uyir (p. 63) s. Life, soul, vitality, animal or vegetable life, சீவன். 2. Wind, காற்று. 3. A vowel, உயிரெழுத்து. 4. A living being, human, brute, or vegetable; an animal, ஓரறி வுயிர்முதலியசீவராசி. உயிருமுடலும்போல. As closely united as the soul and body. உயிர்போய்விட்டது. Life is gone. மன்னுயிர்க்கிரங்குகிறது. To be compassionate to other living creatures. உயிரடங்க, inf. To be in a state of insensibility, be in a swoon, to be suspended as the vital powers. உயிரடைய, inf. To revive, to be reanimated. உயிரளபு--உயிரளபெடை, s. The lengthening of a vowel in verse. See அளபெடை. உயிரறுதியும். Till the very end of life. உயிருதவி, s. Aid in a fatal juncture. 2. Aid by sacrificing life for another. உயிரெடுக்க, inf. To take away life. உயிரெழுத்து, s. A vowel, ஆவி. உயிரொடுங்க, inf. To be reduced as the powers before death, உயிரடங்க. 2. To die, சாவ. உயிரொளிக்க, inf. [prov.] To feign great weakness, sickness, inability, &c., in order to gain or effect an object, உயிர்மறைக்க. உயிரொளித்தகள்ளன், s. A cringing deceiver who though rich and strong makes pretensions to the contrary. உயிரோம்ப, inf. To support life, maintain, உயிர்காக்க. உயிர்கலக்க, inf. To revive, to be diffused--as life through the body in one that has been swooning, &c. 2. To reunite as the soul with the body in one restored to life. 3. (fig.) To be relieved from anxiety, &c. உயிர்குடிக்க, inf. To devour life, kill (a war term), also used of demons and ferocious deities, கொல்ல. உயிர்கொள்ள, inf. To take the life of an antagonist--as in battle, &c., உயிர்வாங்க. உயிர்க்கட்டை, s. The body, உடம்பு. உயிர்க்கணம், s. One of the four auspicious feet with which to begin a poem consisting of three நேர்--as தே, மாங், காய். 2. Vowels, உயிரெழுத்து. See கணம். உயிர்க்கருணேசம், s. The power of affection which is friendly to life, இச்சாசத்தி. உயிர்தருமருந்து, s. A restorative, a cordial, an elixir, மிருதசஞ்சீவினி. உயிர்த்தறுவாய், s. A great emergency, a critical juncture, extreme danger. See பிராணத்தறுவாய். உயிர்த்தானம், s. The seat of life, any vital part of the body, உயிர்நிலை. உயிர்த்துணை, s. A friend in extremity, ஆபத்திற்சகாயஞ்செய்பவன். 2. A friend dear as life, பிராணசிநேகன். 3. (p.) A wife, மனைவி. 4. A husband, கணவன். 5. God, கடவுள். உயிர்த்துணைவன், s. A very dear friend, உயிரையொத்தசிநேகன். 2. (p.) A husband, கண்வன். உயிர்த்துணைவி, s. A wife, மனைவி. 2. A lady's choice female friend, உயிர்த் தோழி. 3. Sarasvati the consort of Bramah, சரச்சுவதி. (p.) உயிர்த்தோழமை, s. Intimate friendship. உயிர்த்தோழன், s. A very trusty or bosom friend, a friend dear as life, பிராணசிநேகன். உயிர்த்தோழி, s. A lady's choice female companion, உயிர்ப்பாங்கி. உயிர்நிலை--உயிர்நிலையகம், s. The body as the seat of life, or station of the soul, உடல். 2. The vital parts essential to life, உயிர்த்தானம். உயிர்பிழைக்க--உயிருய்ய, inf. To survive a calamity, escape from, or live through a time of peril, தப்பிப்பிழைக்க. 2. To live, maintain life, subsist, உயிர் வாழ. உயிர்போக, inf. To expire, to die. உயிர்ப்பழி, s. The guilt of murder, உயிர்க்கொலை. 