cīẕ (p. 191) s. [prop. சீ.] Pus of a boil, &c. 2. Whistle, whistling, பயில். சீழ்க்கை, v. noun. [prov. vul. சீக்காய்.] Whistling. சீழ்க்கைக்கருவி--சீழ்க்கைக்குழல், s. A whistle, a pipe for whistling. சீழ்க்கைவிட, inf. To whistle, call or give a signal by whistling. 42)