aḷku (p. 33) s. The hen of an owl, fowl, or peacock, கூகை, கோழி, மயில் இவற்றின்பெண். (தொல்காப்.) 2. The hen of a swan, அன்னப் பெடை. (இரகு.) 3. A cock, சேவல். (திரு விளை.) 4. The third lunar asterism, கார்த் திகைநாள். (p.) அன்னமயல்செல அளகுமாடேமேதகா வெறுப்ப. As the cock-swan approached, its hen declined embracing it. அளகைப்பொறித்த கொடியிளையோன். Skanda whose banner is painted with the figure of a cock. 20)

āṇ (p. 38) s. A male of the human race, or inferior animals, ஆண்பாற்பொது. 2. The male of human species, man, ஆண்மகன். 3. (p.) Manliness, eminence, superiority, தலைமை. ஆணங்காய், s. The branched spadix of the flowers of a palm tree, ஆண் பனையின்காய். (c.) ஆணரி, s. Male jackall, ஓரி. ஆணாப்பிறந்தவன், s. A male, one born a male. ஆணாள், s. [in astrology.] The male division of the lunar asterisms, observed in horoscopes, ஆண் நட்சத்திரம். ஆணெழுத்து, s. A short vowel, or a short animated consonant, குற்றெழுத்து. ஆண்கிரகம், s. In the Hindu system of astrology, any one of the three planets, Mars, Jupiter, or the Sun, ஆண் கோள். ஆண்குறி, s. Membrum virile. ஆண்கூத்து, s. A male character in the drama. ஆண்டகை, s. A king, அரசன். 2. A manly person, சிறந்தோன்; [ex தகை, befitting.] (p.) ஆண்டகைமை, s. Manliness, fortitude, inherent bravery, வீரம். (p.) ஆண்டொழில், s. Exploits, mighty deeds, heroism. (p.) ஆண்டொழின்மைந்தன், s. Arjuna, அருச்சுனன். (p.) ஆண்பறவை, s. The cock, the male of any bird, சேவல். ஆண்பனை, s. The male of the palmyra tree. ஆண்பன்றி, s. A hog, boar, ஒருத் தல். ஆண்பாடு, s. The male energy, ஆண்குணம். 2. Man's affair or work. ஆண்பாடுபெண்பாடுபட்டது. The man and woman labored. ஆண்பால், [in grammar.] The masculine gender, male sex, புல்லிங்கம். 2. Masculine qualities, ஆண்டன்மை; [ex பால், class, nature.] (p.) ஆண்பிள்ளை, s. A male child, a boy, a person of the male sex in general. 2. A man of priority, a head-man. 3. A clever man, or a man of capacity. ஆண்பிள்ளைசிங்கம், s. A bold, heroic, intrepid man, one who does bravely, signalizes himself--a term of applause, வீரன். ஆண்மகன், s. An eminent man. 2. A man. 3. A husband. 4. A son. (p.) ஆண்மரம், s. The class of trees whose interior is hard, solid and suitable for timber, உள்வயிரமுள்ளமரம். 2. The செம்மரம். ஆண்மாரி, s. A masculine woman, a scold, a termagant, an amazon. ஆண்மை, s. Manliness, courage, fortitude, intrepidity, energy, manhood. 2. Strength, vigor, virility. 3. (p.) Truth, certainty. நானென்றவாண்மை. Presumption, selfconceitedness, pedantry. ஆண்வழி, s. Family descent in the male line, any peculiarity in the male line. 26)

ārvārm (p. 41) s. [prov.] Mirth, joviality, jubilation, festivity, pomposity, ostentation, ஆடம்பரம். (p.) சேவலும்பேடுமாரவாரஞ்செய்கின்றன. The cock and hen birds are amorous. 9)

