krukku (p. 96) s. The teeth of a saw or sickle, வாட்பல்லின்கூர். 2. The rough edge of a newly ground instrument, ஆயுதத்தின் கூர். 3. The jagged edge of the palmyra leaf-stalk, பனையின்கருக்கு. 4. Edge, keenness of a knife, கத்தியின்கூர். 5. Engraved, carved, or embossed work, bass-relief, இரெகித்தசித்தி ரம். 6. The exterior rind of palmyra fruit which dries and, if pressed, peels off in flakes, பனங்காய்த்தோற்கருக்கு. 7. Jag, indentation, pectination of leaves, &c., இலைகளின்கரு க்கு. 8. A decoction of several kinds of drugs made by pouring water on them while heating in a vessel over the fire, கஷாயம். கருக்கரிவாள், s. A sickle. கருக்கழிய--கருக்குமழுங்க, inf. [vul.] To be blunted--as an edge, கூர் மழுங்க. கருக்கழிந்திருக்கிறது. The coin has lost its stamp, it is defaced. கருக்காக்க, inf. To make sharp. கருக்கானபணம், s. Newly coined money. கருக்கானவன், s. [com.] A sharpwitted man, கூர்மையாயிருப்பவன். 2. A man of guile, வஞ்சகன். கருக்கானவாள், s. A sharp sword. கருக்கிட, inf. To whet, edge, sharpen. கருக்குக்கஷாயம், s. A decoction, &c. கருக்குச்சுருட்டு, s. Guilefulness, crookedness of mind, வஞ்சகம். கருக்குப்பீர்க்கு, s. A kind of creeper whose fruit is used for curry. கருக்குப்போட, inf. To make a decoction of drugs. கருக்குவராகன், s. A new pagoda or coin on which the figures are well defined. கருக்குவாய்ப்பட, inf. To be rough edged. கருக்குவாளி--கருக்காமரம், s. The name of a tree, கருக்குவரய்ச்சி, with a dark jagged leaf, serrated, ஓர்மரம், Zizyphus trinervius. (Rott.) கருக்குவாள், s. A sword with a sharp edge, கருக்கானவாள். கருக்குவேலை, s. Work in stone or metal, bass-relief, raised-work, fret-work. கருக்குள்ளது, appel. n. That which is sharp-edged. கருக்கெடுபட, inf. To have the edge of an instrument removed by use. 125)

kuẕlu (p. 128) கிறது, குழன்றது, ம், குழல, v. n. To be folded back into a roll, or tied in a lock--as the hair of women, in one of the five modes of dressing it, சுருட்டிமுடியப்பட. (p.) குழலல்--குழற்சி, v. noun. Roll, or lock of hair tied behind, சுருட்டிமுடியுங்கொண் டை. 22)

curitkm (p. 196) s. The last member of some kinds of கலிப்பா and வஞ்சிப்பா verse, sung to a quicker movement than the other parts, ஓர்விதராகச்சுருட்டு; [ex சுரி.] (p.) 16)

curuṭṭi (p. 196) s. A screen or canopy of cloth stuffed with cotton, borne before great persons, and in processions, ஆலவட் டம். (c.) 2. A kind of tune, ஓரிராகம். 3. [improp. for சுருட்டு.] A robe of silk, சீலைச் சுருட்டி. சுருட்டித்தூக்க-சுருட்டியெடுக்க, inf. To take the canopy on the shoulders in processions. தாபிதாச்சுருட்டி, s. A roll of silk. செஞ்சுருட்டி, s. A tune. See under செம். 28)

curuṭṭu (p. 196) s. A tobacco-roll, a cigar, புகையிலைச்சுருட்டு. 2. A roll, curl, twist, scroll, சுருள். 3. A robe of silk, சீலைச்சுருட்டு; [exசுருள்.] 4. [prov.] Shrewdness, cunning, witticism, உபாயம். (c) சுருட்டுக்குடிக்க--சுருட்டுப்பிடிக்க, inf. To smoke cigars. See குடி, v. சுருட்டுக்கொழுக்கட்டை, s. [prov.] A kind of pastry. சுருட்டுச்சுற்ற--சுருட்டுப்போட, inf. To make cigars. சுருட்டுக்கிடங்கு, s. Cigar-manufactory. சுருட்டுப்புகையிலை, s. Cigar-tobacco. சுருட்டாய்ப்பேச, inf. To speak in a shrewd way. 29)