2. Vengeance, divine or human, persuing the murderer to death, regarded as the ghost of the murdered person, பிரமகத்தி. உயிர்ப்பிராணி, s. [vul.] A living creature, a brute, an inferior animal, சீவபிராணி. உயிர்மாய்க்க, inf. To destroy one's self, commit suicide, தன்னுயிரைப்போக்க. 2. To murder, kill, கொலைசெய்ய. உயிர்மெய்--உயிர்மெய்யெழுத்து, s. An animated consonant, a consonant combined with a vowel, ஓரெழுத்து; (lit.) a living body. உயிர்வாங்க, inf. To take away life, உயிரெடுக்க. உயிர்வாழ்க்கை, s. The enjoyment of life, சீவிக்கை. உயிர்வாழ, inf. To live--as men or brutes, சீவனோடிருக்க. 2. To enjoy life, be happy, prosperous, சுகமாகவாழ. உயிர்வேதனை, s. Causes of pain or distress, of which twelve are given, viz.: 1. அனல், heat or fire. 2. சீதம், cold. 3. அசனி, thunder-bolts. 4. புனல், water. 5. வாதம், wind. 6. ஆயுதம், weapons. 7. நஞ்சு, poisons. 8. மருந்து, medicines. 9. பசி, hunger. 1. தாகம், thirst. 11. பிணி, disease. 12. முனிவறாமை, malice. (p.) உள்ளுயிர், s. The life within; i. e. God, கடவுள். (p.) மன்னுயிர்க்கிரங்க, inf. To be kind to living creatures. (p.) 21)

ēngku (p. 78) கிறேன், ஏங்கினேன், வேன், ஏங்க. v. n. To weep, cry, wail; to call as a peacock, அழ. 2. To faint through fear, sorrow, &c., வாட. 3. To fear, dread, be aghast, be panic-struck, be startled, be at one's wit's end, be shocked, திகிலுற. 4. To be concerned, to regret deeply, to be in great suspense, கவலைப்பட. 5. (இராமா.) To sound, roar, ஒலிக்க. ஏங்கித்திரியேல். Do not yield to anguish and sorrow. (ஆத்தி.) ஏங்கினாற்போலேசீவன்போயிற்று. He was so overcome with fear (grief, &c.) that he instantly died. ஏங்கிப்போக, inf. To faint through fear, to be in deep concern, to be grieved for, to be exceedingly anxious. ஏக்கம்--ஏக்கரவு, v. noun. Sudden fear, fright, trepidation, alarm, consternation, stupor, panic, ஏங்குகை. 2. Anxiety, deep concern, கவலை. 3. Despondency, despair, ஆறாக்கவலை. ஏக்கம். With a verb--as பிடிக்க, and dative of person, &c., signifies to languish, despond, &c. ஏக்கமெடுக்க--ஏக்கம்பிடிக்க, inf. To have excessive sorrow, to be vexed. மகன்செத்ததினாலேயவளுக்கேக்கம்பிடித்்தது..... She languishes at the death of her son. ஏங்கல், v. noun. Screaming--as a peacock, மயிற்குரல். 2. Weeping. 3. The act of sounding. ஏங்குற, inf. To be sorrowful or thoughtful. 6)

cñcīvṉ (p. 157) s. The Mango tree. (M. Dic.) 18) *

cīvaṉam (p. 191) s. Living, sustaining life, உ யிர்வாழ்தல். 2. Livelihood, means of subsistence, sustenance, whatever tends, to the support of life, நுகர்பொருள். 3. Situation, employment, office, உத்தியோகம். 4. Water, நீர். W. p. 352. JEEVANA. சம்பளம்என்சீவனத்துக்குக் கட்டிவரஇல்லை.... The wages are insufficient for the support of my family. சீவனம்நடக்கிறது. The means of living are continued. சீவனந்தேட, inf. To seek means of support. 2. To seek an employment. 3. [prov.] To seek food, prey, &c.-as animals, இரைதேட. சீவனமுயற்சி, v. noun. An endeavor to get a situation. சீவனம்பார்க்க, inf. To discharge the duties of a situation. கஷ்டசீவனம், s. A wretched life. 2. Hard labor. சீவனாந்தம், s. Death, மரணம்; [ex அந் தம்.] See சீவாந்தம். சீவனோபாயம், s. Means of subsistence; [ex உபாயம்.] 26)

cīvaṉīyam (p. 191) s. Water, நீர். W. p. 352. JEEVANEEYA. 30) *