uyrttu (p. 63) கிறேன், உயர்த்தினேன், வேன், உயர்த்த, v. a. To lift up, elevate, raise higher--as a wall in building, a heap, &c., உயரச்செய்ய. 2. To raise (the price), increase (expenditure), அதிகப்படுத்த. 3. To promote to higher office, to make great, to exalt, ennoble, dignify, aggrandize, மேலாக்க. 4. To extol, magnify, praise, கனப்படுத்த. 5. To receive one with honors, show respect, treat in a dignified manner, உபசரிக்க. 6. To raise the voice in singing, speaking, &c., to lift up the heart, affections, thoughts, &c., எழுப்ப. 7. To raise an arm, a leg, a weapon, &c., to raise the head above water, raise the head when in a lying posture, மேலெடுக்க. 8. To improve one's character, improve one's dignity, moral worth, raise one's self to a higher degree in preparation for a future state, ஒழுக்கத்தினாலுயர்த்த. 9. To assume, elevate one's self, make much of one's powers, பெருமைப்படுத்த.--Note. Instances of உயர்த் தல், in the past are found in verse, but in the present and future it seems to be seldom or never found. நரகந்தன்படத்தையுயர்த்திக்காட்டும். The cobra raises its hood and exhibits it. சேவலையுயரியதேவநாயகன். The leader of the gods (skanda) who has exalted the cock as his banner. வலனுயர்த்தவண்ணலஞ்சேல். The lofty carp banner which has exalted victory to view. (நைடதம்.) உயர்த்திப்பேச, inf. To dignify, speak of one with high respect. உயர்த்தியாய்க்கேட்க, inf. To bid high in an auction, &c. 16)

otukku (p. 82) கிறேன், ஒதுக்கினேன், வே ன், ஒதுக்க, v. a. To cause to recede or retire, to take or put on one side or out of the way, as the hair--as cattle, &c., meeting one in the road, to drift floating or other bodies to the shore, to push into a corner, to one side, to a hedge, &c.--as dry leaves, &c., to shove away, ஒதுங்கச்செய்ய. 2. To take under shelter as a protege or one needing aid, to protect, to shelter as a bird its young. to brood, சேர்க்க. 3. To gather or tuck up the clothes--as in pass ing through a river, &c., வஸ்திரத்தையொ துக்க. 4. To despatch a business, to settle an affair, or thing in hand so as to get it out of the way, to pay arrears, make a final settlement, to settle amicably, கடன்தீர்க்க. சேவல்சிறகொதுக்குகின்றது. The cock shows its gallantry by walking round the hen with one wing extended to the ground. அவனெல்லாவற்றையுமொதுக்கிப்போட்டான். He squandered all his property. பட்சிசிறகுகளைக்கோதிக்கோதியொதுக்கும். Birds adjust their feathers with their beaks. திரைமுத்துக்களையொதுக்கிற்று. The waves washed the pearls ashore. என்பயிருக்குந்தண்ணீரொதுக்கு. Make the water run into my field also. கப்பலைக்குடாக்கடலிலொதுக்கினான். He ran the ship into harbor. காரியத்தைத்தங்களிலொதுக்கிக்கொண்டார்கள்..... They have settled the affair amicably without going to law. கோழிகுஞ்சுகளைச்செட்டைகளுக்குள்ளொதுக்குகின் றது. The hen protects its chickens under its wings. காற்றொதுக்கிக்கொண்டுபோயிற்று. The wind has drifted or driven it away to a corner, a hedge, the shore, &c. ஒதுக்கிப்போட, inf. To settle. ஆடுமாடொதுக்க, inf. To take cattle to shelter from rain. 2. To separate flocks of cattle which have been feeding. மயிரையொதுக்க, inf. To adjust the hair with the hand, smoothing it back, out of the way. 2. To shave the margin of the hair. புடவையொதுக்க, inf. To tuck or gather up the clothes. ஆள்களையொதுக்க, inf. [in com. usage.] To kill people. 2. To impoverish. பொருளையொதுக்க, inf. To get away one's property by unfair means, by little and little. முன்றானையொதுக்க, inf. To gather up the front of the cloth--as a woman. கரையிலொதுக்க, inf. To cast on shore. 5)

