aḷ (p. 33) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To measure, fathom, expore, estimate, அளவுசெய்ய. 2. To apportion, mete out, measure out, பங்கிட. 3. To extend, reach, எட்ட. விசும்பளந்தாண்டுநின்றிடுஞ்சிகரியை. The turrets which reached to the sky. மரக்காலைப்பாய்ச்சியளக்கிறான். He measures thrusting in the marcal; i. e. into the heap. பறைவெட்டியளக்கிறான்--பறைதட்டியளக்கிறான். He measures by striking off the excess of the grain. ஐயனளந்தபடி. As God allots. அளக்கை--அளத்தல், v. noun. Measuring. அளபு, v. noun. Measurement, அ ளவு. 2. The lengthening of the sound of a letter, அளபெடை. அளபெடுக்க, inf. To lengthen a letter, whether vowel or consonant, by the insertion of another short letter or mute, as the case may be, for the sake of the poetry, and sometimes for euphony, as, கழூஉ for கழு; மாத்திரைமிக் கொலிக்க. அளபெடை, v. noun. The lengthening of a letter chiefly for the sake of the verse. There are two ways of doing this. 1. உயிரளபெடை, the addition of a short vowel to a long one, either in the beginning, middle, or end of a word--as ஈஇ கை, gift--for ஈகை; படாஅ கை, banner--for படாகை; and குழூஉ, multitude--for குழு. Again this is divided into இயற்கையளபெடை, and செயற்கையளபெ டை. 2. ஒற்றளபெடை, the lengthening of the mutes, ங், ஞ், ண், ந், ம், ன், வ், ய், ல், ள், and ஃ by being repeated twice either in the middle or end of a word when they are placed after one or two short syllables, as அரங்கம், முரஞ்ஞ்சு, மண்ண்ணு, அம்ம்பு, கொள்ள்க, விலஃஃகி. அளப்பம்--அளப்பு, v. noun. Measuring, அளக்கை. 2. (fig.) Fate, destiny, ஊழ். 3. Needless repetition, chatter, அலப்பு. 4. Expressing dissatisfaction, முறுமுறுக்கை. வனிதையரளப்பிலர், The damsels are without number. அளப்பளக்க, inf. To repeat, use needless repetitions, prate, chatter, அ லப்ப. 2. To complain, grumble, express dissatisfaction, முறுமுறுக்க. அளப்பன், s. [prop. அலப்பன்.] A babbler, prater, chatterer, வீணாகப்பேசு வோன். 13)

iyṟkai (p. 48) s. Nature, quality, disposition, inherent or primitive quality, சுபா வம். 2. Ability, influence, power, திராணி. 3. Custom, habit, practice, what is natural, customary, &c., வழக்கம். 4. State, condition, circumstances, தன்மை. 5. [prov.] Means, instruments, tools, பணிமுட்டு.-Note. This word is opposed to செயற்கை, artificial productions. இயற்கைக்குணம், s. The natural disposition, natural temper. இயற்கைஞானம்--இயற்கையறிவு, s. Natural, inherent or intuitive wisdom--as a property of the Deity. இயற்கைதப்பினவன், s. A dishonest person. இயற்கைப்புணர்ச்சி, s. [in love poetry.] Marriage indicated by destiny, arising from previous actions and by natural choice and inclination, தலைவனுந் தலைவியுந்தம்முளொத்துப்புணர்கை. இயற்கைப்பொருள், s. A thing in nature--that which is not artificial --as the elements. இயற்கையறிவு, s. The knowledge which cannot be increased--as that of God. 2. Instinctive knowledge in distinction from that which is acquired; opp. to செயற்கையறிவு; which see. இயற்கையன்பு, s. Love formed naturally--according to Hindu physiology, the result of love in a former birth--opposed to செயற்கையன்பு, or love brought about by external means. இயற்கையானகுடி, s. A respectable family. வறுமையானஇயற்கை, s. Indigent circumstances. 20)