curuṭṭu (p. 196) கிறேன், சுருட்டினேன், வேன், சு ருட்ட, v. a. To roll up, coil, curl, infold, twist, சுருளச்செய்ய. 2. To form waves as the sea, அலைசுருட்ட. (p.) 3. (fig.) To take up all at once, to sweep off, முழுதுங்க வர. (c.) [ex சுருள், v.] சுருட்டிக்கட்டிக்கொள்ள, inf. To roll and fasten leaves together as red ants and other insects. 2. To get business, persons, &c., under one's own control. சுருட்டிக்கொண்டுபோக, inf. To carry off, to pilfer, to remove by stratagem, கொள்ளையிட. சுருட்டிப்பிடிக்க, inf. To reduce a person--as disease. 2. To pinch the stomach, as excessive hunger, பசியினால் வருந்த. (c.) சுருட்டிமுடிக்க, inf. To fold and tie the hair. சுருட்டிவாங்க, inf. To have spasms. 2. To oppress, to be extortionate. சுருட்டிவாரிக்கொண்டுபோக, inf. To carry off, to sweep off, as an epidemic, inundation, a whirl-wind, fire, thieves, &c. (c.) சுருட்டிவைக்க, inf. To roll up and place mats, sails, &c. சுருட்டிமடக்க, inf. To pilfer. 2. To overcome in a struggle, debate, &c. 3. To win--as a suitor. சுருட்டியடிக்க, inf. To rush on--as a whirl-wind, or an epidemic. 2. to confound things in debate. முழுப்பாய்சுருட்டி, appel. n. (fig.) A swindler, a cheat. See முழு. சுருட்டு, v. noun. Curling, coiling, ம டக்குகை சுருட்டுவாள், s. A flexible kind of sword. 30)

curuṭṭai (p. 196) s. A small kind of snake, commonly found coiled, ஓர்பாம்பு. 2. A hair-curl, மயிர்ச்சுருள். 3. A girl having curly hair. (in derision) (c.) சுருட்டையாக, inf. [prov.] To become curled--as hair. (c.) சுருட்டைமயிர், s. Woolly or curling hair. சுருட்டைப்பாம்பு, s. A சுருட்டை சுருட்டைவிரியன், s. An adder. 2. As சுருட்டை. ஊதுசுருட்டை, s. A poisonous snake whose bite produces swelling of the body. 31) *

curuṇai (p. 196) s. [vul. சுருளை.] A clue of yarn, a twist, ball, or roll of cord, &c., நூற்சுருள். 2. A coil--as of straw, rope, வைக்கோற் சுருள். (c.) 3. A hair-curl, a ringlet, மயிர்ச் சுருள். 4. (in architecture.) A kind of curve, ஓர்வளைவு; [ex சுருள்.] சுருணைமயிர், s. As சுருட்டைமயிர். கணக்குச்சுருணை, s. A scroll of accounts. (c.) 33) *

curuḷ (p. 196) s. Roll, scroll, involution, coil, சுருட்டு. 2. A curl, ringlet, crisped leaf, tendril, &c., மயிர்ச்சுருள்முதலியன. 3. A roll of betel leaves for chewing, வெற்றிலைச்சுருள். (c.) 4. The involved folds of the young lotus, தாமரையுட்சுருள். 5. Female hair, பெண் மயிர். 6. Ladies' hair dressed or folded in a particular manner, ஐம்பாலினொன்று. சுருளில்வைத்தடக்கஞ்செய்திருக்கிறது. This is enclosed in an envelope. சுருள்கொடுக்க--சுருள்பிடிக்க, inf. To give betel to the bride and bridegroom before marriage. (c.) சுருள்பண்ண, inf. To roll up a palm leaf letter. சுருள்மடிக்க, inf. To fold up betel leaves with cloves, &c., for chewing. பட்டுச்சுருள், s. A roll of silk. கயிற்றுச்சுருள், s. A roll or clew of strings. 40) *

