ilir (p. 54) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To sprout, germinate, தளிர்க்க. 2. To stand erect--as hair with extatic joy or log; also with anger, cold, &c. See சிலிர். (p.) 21) *

urōmam (p. 65) s. The hair of the body, thick, or close hair, மயிர்ப்பரப்பு. Wils. p. 711. ROMAN. உரோமக்கட்டு, s. Hair thick-set on the body. உரோமசன்--உரோமமுனி--உ ரோமரிஷி. A celebrated Rishi reputed to be covered with hair and of immense age, still living--one of the eighteen சித்தர்; [ex உரோமம், the hair.] உரோமத்துவாரம், s. The pores of the skin through which the hairs shoot, மயிர்த்துவாரம். உரோமபுளகம்--உரோமபுளகிதம் --உரோமப்பொடிப்பு, s. The rising of small pimples upon the body at the root of the hairs, from fear, extatic joy, &c., உரோமஞ்சிலிர்க்கை. உரோமமுனி--உரோமரிஷி, s. A sage who composed a treatise on medicine and morals. உரோமரேகை--உரோமாவலி, s. The line of hair in females, reaching to the navel, மயிரொழுக்கு. Wils. p. 712. ROMAVALEE. உரோமாஞ்சலி--உரோமாஞ்சிதம், s. Having the hairs of the body erect from exquisite joy either natural or religious, extatic horipilation, குதுகலிப்பு. (சத. 66.) 77)

citmpu (p. 182) கிறது, சிதம்பினது, ம், சிதம்ப, v. n. [prov.] To be macerated and spoiled by too much moisture; to have the firmness, or texture of a substance destroyed; to become rotten, பதனழிய. 2. To be steeped or soaked--as rice, to become stale, சிலிர் க்க. 3. To be soaked--as the hands by working in water, or the feet by walking among moist vegetables, &c., கைகால் சிலி ர்க்க. 4. To be injured--as crops or other vegetation by excess of water, நீர்ச்சாவியாக. சிதம்பப்போட, inf. To put to soak --as flax, cocoanut, and other fibre for cordage, அழுகப்போட. சிதம்பு, v. noun. Excessive maceration, softness, &c. பதனழிவு. (R.) 26)

ciṟcilirppāṉ (p. 189) s. [prov.] Chickenpox--as சிச்சிலுப்பான். 63) *

cilir (p. 186) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. [improp. சிலுக்க.] To rise, as the hairs of the body, from intense love, or horror, &c., மயிர்பொடிக்க. 2. To be chilled, shocked, to run cold, as the blood from a disastrous event, உடம்புமுதலியசிலிர்க்க. (c.) 3. To sprout, to shoot, தளிர்க்க. (சது.) சிலிர்சிலிர்ப்பு, v. noun. Erection of hair on the body from any violent emotion. 54) *

