cūẕ (p. 201) கிறேன், ந்தேன், வேன், சூழ, v. n. v. a. To encompass, encircle, surround, environ, envelope, beset; to involve one-as sins, evils, disasters, births, &c., வளைக் க. 2. To go, pass, or flow round about, or adjacent to; to hover about, வட்ட மிட. 3. To attend, accompany, be about a great person, &c., கூட. 4. To deliberate, consider, consult, think, examine, revolve in mind, ஆராய. 5. [prov.] To attack, encounter, assail, assault, மேல்விழ. 6. To design, intend, purpose, compass, கருத. சூழ--சூழவர--சூழ்ந்திட, inf. (used adverbially.) Around, round about, சுற்ற. கொலைசூழ, inf. To pursue, prosecute, follow--as the guilt of murderers, பழிசுற்ற. (c.) 2. (p.) To meditate one's ruin, கேடுநினைக்க. பழிசூழ, inf. To surround--as guilt, revenge, &c சூழல், v. noun. Surrounding, encompassing, சுற்றுகை. (c.) 2. Examination, ஆராய்கை. 3. Deliberation, counsel, ஆ ராய்வு. 4. Consultation, ஆலோசிக்கை. (p.) சூழாமை, v. noun. Inconsideration, want of reflection, ஆராயாமை, (p.) சூழ்பிணிக்காலயம், s. The human body; (lit.) the temple of discases. சூழ்கழியிருக்கை, v. noun. Being surrounded by a rivulet. (p.) சூழ்தல், v. noun. Considering, as சூழல், ஆராய்கை. 2. The rear of an army, பிற்ப டை. சூழ்போக, inf. To pass round, சுற்றிப் போக. 2. To surround, attack, beset, encounter, சுற்றிவளைக்க. (p.) சூழ்வு, v. noun. As சூழல், 1, 2, 3. சூழ்வோர், s. King's counsellors, ministers, statesmen, மந்திரிகள். 2. Relations, friends, உறவினர். 3. By-standers, spectators, neighbors, சூழ்ந்துநிற்பவர். 19)

pẕi (p. 302) s. Blame, censure, reproach, as நிந்தை. 2. Fault, crime, sin, guilt, as குற்றம் 3. Complaint, imputation, charge, disparagement, குறை. 4. Falsehood, deceit, பொய். 5. Revenge, vengeance; vindictiveness, சலஞ்சாதிப்பு. 6. Quarrel, strife, bickering, விரோதம். 7. Slander, aspersion. See புறங்கூறுகை. (c.) என்மேலேபழியோ. Am I culpable? பெரியபழியாய்வந்திருக்கிறது. A great fault has been committed 2. Retribution has followed. பழிகட்ட, inf. [prov.] To pick a quarrel, சண்டைதொடுக்க. 2. To accuse unjustly, குற்றஞ்சாட்ட 3. To sow discord, to cause contention, பகைமூட்ட. 4. To threaten in order to effect one's purpose, பயமுறுத்த. 5. To contract guilt, குற்றஞ்செய்ய. பழிகாரன், s. An accuser, an avenger, in contempt, பழிகாரப்பயல். 2. A great sinner. பழிகிடத்தல், v. noun. Sitting Durnha, or starving at one's door to make him comply with a demand. பழிகூற, inf. To charge falsely. 2. To asperse, to slander. பழிக்கஞ்சுதல், v. noun. Being weakly afraid of the displeasure of others. பழிக்குடி, s. Families at variance from old time. 2. As எளியகுடி. பழிக்குப்பயப்பட, inf. To fear to do evil. 2. To fear blame, censure. பழிக்குப்பழிவாங்க, inf. To retaliate. பழிக்குவிட, inf. [prov.] To abandon one to his evil ways; to leave a person or thing to ruin, அழியவிட. பழிசுமக்க, inf. To bear reproach. 2. To suffer vengeance. 3. See சும, v. n. and v. a. பழிசுமத்துதல், v. noun. Charging blame on, or imputing guilt to, another. பழிசூழ்தல், Being involved in crime, பழியடைதல். 2. Thinking evil of another, பிறர்க்குத்தீங்குநினைத்தல். பழிசொல்லல், As பழிசுமத்துதல். பழிச்சொல்--பழிமொழி, s. Reproach, aspersion, as நிந்தனை. பழிதீர்க்க--பழிமீட்க, inf. To take vengeance. 2. To expiate guilt, to atone, பாவந்தீர்க்க. பழிதீர்தல், v. noun. Being expiated, atoned for. 2. Becoming reconciled, settled, as an old grievance. பழிதூறல்--பழிதூற்றல், v. noun. Slandering, as தூற்றல். பழிதேட, s. To contract disgrace, or reproach. பழிபாதகம், s. Fault and crime. பழிபோட, inf. To blame one, to charge one with guilt. பழிமுடிக்க, inf. To take vengeance. பழிமுடிய, inf. To sow discord. பழிமூளுதல், v. noun. Kindling of wrath. பழியெடுக்க, inf. As பழிவாங்க, 2. பழியேற்க, inf. To take on one's self the responsibility or guilt of an evil action. பழிவாங்க, inf. To take vengeance, to avenge, to revenge, பகைசாதிக்க. பழிவேலை, s. Work unwillingly done, compulsory labor. பழிவைக்க, inf. As பழிபோட. 78)

puṭai (p. 322) s. Side, adjacent spot, பக்கம். 2. Place, room, location, site, இடம். Compare புடம். 3. A snake or rat's hole, பாம்புமுதலியவற்றின்வளை, (Tel. usage.) 4. Protuberance in a fruit, the side of a well, கிணற்றினுடையபுடைப்பு. 5. A sign of the seventh or local ablative case, ஏழனுருபு. அடுப்புப்புடை, s. A fire place. (R.) புடைகொள்ளல், v. noun. Swelling or dilating, புடைத்தல். 2. Forming as a protuberance near a sore. புடைக்கருத்து, s. A similar or collateral idea, proximate or correlative meaning, இனம்பற்றியகருத்து. புடைசூழ்தல், v. noun. Surrounding, accompanying, or attending a great person, &c., sometimes புடைவருதல். புடைநூல், s. A work written in support of another, as சார்புநூல். புடைபெயர்ச்சி--புடைபெயர்தல், v. noun. Deviation from a line or path, வழிவிலகுகை. 2. Change of state, whether by improvement or deterioration, நிலைமா றுகை. 3. [n gram.] Action or attribute of the noun as expressed by the verb, கருத்தாவின்தொழில். 4. Development of an abstract idea or quality in the form of a verb, வினைப்பகுதிபுடைபெயர்வு. புடைபெயர்ச்சித்தொழிற்பெயர், s. One of the two classes of verbal nouns, that which has terminations annexed to the root, as செய், செய்கை. See தொழிற்பெயர். புடைபெயர்ச்சிவினை, s. Verbs in conjugation, as நடந்தான், வந்தான்--oppos. to தனிவினை. புடைவிழுதல், v. noun. Occuring as a lateral cavity in a well, or protuberance in a fruit. 39)