cuḷḷiṭu (p. 198) கிறது, சுள்ளிட்டது, ம், சுள்ளிட, v. n. [prov.] To prick, hurt, twinge, smart--as with the stroke of a rod, a pungent taste on the tongue, the piercing heat of the sun, &c., உறைக்க. 2. To be stung with remorse, மனம்வருந்த; [ex சுள், pungency.] (c.) சுள்ளிடுவான், appel n. [prov.] Pepper, chilly. &c., மிளகாய்முதலியன. 2. [vul.] A kind of insect, ஓர்பூச்சி. சுள்ளிடப்பேச, inf. [prov.] To speak so as to hurt one's feelings, சுழியப்பேச. 89)