kāṭu (p. 103) s. An uncultivated tract of land covered with forest-trees, thick, impenetrable brush wood, creeping plants and coarse, rank, reedy vegetation, a waste, a thicket, வனம். 2. Deserts, forest tracts, ஆரணியம். 3. A desert place for burning the dead, சுடுகாடு. 4. fig. Excessiveness much, closeness, &c., மிகுதி. 5. Wild, rough, uncultivated, unpolished, &c., used as a prefix--as காட்டுப்பசு. 6. A nominal termination to some words of verbal derivation, தொழிற்பெயர்விகுதி--as சாக் காடு. (c.) 7. (p.) A place, இடம். 8. A border, a limit, எல்லை. 9. A town, ஊர். 1. The second lunar asterism, பரணிநாள். 11. Chaff, straw, &c., செத்தை. காடுவாவீடுபோவென்கிற காலம்வந்தது. The time has arrived when the desert says, come, and the house says, go. இந்தவூருக்குக்காடுகொஞ்சம். This village has but little arable land. காடாய்க்கிடக்க, inf. To be covered with jungle or wood. நிலங்காடாய்க்கிடக்கிறது. The ground is uncultivated. கடாய்ப்போக, inf. To become waste, to grow woody. காடாரம்பட்டு, s. A village situated in a wild tract of land near Vedarniam. காடாற்ற, inf. To perform the ceremony of quenching the fire where a corpse has been burnt, gathering the remains and taking them in a new pot to some water representing the Ganges, பாற்றெளிச்சடங்குசெய்ய. காடுகாட்ட, inf. To deceive, disappoint, lit. to show the place of burning the dead. காடுபடுதிரவியம், s. The productions of the desert, காட்டிலுண்டாகுந்திரவி யம். See under திரவியம். காடுபலியூட்ட, inf. To sacrifice to the sylvan nymphs before hunting, காட் டில்வாழுந்தேவர்களுக்குப்பலியிட. காடுவசாதி, s. [prov. prop. காடுவாழ் சாதி.] Savage tribe. காடுவசாதியாய்த்திரிய, inf. To be slovenly, sluttish, &c., to be careless, negligent of one's dress, &c., 2. To be vagrant, idle, &c., as a child for whom no one cares. காடுவாரி, s. [prov.] A rake, ஓர் கருவி. 2. One who scrapes up all he can, சேர்ப்பவன். 3. One who resorts to any kind of labor for support. காடுவாழ்த்து, s. A section of a war poem, extolling the jungle of the sylvan goddess, &c., where the battle occurred, வனதேவதையைவாழ்த்தும்பிரபந்தம். காடுவெட்டி, s. A wood-cutter, a savage, an untaught man. காட்டகத்தி, s. A shrub, வீழி, Cadaba Indica. காட்டத்தி, s. A species of the அத்தி tree, downy mountain ebony, Bauhinia tomentosa. (Mat. Ind.) காட்டழல், s. Jungle fire, kindled by the friction of trees, &c., காட்டுத்தீ. காட்டாள், s. A rustic, rural person, நாகரீகமில்லாதவன். காட்டான், s. The wild cow,காட் டுப்பசு. 