, s. The declining sun. 2. The time of the declining sun. சரிய, [adv.] Slantingly, slopingly--as the declining sun, &c. குடல்சரிதல், v. noun. The gushing or falling out of the entrails. சரிகை, v. noun. Sliding, gliding, leaning, &c. சரிவு, v. noun. Recumbency, slope, declivity, சாய்வு. 2. Sliding, rolling, slipping or flowing down, தானியமுதலிய சரிகை. 3. Declivity, steep sides of a mountain, மலைச்சரிவு. 4. Verge of a town, village, river, &c., border, margin, பக் கச்சரிவு. 5. (Rott.) The protrusion of the intestines when wounded, குடற்சரிவு. Sometimes சரிவல். சரிவாய், adv. Slantingly, slopingly. 75)

cāṭai (p. 174) s. [vul.] Allusion, reference, a hint by word, gesture, look, &c., a beckon, a wink; an indication, aspect, expression or cast of countenance, சமிக்கை. 2. Tales told of one secretly; true, or false insinuation, கோள். 3. Inclination, tendency in color, taste, smell, quality, temper, &c., சாய்வு. 4. Similarity in features, manners, dress, language, &c., ஒப்பு. 5. Connivance, தாட்சணியம். 6. Appearance, probability, likelihood, குறிப்பு. 7. A little, slightness, அற்பம். (c.) சாடைகாட்ட, inf. To give a hint, a wink, &c. 2. To show or act a character, to present in lively colors. சாடைக்காரன், s. A tale-bearer, an informer, கோட்காரன். சாடைசொல்ல, inf. To tell tales of; to inform or insinuate against. சாடைபண்ண, inf. To be patient or lenient in passing a sentence; inflicting a punishment, &c. 2. To make gestures. சாடைமூட்ட, inf. [prov.] To sow discord, stir up strife, &c., by insinuations, &c. (c.) சாடைமோடை, s. Formality, external show. 2. A trifling or slight result. சாடையறிய, inf. To know one's aim, object, or wishes, by his looks, and gestures. சாடையாயுப்புக்கூட்ட, inf. To add a little salt; commonly in diet. சாடையாய்ப்பேச, inf. To give an intimation, to allude to. சாடையாயெழுத, inf. To write reservedly. சாடையாய்ப்போய்விட, inf. To come to a frivolous result, to prove to be a slight or trifling matter. 2. To steal or slip away from company, &c. சாடையாய்விலக, inf. To withdraw privily or slyly. சாடையானசிவப்பு, s. A faint red. இதுமண்சாடையாயிருக்கிறது. This appears like earth. அவர்வந்தசாடையில்லை. There is no appearance of his having come. தமையனுந்தம்பியுமொருசாடை. The two brothers are much alike. 67) *

cāyal (p. 177) s. (a change of Sa. Ch'hâyâ.) Likeness, similitude, representation, resemblance in features, ஒப்பு. 2. Aspect, complexion, shape, appearance, image, figure, form, imitation, fashion, manner, மாதிரி. (c.) 3. Beauty, அழகு. 4. Color, tinge, நிறம். 5. (R.) Indian saffron, மஞ்சள். 6. [ex சாய், v.] Bed, bedding, மனிதர்படுக்கை. 7. [a change of Sa. Sasya.] Excellence, dignity, eminence, superiority, மேன்மை. 8. Minuteness, நுண்மை. 9. (R.) Shade, shadow, as சாயை, நிழல். 1. v. noun. Inclining, leaning, &c., சாய்வு. இந்தப்பிள்ளைதகப்பன்சாயலாயிருக்கிறது.....The child resembles its father. மடையன்சாயலாகநிற்கிறான். He stands like a fool. சாயல்காட்ட, inf. To represent, personify, personate, imitate. 2. To give a representation. 3. To show preparatory signs, appearances, &c. சாயல்சரிவு, s. [prop. sometimes சாயல் சரி.] Likeness and similitude. 2. Symmetry, superior cast and cut. (Limited.) சாயல்பிடிக்க, inf. To imitate exactly. 2. To get the right tune. 3. To get the tune sung by another so as to sing with him. 4. To imitate one in dress. முகச்சாயல், s. The features, lineaments of the face, one's likeness. திருச்சாயல், s. [in Christ. usage.] Divine image, the likeness of God. ஒருசாயல். Alike, (both) alike. 2. Singularity, oddness, peculiarity, queerness. 3. Difference, change for the worse, of doubtful aspect, unfavorableness, unacceptableness.

