icai (p. 45) s. A sound, noise, ஒலி. 2. Praise, புகழ். 3. A word, சொல். 4. A tune, melody, மிடற்றாற்பிறக்குமிசை. 5. Instrumental music, நரம்பிற்பிறக்குமிசை. 6. Sound, harmony in music, a harmonious or musical sound, tone, note, &c., இசைப்பாட்டு. Also a term common to the different parts in music. (p.) (சது.)--The seven principal sounds or notes in the vocal and instrumental music of the Hindus are called, சுரம், in singing, and நரம்பு, on stringed instruments; they are, 1. குரல், the guttural sound, the sound coming from the throat, மிடற்றாற்குரல். 2. துத்தம், the second tone of the gamut, or நி modulated by the tongue, நாவினாற்றுத்தம். 3. கைக்கிளை, the sound caused by the palate, அண்ணத்தாற்கைக்கிளை. 4. உழை, the cerebral, or the sound coming from the head, சிரத்தாலுழை. 5. இளி, that which proceeds from the forehead, நெற்றியாலிளி. 6. விளரி, the pectoral, or that which proceeds from the breast, நெஞ்சால்விளரி. 7. தாரம், that from the nose, or nasal, மூக் காற்றாரம்.--These sounds, they compare: 1. With those of animals--as that of a peacock, a bull, a sheep, &c. 2. With the different tastes of milk, honey, &c. 3. With the different scents of jasmin, nymph&oe;a, &c.--The letters (அட்சரம்.) by which they express these notes are as follow: 1. ஆஅ. 2. ஈஇ. 3. ஊஉ. 4. ஏஎ. 5. ஐஇ. 6. ஓஒ. 7. ஔஉ.--The time or measure, (மாத்திரை,) of these notes is as follows:The 1st note குரல் contains 4 measures நான்கு குரல். 2d துத்தம் contains 4 measures நான்குதுத்தம். 3d கைக்கிளை ,, 2 ,, இரண்டுகைக்கிளை. 4th உழை ,, 3 ,, மூன்றுழை. 5th இளி ,, 4 ,, நான்கிளி. 6th விளரி ,, 3 ,, மூன்றுவிளரி. 7th தாரம் ,, 2 ,, இரண்டுதாரம். From the combinations of these notes or sounds, are formed seven different kinds of airs or tunes; (பாலை) viz.: 1. செம்பாலை, or the air in which the first note is doubled, குரலேகுரல். 2. படுமலைப் பாலை, the air in which the second and first notes are compounded, துத்தமேகுரல். 3. செவ்வழிப்பாலை, the air in which the third and the first notes are compounded, கைக்கிளையேகுரல். 4. அரும்பாலை, the air in which the fourth and the first notes are compounded, உழையேகுரல். 5. கொடி ப்பாலை, the air in which the fifth and first notes are compounded, இளியேகுரல். 6. விளரிப்பாலை, the air in which the sixth and first notes are compouned, விளரியே குரல். 7. மேற்செம்பாலை, the air in which the seventh and first notes are compounded, தாரமேகுரல்.--The differences of these tunes are as follow; viz.: 1. கொ டிப்பாலை, a tune higher than செம்பாலை. 