cīvaṉ (p. 191) s. Life, vitality, the vital principle, உயிர். 2. The sentient soul; according to the Vedantic system, the emanation of the deity incorporated with the body, giving it life, motion and sensation; hence also called, சீவாத்துமா. It is opposed to the abstract state of the soul, or as identified with deity, பரமாத்துமா.--Note. According to the Agamas, the soul is eternal, but destined to obsorption in the deity, which is the ultimate object in view in furnishing it with bodies, and with various means for its illumination. 3. A living being, an animal, சீவசெந்து. 4. A name of Jupiter, வியாழம். 5. A magnet, காந்தம். (R.) 6. (fig.) Energy, spirit, life, animation, முயற்சி--used in the negative form. W. p. 351. JEEVA. சீவனும்பிராணனுமாயிருக்கிறார்கள். They are closely united, (lit.) as the life and the vital airs. சீவன்வந்தது. Life is restored--spoken of one whose fears are banished. நடக்கச்சீவனில்லை. Not life enough to walk. படிப்போடேசீவனைவிடுகிறான். He spends his life in learning. எனக்குப்பசியினாற்சீவன்போகிறது. I am ready to die of hunger. சீவனுண்டாய்ப்பேச, inf. To speak aloud. சீவனைக்கொடுக்க, inf. To impart life. 2. To prolong life--as pretended by one possessed. 3. To sacrifice one's life for another. 4. To save one from ruin, by giving the means of subsistence. 5. To inspire one with courage, தைரியப்ப டுத்த. சீவனைமாய்த்துக்கொள்ள, inf. To commit suicide, to lay violent hands on one's self. சீவனைவாங்க, inf. To take away life. 2. (fig.) To put one to great hardships. சீவனோடிருக்க, inf. To be alive, to live. சீவனோடுகூடியகாரியம், s. [prov.] (in divination.) A question, or matter connected with life, or with a living being. 2. A thing of vital importance. கிழட்டுச்சீவன்--கிழச்சீவன், s. An old person, man or woman. சீவன்முத்தன், s. (in Agama phil.) The soul freed from பாசம் before the death of the body, and no longer subject to births. (சிவ. போ.) 31)

cīvam (p. 191) s. Life, existence, சீவன். 2. Individuated spirit--as distinguished from the deity; though according to the Vedantic system, they are identical. 3. The soul of the universe, giving life, motion and energy to all beings, and things. The collective or universal, பரமாத் துமா. 4. Arc of a circle, also used for sine, அர்த்தச்சா. W. p. 351. JEEVA.--Note. This word is rarely found except in combination. சீவகளை, s. Animation, energy, cheerfulness, உயிர்ப்பு. 2. A very pretty air in melody, இராகக்காட்சி. (Colloq.) சீவகாருண்ணியம்--சீவதயை, s. Benevolence to living creatures human or brute. சீவகாருண்ணியன், s. One kind, merciful, gracious, &c., to living creatures. சீவகாருண்ணியதயாபரன். The kind, merciful, gracious, benevolent God. சீவகாலம்--சீவநாள், s. Life time. சீவகோடிகள், s. Myriads of living creatures. சீவசங்கட்டம், s. The struggle preceding the last breathing. See சங்கட்டம். சீவசாட்சி--சீவசாட்சிசைதன்னியம், s. The intelligent soul, or universal intellect, according to the Vedantic system, as witness of all things, and identified with the Supreme Being, or Brahm. சீவசுவாசம், s. The breath of life. சீவசெந்து, s. Living beings. சீவதருமம்--சீவபுண்ணியம், s. Meritorious deeds of men to living creatures as distinguished from சிவதருமம் or சிவ புண்ணியம், divine benevolence. சீவதாதா, s. A patron, a generous, liberal person. (c.) சீவதாரு, s. See சீவவிருட்சம். சீவதாது, s. One of the three pulses supposed to be felt in the wrist, named after the three humors. See நாடி. சீவதிசை, s. Influence of the planets calculated by the sign rising at the time of birth. 