o (p. 81) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To resemble, to equal, to be like, to match, நிகர்க்க. 2. v. n. To be fit, be suitable, to consist with, be adapted to, தகுதி யாயிருக்க. 3. To be equal, be parallel, alike, to match, to tally, correspond, சமமாயிருக்க. 4. To agree, consent to, allow, yield in argument, பொருந்த. ஒக்கும். It will agree, be proper, suitable, fit, like the same. ஒக்கும்வகையினால். By mutual agreement. (El. 291.) (p.) ஒத்தகுடிப்பிறந்தோர். Those born in families of equal rank that may inter-marry. எத்தால்வாழலாம்--ஒத்தால் வாழலாம். [vul.] How may we prosper? we may prosper by promoting concord. அதனோடொக்கும்--அதற்கொக்கும்--அதையொக் கும். It equals or is like that. விதியெனினும் விகாரமெனினுஞ்செயற்கையெனினு மொக்கும். In grammar, விதி, விகாரம் and செ யற்கை are synonymes. வில்லொக்கும்புருவம். Eye-brows resembling a bow. மக்களேபோல்வர்கயவரவரன்னவொப்பாரியாங்கண் டதில். The base among men are formed like others. We see no other two classes of beings that do so resemble each other. ஒக்க, inf. [used adverbially.] Together with, in company with, கூட. 2. Plentifully, bountifully, numerously. ஒக்கக்கிடக்கிறது. There is abundance. ஒக்கப்படித்தவர். One who has learned much--commonly in sarcasm. ஒக்கப்பிறந்தவர்கள். Children of the same mother. ஒக்கவில்லை. There is not much. ஊரொக்கக்கொள்ளைகொண்டுண்டவன்சுற்றம் போல் வேரொக்கக்கெடுமூலவியாதியே. The hemorrhoids will be as thoroughly extirpated (by this specific) as the posterity of one who plundered the whole village. ஒக்கப்போக, inf. To join in company with. ஒத்த, rel. part. Conformable, suitable, consistent, equal. அப்படிக்கொத்தது. Such. பிறரைவருத்துவதற்கொத்தபாவமில்லை. There is no sin equal to that of afflicting others. ஒத்தசனம்--ஒத்தசாதி, s. Tribes, confederate castes linked together, securing general resentment of an injury done to any member of the respective communities. ஒத்ததரை, s. Level ground. *ஐராணி, s. The wife of Indra, இந்திராணி. 2. Parvati, பார்ப்பதி. See அயிரா ணி. 4) *

ceyṟkai (p. 204) s. That which is artificial, not natural--oppos. to இயற்கை. செயற்கைப்பொருள், s. As சேர்க்கைப் பொருள். செயற்கைவடிவம், s. An acquired form. செயற்கையறிவு, s. Acquired knowledge. Compare இயற்கையறிவு. செயற்கையளபெடை, s. The lengthening of the sound of a letter in poetry-oppo. to இயற்கையளபெடை. செயற்கையன்பு, s. Love brought about by external means. See இயற்கையன்பு. செயற்கைவாசனை, [com. சேர்க்கை வாசனை.] Habits according to one's company--oppos. to இயற்கைவாசனை. 48)

ceykai (p. 204) v. noun. Ant, action, deed, performance, achievement, operation, process, தொழில். 2. [prov.] Cultivation of land, manuring, tillage, labor--commonly agricultural, வேளாண்மை. 3. Artificial productions; those formed or modified by art, as drugs--opposed to விளைவு and இயல்பு, natural productions; constructed, produced, not natural, செயற்கை. 4. (c.) Moral deeds, good or evil doings, கிரியை. 5. A course of good conduct, நன்னடக்கை. 6. Witchcraft, sorcery, மாந்திரீகச்செய்கை. 7. Means, contrivance, art, expedient, resource, மனச்செய்கை. 8. [prov.] Forest land newly broken up, enclosed, cultivated, &c. held by grant, or permission, from government, செய்கைநிலம். அவரவர்செய்கையின்படி. According to one's deeds. செய்கைக்குத்தக்கபலன்காணும். The produce is according to the tillage; i. e. the reward will correspond with the (moral) actions. செய்கைகாண, inf. To be newly cultivated as land. See காண. செய்கைக்காணி, s. [prov.] Land held by a cultivator who renders a certain share of the produce to the owner. 2. Land held by a privilege from government, &c., சாசனக்காணி. செய்கைக்காரன், s. A cultivator being a sharer in the produce; a usufructuary. 2. A good cultivator. செய்கைக்குறைச்சல், s. [prov.] Deficiency in cultivation, manure, &c., 2. Misdeeds, failure in good conduct. (c.) செய்கைச்சரக்கு, s. Prepared or compound drugs. 2. [prov.] As கூட்டுச்சரக்கு. செய்கையாளர், s. Artificers as carvers, sculptors, &c., milliners. (p.) செய்கைச்சீட்டு, s. [prov.] A cultivation deed, a legal contract between the owner and cultivator, மேல்வாரச்சீட்டு. செய்கைசூத்திரம், s. A connective rule, one of the six. See சூத்திரம். செய்கைத்தளை, s. [prov.] Land well tilled, richly manured, &c. 2. Land held from government for cultivation, பட்டயக்காணி. செய்கைத்தாழ்வு--செய்கைத்தாழ்ச்சி, v. noun. Mismanagement. 2. Deficiency in labor, &c. (c.) செய்கைத்தேர், s. [prov.] A kind of car used in processions. செய்கைபண்ண, inf. [prov.] To cultivate land, till, manure. செய்கைபூண, inf. [prov.] To be cultivated, tilled, &c., as land. Compare செய்கைகாண. செய்கைப்பங்கு, s. [prov.] The cultivator's or planter's share; usufruct. செய்கைப்பிழை, s. As செய்கைத்தா ழ்வு. 2. Trespass in regard to health, diet, religion or morals; neglect of one's proper calling, &c. (c.) செய்கையாட்சி, v. noun. [prov.] Possession of land by privilege from government, with the title of a cultivator merely. செய்கையுப்பு, s. [prov.] Salt formed by art. செய்கையொப்பம், s. A written grant by government for cultivation. 54)