cuṟṟu (p. 198) கிறேன், சுற்றினேன், வேன், சுற்ற, v. a. To surround, encompass, environ, encircle, envelope, சூழ. 2. To wind about, enwrap, wreathe, பாய்முதலியனசுற்ற. 3. To twine about, சுற்றிப்படர. 4. To dress one's self, invest, to gird, சீலைசுற்ற. 5. (in cant usage.) To circumvent, get by trickery, வஞ்சிக்க. 6. To whirl, twirl, brandish, சுழற்ற. (c.) எல்லாவற்றையுஞ்சுற்றிக்கொண்டுபோய்விட்டான். He has stolen every thing. என்னைவந்துவந்துசுற்றுகிறான். He continues to come around me, (importuning.) காலைச்சுற்றினபாம்புகடியாமல்விடாது. The snake, coiled around one's foot will not leave without biting; i. e. evil contact will bring injury. சுற்றிக்கட்ட, inf. To wind round and tie, to gird; girt. 2. [prov.] To make the curls of a letter in writing. 3. To wrap a cloth, &c. round the head or body. 4. (fig.) To fabricate, form a conspiracy. 5. To bribe. சுற்றிக்கொள்ள, inf. To coil round a thing or person--as a snake. &c. 2. (fig.) To extort money, &c., by stratagem, &c., வஞ்சித்தெடுக்க. சுற்றிப்பிடிக்க, inf. To entangle, 2. To intwine the hand in one's lock of hair. 3. To take hold of a person, apprehend him. See சுற்று, v. n. சுற்றிப்போட, inf. As சுற்றிக்கொள்ள, 2. சுற்றியெறிய, inf. To sling round and throw. சுற்றிலை, s. The wrapper or outer leaf of a cigar. சுருட்டுச்சுற்றுமிலை. சுற்றிவலிக்க, inf. [prov.] To extort by stratagem. See சுற்று, v. n. சுற்றிவளைக்க, inf. To surround, environ. 2. To lead round the oxen in the threshing floor. சுற்றிவளைத்துகொண்டுவர, inf. To go round one another as wrestlers watching to grip, or as in prison-bar. சுற்றல், v. noun. Enwrapping, encircling, &c. கோழிசுற்றிவிட, inf. To wave a new bought hen three times round the fire place to domesticate her and prevent her from running away. (c.) கடுக்கன்சுற்ற, inf. To wind an earring (with gold wire.) தலைப்பாசுற்ற, inf. To wrap a turban round the head. 113)

culāvu (p. 197) கிறேன், சுலாவினேன், வேன், சுலாவ, v. a. [improp. சிலாவு.] To make water move or whirl round--as in rinsing a vessel, &c., சுற்ற. (c.) சலாவியூற்ற--சுலாவிவார்க்க, inf. To rinse and cast out. சுலாவியடிக்க, inf. To rush on--as a whirlwind; to sweep away--as an epidemic--as சுருட்டியடிக்க. c. சுலாவுதண்ணீர், s. [prov.] Very shallow water in the fields. சுலாவுரொட்டி, s. [prov.] A kind of pan-cake made by moving the liquid paste while baking. 13) *

pñcuruṭṭāṉ (p. 291) --பஞ்சுருத்தான், appel. n. A little green bird, ஓர்பசுங்குருவி. [Port. Picapas.] (c.) 25)