2. [prov.] Stranger, பிறன். காட்டிலேபோக, inf. To be lost, to waste. காட்டுக்கடலை, s. A small tree or plant, ஓர்செடி. Rough melastoma, (Melastoma aspera) or Indian current bush. (Mat. Ind.) காட்டுக்கல், s. A rough hard kind of stone, ஓர்வைரமானகல். காட்டுக்கீரை, s. Different kinds of wild greens mixed together. காட்டுச்சீரகம், s. A wild cumin, purple fleabane, ஓர்பூண்டு, Vernonia anthelmintica. காட்டுச்சீரகவள்ளி, s. An esculent creeper--as காட்டுக்காய்வள்ளி. காட்டுச்சேவல், s. The jungle-cock, somewhat different from a woodcock. காட்டுத்தகரை, s. The wild தகரை plant. காட்டுத்தனம், s. Rusticity, uncultivated manners. காட்டுத்தாரா, s. A wild duck. See தாரா. காட்டுத்தாளி, s. A twining plant, Convolvulus muricatus. See தாளி. காட்டுத்தினை, s. Wild millet. காட்டுத்துத்தி, s. A kind of plant, Sida hirta. See துத்தி. காட்டுத்துவரை, s. A kind of துவ ரை plant, Glycine parviflora. காட்டுத்துளசி, s. A Wild species of துளசி; which see. காட்டுநாரத்்தை, s. A kind of நாரத் தை tree, பெருங்குருந்து. காட்டுநெல்லி, s. A kind of நெல்லி tree, Emblica officinalis. காட்டுப்பயிர், s. Vegetables that grow of themselves, தாமாகவிளையும்பயிர். காட்டுப்பருத்தி, s. Wild cotton of spontaneous growth. காட்டுப்பன்றி, s. A wild hog. காட்டுப்பாகல், s. A kind of பாகல் creeper. See பழுபாகல். காட்டுப்பிள்ளை, s. [metap.] A foundling. Besch.. காட்டுப்பீ, s. First black excrement of a new-born child, or calf, meconium. கட்டுப்புத்தி, s. Stupidity, senseless conduct, மூடபுத்தி. காட்டுப்புளிச்சை, s. Wild sour greens, காட்டுக்காய்ச்சுரை, Hibiscus cannabinus. காட்டுப்புறா, s. A dove, a turtledove, கபோதம். காட்டுப்பூனை, s. A species of wild cat, காட்டில்வாழும்பூனை. காட்டுமந்தாரை, s. A tree, ஓர்மரம், Bauhinia acuminata. L. காட்டுமரம், s. Any wild or useless tree, plant, &c. காட்டுமரி, s. A shrub, ஓர்பூடு. See உமரி. காட்டுமருக்கொழுந்து, s. A wild species of மருக்கொழுந்து, not fragrant. காட்டுமல்லிகை, s. A kind of wild jasmine, with red blossoms, வனமல்லிகை. 2. Narrow-leaved jasmine, Jasminum angustifolium. காட்டுமனுஷன், s. A wild man. 2. An uncivilized man. காட்டுமா, s. The wild mango, வன மாமரம், Carbera manghos. 2. Another wild, mango, Spondias mangifera. காட்டுமாமரம், s. The wild mango tree. காட்டுமாவிரை, s. The same as சாரப்பருப்பு. காட்டுமிருகம், s. A wild beast, வனமிருகம். 2. A wild horse, கானக்குதிரை. காட்டுமிருகாண்டி, s. [vul. காட்டு மிறாண்டி.] A clown, rustic, an awkward ill-bred person, முருடன். காட்டுமுருக்கு, s. A thorny wild tree, Erythrina Indica. See முருக்கு. காட்டுமுருங்கை, s. A senna-leaved shrub, வனமுருங்கை, Ormicarpum sennoides. (M. Dic.) காட்டுமுன்னை, s. A shrub, Croton repandum. (Rott.) See முன்னை. காட்டுவள்ளி, s. A plant with a bulbous root, Discorea bulbifera. See வள்ளி. காட்டுவாகை, s. A Mimosa tree. See வாகை. காட்டெருமை, s. A wild buffalo. காட்டெருமைப்பால், Its milk. 2. The milky juice of the Asclepias gigantea, or gigantic swallow-wort, எருக்கம்பா ல். 3. The same as கள்ளிப்பால், the milky juice of the Euphorbia tirucalli. 