2. விளரிப்பாலை and மேற்செம்பாலை, tunes higher than கொடிச்செம்பாலை.--The three different parts in music are: 1. மந்தவிசை, bass, or the lowest pitch--also called, மந்தரம் or காகுளி. 2. மத்திமலிசை, tenor or medium--also called, மதுரம் or சமன். 3. தாரவிசை, treble or the highest pitch-also called, உச்சம் or வல்லிசை.--The different parts are not sung together, but one after another in succession--மந்த விசை, takes its pitch in the key note of the bass--the மத்திமவிசை, in the fifth-and the உச்சம், in the octave. The term is also applied to the several notes or sounds of the octave--also called சுரம்-as the first சுரம், the second சுரம், &c., and the whole are called the சரளி or gamut. இசைகேடு, s. Dissonance, discord, want of harmony, சுரபேதம். 2. Dishonor, disgrace, ill-fame, அவகீர்த்தி. 3. Want of opportunity, inconvenience, inauspiciousness--as of a day, ஒத்துக்கொள் ளாமை. 4. [prov.] Reduced state, emaciated state, இடைந்துபோனநிலைமை. இசைகொள்ள, inf. To be renowned, கீர்த்திபெற. இசைக்குழல், s. A musical windinstrument, ஊதுகுழல். இசைத்தமிழ், s. One of the three kinds of Tamil odes, or other poetry adapted to song--also the various changes made to accommodate language to music, முத்தமிழினொன்று. இசைத்திரிபு, s. A change of tune by mistake, ஓசைப்பிறழ்வு. 2. Variation in music, இசைமாறுகை. 3. A different enunciation of the same terms, according to the different senses they are intended to convey, இசையறுத்துக்கூறுகை-as செம்பொன்பதின்கழஞ்சு, may be செம்பு ஒன் பதின்கழஞ்சு, the copper is nine கழஞ்சு--or செம்பொன் பதின்கழஞ்சு, the fine gold is ten கழஞ்சு. So குறும்பரம்பு may be குறும்பர் அம்பு, the army of territorial chiefs-or குறும் பரம்பு, a short board used for smoothing ploughed fields. இசைநாள், s. The twenty-fifth, also the twenty-sixth lunar mansions, பூரட்டாதி and உத்திரட்டாதி. இசைநிறை, s. [in poetry.] The use of a letter, or word to fill the measure-an expletive, ஓரிடைச்சொல்; as ஏஎ யிவ ளொருத்திபேடி. Heh! This is a hermaphrodite. இசைநூல், s. The science of music. இசைப்பாட்டு, s. A melody, tune, song, காந்தாரம். இசைமடந்தை, s. Sarasvati, the wife of Brahma; the goddess of speech, of music, fame, praise, &c., சரச்சுவதி. (p.) இசையுள்ளான், s. A man of fame or praise. இசையெச்சம், s. [in grammar.] Ellipsis or omission of a word, சொல் லெச்சம். இசையெடுக்க, inf. To pitch or begin a tune. இசைவல்லோர்--இசைவாணர். s. Proficients in music, சங்கீதபாடகர். 2. Heavenly choristers, கந்தருவர். 39)