paṭṭu (p. 291) s. Silk, wove silk, பட்டாடை. 2. Fold, plait, doubling of cloth; a string, a necklace, &c., மடிப்பு. 3. An upper or outer, garment--as a shawl, a scarf or a mantle, மேற்போர்வை. 4. Sack-cloth of Indian hemp, as கோணிப்பட்டு, whence the name 'gunny bags.' 5. An affix to the name of a small town, village, or hamlet, as செங்கல்பட்டு. W. p. 496. PAT'T'A. (சது.) பட்டுகுலைந்தால்பொட்டு, If silk be rumpled, it is spoiled. பட்டுப்போலேதூள். Very fine powder. பட்டுப்போலேதெள்ளுதல். Sifting in a very fine fan. பட்டுக்கயிலி, s. A silk apron. (R.) பட்டுக்கயிறு, s. Silk-cord. பட்டுக்கரை, s. A silk stripe or border; For the compounds, see சோமன். பட்டுக்குஞ்சம், s. Silk tassels, &c. விளக்குமாற்றுக்குப்பட்டுக்குஞ்சம்கட்டினாற்போல். Like silk tassels tied to a broom, i. e. inconsistent finery. பட்டுச்சுருட்டு--பட்டுச்சுருள், s. [also தாபிதாச்சுருட்டி.] A superior kind of silk; a roll of silk. பட்டுநூல், s. Silk-thread, raw silk. பட்டுநூற்காரர், s. Silk-weavers. 2. A caste of weavers, ஓர்சாதி. பட்டுநூற்பூச்சி, s. As பட்டுப்பூச்சி. பட்டுப்பட்டாவளி, s. Various kind of silk, and other valuable stuff. பட்டுப்பருத்தி, s. The silk-cotton tree, on the leaves of which the silk-worm is said to feed. பட்டுப்புடவை, s. Silk cloth or garment. பட்டுப்பூச்சி, s. A silk-worm. 148)

pā (p. 305) s. Web or warp of a weaver, நெச வுபா. See பாவு. 2. Verse, poetry, poesy as பாட்டு, கவி, யாப்பு. &c. 3. A class of verse embracing five varieties, compared to the four castes, and formerly appropriated to them respectively, and one of a mixed form. 1. வெண்பா, the best, or sacerdotal verse, composed of வெண்சீர் or இயற்சீர் feet, or of both arranged in the வெண்டளை mode. See வெண்பா. also Bab. Gram. p. 79. 2. அகவற்பா or ஆசிரியப்பா, the princely or royal verse formed chiefly of இயற்சீர், and the connexion called ஆசிரி யத்தளை. See ஆசிரியம். 3. கலிப்பா, the mercantile or chetty verse, admitting the வெண்சீர் feet, also two of the இயற்சீர், and two வஞ்சிச்சீர். See கலிப்பா. 4. வஞ்சிப்பா, the agricultural, of வஞ்சிச்சீர் but admitting all the others. 5. மருட்பா, in which வெண்பா and ஆசிரியப்பா are intermingled. The stanza begins with two lines of வெண்பா, and the remainder, not limited, is of the ஆசிரியப்பா.-Note. The first four of the above have each three subdivisions, (called பாலினம்.) viz: தாழிசை, துறை and விருத்தம், to the names of which respectively, the general term, or a contraction, is prefixed, thus. I. வெண்டா ழிசை or வெள்ளொத்தாழிசை. 2. வெண்டுறை. 3. வெளிவிருத்தம். II. அகவற்றாழிசை or ஆசிரியத்தாழி சை. 2. அகவற்றுறை or ஆசிரியத்துறை. 3. அகவ ல்விருத்தம் or ஆசிரியவிருத்தம். III. கலித்தாழிசை. 2. கலித்துறை. 3. கலிவிருத்தம். IV. வஞ்சித்தாழி சை. 2.வஞ்சித்துறை. 3. வஞ்சிவிருத்தம். பாக்கட்ட, inf. To tie the broken threads of the warp. பாக்காநூல், s. Surplus threads in a weaver's chain, in putting it into the loom. பாச்சுருட்ட, inf. To roll up the warp. பாச்சுருட்டி--பாச்சுற்றி, appel. n. A weaver's beam, தறிமரம். பாத்தோய்க்க, inf. To stiffen. [lit. dip.] the warp. பாப்பிணைக்க, inf. To fasten the warp to the thrum. பாமகள்--பாமடந்தை--பாமுதல்வி, s. Sarasvati; as the goddess of poetry and learning, சரஸ்வதி. (p.) பாமாலை, s. An encomium, in poetry, of some personage, கவிமாலை. (p.) பாவலர்--பாவாணர், s. Poets, bards, புலவர். 2. The learned, the literati, கற்றோர். பாவார்க்க--பாவிழைக்க, inf. To warp or wind yarn. பாவாற்றி, appel. n. A weaver's brush. பாவிலேவார்க்க, inf. To varieties or subdivisions of verse. See பா. பாவோட, inf. To run the weaver's warp. 3)