4. The same as கூகைநீறு, the flour of the root of the Curcuma angustifolia, அங்குசரோசனம். காட்டேரி--இரத்தக்காட்டேரி s. [prop. காடேறி.] A jungle imp, a sylvan nymph, a demoness. புகைக்காடு, s. A great smoke. குடிக்காடு, s. Many houses together, a village, town. பிணக்காடு, s. A field covered with corpses. பருத்திக்காடு, s. A cotton field. நெருப்புக்காடு, s. A large fire. புன்செய்க்காடு, s. High dry land. புல்லுக்காடு, s. Pasture land. வெள்ளக்காடு, s. A general flood. பெருங்காடு, s. Large jungle. பனங்காடு, s. A thick palmyra grove. இடுகாடு--சுடுகாடு s. A place for burying, burning the dead. சுடுகாட்டுக்குப்போனபிணந்திரும்புமோ. Will the corpse which has been carried to the cemetery ever come back again? சுடகாட்டுவைராக்கியம். A good resolution formed on the occasion of a funeral is soon forgotten. சுடுகாட்டுமணிபொறுக்கி, s. A wild dove. 2. A kind of bird. சிறுகாடு, s. A low jungle. கப்பற்காடு, s. A large number of ships, a fleet. வயற்காடு, s. Paddy field. 78)

kūvu (p. 136) கிறது, கூவினது--கூயிற்று, ம், கூவ, v. n. [in the gerund, it is sometimes கூய் instead of கூவி.] To crow--as a cock, சேவல் முதலியனகூவ. 2. To coo, to sing, to warble --as birds; to scream--as a peacock, பறவை யொலிக்க. 3. v. a. To call, to whoop, to halloo, கூப்பிட. 4. (p.) To utter, proclaim, சொல்ல. 5. v. n. To scold at, to brawl, அதட்ட. 6. To cry--as a child; to bawl, அழ. In poetry like other similar words, it makes the past in கூவியது, கூயினது and கூயது. குயில்கூவினாற்போல். Like the warbling of the குயில் bird. இடும்பியைக்கூவியங்ஙனங்குறுகினான். He repaired to the place, calling இடும்பி. (பார.) கூவுவான், s. The cock; lit. the crower. கூவல்--கூப்பு, v. noun. Crying aloud, bawling, crowing, calling, &c. 7)

kōẕi (p. 151) s. The gallinaceous fowl whether cock or hen--especially the hen, குக்குடம். 2. The name of the capital of Chola, from the story of a cock there at tacking an elephant, உறையூர். கருங்கோழி--கானாங்கோழி--கின்னிக்கோழி--சம் பங்கோழி--வான்கோழி, are different kinds of fowls; which see. கோழிக்கரணம், s. One of the eleven astrological கரணம், named பத்திரவம். See கரணம். கோழிக்கல்--கோழியீரற்கல், s. [loc.] A stone used polishing iron, குறிஞ்சிக்கல். கோழிக்காரம், s. A medicine in which fowl--dung is used; also, a medicinal broth from boiled fowl. 2. [prov.] Fowl-dung used in manuring soil for the கஞ்சா plants; [ex காரம், stimulant.] கோழிக்காரன், s. One who feeds the chickens. (c.) கோழிக்கீரை, s. A kind of greens. See கீரை. கோழிப்பசளை, s. A variety of பசளை herbs. See பசளை. கோழிக்காற்புல், s. A kind of grass. See புல். கோழிக்குஞ்சு, s. A chicken. கோழிக்குடாப்பு, s. As கோழிக்கூடு. 1. கோழிகூவல், v. noun. Crowing of a cock. கோழிக்கூடு, s. A hen-coop, a fowlhouse. 2. The town of Calicut. கோழிக்கூட்டுப்பழம், s. [prov.] A species of plantain fruit. கோழிக்கொடி, s. As கோழியவரை. (Little used.) 2. The banner of Skanda, on which the figure of a cock is drawn. கோழிக்கொடியோன், s. Skanda whose banner is a cock, முருகன். 2. (திவா.) Ayanar. கோழிக்கொண்டை--கோழிச்சூடன், s. [prov.] A plant with a red flower called the cox-comb, Celosia cristata. கோழிச்சாறு--கோழியாணம், s. Fowlbroth; soup. கோழிச்சேவல், s. [Sometimes கோழிச் சாவல்.] A cock. கோழிப்பறவை, v. noun. [prov.] A short distance, (lit.) the flight of a fowl. கோழிப்புடம், s. A mode of sublimating medicines--as குக்குடபுடம். கோழிமுட்டை, s. Hens's eggs. கோழிமுட்டைத்தயிலம், s. A medicinal oil extracted from fowl eggs used in cases of fits, spasms, &c. கோழிவேந்தன், s. Any king of the Chola dynasty who ruled at Kozhi, சோழன். அறுபதாங்கோழி, s. [loc.] A hen laying eggs every two months. காட்டுக்கோழி, s. A jungle fowl, a wild hen. 43)