kvṇi (p. 97) s. [vul.] Muslin, ஓர்சீலை. கவணிச்சால்வை, s. [prov.] A muslin shawl. கவணிப்புடவை, s. Muslin. 10)

kucumpā (p. 115) s. A kind of tree, the seeds of which are used for giving a reddish tinge to cloth, செந்திருக்கம்பூமரம். Carthamus tinctorius. Wils. p. 237. KUSUMBA. 2. Bright red scarlet, மிகுசிவப்பு. 3. A beverage made of narcotic seeds, &c., ஓர்வ கைப்பானம். குசும்பாதோய்க்க, inf. To tinge with the குசும்பா colour, by soaking in a solution of the Kusumba seeds. குசும்பாச்சால்வை, s. A scarlet shawl. 12) *

crikai (p. 166) s. [com. சருகை.] Gold or silver thread fringe or embroidery, உலோகநூல்; [perhaps from Sa. Sarit, thread.] (c.) 2. v. noun. See சரி. v. சரிகைக்கம்பி, s. A narrow, strip of gold or silver thread in the border of a cloth. சரிகைக்கெண்டை, s. An embroidered border, as of a garment. Compare கெ ண்டை. சரிகைச்சால்வை, s. A shawl with gold or silver fringe. சரிகைச்சேலை, s. A woman's cloth with gold embroidery in the border. சரிகைத்துப்பட்டா, s. A man's upper cloth embroidered with gold. சரிகைத்திரி, s. [loc.] A twist, a skein of gold thread. சரிகைப்பாகை, s. A turban with gold or silver embroidery. சரிகைத்திம்மை, s. [loc.] A skein of gold thread. சரிகைநெய்ய, inf. To weave a border, flower, &c., of gold or silver thread; to embroider. சரிகைப்பட்டை, s. Broad gold or silver strips in the border of cloth. சரிகைவேலை, s. Embroidery or lacework with gold or silver. சரிகையிழைக்க--சரிகைவைக்க, inf. To embroider with gold or silver. வெள்ளிச்சரிகை, s. Silver thread. பொற்சரிகை, s. Gold thread. 77)

cllā (p. 170) s. (Tel.) A kind of muslin, gauze, ஓர்வகைக்கவணி. (c.) சல்லாச்சால்வை, s. A gauze shawl. 18) *

cāl (p. 180) s. A large mouthed waterpot, used by washerman, and at weddings, நீர்நிரப்பு ஞ்சால். 2. A bucket for irrigation with a lever, நீரிறைக்குஞ்சால். 3. A furrow in ploughing, உழவுசால். (c.) 4. The track of a sower in passing and repassing in sowing grain, விதைச்சால். 5. (p.) [ex சாலு, v.] Greatness, abundance, intensiveness, மிகுதி. சாலடிக்க, inf. To make a furrow. (c.) சால்வளைக்க--சால்விட, inf. [prov.] As சாலடிக்க. சால்கட்ட, inf. To plough the first furrow in a field. 2. To pass or repass, as a sower in sowing grain. கைச்சால், s. A hand bucket. ஏற்றச்சால், s. A large iron bucket used in ஏற்றம், which see. சால்வயிறு, s. [prov. fig.] A large-belly, pot-belly. 16)

cālvam (p. 180) s. One of the central divisions of India, ஓர்தேசம். See சாலவம். 22)

cālvai (p. 180) --ஷால், s. (Hind.) A shawl, a mantle, a scarf; especially a Cashmere shawl. சால்வையிடுக்க, inf. [prov.] To carry the shawl under the arm. சால்வைக்குட்டை, s. [loc.] A shawlhandkerchief. (R.) சால்வைவேட்டி, s. [prov.] The shawl and cloth as a dress. சால்வையெடுக்க, inf. [prov.] To lower or take off the shawl, as a mark of reverence. 2. To buy a shawl. 23) *

tumpu (p. 247) s. Fibre of vegetables, நார். 2. A rope for tying beasts with, ஓர்கயிறு. (c.) 3. Spot, blemish, defect. (See வம்பு.) 4. A button or ball to fasten a dress. 5. [loc.] Dust, as தும், துகள். 6. [prov.] A kind of fringe to a shawl, சிம்பு. சீலைகிழிந்துதும்புதும்பாய்ப்போயிற்று. The cloth is torn into threads. ஏசித்தும்புபிடுங்குகிறார்கள். They abuse and tear out the fibres; i. e. taunt each other with blemishes in character. [prov.] தும்புக்கயிறு, s. A rope of cocoa, palmyra or other fibres. தும்புச்சால்வை, s. A shawl with a fringe. தும்புபோட, inf. To twist or make a rope for tying beasts. தும்புவாங்க, inf. To strip off fibre. 54)

