cūttai (p. 200) s. [prov. loc. சொத்தை.] That which is decayed--as tooth, &c. (c.) சூத்தைப்பல், s. A carious tooth. சூத்தைக்கத்தரிக்காய், s. Blasted brinjals. சூத்தைப்பாக்கு, s. A worm-eaten areka-nut. சூத்தையரிக்க, inf. To be decayed, or worm-eaten. 25)