cāy (p. 178) கிறேன், ந்தேன், வேன், சாய, v. n. To incline or fall towards one side; to lean, to recline, lie down, சரிய. 2. To decline--as a heavenly body from the meridian, or toward the horizon, கிரகஞ்சாய. 3. To repair to, tend toward; crowd together --as a company of men or beasts, to retire, change the course, திரளாகச்செல்ல. 4. To be routed, to retreat, to flee as a discomfited army, இரிய. 5. To incline to wards--as the mind, disposition, &c., to be like in quality, color, shape, &c., மனஞ்சாய. 6. To be biased or prejudiced, to be partial, to be warped in judgment, நடுநிலைசாய. 7. To die, perish, சாவ. 8. To incline--as the beam of a balance by a preponderating weight, நிறைதாழ. 9. To decline from a direct course, to diverge, to become oblique, to turn aside, to deviate, ஒதுங்க. 1. To run ashore--as a vessel, கப்பல்கரைசாய. 11. To lean upon, rest against, சார. 12. To fail or come short in a comparison, தளர. 13. To happen, succeed, நடந்தேற. (c.) பொழுதுசாயவா. Come in the afternoon. இது மேற்கே சாய்கிறது. This inclines westward. சாய்ந்துகிட. Lie down. (in contempt.) இதின்மேலேசாயாதே. Don't lean upon it. உன்பிரயாணம்எப்பொழுதுசாயும். When will you set out on your journey? என்காரியஞ்சாயுமா. Shall I succeed in my undertaking? தண்டுஅப்படிச்சாய்ந்துபோயிற்று. The army marched that way. பழத்துக்குச்சாய்ந்துவிட்டது. The fruit has begun to ripen. [prov.] கதிர்சாய--கொம்புசாய, inf. To bend the head, as ripe grain. விளைந்துசாய, inf. To incline toward the ground, as ripening grain. (c.) காரியத்தைச்சாயவிடுதல், v. noun. Leting a matter take its own course, often to the person's loss or injury. கப்பல்சாய்ந்தோடுதல், v. noun. The sailing of a leaning ship. சாயப்பிடிக்க, inf. [prov.] To steer a vessel with the wind. சாயவிட, inf. To let a vessel run before the wind. 2. To let a vessel run ashore. 3. To run a vessel to the left. See ஏறவிட. சாயல், v. noun. Inclination, leaning. சாய்மானம், s. [vul.] A back to lean against, of a chair, couch, &c., சார்வு. 2. Leaning, reclining, inclining, inclination, மனச்சாய்வு. 3. Partiality, preference, favoritism, வாரபட்சம். சாய்கை, v. noun. [in astron.] Inclination. 2. [prov.] As சாகை, which see. சாய்வு, v. noun. Slant, slope, obliquity, சரிவு. 2. Declivity, descent, side of a hill, மலைச்சரிவு. 3. Bias, inclination to a party, favoritism, prejudice, ஒருபட்சஞ்சாய் கை. 4. [prov.] Taking a direction, as a company of men or beasts, turning aside, obliquity, divergency, வளைவு. 5. [Little used.] Side, sides, places round about, ஊர்ச்சார்வு. Compare சாய்ப்பு. 17)

