uttamam (p. 60) s. Perfection, virtue, excellence, goodness, நன்மை. 2. The chief, principal, or best of the kind--whether persons or things; eminence, superiority, nobleness, uprightness, sincerity, மேன்மை. Wils. p. 141. UTTAMA. உத்தமஞானம், s. The knowledge of good and the soul. உத்தமதானம், s. Reward of merit, gifts of the highest kind--as gifts obtained in the paths and virtue and bestowed on the meritorious, நல்லோர்க்கீ கை. See தானம். உத்தபட்சம், s. First rate, kind, class, &c., முதற்பட்சம். உத்தமபரி, s. The கொத்துமல்லி plant, Coriandrum sativum, L. 2. A horse of superior quality--being onehundred inches high and one-hundredand-twenty-four long, சிரேஷ்டகுதிரை. உத்தமபலம், s. The முந்திரிகை fruit, Anacardium occidentale, Cashew. உத்தமபாத்திரம், s. Characters or persons of the highest moral excellency, . உத்தமபுருஷன், s. A person of straight morality, a very good man, சன் மார்க்கன். 2. A person of excellent symmetry of body, இலட்சணமுடையான். 3. [in grammar.] The first person, தன்மை. Wils. p. 141. UTTAMAPURUSHA. உத்தமமத்திமமதமம். Good, bad, and indifferent. உத்தமவிம்சதி, s. The first twenty years of the Hindu cycle, வருடமறுபதில்மு தலிருபது. உத்தமன், s. A good, superior person, or a man of sterling worth, சற் குணன். உத்தமாங்கம், s. The head, the principal part of the body, தலை. Wils. p. 141. UTTAMANGUM. உத்தமாராதனை, s. The worship of the true God. 2. The best form of worship. உத்தமி--உத்தமை, s. A good woman, நல்லவன். Wils. p. 141. UTTAMA. 2. Parvati, பார்ப்பதி. (p.) உத்தமோத்தமம், s. The highest perfection, the best of all, மிகுநன்மை. 30)

cikā (p. 181) s. [in combination.] A tuft of hair, சிகை. (p.) சிகாச்சேதனம், s. Tonsure, cutting off all the hair of the head as an expression of grief for the loss of a father, &c. 2. The tonsure of a pandarum-guru on entering upon his office. (p.) சிகாமணி, s. The chief gem in a crown as worn on the head, முடியிலேதரிக்குமணி. 2. (fig.) A most excellent or distinguished person, சிரேஷ்டன்--as பண்டிதசிகா மணி, the prince of poets; தேவசிகாமணி, the chief among the gods; பெண்கள்சிகா மணி, A jewel-like woman; [ex மணி, gem.] சிகாமூலம், s. Bulbous-rooted plants, கிழங்குள்ள பூடு; [ex மூலம், root.] W. p. 842. SIKHAMOOLAM. சிகாவர்க்கம், s. A mingling or assemblage of flame, சுவாலைக்கூட்டம்; [ex சிகை.] சிகாவளம், s. A peacock, மயில். (சது.) 26)

cirēṭṭam (p. 185) --சிரேஷ்டம், s. Excellence, superiority, pre-eminence, that which is superior, முக்கியம். 2. Eldership, seniority, மூத்ததன்மை. 3. That which is precious, choice, valuable, சிறந்தது. Compare சேட்டம். W. p. 865. SRESHT'A. (p.) சிரேஷ்டப்படுத்த, inf. To extol, magnify, elevate, praise, மேன்மைப்படுத்த. சிரேஷ்டபுத்திரி--சேஷ்டபுத்திரி, s. The eldest daughter, மூத்தமகள். சிரேஷ்டமானவிருந்து, s. A sumptuous feast. (Colloq.) சிரேஷ்டபுத்திரன்--சேஷ்டபுத்திரன், s. The eldest son, மூத்தமகன். சிரேஷ்டகுரு, s. A superior guru. 2. [Rom. Catho. usage.] A bishop. சிரேஷ்டர், s. Eminent persons, சிறந் தோர். 2. Elders, elder brothers, மூத்தோர். 3. [R. C. usage.] A bishop, மேற்றிராணியார். சிரேஷ்டாதிகாரணக்கடவுள், s. The primeval deity. (p.) 80) *

