cūttu (p. 200) s. The anus, குதம். W. p. 33. CHOOTI. and 856. S'RUD'HU. A vulgar term. (c.) சூத்தாங்கரடு, s. [prov.] Roughness of the anus or perineum. சூத்தின்மேலடிக்க, inf. To log the breech. சூத்தாட்டியுள்ளான், s. A kind of snipe. See உள்ளான். சூத்தடிக்க, inf. To commit sodomy. சூத்தாட்ட, inf. To do eye-service; (lit.) to move the anus. (Colloq.) சூத்துக்காட்டித்தனம், s. Gaining the minds of a superior by cringing and unfair means. (c.) சூத்தும்வாயுமூட, inf. (fig.) To be much afraid. See குண்டியும்வாயும்பொத்த. 24)

cūttai (p. 200) s. [prov. loc. சொத்தை.] That which is decayed--as tooth, &c. (c.) சூத்தைப்பல், s. A carious tooth. சூத்தைக்கத்தரிக்காய், s. Blasted brinjals. சூத்தைப்பாக்கு, s. A worm-eaten areka-nut. சூத்தையரிக்க, inf. To be decayed, or worm-eaten. 25)

cūṟu (p. 201) s. [prov. vul.] The anus, Compare சூத்து 34)

cottai (p. 211) s. That which is worm-eaten, decayed, injured by insects, புழு வண்டுமுத லியனஅரித்தது. 2. Defect in fruits, பழத்திற்சொ த்தை. 3. (fig.) Being ruined in circumstances, character, &c., சீர்கெடுதல். (Compare சூத்தை.) (c.) 4. [prov.] The sides of the face, the cheeks, கன்னம். 5. A shrub--as சொத் தைக்களா. நானொருசொத்தைப்பிள்ளையா. Am I an impotent person? [prov.] சொத்தைகளா, s. A thorn shrub, Flacourtia sepiaria, L. See களா. சொத்தைப்பல், s. A carious tooth. சொத்தைப்பாக்கு, s. A worm-eaten betel-nut. சொத்தையாராய, inf. To examine food, cloth, &c., to remove foreign substances. சொத்தையிற்போட, inf. [prov.] To give one a slap on the cheek. சொத்தையுடல், s. [loc.] A scabby state of body. காரியஞ்சொத்தையாய்ப்போயிற்று, The expectation has been disappointed. 7)

vārttai (p. 385) s. A word, a phrase, வசனம். 2. [chris. usage.] the word. [a corrup. of Sa. Varddara, speech.] வார்த்தையிலேசூத்தையா. Is there any harm in words? வார்த்தைகொடுக்க, inf. To speak, to talk. வார்த்தைநாணயம், s. Honesty, as shown in the fulfilment of promises. வார்த்தைபிசக, inf. To fail in one's word. வார்த்தைப்பாடு, v. noun. A promise, an engagement by word. வார்த்தையிழுக்க, inf. To draw one into a dispute. வார்த்தையெடுக்க, inf. To begin to speak. வார்த்தையைப்புரட்ட, inf. To prevert the meaning of a word. 50)