cār (p. 179) --சாரு, கிறேன், ந்தேன், வேன், சார, v. n. To lean upon, to recline against, சாய. 2. To rest on or in, to repose on, to depend on, to adhere to, பற்றிக்கொள்ள. 3. To apply to, to resort to, to take shelter or refuge with, அடைய. 4. To approach, to approximate, to incline towards, அணுக. 5. To gain access to, to reach, to arrive at, கிட்ட. 6. To side with, to join a party ஓர்பாற்சார. 7. To be attached to, connected with, &c., அனுசாரமாக. 8. To be biassed or warped in judgment, to be partial to, நடுநிலைகோண. (c.) 9. To be adjacent, contiguous, to join, அடுக்க. 1. To come on-as events, disease, &c., சுகதுக்கங்கள்சார. 11. To tend or incline towards--as in color, smell, taste, temper, quality, &c., பொ ருந்த.--Note. The verb sometimes conveys a transitive sense. அழகுசார்ந்தபூ. The beautiful flower. (p.) நான்போய்ச்சார்ந்தவிடம். The party with which I am connected by affinity or marriage. (c.) சாரோலை--சார்வோலை, s. [prov.] A party grown palm leaf next after that last put out, முதிர்ந்தகுருத்தோலை. (R.) சார்ந்தார்--சார்ந்தோர், s. Relatives, சுற்றத்தார். 2. Friends, associates, சினேகர். தீயாரைச்சார்ந்தார்தீயராவார். Those who join with the wicked will become wicked. ஒருவரைச்சார்ந்துபிழைக்க, inf. To live by the aid of another. (c.) சார்ந்துகொள்ள, inf. To lean or recline on. 2. To have recourse to. சார்மணை, s. [loc.] Any thing to lean on or recline against--as cushions, pillows, &c.; [ex மணை.] சார்மானம், s. A thing or person to lean upon, as சாய்மானம். சார்பு, v. noun. and s. Place, இடம். 2. Help, support, patronage, protection, favor, உதவி. 3. Dependence, reliance, பற்று. 4. Place of refuge, asylum, shelter, defence, அடைக்கலம். 5. Favoritism, partiality, தயவு. 6. Bias, prejudice, வார பட்சம். 7. Approximation, கிட்டுகை. 8. Inclination, propensity, tendency, bent of mind, மனச்சாய்வு. 9. Adhesion, friendship, attachment, கூட்டுறவு. (c.) 1. Specific or distinguishing quality, nature or character, உரிமை. 11. Connection, இணைப்பு. 12. Adjacency, nearness of a place or thing, அணுகுகை. 13. Contact, coalescence, combination, junction, சேர்கை. 14. Inclining toward a color, taste, smell, dispositions, quality, &c., பொருத்தம். சார்பறுக்க, inf. To renounce social life and enter on that of an ascetic, without a wife, or with one without sexual intercourse, பற்றறுக்க. (p.) சார்பிலார், s. Ascetics, பற்றிலார். 2. Enemies, foes, பகைஞர்; [ex இலார்.] சாற்பிற்றோற்றம், s. Emanation by natural process, as offspring from the parent, saplings from the root of a tree, &c. (சிவ. சித்.) சார்புநூல், s. One of the three classes of writings, such as agree with a work in some particulars only; collateral writings. See நூல். சார்பெழுத்து, s. Dependent letters, being of ten kinds, viz. 1. உயிர்மெய். 2. ஆய்தம். 3. உயிரளபெடை. 4. ஒற்றளபெடை. 5. குற்றியலிகரம். 6. குற்றியலுகரம். 7. ஐகாரக் குறுக்கம். 8. ஔகாரக்குறுக்கம். 9. மகரக்குறுக்கம். 1. ஆய்தக்குறுக்கம். See குறுக்கம். கடற்சார்பு, s. A maritime tract. தீச்சார்பு, s. Vicious propensity. 2. Associating with bad company. (p.) நற்சார்பு, s. Virtuous tendency or inclination. 2. Associating with the good. நூற்சார்பு, s. Sentiments inculcated in a work. 2. The peculiar opinions or observances of a sect. நாட்டுச்சார்பு--வயற்சார்பு, s. An agricultural tract. மலைச்சார்பு, s. [com. மலஞ்சார்வு.] A hilly or mountainous tract. வனச்சார்பு, s. Forest ground, woody tract. சார்வு, v. noun. Inclination, propensity, &c. See சார்பு. 2. [prov.] The tender leaves of the palmyra or talipot; leaves next to that last shot out--as சரரோலை. 3. Intense desire, ஆசைப்பெருக்கம். 4. Vicinity, neighbourhood, &c., அயல். (c.) அவருடைய சார்விலே யொதுங்கினான். He relied upon his help or protection. சார்வுதேட, inf. To seek protection, dependence, patronage. 26)

tāẕvu (p. 235) v. noun. Lowness; depth of a pit, water, &c., பள்ளம். 2. Hanging, pendent, சாய்வு. 3. Degradation, defect, &c., used in all the meanings of தாழ்ச்சி. நீசெய்ததிலேதாழ்வில்லை. There is no defect in what you have done. மரியாதைத்தாழ்வு--சங்கைத்தாழ்வு, s. dishoner. 26) *

