angkam (p. 5) s. A limb, member, part or organ of the body, அவயவம். 2. Body, உடல். 3. Mark, sign, அடையாளம். 4. Skeleton, எலும்புக்கூடு. 5. Symmetry, well formed human or other shape as of letters, &c., as பாவனை. 6. (p.) A division of learning comprehending such science as is considered dependent on the Vedas; hence called வே தாங்கம், சாங்கம், உபாங்கம் and பிரத்தியாங்கம். 7. A country, ஓர்தேயம். 8. A language, ஓர்பா ஷை. 9. A bedstead, கட்டில். Wils, p. 9. and 1. ANGA. அங்கசன், s. Kama, The Indian Cupid, மன்மதன்; ex ஜ, to be born. (p.) அங்கசாதனம், s. A sign, mark. (c.) 2. The signs of the stars, &c., at one's birth. அங்கசாதனம்பிடித்தல். Finding out any thing by signs or circumstances fixing suspicion upon one. அங்கசேட்டை--அங்கசேஷ்டை, s. Distortion of the countenance from habit, grimace; ex சேஷ்டை, gesture. அங்கநியாசம், s. A mental appropriation or the assignment of various parts of the body to tutelary divinities, by touching the several parts, and applying sacred ashes, accompanied with incantations, according to the usual mode of Hindu worship; ex. நியாஸ, arrangement. (p.) அங்கபடி--அங்கவடி, s. Stirrup, குதிரையங்கபடி. (c.) அங்கப்பிரதக்கணம்--அங்கப்பிரதட் சிணம், s. A mode of worship by rolling round a temple after a car, &c., turning to the right, in performance of a vow, &c.; (c.) ex பிர, before, et தட்சிணம், right. அங்கப்பிராயச்சித்தம், s. Expiation for bodily impurity, especially the oblation offered by the heir at the first funeral obsequies to remove the impurity contracted during the period of mourning. (c.) அங்கமாலை, s. A பிரபந்தம் or poem describing the principal members of the body, such as the eye, face, breasts, &c., in the female, and shoulders, arms, breast, &c., in the male. The order of description must be from the feet to the hair of the head, or from the head to the feet. (p.) அங்கயோகம், s. The eight qualities of a Yogi. See யோகம். (p.) அங்கரக்கா, s. [local] அங்கரட்சா. A jacket, மெய்ச்சட்டை. அங்கரட்சிணி, s. A coat of mail. (p.) அங்கராகம், s. Anointing the body with perfumes, sacred ashes, sandal, &c., ex ராகம், anointing. (p.) அங்கர், s. Inhabitants of the country, அங்கம். அங்கர்கோமான், s. Kannan the king of the அங்கம், country, கன்னன். (p.) அங்கவியல், s. The constituents of royalty. See அரசியல். (p.) அங்கவீனன், s. One who has bodily defects, குரூபி. (c.) அங்காதிபாதம், s. A system of anatomy; ex ஆதி first, et பாதம். (p.) அனங்கன், s. [priv. அந்.] One without body, உடலிலி. 2. The Deity, கடவுள். 3. Kama, மன்மதன். (p.) 15)

