aṉukkāṭṭ (p. 33) v. n. inf. [prov.] To appear slightly, சிறிதுதோன்ற. 2. To give a slight hint, சமிக்கைகாட்ட. தேவதையனுக்காட்டிற்று. The possession returned to him and showed a few and slight symptoms. காய்ச்சலனுக்காட்டிற்று. The fever was slight and of short duration. 105)

ari (p. 23) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To sift, separate larger and smaller bodies with the hand, sieve, riddle, &c., கொ ழிக்க. 2. To separate rubbish from dried leaves with the hand, in order to gather the latter for fuel, சருகரிக்க. 3. To beat and wash away, as flowing water on sand, or waves on the shore, washing away the earth and leaving the pebbles, &c. behind, நீர்மணலையரிக்க. 4. To wash rice, separate dust and grit from rice, &c., by washing; or particles of gold, silver, &c., கழுவிப்பி ரிக்க. 5. To gnaw as white ants and other vermin, செல்முதலியவரிக்க. 6. To corrode, as rust, &c., cut away, as caustics, consumemar, as moths, கல்ல. 7. To tease, vex by importunity, as creditors, an urgent child, &c., மனதையலைக்க. 8. To take away one's property by little and little, சிறிதுசிறிதாக க்கவர. 9. [in arith.] To divide, பங்கிட. அரித்துப்பிடுங்குகிறான். He teases or vexes by incessant entreaties, (lit.) he stings or bites as lice. மணிகளையரித்தெடுத்தான். He separated and took the precious stones. அரிகறையான், s. A teasing person, (lit.) a gnawing white ant. அரிபிளவை, s. A cancerous formation, constantly eating into the flesh, ஓர்வகைப்பரு. அரிபுழு, s. Worms constantly grawing and causing itching irritation, &c. (c.) அரிபெட்டி, s. A sieve or cullender, சல்லடை. அரிமணல், s. Fine sand. அரிப்பு, v. noun. Sifting, separating. 2. Nibbling, gnawing, &c. 3. Itching. 4. Corrosion. 5. Smartness. (c.) அரிப்பன்--அரிப்பான்--அரிப்புக் காரன், s. A sifter, one who sifts sand in the street, or the dust of the goldsmith. அரிப்புக்கூடை, s. A riddle.

ālvāṭṭu (p. 43) கிறேன், ஆல்வாட்டி னேன், வேன், ஆல்வாட்ட, v. a. To dry a little in the sun, dry to a proper degree of temperature, சிறிதுகாயச்செய்ய. (c.) 8)

iṭṭu (p. 45) s. A little, small thing, சிறிது. ஆகாறளவிட்டிதாயினும். Though the income be small. (குறள்.) 121)

ilavalēcam (p. 53) s. That which is extremely little, மிகச்சிறிது. இலவலேசமுமில்லை. There is nothing at all. 51) *

ūṭu (p. 69) s. [as உள்.] The inside, that which is intermediate, between, நடு. (சத. 18.) 2. [vul.] Wool, thread woven across the warp, தார்நூல்.--Note. Commonly ஊடு as an affix governs the dative--as அவர்களுக்கூடேவந்தான், he came between them. இந்தஅலுவல்களுக்கூடேயிதையுமெப்படிச்செய்வே ன். How can I possibly do this in the midst of so much business? கனவூடும். Even in a dream-- (பார.) ஊடறுக்க, inf. To cut through, separate and pass through, cleave, to sunder--as an arrow; to force one's way through people, jungle, beasts, &c., உள்ளறுக்க. 2. To determine between two parties, to decide differences, settle amicably, வழக்குத்தீர்க்க. ஊடாட, inf. To go about--as a domestic in a house, அகத்திலுலாவித்திரிய. 2. To frequent, பலகாற்பயில. 3. To deal, or be familiar with, பழக. 4. To be conversant with a subject--as of science, art, &c., கல்விபயில. பாரைக்கூடாடாதபாறைபசுமரத்தின்வேருக்கூடாடி விடும். A rock that cannot be moved by a crow-bar gives way to the roots of a tree. முட்டரோடாடியநட்புக்கருங்காலிக்கட்டையூடா டியகால். Friendship with the base is like a hard block thrown against the knee. மயிரூடாடாநட்புச்சிறிதுபொருளுடாடக்கெடும்... Friendship so close as not to admit of even a hair-like interruption may be destroyed by pecuniary dealings. ஊடாடிப்பார்க்க, inf. To search, examine, &c., to look into, ஆராய்ந்துபார்க்க. கல்வியிலூடாடிப்பார். Look into learning, learn. ஊடாட்டம், v. noun. Familiarity, intercourse, intimacy, பழகுகை. ஊடாட்டம்பண்ண, inf. To be familiar, have intercourse, with, பயிற்சி பண்ண. ஊடுசெல்ல, inf. To pass through a crowd, a jungle, &c. ஊடுதாக்க, inf. To oppose with firmness, பின்னிடாமலெதிர்நிற்க. 2. To compare two things with each other with regard to their strength. ஒன்றோடொன்றூடுதாக்க, inf. To oppose each other. ஊடுபற்ற, inf. To burn within a lamp--as wick when the oil is out, உள்ளேபற்றியெரிய. ஊடுபோக்க, inf. To run through, cause to pass through, உருவச்செய்ய. 2. To decide between parties, settle amicably, வழக்குத்தீர்க்க. ஊடுருவ, inf. To penetrate--as rays, air, a weapon; to transpierce, உள் ளேயுருவ. 2. v. n. To insinuate itself into, உட்செல்ல. ஊடுருவத்தைக்க, inf. To transpierce, to stitch through. ஊடூடே, adv. Here and there, irregularly interspersed, frequently, often, every now and then. 44)