prm (p. 297) adj. Best, most excellent, சிரேஷ் ட. 2. Chief, principal, பிரதான. W. p. 53. PARAMA. 3. Divine, celestial, heavenly, திவ்விய.--Note. It is sometimes used with words of bad meaning, as பரமசண்டாளன், a vile wretch. See நல். [For most of the compounds, compare திவ்வியம், தேவம், பரம்.] பரமகதி, s. Bliss, as பரகதி. பரமகருத்தன், s. The Supreme Being. பரமகாரியம், s. A divine, spiritual, or heavenly subject. பரமக்கியானம்--பரமஞானம், s. Knowledge of, or acquaintance with, the deity. பரமசண்டாளன், s. A desperate wretch. பரமசத்துரு, s. A great enemy, a chief adversary, கடும்பகைவன். பரமசந்தேகம், s. A great doubt, obscurity. பரமசமாதி, s. As பரமசாந்தி. பரமசாந்தி, s. Divine tranquility of the soul, absorbed in spiritual contemplations and enjoyments, யோகநிலை. பரமசாயுச்சியம், s. Union or identification with the deity, sometimes described as enjoyed even before quitting the body. பரமசித்தி, s. Heavenly bliss, முத்தி. பரமசுந்தரி, s. The goddess of virtue, தருமதேவதை. பரமசைதன்னியம், s. Universal spirit or intelligence, the Supreme Being. பரமதூர்த்தன், s. A capital rake, மிகு துட்டன். பரமநாழிகை, s. The whole period of hours during which a திதி, வாரம், கரணம், யோகம் or நட்சத்திரம் lasts. பரமநிஷ்டை, s. Contemplation on the deity, the mind being entirely set upon பரமநிவர்த்தி, s. Final liberation from anxieties, and secularities, &c., பாச விமோசனம். பரமபதம், s. The heaven of a god, more especially of Vishnu, as bestowed on his followers. பரமபதவாசி, s. An inhabitant of the heavenly place. 2. Vishnu; also Siva. பரமபாகவதசிகாமணி--பரமபாகவதன், s. A superior class of Vaishnuvas. பரமமூர்த்தி, s. The Supreme Being. 2. Vishnu, விஷ்ணு. பரமயோக்கியம், s. Divine excellence as தேவதாயோக்கியம். பரமரகசியம், s. A divine secret or mystery; also used in irony. பரமலுத்தன், s. A great niggard. பரமலோகம், s. A world of bliss. பரமாகாயம், s. The wide expanse of ether, as the abode of deity, or the vacuum of the yogi, பெருவெளி. பரமாங்கிசம், s. A part of divinity; [ex அமிசம்.] 2. [hon. for அங்கிசம்.] A upanishad. பரமாணு, s. An atom, the invisible base of aggregate bodies; In Wils. thirty of them are supposed to form a mote in a sunbeam, பொருண்மூலம். 2. [in modern usage.] Atmosphere, ஆகா யம்.--The atomic bases of the five elements, called பஞ்சபூதஅணு, are பிருதுவிப் பரமாணு, atomic base of earth, being water; 2. அப்புப்பரமாணு, of water, being fire; 3. தேயுப்பரமாணு, atomic base of fire, being air; 4. வாயுப்பரமாணு, of air or wind. being ether; 5. ஆகாயப்பரமாணு, of ether being maya. பரமாத்துமம்--பரமாத்துமா, s. The soul of the universe. 2. The Deity or universal soul, as contrasted with சீவாத் துமா, the human soul. பரமாத்துமன், s. God as the soul of the world, கடவுள். 2. (fig.) A saint, or glorified spirit, சுத்தாத்துமா. பரமாயு--பரமாயுஸ், s. Great age, தீர்க்காயு. 2. Full age according to one's maturity. பரமாபமம், s. The inclination of a planet's orbit to the equator; [ex அபமம்.] பரமார்த்தம், s. Any excellent or important aim, or object, மேலானபொருள். 2. A kind of spiritual knowledge which reveals the vanity and illusion of the world, மெய்ஞ்ஞானம். 3. [com. in irony.] Simplicity. பரமார்த்தகுரு--பரமார்த்தன், s. A simpleton, not experienced in worldly affairs. பரமார்த்தகுருவின்கதை, s. Story of Guru Noodle by Beschi. பரமாற்புதம், s. A divine miracle. பரமானந்தம், s. Spiritual joy, heavenly delight. 2. The Divine Being before his exertion of energy in the work of creation, பிரமம். பரமானந்தர், s. [hon.] Deity in enjoyment with ஆனந்தரூபசத்தி. பரமானம், s. [com. for பரமான்னம்.] பரமானுபவம், s. Experience in spiritual things, acquaintance or communications with the deity. பரமான்மா, s. The Deity as the soul of the universe, as பரமாத்துமா. பரமான்னம், s. Celestial food, rice boiled with milk and sugar for an oblation, பாற்சோறு. பரமேசன்--பரமேசுரன்--பரமேச்சுரன், s. A name of deity, commonly Siva, சிவன். 2. Vishnu, விஷ்ணு. 3. God, கடவுள். W. p. 54. PARAMESVARA. பரமேச்சுரி, s. Sakti or the consort of deity, commonly, parvati, பார்வதி. 2. Lukshmi, இலக்குமி. பரமேட்டி, s. The Supreme Being, பராபரவஸ்து. 2. Siva, சிவன். 3. Vishnu, விஷ்ணு. 4. Brahma, பிரமன். 5. Argha, அருகன். W. p. 54. PARAMESHTIN. பரமௌஷதம், s. An excellent medicine, மேலானமருந்து. 29)

muṉi (p. 359) s. A holy sage, supposed to be more or less divine through rigid abstraction and mortification; a term applied to the Rishis, Brahmadicas and others, ஞானி. 2. An ascetic, தவத்தோன். 3. A Jaina deified teacher, as Argha, குரு. 4. A tree, அகத்தி, Coronilla. W. p. 666. MUNI. 5. Buddha, புத்தன். 6. The young elephant, யானைக்கன்று. 7. A bow, வில். (சது.) அகஸ்தியமுனி, s. The sage Agastya. சடாமுனி, s. See சடை. முனிச்சிரேஷ்டன்-முனிபுங்கவன்-முனீ சுரன்-முனீந்திரன், s. The principal or chief of the Munis, a superior Muni. 2. As Buddha. முனிமூத்திரம், s. Salt in lumps, composed of இலேந்து, இலேவுந்து, கூர்மை, சவர்ச் சலம், சாருசம் and சாரோதகம், கல்லுப்பு. 20)