curuti (p. 196) s. Sound, tone, ஒலி. 2. The Vedas, the sacred writings severally or collectively--as orally communicated --embracing the Agamas, Puranas, Smritis, &c., or three kinds of நூல். 3. Revelation, as one of the three means by which the Deity exercises grace for the instruction of souls. (See சுவானுபவம்.) 4. Ear, காது. 5. The pitch of a tune, the key-note. (See சுதி.) 6. A division of the octave, a quarter tone or interval, of which there are twenty-two; four constituting a major tone, three a minor, and two a semi-tone, சுரம். 7. Melody, tune, இசை. 8. A mantra, மந்திரம். 9. A casual word of good, or bad omen, மங்கலச்சொல். W. p. 864. SRUTI. சுருதிகூட்ட, inf. To pitch the key-note. சுருதிதப்ப, inf. To miss the key-note. சுருதிப்பிரமாணம், s. Scripture rule, divine laws, sacred statutes. சுருதிவாக்கு, s. Veda, law, scripture. சுருதிவிலோசனம், s. Skill in the law; [ex விலோசனம், eye, for knowledge.] 34)

cuvā (p. 197) s. [a change of சுவானம்.] A dog, நாய் (சது.) சுவாசுவா, s. (vocative.) An imitative sound in calling dogs. 47) *

cuvāṉam (p. 198) s. A dog, நாய் (c.) W. p. 867. S'VANA. 23) *

cuvāṉupavam (p. 198) --சுவானுபூதி, s. [in Adwita philosophy.] Self-experience as one of the three means employed by the deity for illuminating the soul and ripening it for bliss (the other two are சுருதி, revelation, and குரு, oral instruction by the guru); [ex சுவ et அனுபவம்.] சுவானுபூதிகம், s. Knowledge acquired by experience, by the exercise of the mental faculties, &c., தன்னனுபவம். 24) *

cuvāṉ (p. 198) s. [prov. mas and fem.] Owner, proprietor, உடையவன், உடையவள். (c.) [ex Sa. Sva.] சுவான்காரன்--சுவானுகாரன், s. [fem. சு வான்காரி.] As சுவான். 25) *

vicuvam (p. 390) --விச்சுவம், s. The world, உலகம். 2. Entireness, எல்லாம். W. p. 788. VISVA. 3. [also விஷ்வம் விஷூவம்.] Equinoxes. See மகாவிசுவம். [Sa. Vishva.] விசுவகருமன்--விசுவகர்மன்--விசுவகன் மன்--விசுவகர்மா, s. The son of Brahma, and architect of the gods. விசுவச்சாயை--விசுவச்சாயாங்குலம், s. Equinoctial shadow. விசுவசித்து, s. A particular ceremony, or sacrifice, ஓர்யாகம். விசுவதேவர், s. A particular class of thirteen celestials. (சது.) 2. A class of superiors worshipped at funerals. விசுவநாதன்--விசுவேகன், s. Siva as worshipped in Banares. காசிச்சிவன். (சது.) விசுவநாள், s. The twenty-first lunar mansion, உத்திராடம். (சது.) விசுவப்பிரகாசன், s. One who is a universal light. விசுவம்பரன், s. Vishnu as supporter of all things, விஷ்ணு. (சது.) விசுவம்பரை, s. The earth as bearing and nourishing all, பூமி. (சது.) விசுவரூபம்--விசுவசொரூபம், s. That which exists in all forms. விசுவரூபன், s. An epithet of Vishnu. விசுவாமித்திரன், s. [also கௌசிகன்.] A famous Rishi or Muni, preceptor of Rama, who by extraordinary austerities obtained superior powers, and is said by some to have formed creatures, counterpart and opposed to those formed by Brahma. விசுவாமித்திரசிருஷ்டி, s. Any creature made by Visvamitra. விசுவாமித்திரப்புல், s. A kind of grass, Saccharum spontaneum. விசுவான்மா, s. Brahma as soul of the world, பிரமன். (சது.) 3) *