2. (fig.) Life time. சீவதேகம், s. Body, case, or receptacle of the soul in its different states of existence; being of three kinds. See சரீரத்தி ரயம். சீவத்துவம், s. That which belongs to life. சீவநாடி, s. The vital artery. See சீ வனி. சீவநாயகன், s. God, as the author or lord of life. சீவபிராணி--சீவப்பிராணி, s. A living being. (Pleonastic.) சீவபேதம், s. Varieties of living beings. எறும்புகடையானை தலையெண்பத்து நான்குநூறாயி ரஞ்சீவபேதம். From the ant to the elephant, there are 8,4, species of living creatures. சீவநாசம், s. Something detrimental to life. சீவந்தன், s. [loc.] One who is alive. சீவரட்சை, s. Preservation of life--as by the divine being, or by a benevolent person in famine, &c. 2. Final salvation, liberation from births. சீவரத்தினம், s. A living gem worn by Vishnu on his breast. 2. The gem in the head of the fabulous five headed cobra, being essential to its life. 3. A fabulous gem in the world of Indra, and elsewhere, said to give whatever is asked. சீவராசிகள், s. See சீவகோடிகள். சீவவதை, s. Taking away one's life. சீவவிருட்சம், s. [in Christ. usage.] The tree of life. சீவலயம், s. Death. See இலயம். சீவாத்துமா--சீவான்மா, s. A living soul. See ஆத்துமா. சீவாக்கினி, s. Animal heat. (R.) சீவாந்தம், s. One's last end, exit, departure from life; [ex அந்தம்.] சீவோபகாரம், s. Benefit to men or other creatures; [ex உபகாரம்.] சீவோற்பத்தி, s. Animation of the f&oe;tus in the womb. See உற்பத்தி. 21) *

cīvi (p. 191) s. A living, intelligent being, human or superhuman, சீவனோடிருக்கும் வஸ்து; [ex சீவன்.] நித்தியசீவி, s. [in Christ. usage.] The Eternal Spirit. 33)

cīvi (p. 191) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To subsist, have food, maintenance, support, உயிர்வாழ. 2. To live, as the soul in a state of corporeal existence, not absorbed in the deity, உடலுடன்கூடிவாழ. 3. To be active, not torpid; to operate, energize, exert efficiency--as the soul through the bodily organs, முயல. 4. To be in exercise --as the powers of the body, or mind, in wakeful hours, விழித்திருக்க. 5. To sojourn, dwell, சஞ்சரிக்க. 6. To have enjoyment, அனுபவிக்க; [ex சீவன்.] சீவித்துப்போக--சீவித்துவிட, inf. To die. (said auspiciously.) சீவிப்பிக்க, inf. To cause to subsist. 2. To restore to life. (p.) 34) *

centu (p. 203) s. Any animal of the inferior kinds, insect, brute, reptile, worm, சீவ செந்து. (See சந்து.) 2. A living creature, சீவன். 3. Hell, நரகம். 4. Atom, அணு. 5. An old jackal, கிழநரி. (சது.) செந்துத்தானம்--செந்துஸ்தானம், s. One of the seven hells, ஓர்நரகம். 6)