aṟu (p. 33) கிறது, ந்தது, ம், அற, v. n. To be parted, detached, separated; to break as a rope, அறுபட. 2. To cease, become extinct, perish, end, vanish, அழிய. 3. To be decided, ended, தீர. (c.) அற, inf. [used adverbially.] With a verb it expresses; 1. Wholly, entirely, quite, முழுதும். 2. Intensely, excessively, மிகவும். 3. Negation, being without, as குற்றமற, without fault. அறச்செட்டுமுழுநஷ்டம். Selling things too dearly will cause entire loss; i. e. avarice causes loss. அறப்படித்தான். He has learnt all perfectly. எழுத்தறவாசி. Read with distinct articulation. அறக்கட்ட, inf. To tie tightly, இறுகக்கட்ட. 2. To monopolize, ஒருமிக்கக் கொள்ள. அறக்காய, inf. To be over-dried, over-boiled, over-heated. அறக்கூட்ட, inf. To sweep clean or thoroughly. அறக்கூர்மை, s. Excessive sharpness as of a writing style. அறச்சிவப்பு, s. Deep red, extremely red. அறச்சிறியது, appel. n. The smallest. அறப்பாடல், v. noun. [commonly, அறம்பாடல்.] Composing poetry containing imprecations or spells.--Note. Verses of this kind are supposed sometimes to be made without design, and thus to injure the maker and others. அறப்பார்க்க, inf. To examine thoroughly, sift. 2. To take measures to defeat, ruin or injure one by defamation. அறமிகுந்தால், v. part. At most, at the utmost, by any means, with the greatest effort. அறமிகுந்துவந்தாலும்வரட்டும். If it must come (if no effort will avert it) let it come. அறவிளக்க, inf. To polish thoroughly. அறவூத--அறவைக்க, inf. To refine metals by fire, புடமிட. அறாவிலை, s. An exorbitant price. அறுகுறை, s. A headless body, கவந்தம். அறுந்தருணம், s. Emergency, exigency. அறுந்தொகை, s. A sum, number, &c. in dividing, in which there is no remainder. அறுவாய், s. The parting made in sawing a piece of timber. 2. The opening of a cut or wound. 3. A junction, a conjunction of two periods of time, extremity, end. 4. Deficiency, what is wanted to complete a whole; [ex அறு, parted, et வாய், opening.] அறுவாய்நிறைந்தவயிர்மதி. The bright moon whose waning is restored. அற்றறுதி, s. A complete end, entire ruin. அற்றறுதிபற்றறுதியாய்விட்டது. All communion is withdrawn. அற்றான், s. A poor man, தரித் திரன், 2. A sage, முனிவன். அற்றுப்போக, inf. To be lost, to cease to be. தடையற, inf. [used adverbially.] Without impediment. அறவு, v. noun. Cessation, ceasing, extinction. 2. Parting, separation, breach. அறவுளி, s. Incantations performed over a sick person in order to restore him. 2. Cessation, end, முடிவு. அறுதல், v. noun. Finishing, liquidating a debt. 2. s. A broken thread, string, rope, bandage, &c. அறுந்திருப்பது. 3. A mean, despicable or faulty person, உதவாதவன் அந்த அறுதலையிங்கேவரவிடலாகாது, You must not allow that vagabond to be here. தாம்புமறுதல் தோண்டியும்பொத்தல். A broken rope and a leaky water-pot. அறுதலி, s. A widow, கைம்பெ ண்; [ex அறுதல், being plucked off (the marriage jewel), et இ, fem. termination; or அறு, torn off, et தலி, contracted from தாலி, the badge of marriage.] அறுதலிமகனுக்கங்கமெல்லாஞ்சேஷ்டை. The son of a widow is mischievous throughout his whole frame. அறுதி, v. noun. End, close, termination, முடிவு. 2. Decision, decisiveness, determination--as a decisive sale, entire renunciation of a title to landed property, தீர்ப்பு. 3. s. The purchaser's possession or title to property purchased, விற்கிரயச்சீட்டு. 4. Absence, non-existence, இல்லாமை. 5. Death, சாவு. அறுதியாய்ப்போயிற்று. It is settled, completed, ended. அறுதியிட்டுச்சொன்னான். He spoke decisively. நமக்குக்கிடைத்தது நமக்கறுதி. Thus much is realized and we shall not have to part with it. அந்தப்பழக்கத்தையறுதியாய்விட்டுவிட்டேன். I have relinquished that custom entirely. அறுதிக்கரை, s. The proper and just division or distribution of land. அறுதிச்சாதனம்--அறுதியுறுதி, s. A deed of transfer, அறுதிச்சீட்டு. அறுதிச்சொல், s. A decisive word or sentence. அறுதிப்பங்கு, s. What is given in full of all demands, a final allotment. அறுதிப்பாடு, s. Being accomplished, finished, decided. அறுதியிட, inf. To determine, to point a day, &c. 55)