caraṇam (p. 166) s. Foot, leg, emphatically the foot of a deity or great person, பாதம். 2. A line in poetry; also, any one of the three or more lines or stanzas of an ode that occurs between the repetition of the chorus, சிந்துமுதலியசெய்யுளடி; [ex சரம், moving.] W. p. 319. CHARAN'A. 3. Homage, reverence, worship at the foot of a great person, நமஸ்காரம். 4. Shelter, refuge, protection, asylum-as சரண், அடைக்கலம். (c.) 5. A house, வீடு. W. p. 831. SARAN'A. 6. Agricultural towns or villages, மருதநிலத்தூர். (Compare நகரம், ஆவாசம், வசதி, அகரம், and உறையுள்.) 7. A peacock's tail, மயிற்றோகை. (நிக.) 8. A peacock, மயில். 9. (R.) The அரசு tree. (p.) சரணஞ்சரணம்ஐயா. Homage; homage to you, my lord. 2. Your feet, Sir, are my refuge. சரணஞ்சொல்ல, inf. To salute in a humble manner. சரணமடைய--சரணம்புக, inf. To apply for shelter, take refuge. சரணம்பண்ண, inf. To prostrate one's self at a person's feet in homage. சரணவாதம், s. [prov.] Cramp in the legs. சரணாகதம்--சரணாகதி, s. Taking refuge with one; application for protection. 2. Refuge, asylum, அடைக்கலம்; [ex சரணம், et ஆகதம், coming.] சரணார்த்தி, s. Seeking protection or succour; dependence on another for protection, அடைக்கலந்தேடல்; [ex அர்த்தி, begging.] சரணாயுதம், s. The gallinaceous fowl, a cock whose feet is its weapon, சேவல். Compare காலாயுதம். சரணாரவிந்தம்--சரணபங்கயம், s. The lotus feet of a great person, the feet-spoken for the person himself; [ex அரவிந் தம், lotus.] 42) *

cāvl (p. 180) s. (vul. a change of சேவல்.) A cock; the male of the dunghill fowl, and some other birds. (c.) சாவல்கூவ, inf. To crow--as cocks. சாவற்கட்டு--சாவற்போர், s. Cockfight. சாவற்கத்தி, s. Artificial cock's spurs, gaffles. சாவற்சூட்டு--சாவற் கொண்டை, s. Cock's comb. சாதிச்சாவல், s. A cock of a superior brood. See under சாதி. நாட்டுச்சாவல், s. A country cock, or one inferior. 35)

cēvl (p. 208) s. The cock or male of the gallinaceous species, கோழியினாண். 2. Male of birds and fowls in general (in ancient usage, the peacock and the ஏழால் bird are not included), மயிலொழிந்தபறவையினாண். (See சாவல்.) 3. Watching corn, காவல். சேவலாள், s. A watchman of the field. சேவற்கொடியோன்--சேவலங்கொடி யோன், s. Skanda, whose banner is a cock, முருகன். சேவற்பண்ணை, s. A flower plant. See சாவற்பண்ணை. 66)

cēvl (p. 208) s. Mud, mire, சேறு. (M. Dic.) 67) *