neñcu (p. 279) s. The mind, the heart; [in popular use.] Consciousness, thought, reason, judgment and will, மனம். 2. Conscience, மனச்சாட்சி. 3. Breast, bosom, chest, மார்பு. 4. Throat, தொண்டை. 5. (fig.) Boldness, courage, daring heroism, தைரியம். 6. Audacity, venturousness, துணிவு. (c.) மறவாதேநெஞ்சே. Forget not O my soul! எனக்குநெஞ்சைக்கரிக்கிறது. I feel a nausea in the throat. இத்தனைநெஞ்சுனக்கிருக்கிறதோ. Are you so bold? நீசெய்ததுஎன்னெஞ்சிலிருக்கிறது. What you have done is remembered. நெஞ்சிலேமிதிக்கிறான். He treats me with great disrespect. நெஞ்சைத்தட்டிப்பார். Ask your own breast. நெஞ்சையொழித்தொருவஞ்சகமில்லை. There is no fraud in which the heart is not concerned. (Avv.) உன்னெஞ்சிற்சிறாயெடுத்துப்போடுவேன். I will reduce your pride. உன்நெஞ்சுகல்நெஞ்சு. Your breast is a stony breast. நெஞ்சடைத்துக்கொள்ள, inf. To be choked, or stifled in the throat. நெஞ்சடைப்பு--நெஞ்சடைவாதம், s. Obstruction in the chest, ஓர்நோய். நெஞ்சழிதல், v. noun. Failing or being overwhelmed, as the heart with sorrow, or fear. 2. Loss of consciousness, through sorrow, fear, drunkenness, &c. 3. Being overcome with lust; losing self-control. நெஞ்சறிய, inf. [as an adverb.] Consciously. நெஞ்சறியப்பொய்சொல்லலாமோ. Can you knowingly lie? நெஞ்சறிவிளக்கம், s. A treatise. நெஞ்சன், s. [in combin.] A hard-hearted person. See கன்னெஞ்சகன், வன்னெஞ்சகன். 2. [prov.] A bold, daring person, துணி வுடையோன். 3. A person of self-importance, இடும்பன். நெஞ்சாங்கட்டை, s. The breast-bone, as நெஞ்செலும்பு. 2. A log placed across the breast of a corpse to prevent its rising while burning, பிணத்தின்நெஞ்சுக்கட் டை. 3. (fig.) A plot to destroy one, தூராலோசனை. இதுவுனக்குநெஞ்சாங்கட்டைக்கோ. Is this for your breast log? a curse imprecating death. நெஞ்சாங்குலை--நெஞ்சாங்கொழுந்து, s. The viscera. 2. See குலை. நெஞ்சாங்குழி--நெஞ்சுக்குழி, s. The pit of the throat. நெஞ்சிடித்தல், v. noun. Throbbing of the heart, from fear, &c. நெஞ்சிலேகல்--நெஞ்சிற்கல், s. (fig.) A heavy calamity, பெருந்துக்கம். நெஞ்சிலேகல்லுப்போட்டீர். You have put a stone in my breast, used in lamentation for the dead. நெஞ்சிலேதெண்டல், v. noun. [prov.] Affecting the breast--as wind, spasm, or cramp, நெஞ்சிற்றடுக்க. நெஞ்சிளைக்க, inf. To become fearful, timid, cowardly. நெஞ்சிற்பாரம், s. (fig.) Burden or weight of responsibility oppressing the heart. 2. Sorrow of heart. நெஞ்சுகரிப்பு--நெஞ்சுக்கரிப்பு, v. noun. A nausea in the throat. நெஞ்சுகாய, inf. To become dry, gnawing, &c., as the breast in disease, causing thirst, &c. 2. [prov.] To faint as the heart through sorrow, fear, &c. நெஞ்சுக்கட்டு-நெஞ்சுக்கோழை, s. Pectoral disease from phlegm, as asthma. நெஞ்சுக்குத்து--நெஞ்சுவலி, s. Pain in the chest. நெஞ்சுதட்ட, inf. To tap the breast in defiance, as a challenge. 2. To tap the breast with a boast of doing an exploit. நெஞ்சுதுடித்தல், v. noun. Throbbing of the heart from fear. 2. Sympathizing with one in affliction, பரிதாபப்படல். நெஞ்சுத்தடிமல், s. Catarrh seated in the breast, cold and cough. நெஞ்சுத்துணிகரம்--நெஞ்சுத்துணிவு, s. Boldness of heart, heroism, intrepidity. நெஞ்சுநெஞ்சென்றுகுத்துதல், v. noun. Striking the breast with the tips of the fingers, in bewailing the dead, &c. See மார்படித்தல். நெஞ்சுநோ, s. Pain in the breast. 2. (fig.) Grief of heart. நெஞ்சுபக்கிடுதல், v. noun. Being struck with sudden fear or sorrow. நெஞ்சுபதறுதல், v. noun. Fluttering of the heart at the sight of a distressed object, of unjust suffering in another, or of danger of injustice to one's self. நெஞ்சுபுண்ணாக--நெஞ்சம்புண்ணாக, inf. To be grieved, wounded at heart. நெஞ்சுப்பள்ளம், s. [prov.] Pit of the stomach. நெஞ்சுரம், s. Bold-heartedness. நெஞ்சுரப்பானவன், appel. n. A hardhearted man. See உரம். நெஞ்சுவறட்சி, s. Dryness of the chest when cough causes no expectoration. நெஞ்சுவிடுதூது, s. A poem in which the heart is personified as a messenger to a lover, ஓர்பிரபந்தம். 2. One of the fourteen treatises of the Agama philosophy. See சைவசித்தாந்தம், under சித்தாந் தம். நெஞ்சுறைப்பு, s. Boldness of heart, intrepidity. நெஞ்செரிதல், v. noun. Envying, பொ றாமைப்படுதல். நெஞ்செரிப்பு, v. noun. Nausea from eating to excess, or from eating acids, sweets, &c. 2. Pain in the stomach, heart-burn. 3. (fig.) Envy, பொறாமை. நெஞ்செலும்பு, s. The sternum. See எலும்பு. நெஞ்சைக்கல்லாக்க, inf. To harden one's own or another's heart. நெஞ்சைக்குமட்டல், v. noun. Nausea. See குமட்டு. நெஞ்சைப்பிடிக்க, inf. To take by the throat. நெஞ்சைப்பிளக்க, inf. To split the breast. 2. (fig.) To cause great grief. நெஞ்சையுவட்ட, inf. To loathe. See உவட்டு, v. நெஞ்சோர்மம், s. Bold-heartedness, as நெஞ்சுத்துணிவு; [ex ஓர்மம்.] 47)