iṭkku (p. 45) s. Incivility, rudeness in answers, contumely, சேஷ்டை. 2. Indecent words, இழிசொல். 3. Opposition, contrariety, non-compliance, முருட்டுத்தனம். 4. Cavil, pugnaciousness, captiousness, குதர்க்கம். (c.) இடக்குச்சொல்லுகிறான். He uses subterfuges, he opposes, speaks against, &c. அவன்செய்கிறதெல்லாமிடக்கு. His conduct is all contrary, unyielding. இடக்கன், s. A rude, saucy, disrespectful person, தாறுமாறுசெய்பவன். இடக்குப்பண்ண, inf. To deal knavishly, fraudulently, to do wrong. இடக்குப்பேச, inf. To cavil, speak unmannerly, use indecent language. இடக்குமடக்கு, s. Trouble, difficulty. 2. Cavil. 54)

kurngku (p. 124) s. [adjectively குரக்கு, in poetry.] A monkey, வானரம். 2. A climbing plant, முசுமுசுக்கை. 3. An animal in general--as குரங்கம், குராகம். குரங்கின்கைப்பூமாலை. A flower-garland in the hands of a monkey; i. e. a thing of value with one who knows not its use. குரங்குக்குந்தன்குட்டிபொன்குட்டி. Even to a monkey her young is as gold; i. e. one thinks highly of his own. குரங்குதன்குட்டியின்கையைக்கொண்டுபதம்பார்க்கி றதுபோலப்பார்க்கிறான். He tests it by another, as a monkey does a new object by the hand of her young. குரங்குமனம், s. A monkey-mind, retaining its grasp, notions, &c., without inquiry, or discrimination. குரக்குமுகம்--குரங்குமுகம்--குரங்கு மூஞ்சி, s. A monkey face. குரக்குவலி--கொறுக்குவலி, s. A kind of disease with which monkeys are commonly said to be affected. குரங்காட்டம், s. Apishness; apish tricks, antics, &c. 2. v. noun. Harassing, annoying, treating one as a mere monkey. குரங்காட்டமாட--குரங்காட்டங்கொள் ள--குரங்காட்டம்பண்ண, inf. To annoy, to treat one as a monkey. குரங்குகடியன், s. [prov.] A cocoanut, injured at the top, as if by a monkey, squirrel, &c., பழுதுற்றதேங்காய். குரங்குச்சம்பந்தம், s. The mode of a monkey's hold, grasp, &c., to which the hold of the soul on God is sometimes compared.--Note. The hold of a God on a soul is compared to that of a cat on its young. குரங்குச்சேட்டை--குரங்குச்சேஷ்டை, s. Mean, monkeyish tricks--as scratching and eyeing carefully; apish imitation. குரங்குச்சேட்டைபண்ண, inf. To play apish tricks; to act meanly; to mimic, in a low manner. குரங்குப்பிடி, s. A firm grasp--as that of a monkey. 2. Dogmatism in opinion, பிடிவாதம். 3. Urgency, importunity. குரங்குவலி, s. Numbness and pain in the limbs with shivering; a spasmodic affection, incident to puerperal women, ஓர்நோய். 26)

kaiccēṭṭai (p. 140) --கைச்சேஷ்்டை, s. Ungraceful gestures with the hand, clownish tricks and habits, &c. 2. Indecent, wanton sports, rough play; [ex சேஷ்டை, action.] 53)

caracam (p. 166) s. Complaisance, courteousness, good humor, merriment, இனியகுணம். (Sa. Sarasa. relish.) 2. Joking, jesting, sport, mimicry, mockery, banter, பரிகாசம். 3. Wanton sport, காமச்சேஷ்டை. (Sa. Sarasa, impassioned.) (c.) சரசகுணம், s. A courteous disposition. சரசக்காரன், s. A jester, joker. 2. Scoffer, banterer, mocker, a mimic. சரசங்காட்ட, inf. To make mouths, faces or gestures at a person; to mimic, make game of, to deride. சரசத்திலே கொண்டுபோக, inf. To make excuses in sport; to retract under pretence of having been only in jest. சரசப்பேசு்சு--சரசவார்த்தை, s. Humoursome language, pleasantry, jest. சரசமாய்க்கொண்டுவர, inf. To train up persons to any work in a pleasant manner. சரசமாய்ச்்சொல்லிக்காட்ட, inf. To explain in a pleasing manner. சரசம்பண்ண--சரசஞ்செய்ய, inf. To jest, joke. 2. To mock, scoff. 3. To sport or dally wantonly, to take unbecoming liberties with one of the other sex. சரசம்பேச, inf. To scoff, talk wantonly. சரசலீலை, s. Jesting, banter. சரசி, appel. n. One of a pleasant temper, இனியகுணி. 2. A jester, a humerous person, பரிகாசக்காரன். (சது.) 31)