neruppu (p. 280) s. Fair, தழல். 2. Caloric; principle of fire in the animal system, &c., as தீ, which see. 3. (fig.) Great grief, envy, jealously, rage, fury, &c. நெருப்புநின்றகாட்டிலேதாவதிருந்தாலும்நீர்நின்றகா ட்டிலொன்றுமிராது. Though something may survive a forest conflagration, nothing will remain after a forest inundation; i. e. water is more destructive than fire. நெருப்பெழக்காய்ச்சினான். He heated it hot. பெருநெருப்புக்கீரமில்லை. A great fire is not put out by a little moisture. அவன்நெருப்பு. He is fiery man. வயிற்றிலேநெருப்பாயெரிகிறது. It burns as fire in my belly (heart); spoken of a bereavement, &c. 2. My hunger is very severe. 3. I have a burning sensation internally. காய்ச்சல்நெருப்பாயெரிக்கிறது. The fever rages like fire. நெருப்பணைத்துவைக்க, inf. To keep the fire from going out. 2. To put out the fire. நெருப்பணைந்துபோக, inf. To be quenched, extinguished as fire. நெருப்பன், s. [prov. fem. நெருப்பி.] An angry, malicious, dangerous man, an incendiary, கோபி. நெருப்பாறு, s. A river of fire, said to be in the north beyond Oude. 2. Lava from a volcano. நெருப்பிட, inf. To set on fire. நெருப்பின்சிகை, s. Flame of fire. நெருப்புக்கட்டை, s. A large fire-brand, a log of fire. நெருப்புக்கண், s. Envious eye. 2. The evil eye. 3. A fiery, malicious, furious eye. 4. Frontal eye of Siva, சிவனதுநெற்றிக்கண். நெருப்புக்கண்ணன், s. A malicious man. 2. An envious man. 3. A man with blighting eyes. 4. As அக்கினிக்கண் ணன். நெருப்புக்கல், s. Flint, தீத்தட்டிக்கல், 2. See under கல். நெருப்புக்காடு, s. A conflagration. See காடு. 2. [fig. in combin.] Vehement sunshine, கடுவெயில். 3. Intense anger, fury, rage. நெருப்புக்காடாயிருத்தல். Being in a conflagration. 2. Being very angry. நெருப்புக்கொளுத்த, inf. To kindle To do injustice, tyrannize. 3. To be very severe, as a master in anger giving reproof. 4. To be hot, as the sun. See கொளுத்து. நெருப்புக்கொள்ளி, s. A fire-brand, as கொள்ளி. 2. (fig.) An atrociously wicked man, துஷ்டன். நெருப்புச்சட்டி, s. A fire-pan, a vessel of coals. See தீச்சட்டி. நெருப்புச்சாணை, s. A kind of grindstone. See under சாணை. நெருப்புத்தணல், s. Live coals. நெருப்புத்தண்ணீர்--நெருப்புத்திராவ கம், s. [com. அக்கினித்திராவகம், which see.] Aqua fortis, or nitric acid. நெருப்புத்தூண், s. A column of fire. நெருப்புப்படுதல், v. noun. Being consumed with drought, கடுங்கோடையாதல். 2. (fig.) Suffering oppression, injury, &c., as a village, or country, from a ruler of head man, அமளியாதல். 3. Being destroyed by divine retribution, as the possessions of a wicked man, தேவதண்டனைஅடைதல். 4. Being destroyed, அழிவடைதல், the language of imprecation. நெருப்புப்பற்ற--நெருப்புப்பிடிக்க, To catch fire, ignite. 2. As தீப்பற்ற. நெருப்புப்பற்றவைக்க--நெருப்புமூட்ட --நெருப்புவளர்க்க, inf. To kindle a fire. See தீவளர்க்க. நெருப்புப்பொறி, s. Fire-spark. நெருப்புமணத்்தல், v. noun. Smell of fire; fumigation. நெருப்புமழை, s. A fiery rain, at the universal deluge of fire, from one of the seven classes of clouds. See முகில். நெருப்புமழைபெய்தல், v. noun. Raining fire. 2. (fig.) Acting unjustly, as a government, a head-man, &c., often used as a curse. நெருப்புமூள, inf. To be kindled as fire, to rage as fire. நெருப்புவிழுங்குகோழி--நெருப்புக்கோ ழி. s. An ostrich. See தீக்குருவி. 2. (Beschi.) A turkey-cock, from its red throat, வான்கோழிச்சேவல். நெருப்புவிழுதல், v. noun. Being destroyed by unjust means, or by drought and famine. 2. Falling or being struck out, as sparks from a grind-stone, a flint, &c. 3. Being discomfited, disheartened. 4. As தீவிழ. நெருப்புவீச, inf. To throw about fire, met. To be hasty in a new affair. (R.) நெருப்புறுவிறகு, s. A fire-brand. (p.) நெருப்பைமடமடென்றெரியவிடல், v. noun. Causing fire to flare, and rage. 8)

