cāṟu (p. 180) கிறேன், சாறினேன், வேன், சாற, v. a. [vul. loc.] To sweep the threshing floor; to gather grains of corn scattered on the ground, தானியம்பெருக்க. 2. [prov.] To hoe superficially, scrape up, turn up the surface of the earth and cover in the seed, புல்முதலியசாற. குரக்கன்சாற, inf. [prov.] To hoe in குரக்கன் grain lightly after sowing. 2. (fig.) To sow குரக்கன். 65)

vēcāṟu (p. 401) கிறேன், வேசாறினேன், வேன், வேசாற, v. n. [Tel. வேசாட.] To be dispirited, dejected, bereft of energy, சோர. (c.) அவன்மெத்தவேசாறிப்போனான். He is much wearied. 64) *