kl (p. 96) கற்கிறேன், கற்றேன், கற்பேன், கற்க, v. a. To learn, study, acquire knowledge, கல்விகற்க. 2. To practise arts, the use of arms, படைக்கலமுதலியபயில. கற்ககசடறக்கற்பவைகற்றபினிற்கவதற்குத்தக. Learn perfectly what thou hast to learn, and when thou hast learned it, act upon and persist in it. (திருவள்.) கல்லாதவன், s. An illiterate, ignorant man, an idiot. கல்லாமை, v. noun. Want of learning, ignorance. கல்லார், s. Unlearned, illiterate men, அறியாதார், 2. Low people, கீழ்மக்கள். கற்போன், s. A scholar, a pupil, மாணாக்கன். கற்றவர்--கற்றார்--கற்றோர், s. The learned, படித்தவர். 2. Poets, புலவர். கற்றறிமூடன், s. A learned fool, one who knows but does not practise (morality, &c.) கற்றறிவு, s. Acquired knowledge, learning. கற்றுக்குட்டி, s. A very young scholar, கற்குஞ்சிறுவன். 2. One who has acquired a smattering of knowledge--as taught him without exercising judgment; a superficial scholar,சிறிதுகற்றவன். கற்றுக்கொடுக்க, inf. To instruct. கற்றுக்கொள்ள, inf. To learn. கற்றுச்சொல்லி, s. A poet's assistant who learns and sings his verses, துணைக்கவிஞன். கற்றல், v. noun. Learning. கற்றல்கேட்டல்பயிறல். In making an accomplished scholar, study, enquiry or (hearing), intercourse with the learned are necessary. 276)

koñcm (p. 145) s. A little, a small quantity, a morsel, a bit, சிறிது. 2. Diminutiveness, smallness, littleness, சுருக்கம். 3. [loc.] Disgrace, dishonor, meanness, இழிவு. (Sans. Kinchit.) அவன் கொஞ்சப்புள்ளியா. Is he an insignificant man? கொஞ்சங்கொஞ்சமாய். By little and little. கொஞ்சத்திலேசீவனம்பண்ணுவானா? Will he live on a little; can he easily get a living? கொஞ்சத்துக்குள்ளே. In a short time. 2. For a low price. 3. In a few words, in a small compass. 4. On a small scale. கொஞ்சத்திலேபோகாது. It will not be a light matter. கொஞ்சக்காலம்--கொஞ்சநேரம், s. A little time. கொஞ்சத்தனம், s. [local.] Meanness, vileness, littleness, dishonor, disgrace. கொஞ்சத்தனம்பண்ண, inf. To disgrace, dishonor, insuit; to ill-treat. கொஞ்சநஞ்சம், s. [vul.] A little. கொஞ்சப்படுத்த, inf. To disregard, to slight; to disdain. கொஞ்சப்பேர், s. [prov.] Ill fame, bad reputation. See கொஞ்சம்பேர். கொஞ்சம்பேர்--கொஞ்சப்பேர், s. A few persons. (c.) கொஞ்சமாயெண்ண, inf. To disregard. கொஞ்சவாழ்வு, s. A short life; limited existence. 33)

kōtu (p. 150) கிறேன், கோதினேன், வேன், கோத, v. a. To adjust feathers with the beak-as birds; to tear tender leaves in strips, பறவைமூக்கினாற் கோத. 2. To disentangle the hair with the fingers; to brush, comb, மயிர் கோத. (c.) 3. [loc.] The piddle, to pick food in eating, taking small quantities--as birds; also as sickly or dainty children, bashful persons. &c., சிறிது சிறிதாகவுண்ண. 4. [prov.] To hollow, excavate, scoop out, குழாயாக்க. 5. (R.) To kiss, to suck the lips, இதழ்கோத. கோதிக்கொண்டிருக்க, inf. To pick food daintily, &c. கோதிக்கட்ட--கோதிமுடிக்க, inf. To disentangle and tie the hair. கோதிவிட--கோதிவாங்க, inf. To allow another to adjust the hair. சிறகுகோத, inf. To pick at feathers --as birds. மயிர்கோத, inf. To adjust the hair knot. 42) *