tātu (p. 233) s. (Sa. Dha'tu.) A principle, constituent or elementary part in nature, பூதவணு. 2. (c.) Artery, nerve, pulse, muscle in common, நரம்பு. 3. Any of the seven constituent parts of the body, இரசமாதியேழு. 4. Any one of the five elements, மண்ணாதி யைந்து. 5. The filaments of a flower, பூந் தாது. 6. The தாதுமாதளை tree. (சது.) 7. Red ochre, காவிக்கல். 8. The root of a word in Sanscrit, சொற்பகுதி. 9. Any of the seven metals, பொன்னாதியேழு. (See உலோகம்.) 1. Mineral, a fossil, நிரசவஸ்து. 11. Semen, சுக்கிலம். 12. The tenth year of the Hindu cycle, ஓர்வருஷம். 13. Arsenic in its natural state, in distinction from that which is prepared. See சரக்கு.--Note. The seven constituents of the body, or சத்ததாது, are: 1. இரசம், serum. 2. இரததம், blood. 3. சுக்கி லம், semen. 2. மூளை. brains, marrow. 5. தசை, flesh. 6. எலும்பு, bone. 7. தோல், skin. தாதாட, inf. To dive into the pollen of flowers, as insects; [ex ஆட.] (p.) தாதுகட்ட, inf. To bind or cause absorption, or extinction of the seminal principle in the system, as ascetics; or to promote longevity. தாதுகலிக்க, inf. To be emitted as semen. தாதுநஷ்டம், s. Nocturnal pollution in sleep, by disease, &c. See ஸ்கலிதம். தாதுபார்க்க, inf. To feel the pulse. தாதுபுஷ்டி--தாதுவிருத்தி, s. A healthy state of the semen. (c.) தாதுமாதளை, s. A flowering pomegranate without fruit, பூமாதளை. தாதுமூலசீவன், s. [in divination.] A three fold division of nature, தாது denoting the mineral, மூலம், the vegetable and சீவன், the animal kingdoms, one of which is sent by an applicant to the diviner. தாதுரோகம், s. Scanty flow, or morbid state of the semen. தாதுவாதம், s. Mineralogy, one of the sixty-four கலைஞானம். தாதுவாதி, s. An assayer of metals. தாதுவிழுந்துபோதல், v. noun. Ceasing of the pulse. (c.) தாதுவைரி, s. Sulphur, கந்தம். W. p. 442. DHATUVAIRI. 2. Nutgall, கடுக்காய். 3. Cardamum, ஏலம். 29) *

naraṉ (p. 270) s. A man, a human being, மனி தன். [plu. நரர், நரர்கள்.] 2. Arjuna, அருச்சுனன். W. p. 455. NARA. நரகரி, s. Vishnu. See நரவரி. நரசிங்கம்--நரசிங்கமூர்த்தி, s. Vishnu in his fourth incarnation as man-lion or Narasingha. See திருமாலவதாரம். நரசிங்கராச்சியம், s. The Narasingha country, whose capital was Vijayanagaram of Bisnagur. நரசீவன், s. A human being. (c.) நரசீவதயாபரர்--நரதயாபரர், s. The benevolent God, as gracious to men. நரதுதி--நரஸ்துதி, s. Adulation of great men, மானிடப்புகழ்ச்சி. நரதேவன்--நரேந்திரன், s. A king, a sovereign. அரசன். W. p. 455. NARADEVA. நரத்துவம், s. Human nature, மனுஷீ கம். நரநாராயணர், s. [Hon.] A name of Vishnu, in his incarnation as two sages, நரன் and நாராயணன், afterwards as Vishnu and Arjuna. நரபதி, s. A king as lord of men. 2. (R.) A title of the king of Bisnagur. நரபலி, s. A human sacrifice, regarded as peculiarly acceptable to Kali and other ferocious deities, மனிதபலி. நரபாலன், s. A king, அரசன்; [ex பா லன், protector.] நரப்பிரதிஷ்டை, s. One of the three species of consecration, that performed by men, மனிதர்செய்யும்பிரதிஷ்டை. See பிர திஷ்டை. நரமடங்கல், s. Vishnu, as நரசிங்கம்; [ex மடங்கல், lion.] நரமாமிசம், s. Human flesh. நரமாமிசபட்சணம், s. Cannibalism. நரமேதம், s. (St.) A human sacrifice; [ex மேதம்.] நரவரி, s. (St.நரஹரி.) Vishnu, as நரசிங்கம்; [ex அரி, lion.] நரவாகனம், s. A palankeen as supported by men, சிவிகை. 2. A man as the vehicle of Kuvera, குபேரனைச்சுமப் போன். நரவாகனன், s. Kuvera, as borne by a man, குபேரன். நராதிபன், s. A king, அரசன்; [ex அதி பன்.] நராயணன், s. Vishnu, விஷ்ணு. See நாராயணன். நராவதாரம், s. Incarnation in human form. நரேசன்--நரேசுரன், s. A lord of men, a king, இராமன். நரேந்திரன், s. A king in general. See நரதேவன். 2. A particular king. 76)