cēr (p. 208) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To join, combine, unite, associate, இசைக்க. 2. To mix, admix, incorporate, amalgamate, கலக்க. 3. To collect, gather, muster, assemble, கூட்ட. 4. To aggregate, add sum, to sum, கணக்குக்கூட்ட. 5. To bring over to one's interest or party; to enlist, proselyte, ஓர்பட்சத்திற்சேர்க்க. 6. To receive or admit to one's company, party, &c., receive into friendship or service, to bring under protection or shelter, சபையிற் சேர்க்க. 7. To put together, pile up, join the parts of a whole; to string, form or arrange in a row; make or put together a book, an ola or a paper; to pair, ஏடுமுதலிய னசேர்க்க. 8. To append, to attach, annex; to piece, தொடுக்க. 9. To encroach upon, over-reach, பிறனுடையதைச்சேர்க்க. 1. To register, enter, enrol, record, அட்ட வணையிற்சேர்க்க. 11. To cause to succeed or prosper; to accomplish, to bring about an event prosperous or adverse, &c., பொருத்த. 12. To interpolate, insert, இடையிற்சேர்க்க. 13. To conduct in safety to a destined place, ஓரிடத்திற்சேர்க்க. 14. To collect money, toddy, &c., ஈட்ட. 15. To tie or fasten with a rope, chain, &c.; to secure by fastening, கட்ட. 16. To put on a dress, armor, ornaments, &c., தரிப்பிக்க. 17. To make, build, construct, கோக்க. 18. To adulterate, பொடிசேர்க்க. (c.) குமுக்குசேர்க்க--கும்மக்குசேர்க்க, inf. To obtain persons for help. தனஞ்சேர்க்க, inf. To amass wealth. சேர்த்துக்கட்ட, inf. To tie or bind a person, or beast-as to a tree, &c. 2. To tie the hands, feet, &c., together. 3. To encroach, over-reach, எல்லைகூட்டிக்கட்ட. சேர்த்துக்்குழைக்க, inf. To mix--as rice and curry or other compounds, to mix and temper mortar, &c. சேர்த்துக்கொடுக்க, inf. To get, collect for another (men, money, &c.) 2. To mix medicine with a vehicle, and administer it. 3. To mix two or more medicines, and administer it. 3. To mix two or more medicines, and administer them, பலவுங் கலந்துகொடுக்க. சேர்த்துக்கொள்ள, inf. To admit into society; take into service, receive to friendship; to receive a wife after a separation; to reinstate. 2. To allow, in account, to credit. 3. To encroach upon. சேர்த்துப்பிடிக்க, inf. To conciliate friendship, to gain over, to win to one's interest. 2. To get a paramour. 3. (in burlesque.) To take rice by the handful, in eating. 4. To encroach on land; to appropriate trees, cattle, &c. சேர்த்துமுடிக்க, inf. To accomplish, to bring a person and event together, as the deity. சேர்த்துவிட, inf. To join--as a woman to a man, a servant to a master, to bring into one's favor, employment, protection, &c. 2. To reconcile, pacify, unite or reunite, சிநேகப்படுத்த. சேர்த்துவைக்க, inf. To lay up a hoard, amass, accumulate. 2. To pacify, to make friends. See கூட்டிவைக்க. சேர்க்கை, v. noun. Joining, uniting. associating, adding, addition, கூட்டுகை. 2. Combination, union, close friendship, alliance, confederacy, ஐக்கம். (c.) சேர்க்கைக்குத்தக்கபழக்கம். Habits according to one's company. சேர்க்கைவாசனை, s. See செயற்கைவா சனை. (c.) சேர்த்தி--சேர்த்திக்கை, v. noun. Intimacy, close attachment, ஐக்கம். 2. Connection, coalition, கூட்டு. 3. Fellowship, உடந்தை. 4. A pair--as of cattle, a yoke, பிணையல். 5. Adaptation, fitness, இசைவு. 6. Cohabitation, illicit intercourse, புணர் ச்சி. 7. Access, accession, சேர்வு. (c.) சேர்ப்பு, v. noun. Mixing, compounding. கலப்பு. 2. Connection, union--as சேர் வு. 3. (R.) A supplement, or an appendix, அனுபந்தம். 43)

vācaṉai (p. 383) s. Smell, fragrance, மணம். 2. Abode, residence, இடம். 3. [fig.] knowledge, experience of joys or sufferings by the senses, as வாசனம். 4. (R.) Reading, as எழுத்துவாசனை, reading and writing. இயற்கைவாசனைசெயற்கைவாசனை. Natural and acquired habits. வாசனையடிக்கிறது. It smells; it gives an odor. வாசனைதட்ட, inf. To perceive [to strike with] a smell. வாசனைத்திரவியம்--வாசனைப்பண்டம், s. Mingled perfume, spices, aromatics. வாசனைபூசுதல், v. noun. Unction of fragrant ointment. வாசனைப்பொடி, s. Sweet scented powder, as கந்தப்பொடி. வாசனைவிட, inf. To yield a fragrant smell. 12) *