cṟṟu (p. 173) adv. and adj. [either a change of the Sa. Svalpa, or of சிற்று, from சிறு.] A little, somewhat, அற்பம். 2. A little time, சிறிதுநேரம். (c.) சற்றப்புறம். A little further, a little beyond. சற்றாகிலும்--சற்றேனும்--சற்றும். Ever so little, even a little; a mere trifle. சற்றுநேரம்--சற்றுவேளை. A little time. சற்றுங்கொடான். He will give nothing. சற்றுப்பாடும். Sing a little. சற்றுமில்லை. Not in the least, none at all. சற்றும்பொறான். He will not wait a moment. 2. He will not bear it in the least. சற்றுமுன்னே. A little before; a little above; a little forward. சற்றே சற்றே. Occasionally. சற்றே இலகுவு. He or she is a little better. சற்றேபொறு. Wait a little. சற்றுமிருதுவாயிருக்கிறது. It is rather soft. சற்றிடம்போனபின்பு. After going a little distance. சற்றிங்கேவாரும். Just come here. அவன்சற்றேபொய்யன். He is somewhat of a liar. 51)

ciṇukku (p. 182) கிறது, சிணுக்கினது, ம், சிணுக் க, v. n. To yield fruit in small quantities, சிறிதுசிறிதாகத்தர. 2. To linger, hang on--as a disease; to reappear at intervals, நோய் மாறிமாறிவர. 3. To pass slowly--as milk from an udder, &c.; to rain in slight showers, துளிக்க. (c.) 9)

ciṟicu (p. 189) s. [vul. prov. சிறிது.] That which is small, littleness; [ex சிறுமை.] 34)

ciṟitu (p. 189) s. That which is small; a small, little, diminutive or trifling thing, a small degree, a little time, &c., அற்பம். 2. adj. [vul.] A few, diverse, sundry, சிலபல; [ex சிறுமை.] சிறிதுகாலம், s. A short time. சிறிதுபெயர், s. A few persons; some persons. சிறிதுங்கொடான். He will not give at all. சிறிதுமையமில்லை. There is not the least doubt, suspicion, &c. 36)

tūvu (p. 255) கிறேன், தூவினேன், வேன், தூவ, v. a. To strew; to sprinkle salt, pepper, dust, or powder, சிதற. 2. To scatter. spread out, as grain for fowls, இறைக்க. 3. To rain, மழைதூற. 4. To put grain, &c., loosely in a measure to make in measure more, சிறிதுசிறிதாகப்பெய்ய; [ex Sa. Dha. to agitate.] தூவியளக்க, inf. To put grain loosely into a measure, in measuring. தூவிவிட, inf. To strew curry powders. 2. (fig.) To spread a rumor. தூவல், v. noun. Shedding, spilling. 2. Raining, மழைபெய்தல். 25) *

tēy (p. 259) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To rub away, உரைக்க. 2. To wear away, waste by rubbing; to abrade, fray, fret, அழிக்க. 3. To kill, destroy, கொல்ல. 4. To scour, scrub, polish a wall, furniture, &c., by rubbing, துலக்க. 5. To rub an by the hand as oil, an ointment, &c., to rub one's self or another in washing, எண்ணெய்முதலியதேய்க்க. 6. To efface, erase, obliterate by rubbing, துடை க்க. 7. To give grudgingly, scantily, சிறிது சிறிதாகக்கொடுக்க. (c.) தேய்ச்சுமாய்ச்சுப்போட, inf. [prop. தேய்த்துமாய்த்து.] To waste by little and little. 2. To waste gradually, by various means, in small sums. 3. To pay a debt by little and little, so as to be unsatisfactory. 4. To palliate a crime, connive at it, &c. 5. To ba a work superficially. (c.) தேய்த்துக்குளிக்க, inf. To rub one's self in bathing. தேய்த்துப்புரட்ட, inf. [prov.] To rub ointment, &c., on the body for bathing. 2. To scour one's self in washing. பல்லுத்தேய்க்க, inf. To rub the teeth and clean them. See பல். தேய்ப்பு, v. noun. Rubbing away, rubbing in, as oil, &c., 2. Scouring. scrubbing, polishing by rubbing. 3. Wearing away, wasting away by rubbing, abrasion, attrition. 4. Killing, destruction. தேய்ப்புணி--தேய்ப்பூணி, s. A very sparing, saving person. (Fab.) தேய்ப்புமேய்ப்பு, v. noun. Rubbing and feeding-applied to domestic animals. 2)