nālu (p. 275) --நால், adj. Four, நான்கு. 2. (fig.) Many, general, multifold, universal, all, பல, as நாலுவித்தையும்.--Note. In combination before, க, ச, த, ப, the ல், becomes ற் and before ஞ, ந, ம, it is changed to ன்; sometimes to லா as நாலாகாரியமும், divers matters, various affairs, concerns, circumstances. நாலுகல்வியும். Different branches of knowledge. நாலுகாரியமுமறிந்தவன். A man of general knowledge, one acquainted with men and things. நாலுகையிலும். On all hands, on all sides. நாலுசாதியும். All the castes. 2. Various castes, several castes. நாலுதிக்கும். The four cardinal points. quarters, regions. 2. On all sides, in all directions. நாலுதிக்கிலுஞ்சிதறுண்டுபோக. To be scattered in different directions. நாலுதெருவுந்திரிகிறான். He strolls, or wanders through all the streets. நாலுமுக்கிலுமெதிர்தார்கள். They faced him on all sides. நாலையும்பார்த்துச்செய்யவேண்டும். One should act with due consideration of the whole matter. ஆலும்வேலும்பல்லுக்குறுதிநாலுமிரண்டுஞ்சொல்லுக் குறுதி. As the splint of the banyan and வேல் trees gives strength to the teeth (by rubbing them), so நாலடியார், and குறள், give strength to the speech. நாலடி--நாலடியார், s. The title of a poetical book on morals having four lines to each verse, and four hundred verses; or the book which ascended, according to the legend, four feet against the stream of the river Veiga, at Madura. நாலாஞ்சடங்கு--நாலாநாட்சடங்கு, s. Bathing of the new married pair on the fourth day with the ends of their cloths tied together. நாலாமுறைக்காய்ச்சல், s. Quartan fever. நாலாம்வருணம், s. The Sudras; (lit.) the fourth caste, சூத்திரசாதி. நாலாயிரப்பிரபந்தம், s. Four thousand poems made by twelve ஆழ்வார்கள். நாலாவிதம், s. [probably a change of நானாவிதம்.] Various kinds, varieties, sundry modes, &c. நாலுபேருமறிய--நாலுபேர்அறிய, inf. (adverbially) Publicly, before all, generaly or universally known. நால்வகைத்தோற்றம், s. The births of four kinds. See தோற்றம். நால்வர், s. The four persons, நான்கு பேர். 2. Four devotees of Siva, சம்பந்தர் முதலியநால்வர். நால்வர்வாக்குதேவர்வாக்கு. The testimony of four persons is equal to that of the god. நாற்கணம், s. [in gram.] The four classes of letters, viz. vowels, hard consonants, nasals and medials. See under கணம். நாற்கதி, s. The four divisions of living beings. See கதி. நாற்கவி, s. The four kinds of verses. See கவி. நாற்காலி, appel. n. A quadruped, as நாற்காற்்சீவன். 2. Any four-legged seal, as a chair, a stool, &c. நாற்காற்சீவன்--நாற்கான்மிருகம், s. A quadruped. நாற்குணம், s. The four prominent human qualities. See under குணம். நாற்கோணம், s. A square, a quadrangular figure, a tetragon. நாற்சதுரம், s. [com. நாற்சதுரம்.] A four angled figure, four square, four sided figure. (a colloquial pleonasm.) நாற்சந்தி, s. The junction of four ways or streets. நாற்பண், s. The four kinds of melody. நாற்பது, s. [poet. நாற்பான்.] Forty, ஓரெண். நாற்பதுநாளொருசந்தி, s. [R. Cath. usage.] Quadragesimal, the time of Lent. நாற்பத்தெண்ணாயிரம்ரிஷிகள், s. The 48, Rishis. நாற்பயன்--நாற்பொருள், s. The four fruits of science, or kinds of good, treated of in moral writings, to which every branch of literature may be reduced, நால்வகைப்பயன், viz: அறம், virtue; 2. பொருள், wealth; 3. இன்பம், pleasure, commonly connubial; 4. வீடு, final bliss, liberation from births, absorption. நாற்பாட்டன், s. The great grandfather's father. நாற்றிசை, s. [also நாற்பெருந்திசை.] The four cardinal points, நான்குதிக்கு. நானான்கு, s. Four times four. நானிலம், s. The four kinds of soil-mountainous, forest, agricultural and maritime, நால்வகைநிலம். 