cilēṭai (p. 186) --சிலேஷை, s. A figure of Rhetoric, a paronomasia, in which a word or phrase has a double meaning; a pun, a quibble, உபயார்த்தசொற்றொடர், as நீர்வாரும், which may mean, come thou, or pour water. See அலங்காரம். W. p. 866. S'LESHA. --Note. There are two kinds of சிலேடை. viz., செம்மொழிச்சிலேடை, பிரிமொழிச்சிலேடை, which see. சிலேடைதீவகம், s. A union of the two figures, சிலேடை and தீவகம். சிலேடையாய்ப்பேச, inf. To speak ambiguously, to play upon words. சிலேடையுவமை, s. A mixture of the figures சிலேடை and simile. செம்மொழிச்சிலேடை, s. See செம் மொழி. 71) *