niẕl (p. 277) s. Shade, shadow, சாயை. 2. Image or reflection in mirror, water, &c., விம்பம். 3. Type, representation, counterpart, முன்னடையாளம். 4. Appearance, phantom, வெறுந்தோற்றம். 5. (fig.) Protection, retreat, asylum, refuge, தஞ்சம். (c.) 6. Coolness, frigidity, குளிர்ச்சி. 7. Grace, favor, benignity, அருள். 8. Wealth, prosperity, affluence, செல்வம். 9. Light, radiance, splendor, ஒளி. 1. Disease, ailment, நோய். (சது.) 11. Justice, equity, நீதி. (பிங்.) நிழல்நல்லதுமுசிறுபொல்லாது. Shade is pleasant, the red ants (under it) unpleasant; i. e. the patronage of the great is good, those around are troublesome. நிழல்நிற்கிறதாபார். See whether there is any shadow; i. e. see whether the sun shines. ஒதுங்கநிழலில்லை. There is no shade to resort to. 2. There is no place of refuge. அண்டநிழலில்லை. There is no shade; i. e. no place of refuge. தன்னிழல்தன்காற்கீழ்வர--தன்னிழல்தன்னடிக்கு வர. When one's shade is under foot; i. e. when it is exactly noon. நிழலாட, inf. To be reflected as an image in water, a mirror, &c. நிழலாட்டம், s. v. noun. Any thing like a shadow, shade in painting, &c. 2. Typical representation, adumbration, 3. A mere phantom. நிழலிட, inf. To cast a shadow, to over--shadow, to shade. 2. To reflect objects, சாயைகாட்ட. நிழலுணக்க--நிழலுலர்்த்த, inf. To dry medicines in the shade. See உலர், v. நிழலொதுக்கு, s. A shady covert or retreat. நிழலோடுதல், v. noun. Lengthening of a shadow. நிழல்காத்தல், v. noun. Being shaded. நிழல்கொடுக்க, inf. To cast a shadow as நிழலிட. நிழல்செய்ய--நிழற்செய்ய, inf. To over-shadow. (p.) நிழல்நாவல், s. A plant. See நாவல். நிழல்பட--நிழல்விழ, inf. To fall as the shadow of a flying body, &c. நிழற்கீழ்ப்பயிர், s. Plants in the shade of trees. நிழற்சாய்ப்பு, s. A shady resort, as நிழ லொதுக்கு. நிழற்சரிவு--நிழற்சாய்வு, v. noun. Declining of a shadow. நிழற்பாடு, s. [prov.] Shade as injurious to plants, &c. நிழற்பாவை, s. Puppets the shade of which are cast on a curtain. குடைநிழல், s. Shadow of an umbrella. 2. (fig.) The protection of a government. See குடை. நிழலல்--நிழலுதல், v. noun. [of an imperfect verb.] Shadowing, being cast as a shadow, நிழல்செய்தல். 2. Being reflected as an image, சாயைதோன்றல். (p.) 182)

ptivu (p. 294) v. noun. Impression, indentation, அழுந்துகை. 2. Lowness of a surface, depression, excavation, தாழ்வு. 3. Situation of the moon below the horizon, when it rises late, நிலாப்பதிவு. 4. Declination of a heavenly body, சாய்வு. 5. Lying close to the ground, as a thief, or a beast ready to spring on its prey; lying in ambush, &c., பதுக்கம். 6. Stooping, perching, குனிவு. 7. Registering, கணக்கிற்பதிவு. 8. Engrossment of the mind in an object or pursuit, ஊன்றுகை. 9. Submission, obedience, humility, சாந்தம். 1. Lowness of price, விலைத ணிவு; [ex பதி, v.] பதிவாய்நடக்க, inf. To walk humbly, obediently, submissively. பதிவிடை, s. Ambush, ambuscade, பதி விருக்குமிடம். (Old Dic.) பதிவிருக்க, inf. To lie in wait, as a thief, or as an enemy in ambush; to lurk as a beast ready to spring. பதிவிருந்துசுடவேண்டும். You must shoot [it.] hiding yourself. பதிவுநிலம், s. Low land. பதிவுவைக்க, inf. To enter in an account. 32)

pulm (p. 326) s. Arable land, rice field, வயல். (c.) 2. A sense, power or faculty of any of the organs of sense. See புலன். 3. Sensation, consciousness, perception by the senses. See ஐம்புலன். 4. Knowledge, wisdom, learning, அறிவு. 5. [prov.] High arable land, for dry grain, மேட்டுநிலம். 6. Place, location, இடம். 7. Region, quarter, tract of country, point of the compass, திக்கு. 8. Sharpness of mind, wit, நுண்மை. புலக்காணி--புலத்தரை, s. High land. புலங்கொளி, appel. n. An organ of sense, ஐம்பொறி. (p.) புலங்கொள்ள, inf. To be understood. புலச்சாமை, s. A kind of சாமை grain. புலச்சாய்வு--புலச்சார்வு, s. Fields, or parts adjacent to fields. புலச்செய்கை, s. Agriculture, husbandry, tillage. புலத்தார், s. [pl.] Inhabitants. புலவேடர், s. The senses, metaphorically regarded as uncivilized. (p.) 22)