2. The earth, the four quarters of the globe, பூமி. நானூறு, s. Four hundred. நான்கு, adj. Four. 2. Four-fold. நான்மணிமாலை, s. A poem of forty verses of four varieties, (lit.) four gemmed chain, ஓர்பிரபந்தம். நான்மருப்பியானை, s. The four tusked elephant of Indra, ஐராவதம். நான்மருப்பியானையூர்தி, s. Indra, இந் திரன். நான்மறை--நாலுவேதம், s. The four Vedas, சதுர்வேதம். See வேதம். நானமறையோன், s. Brahma, பிரமன். நான்முகப்புல், s. A grass, Saccharum spontaneum, சசபரம். நான்முகன், s. Brahma the four-faced. பிரமன். 2. Argha, அருகன். நான்முகன்கிழத்தி, s. Sarasvati, as wife of Brahma, சரஸ்வதி. நான்முகன்வாழ்நாள், s. A kalpa, (lit.) the life time of Brahma, கற்பம். 17)

nittiyam (p. 277) s. Eternity, சதாகாலம். 2. Final bliss, மோட்சம். 3. Permanence, invariableness, நிலையானது. 4. adv. Constantly, perpetually, daily, நாடோறும். W. p. 467. NITYA. நித்தியஅரிகண்டம். Constant vexation. நித்தியஅவியலும்புழுகலும். Constant feasting. (Jaffna.) நித்தியக்கட்டளை, s. Daily allotted work; daily expenses, daily allowance. நித்தியகம்புலு, s. [prov.] Constant quarrelling, ஒழியாச்சண்டை. நித்தியகருமம், s. Daily rites, prescribed by the Shastras, as 1. tending the sacrificial fire, by the brahman, நித்தி யவிதி; 2. the daily religious duties of the respective castes, நித்தியபூசை. நித்தியகருமானுஷ்டானம், s. Performance of daily rites. நித்தியகலியாணம், s. Everlasting joy, perpetual enjoyment. நித்தியகலியாணன், s. An exalted ascetic in the enjoyment of divine delight, யோகி. 2. See கலியாணம். நித்தியகலியாணி, s. Parvati as கலியா ணி. நித்தியகாலம், s. Eternal ages. நித்தியகொட்டுமுழக்கு, v. noun. Perpetual music. நித்தியசீவன், s. [in Christ. usage.] Eternal life, மோட்சம். நித்தியசேவகம், s. Constant service, permanent employment. நித்தியதானம், s. Daily alms, gifts, presents--as made by kings or great men. நித்தியத்துவம், s. Eternal existence. நித்தியநைமித்திகம், s. Ceremonies of regular though occasional recurrence, as the Sraddhas, at fixed lunar periods, பூனையும்விழாவும். நித்தியநைமித்தியகாமியகன்மங்கள், s. The three classes of rites, stated, occasional and voluntary. நித்தியபூசை, s. Daily puja at the temple. நித்தியப்படி, adv. Daily, always, perpetually, நாடோறும். 2. s. As நித்தியக்கட்டளை. நித்தியப்படிவந்தென்னைஅலட்டுகிறான். He is constantly troubling me. நித்தியப்பிரளயம், s. Constant destruction; i. e. by death. நித்தியப்பிழைப்பு, v. noun. Permanent support. நித்தியமழை, s. Daily rain, என்றும் பெய்மழை. நித்தியமுத்தன்--நித்தியன்்முக்தன், s. The deity as ever blessed, கடவுள். 