cirēṭṭam (p. 185) --சிரேஷ்டம், s. Excellence, superiority, pre-eminence, that which is superior, முக்கியம். 2. Eldership, seniority, மூத்ததன்மை. 3. That which is precious, choice, valuable, சிறந்தது. Compare சேட்டம். W. p. 865. SRESHT'A. (p.) சிரேஷ்டப்படுத்த, inf. To extol, magnify, elevate, praise, மேன்மைப்படுத்த. சிரேஷ்டபுத்திரி--சேஷ்டபுத்திரி, s. The eldest daughter, மூத்தமகள். சிரேஷ்டமானவிருந்து, s. A sumptuous feast. (Colloq.) சிரேஷ்டபுத்திரன்--சேஷ்டபுத்திரன், s. The eldest son, மூத்தமகன். சிரேஷ்டகுரு, s. A superior guru. 2. [Rom. Catho. usage.] A bishop. சிரேஷ்டர், s. Eminent persons, சிறந் தோர். 2. Elders, elder brothers, மூத்தோர். 3. [R. C. usage.] A bishop, மேற்றிராணியார். சிரேஷ்டாதிகாரணக்கடவுள், s. The primeval deity. (p.) 80) *

cēṭṭam (p. 207) --சேஷ்டம், s. The month of June, ஆனிமாதம். 2. Eminence, superiority, seniority, rank, முதன்மை. W. p. 355. JYESHTA. 3. Luxuriance of growth, செ ழிப்பு. 4. Blooming as the countenance, அழகு. The second is used for சிரேட்டம், which see. 5. [prov.] (generally used in the negative.) Strength, power, capacity, திராணி. எழுந்திருக்கச்சேட்டமில்லை. He is indisposed to get up. சேட்டங்கெட்டவேளை. Time of poverty, want of money. சேஷ்டபாரி, s. The elder wife. சேஷ்டன்--சேட்டன், s. Elder brother, தமையன். 2. A senior, superior, a person of rank or eminence, மூத்தோன்.-oppos. to கனிஷ்டன். (Sa. jyésht's.) சேஷ்டபுத்திரன், s. The first born son, the eldest son. சேஷ்டமருமகள், s. The husband of one's eldest daughter. சேஷ்டமாயுண்டாக, inf. To thrive, flourish--said of crops. சேஷ்டர், s. (Hon.) [R. C. usage.] The Bishop. சேஷ்டகுரு, s. The superior guru. 29)

cēṭṭi (p. 207) --சேஷ்டி, க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To be in exercise, be in operation, go forward as operations, be produced, effected, educed, evolved, இயங்க; [ex சேஷ்டை.] (p.) சேஷ்டிப்பிக்க, inf. v. a. To effectuate; to produce effects. operations, &c., to educe, evolve, carry on the operations of nature; to cause creatures to be active, to perform moral works, and to experience the fruits of actions. by furnishing them with bodies and directting the circumstance of their lives, &c., இயக்க. 30)

