ceṭi (p. 202) s. Shrub, பூண்டு. 2. Shrubbery, bushes, thick foliage, புதர். 3. That which is maimed, decayed, faded, spoiled--as food, a flower, &c., பதனழிவு. 4. Sin, vice, demerit, பாவம். 5. Light, splendor, a luminous body, ஒளி. 6. [vul.] A matter of one importance, அற்பம்; used at the south --as செடிகிடக்கிறது. செடிக்காடு, s. [com. செடிங்காடு.] A low thicket, a jungle. செடிபற்ற--செடிமண்ட, inf. To become over-spread with bushes, brambles, weeds. 2. To be covered with foliage--as a tree. செடிமறைவு, s. Bushes, as intercepting sight, or as a place of concealment, lurking place, &c., Compare குழைமறைவு. செடியொண்ட, inf. To hide one's self under a bush. செடியன், s. A bad, worthless fellow. செடிவைக்க, inf. To plant medicinal or flower-shrubs. செடிச்சி, s. [prov.] A low, base woman, a strumpet, இழிந்தோள். உச்சிச்செடி, s. See under உச்சி. 86)