2. The exalted devotee as happy in his god, ஞானி. நித்தியமுத்தி--நித்தியமோட்சம், s. Eternal bliss. நித்தியமும்--நித்தமும், adv. Daily, always. நித்தியயோகம், s. Perpetual fortune, குறையாச்சம்பத்து. நித்தியயவ்வனம்--நித்தியயௌவனம், s. Eternal youth, மாறாஇளமை. நித்தியவிக்கேபம்--நித்தியவிட்சேபம், s. Parallax of the zenith distance of the equator at the place of observation. See விக்கேபம். நித்தியவிதி, s. A sacrificial fire-place, ஓமகுண்டம். (சது.) See நித்தம். நித்தியவிநோதம், s. One of the umbrellas of Argha. நித்தியன், s. The deity, the elernal, கடவுள். நித்தியன்முக்தன், s. See நித்தியமுத்தன். நித்தியாநித்தியம், s. That which is eternal and temporal, அழியாமையுமழியும். நித்தியாநித்தியவஸ்துவிவேகம், s. The knowledge of eternal and temporal things. See சாதனசதுட்டயம். நித்தியானந்தம், s. Eternal joy. நித்தியானந்தன், s. The Supreme Being, கடவுள். நித்தியானுஷ்டானம், s. Personal religious duties. 26) *

pacu (p. 289) s. A cow, பெண்பசு. [the most common usage in Tamil.] 2. A bull, எருது. 3. Taurus of the Zodiac, இடபஇராசி. 4. A living creature, சீவனுடையது. 5. A sacrificial ram, யாகத்துக்குரியஆடு. 6. Any animal, for sacrifice, மிருகம். 7. The soul, a sentient being or principle united with a body, or not; one of the three eternal uncreated principles called பசுபதிபாசம். W. p. 52. PASU. பசுத்தோல்போர்த்துப்புலிப்பாய்ச்சல்பாய்தல்..... Putting on a cow's skin and leaping like a tiger; i. e. assuming mildness, and using ferocity. தன்னைகொல்லவருகிறபசுவைத்தான்கொன்றால்தோ ஷமில்லை. It is not a sin to kill a cow in self-defence. பசுகரணம், s. Faculties of the soul. பசுக்காத்தல், v. noun. One of the six occupations of Vaisyas; the care of flocks. See தொழில். பசுக்காவலர், s. [pl.] Cowherds--the caste, இடையர். 2. Any of the three divisions of the Vaisyas. பசுஞானம், s. Nature, capacity or faculties of the soul. 2. Spiritual knowledge of the second degree, as distinguished from பதிஞானம் and பாசஞானம்; the former only being sufficient for salvation. 3. Limited knowledge of the soul as acquired by the senses. 4. The mode of existence of the soul, being itself intelligent, but subject to non-intelligence, by its moral evil, and connexion with matter. காவேரிக்கரைப்பசுபோல்அலைகிறான். He wanders like a cow on the banks of the Kavery--discontented. பசுத்தக்காளி--பசுவின்தக்காளி, s. A shrub, ஓர்தக்காளி, Physalis. பசுத்துவம், s. The nature, properties, &c., of the soul, ஆன்மதத்துவம். பசுநா, s. The பிராய் tree, (lit.) cowtongue-leaved. பசுநாகு, s. A female calf, a young cow, a heifer. பசுபதி, s. (St.) Siva, as lord of souls, சிவன்; [ex பதி, lord.] பசுபதிபாசம், s. The soul, deity and illusion or மாயை. See திரிபதார்த்தம். பசுபாசம், s. The entanglement of the soul with the body. பசுபாவம், s. Sins against creatures, as murder and cruelty, in distinction from sins against God, உயிர்ப்பாவம். பசுபுண்ணியம், s. Meritorious deeds for the benefit of creatures. பசுப்பட்டி-பசுமாட்டுப்பட்டி, s. A cowfold. பசுமந்தை, s. A herd of cows, பசுக் கூட்டம். பசுமாடு, s. A cow. பசுமுன்னை, s. A tree, a variety of Permna integrifolia with small leaves. பசுமோர், s. Butter milk, whey of cow's milk. பசுவதி, s. [prov.] A good natured person, gentle as a cow; [ex வதி.] பசுவதை, s. (St. கோவத்தி.) Slaughter of a cow, regarded as a great crime. பசுவன், s. [prov.] A rennet bag. பசுவின்கன்று, s. A calf. பசுவின்தயிர், s. Curds of Cow's milk. பசுவின்நெய்--பசுநெய், s. Cow's ghee. பசுவுக்குவாயுறைகொடுத்தல், v. noun. Feeding a cow; one of the thirty-two meritorious deeds. 45)