puḷakam (p. 327) s. Erection of the hairs of the body, from exquisite delight, மயிர்ச்சிலிர்க் கை. 2. Joy, delight, pleasure, இன்பம். W. p. 545. PULAKA. 3. Conical rise of the skin at the foot of the hairs from cold, &c., புடைப்பு. 4. Boiled rice--probably as taken in lumps, சோறு. 5. A mirror, a looking glass, கண்ணாடி (சது.) புளகாங்கிதம், s. Rising of the hairs, as an indication of pleasure; [ex அங்கிதம், a mark.] 53)

puḷki (p. 327) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To have the hairs of the body rice from extatic pleasure, மயிர்சிலிர்க்க. 2. To have the skin rise at the foot of the hairs from pleaure, fear or cold, புடைக்க. 3. To experience great delight, to be in an ecstacy, மிகமகிழ. 54) *

myir (p. 344) s. Hair, உரோமம். 2. Fleece of sheep, ஆட்டுமயிர். 3. Down of birds, தூவி. (c.) மயிர்சுட்டுக்கரியாகப்போகிறதா. Can charcoal be made of hair--said of mean savings. மயிரகம், s. Hair-cloth, woollen cloth, மயிர்ச்சீலை, (சது.) மயிரிழவு, s. Plucking hair from the head, in token of mourning; different from மாரிழவு. மயிரெறிகருவி, s. Scissors, கத்தரிக்கை. 2. As மயிர்பிடுங்கி. (p.) மயிரொதுக்க--மயிரையொதுக்க, inf. To adjust the hair. See ஒதுக்கு. மயிரொழுங்கு, s. The line of hair, in females, from the navel upward. (சது.) மயிரோசனை, s. As மயிர்மாணிக்கம். 2. மயிர்கழிக்க, inf. To shave off the hair. மயிர்க்கடை--மயிர்க்கிடை, s. A hair's breadth. மயிர்க்கண்--மயிர்க்கால், s. A pore of the skin at the root of each hair, as உரோமத்துவாரம். மயிர்க்காம்பெறிதல்--மயிர்க்கிளர்ச்சி-மயிர்க்கூர்ச்செறிதல்--மயிர்ச்சிலிர்ப்பு, v. noun. Rising of the hairs of the body. See உரோ மபுளகம். மயிர்க்குச்சு, s. A hair pencil, துகிலிகை. 2. As கொண்டைக்குச்சு. மயிர்க்குட்டம், s. A distemper which makes the hair fall off. மயிர்க்குட்டி, s. The caterpillar, கம் பளிப்பூச்சி. (Jaff.) மயிர்க்குரு, s. Pimples ever the pores of the skin. (R.) மயிர்க்குழற்சி, v. noun. Softness, looseness of hair. மயிர்க்கொன்றை, s. A species of Cassia. மயிர்க்கோரை, s. A grass. மயிர்ச்சாந்து, s. [poet. மயிருறுசாந்து.] A perfumed unguent for the hair. See சாந்து. மயிர்ச்சுருள்--மயிர்ச்சூட்டு, s. A roll or curl or hair. மயிர்பிடுங்கி--மயிர்வாங்கி, appel. n. [com. சிமிட்டா.] Tweezers. மயிர்ப்பட்டு, s. Woollen cloth. மயிர்ப்பிளவை, s. A scurf in the hair. மயிர்மாணிக்கம், s. A plant, Ipomoca guamoclit. 2. A concretion in the stomach of a cow, கோரோசனை. மயிர்முடி, s. A hair-knot, குடுமி. மயிர்வாரி, appel. n. A comb, சீப்பு. (சது.) மயிர்வினை, s. Hair-dresser's trade. மயிர்வினைஞன்--மயிர்களைவோன், appel. n. A barber, நாவிதன். (சது.) 12)