pcumai (p. 289) s. Greenness, verdure, rawness, பச்சை. 2. Coolness, moistness, freshness, செழுமை. 3. Elegance, beauty, pleasentness, குளிர்ச்சி. 4. Essence, substance, essential part of a thing, சாரம். 5. A greenish yellow, as distinguishing one of the two kinds of gold, பொன்னிறம். 6. A Cashmere shawl, also பசுமைச்சால்வை. 7. (சது.) Reality, truth, honesty, உண்மை. 8. (fig.) Easy circumstances, prosperity, செல்வம். (c.) உள்ளபசுமைசொல்லு. Speak to the point, declare the substance. பசுங்கதிர், s. The moon as cool rayed, சந்திரன்கதிர். 2. See கதிர். பசுங்கதிர்த்தே. The moon, or the cool rayed deity. (சது.) பசுங்கரந்தை, s. A plant. See கரந்தை. பசுங்காய், s. Rice or other grain in the ear but not quite ripe. 2. An unripe fruit. பசுங்காய்ப்பதம், s. A stage in the ripening of grain. பசுங்கிளி, s. As பைங்கிளி, under பசு. பசுங்குடி, s. A family of good extraction, of respectability. 2. See குடி. பசுங்கொற்றான், s. A creeper. பசுங்கோரை, s. A kind of grass. பசுந்தரை, s. Grassy ground, verdant filed, &c. பசுமையுள்ளவன்--பசையுள்ளவன், appel. n. A man in good circumstances. பசும்பயறு, s. [com. பாசிப்பயறு.] A kind of lentils, as பச்சைப்பயறு. பசும்பிடி, s. A species of ever-green, the பச்சிலை tree. See தமாலம். (சது.) பசும்புல், s. Green grass, green sward. 2. (சது.) Growing corn, விளைபயிர். பசும்புற்றரை, s. As பசுந்தரை. பசும்பொன், s. Fine gold. 2. Gold of a greenish yellow, as distinguished from செம்பொன். பச்சடி, s. A kind of seasoning for food, like pickles, ஓர்கறி. [Tel.] 2. [prov.] Prosperity, command of money, பாக்கி யம்; [ex பசுமை.]--Of பச்சடி, are பாகற்காய்ப் பச்சடி, pickle of பாகல் fruit; மாங்காய்ப்பச் சடி, mango pickle; வாழைப்பூப்பச்சடி, pickle of plantain flowers. பச்சடிகண்டால்ஒட்டடிமகளே. My daughter, if you see [your lover.] prosperous, thing to him. [spoken by a time-server.] பச்சடியன், s. [prov.] A white and black bull or cow. பச்சரிசி, s. Rice hulled without boiling; for flour, &c. See புழுங்கலரிசி. பச்சிலை, s. A kind of ever-green, the தமாலம். Xanthocymus pictorious. 2. A green fresh leaf, பச்சையிலை. 3. A medicament consisting of leaves, பசுமருந்து. பச்சிலைகிச்சிலிக்கிழங்கு. The medicament, and கிச்சிலி, an aromatic root. பச்சிலைச்சாறுபோலே. Hue of leaf-juice, a leaf juice green. பச்சிலைப்பாம்பு, s. [com. பச்சைப்பாம் பு.] A kind of green snake. பச்சிலைமருந்து, s. Leaves used medicinally. பச்சிலையோணான், s. [prov. for பச்சோ ணான், which see.] The chameleon. பச்சிறைச்சி, s. Raw meat, flesh, &c. 2. A raw sore, பச்சைப்புண். பச்சுடம்பு, s. The tender body of an infant, or of a woman after child-birth. 2. One still sore from small pox, &c. பச்செனல், v. noun. Being green, verdant, tender, or beautiful. பச்சென்றஉடம்பு. A tender and beautiful body--said of the female sex. பச்செனவு, v. noun. Greenness, verdure. பச்சை. 2. Moistness, dampness, sap, juice, ஈரம். 3. Plumpness, fulness, பொலிவு. பச்செனவானமரம். A verdant tree. உடம்பிலேசற்றும்பச்செனவில்லை. There is no flesh, no plumpness on him. பச்சோணான்--பச்சோந்தி, s. The green lizard, the chameleon; of which the desh is used in magic as a philter, &c. பச்சோலை, s. Green olas; also பச்சை யோலை. 47)

ṣāl (p. 215) s. A shawl. (c.) See சால்வை. 21)