pāmpu (p. 311) s. A snake, a serpent, நாகம். 2. [in combin.] A belly worm; an earth worm, நாகப்பூச்சி. 3. The ninth lunar asterism, ஆயிலியநாள். 4. [Govt. usage.] Plaited grass, to protect the banks of river, புல் திரணை,--Note. There are many different kinds of snake--as இல்லிப்பாம்பு or கடற் பாம்பு, as sea-snake; கரும்பாம்பு, and செம்பாம்பு, Rahu and Kethu, which cause eclipses; இருதலைப்பாம்பு, a two-headed snake, amphis b&oe;na; (R.) சிறுபாம்பு, a small venomous snake; சீலைப்பாம்பு, a snake whose bite causes relaxation; மலைப்பாம்பு, or தாராமூக்கன்பாம்பு, a large mountain-snake, also the boa constrictor; and the following கண்குத்திப் பாம்பு, கீரிப்பாம்பு, சாரைப்பாம்பு, சுருட்டைப்பாம்பு, செவிப்பாம்பு, தாசரிப்பாம்பு, நாகப்பாம்பு, தண்ணீர்ப் பாம்பு, பச்சைப்பாம்பு, புடையன்பாம்பு, மண்டலிப் பாம்பு, மண்ணுணிப்பாம்பு, வழலைப்பாம்பு, விரியன் பாம்பு, which see in their places. பாம்பரணை, s. A venomous kind of See அரணை. பாம்பாட்ட, inf. To make a snake dance, especially the cobra. 2. (fig.) To trouble, to give annoyance. பாம்பாட்டம், s. A serpentine, wavy, meandering, zigzag course or motion. பாம்பாட்டி--பாம்புப்பணிக்கன், appel. n. A snake-dancer, கௌசிகன். [Commonly of the குறவர் caste.] பாம்பாட்டிச்சித்தர், s. An author of the சித்தர் class. பாம்புகடி, s. Bite of a snake. பாம்புகண்டசித்தன், s. A bear, கரடி. பாம்புகொல்லி, v. noun. A plant. ஓர் பூடு. பாம்புக்கல், s. A stone said to extract, if duly applied, the venom from a poisonous bite. See பாஷாணக்கல். பாம்புக்குட்டி, s. A young snake. See குட்டி. பாம்புக்குட்டிக்குப்பால்வார்த்து வளர்த்தாற்போலா யிற்று. It is like nourishing a young serpent with milk; said of a benefit rewarded by evil. பாம்புக்குத்தச்சன், s. White ants, கறை யான். பாம்புச்சட்டை, s. A snake's slough. See சட்டை. பாம்புதின்னி, appel. n. A kind of poisonous herb, the leaves of which are used with other ingredients to extract thorns--also called, முண்ணாயகி. பாம்புபிடிக்க, inf. To catch snakes. பாம்புபிடித்துக்கட்ட, inf. To twist long grass for the protection of the bank of a river during a flood. பாம்புபிணைதல், v. noun. Adhering as snakes in copulation. பாம்புப்புற்று, s. A snake's hole, commonly an old white ant's nest. பாம்புப்பெட்டி, s. A basket for carrying snakes. பாம்புமுட்டை, s. Snake's egg. பாம்பும்படமுந்தானம்பண்ண, inf. To make gifts, to religious mendicants, in the form of a snake with a spread neck, at an eclipse happening on the person's birth day, or at other critical periods. பாம்புமொச்சை, s. An herb, ஓர்பூடு, Dolichos falcatus. (R.) பாம்புவாய்வைத்தல், v. noun. Biting of a snake. பாம்புவிரல், s. The middle finger, நடு விரல். பாம்போடுவடலி, s. [prov.] A young palmyra tree, with long stalks, இளம்பனை. 56)