veḷi (p. 401) s. Outside, exterior, புறம். 2. An open field, &c., a space free from obstruction--as a plain, the air, the sky, மைதானம். 3. Ether, as one of the five elements, ஆகாயம். 4. [fig.] Publicity, notoriety, பகிரங்கம். அதுவெட்டவெளியாயிருக்கிறது. It is an open plain. 2.It is clearly manifest. வெளிகாண, inf.. To be clear as the sky without clouds. அதுவெளிகண்டுபோயிற்று. It penetrated to the other side. வெளிகண்டசொல், s. A plain word. வெளிகொள்ள, inf. To leave an opening, as between furrows. வெளிக்கட்டு, s. The exterior of a building. வெளிக்காட்சி--வெளித்தோற்றம், s. An imaginary sight. See உருவெளி. வெளிக்கிட, inf. [prov.] To set out, to start, புறப்பட. வெளிக்குவர, inf. To come to publicity. 2. [with the dative.] To feel urged to stool. இதுவெளிக்குவராமலுன்மனசிலிருக்கட்டும்...... Make it not public, keep it to yourself. வெளிக்குப்போக, inf. To go to the privy. வெளிக்கோபம், s. Manifested displeasure. வெளிசங்கம், s. As வெளியரங்கம். வெளிச்சாடை, s. Outside show, mere profession. வெளிச்சாயல், s. Outward appearance. வெளிதிறந்துசொல்ல, inf. To speak plainly and frankly. வெளிப்பட--வெளியாக, inf. To come out, to issue forth as the breath; to become manifest. வெளிப்படுத்த--வெளியாக்க--வெளியிட---வெளிவிட, inf. To show, to indicate, to exhibit. 2. To divulge secrets. வெளிப்படை, s. That which is clear, obvious. வெளிப்படையானசொல், s. A common word. வெளிப்படையுவமம், s. An evident comparison. வெளிப்பயன்--வெளிப்பொருள், s. The obvious meaning. வெளிப்பாடு, v. noun. [prov.]. Presents of fruit to great persons. வெளிப்பொருளாய். Clearly, perspicuously. வெளிமடை, s. [prov.] Offerings of flesh, spirits, &c., to ferocious deities, outside the temple. வெளிமனிதர், s. Strangers, people not belonging to a domicile. வெளிமான், s. A grey deer, a roe. வெளியடை, s. A curtain, a veil, திரை ச்சீலை. வெளியரங்கம், s. Openness, that which is clear or evident, பகிரங்கம். வெளியரங்கமாக, inf. To become publicly known. வெளியாக்க--வெளியிட, inf. To lay open, as வெளிப்படுத்த. வெளியாடைகள், s. Hangings, tapestry. (R.). வெளியேபோக, inf. To go out. 2. As வெளிக்குப்போக. வெளிவாங்க, inf. To be dispersed, as the clouds. வெளிவிட, inf. To expose. See வெ ளிப்படுத்த. 8)