pantayam (p. 294) s. [also பந்தையம்.] A wager, stake, prize, premium in competition, pledge in a prize; [ex பந்தம்.] (c.) பந்தயக்குதிரை, s. A race-horse. பந்தயங்கட்ட, inf. To lay a wager, depositing the amount. பந்தயச்சேவல், s. A fighting cock. பந்தயத்துக்காட, inf. To gamble for a wager. பந்தயமொட்ட, inf. To lay a wager, increasing the stakes. பந்தயம்பிடிக்க, inf. To lay a wager, grasping each other's hands to seal the agreement. பந்தயம்போட--பந்தயம்வைக்க, inf. To bet, to stake, to pledge in contest. 86)

veḷ (p. 401) adj. White; the root of வெண் மை, and வெள்ளை. வெட்பாடம், s. [prov.] A lesson learnt merely by rote, as வாய்ப்பாடம். வெட்பாலை, s. A plant. See பாலை. வெட்பாவட்டை, s. A species of பாவ ட்டை plant. வெள்வரி, s. Cowries, small shells, பலகறை. (சது.) வெள்வெடி, s. Blank cartridge, சத்த வெடி. வெள்வெங்காயம்--வெள்ளைவெங்காயம், s. As வெள்ளுள்ளி. வெள்வெட்சி, s. A plant. See வெட்சி. வெள்வேலன்--வெள்வேலோன், s. A king, he who bears the bright lance; [ex வேல், a spear.] வெள்வேல், s. A species of வேல் tree, Acacia leucophl&ae;a, Roxb. வெள்ளடி, s. Any thing plain. 2. Simplicity. வெள்ளடிச்சேவல், s. A fighting cock with spurs uncut. வெள்ளலரி, s. The white oleander. See அலரி. வெள்ளல்லி, s. The white water lily. See அல்லி. வெள்ளறிவு, s. Superficial knowledge, simplicity, கொஞ்சஅறிவு. வெள்ளறிவன், s. A person of little wit. (பஞ்.) வெள்ளறுகு, s. A plant, Exacum hyssopifolium. [ex அறுக.] வெள்ளாடு, s. A goat. See ஆடு. வெள்ளாட்டுக்கடா, s. A he-goat. வெள்ளாட்டுக்குட்டி, s. A kid. வெள்ளாந்தை, s. A large kind of snake, ஓர்மலைப்பாம்பு. (old. Dic.) வெள்ளாமை, s. The white sea-turtle. See பறையாமை. வெள்ளாம்பல், s. The white waterlily. See ஆம்பல். வெள்ளாவி, s. Steam used for cleansing or bleaching clothes. (c.) வெள்ளாவிகட்ட--வெள்ளாவிவைக்க, inf. To put clothes in or over a pot for steaming or boiling. வெள்ளாவிரை, s. A kind of ஆவிரை shrub. வெள்ளிடி, s. Any evil coming suddenly like the thunder-bolt of summer clouds. வெள்ளிடை, s. An open place or field, வெளி. (சது.) வெள்ளிலை, s. The betel-leaf, வெற்றிலை. வெள்ளிறா--வெள்ளிறாமீன், s. A fish. See நெய்மீன். வெள்ளீயம், s. Pewter, கல்லீயம். வெள்ளீரல், s. The lungs, வெள்ளையீரல். வெள்ளுப்பு, s. White salt. வெள்ளுருட்டு, v. noun. Mere frightening, threatening. வெள்ளுழவு, s. Ploughing for sowing while the land is not too dry or wet. வெள்ளுழவுப்பயிர், s. Young grain in land that was properly moist when the seed was sown, so that the furrows are visible. வெள்ளுள்ளி, s. Garlic. Allium sativum. வெள்ளூமத்தை, s. A kind of datura. See ஊமத்தை. வெள்ளெருக்கு, s. A white species of milky shrub. See under எருக்கு. வெள்ளெருது, s. A white ox on which Siva rides. See நந்தி. வெள்ளெலி, s. A white kind of rat. வெள்ளெலும்பு, s. A blanched bone. வெள்ளெழுத்து, s. Purblindness. See சாலேசரம். 20)