cēṭṭai (p. 207) --சேஷ்டை, s. Coming into existence, or operation; production, evolution, appearance, or modification in nature, இயக்கம். 2. Moving, motion, gesture, gesticulation, அசைகை. 3. Action, operation, doing, performance, செய்கை, W. p. 331. CHE'SHTA. 4. (c.) Useless, o idle habits--as carrying the head on one side, shaking the leg, &c., making faces. grimace, அங்கச்சேட்டை. 5. Unpleasant, disagreeable or indecent actions, habits, gestures, liberties taken, &c., கோரணி. 6. Trouble, annoyance, தொந்தரவு. 7. Caprice, whim, fancy, freak, மனச்சேட்டை. 8. Fanciful trick, prank, antic, gambol, குதி ப்பு. 9. (p.) Elder sister, அக்காள். 1. The goddess of misfortune, மூதேவி. 11. A matron, a lady, a woman of distinction, பெரு மையிற்சிறந்தவள். 12. The sixteenth lunar asterism, விசாகநாள். 13. The eighteenth lunar asterism, கேட்டைநாள். 14. (R.) A winnowing fan, முறம். சேஷ்டாதேவி, s. The goddess மூதேவி. சேஷ்டைகல்லி, s. Different gesticulation of young children, as in fondling. (Rare.) Compare சஷ்டகல்லி. குரங்குச்சேட்டை, s. Mimicry. See குரங்கு. கைச்சேட்டை, s. Ungraceful gestures of the hand. See கை. தருமச்சேட்டை, s. A fan full of corn, set aside at the threshing floor in order to be given to the poor. (R.) மரணசேஷ்டை, s. Convulsions at the approach of death. சேட்டைக்காரன், s. A man full of tricks, gestures, &c. 2. One of indecent gestures, &c. 3. One who plays roughly, &c., 4. A caperer, one who makes ludicrous gestures, &c. சேட்டைபண்ண, inf. To make idle or indecent gestures. 2. To play pranks, to caper, gambol, gesticulate. 3. To play roughly with a disease. 5. To trouble, annoy. 6. To form, create, produce, evolve--as words, from primituve matter. வியாதியடிக்கடிசேட்டைபண்ணுகிறது. The disease shows itself, or annoys, again and again. சேட்டைப்பட, inf. To be formed or created, to rise, or come into existence --as the universe; be evolved out of primitive atoms. (தீ. 176.) 32)

maraṇam (p. 344) s. Death, mortality, சாவு. W. p. 644. MARAN'A. (c.) கரணந்தப்பினால்மரணம்..... If the leap fail, then death; i. e. be careful in a dangerous transaction. [prov.] மரணஏதுக்கள், s. Forebodings of death. மரணகண்டிகை--மரணத்தறுவாய், s. The certainty and signs of death. மரணகாலம், s. The time of death. மரணக்குறி, s. Signs of death, &c. See under குறி. மரணக்கெடி--மரணபயங்கரம், s. Dread of death. மரணசாசனம்--மரணசாதனம், s. A last will and testament. மரணசீவன், s. Mortal existence. மரணசூதகம்--மரணாசூசம், s. Defilement from a dead body. See சூதகம். மரணசேஷ்டை, s. Convulsions at the approach of death. மரணச்சனி, s. The most severe period of Saturn's influences. See சனி. மரணதண்டனை, s. Punishment of death. மரணமடைய--மரணமாய்ப்போக, inf. To die. மரணயாகம், s. A sacrificial ceremony causing death, சூனியப்பிரயோகம். மரணயோகம், s. [in astrol.] One of the three யோகம், unfavorable. மரணயோக்கியம், s. Jeopardy of life. மரணவேதனை--மரணாவஸ்தை, s. The pains or agonies of death. மரணாசூசம், s. As மரணசூதகம்; [ex ஆசூசம்.] 24) *

mācam (p. 348) s. [gen. மாஸ்தையின், vul. for மாசத்தின்.] Month, as மாதம். W. p. 66. MASA. --Note. The abbreviated sign is . The months are solar, as the Vákya, and not the Siddkanta system, is followed. The twelve months are, சித்திரை, April, வைகாசி, May; ஆனி. June; ஆடி, July; ஆவணி, August; புரட்டாசி, September; ஐப்பசி, October; கார்த் திகை, November; மார்கழி, December; தை, January; மாசி, February; பங்குனி, march. Each of these begins about the 11th or 12th of the corresponding English month; so that it includes most of that month, and a part of the next. The months are also called in Sanscrit as சைத்திரம், வைசாகம், சேஷ்டம், ஆஷாடம், சிராவணம், பாத்திரபதம், ஆஸ்வீ சம், கார்த்திகம், மார்க்கசிரம், புஷியம், மாகம், பாற்கு ணம், To each of the months is alloted one of the twenty-seven asterisms; to April, சித்திரை; to May, விசாகம்; to June, மூலம்; to July, உத்திராடம்; to August, அவிட்டம்; to September, பூரட்டாதி; to October, அச்சுவினி; to November, கார்த்திகை; to December, மிருக சீரிடம்; to January, பூசம்; to February, மகம்; to March, உத்திரம்; that is, to the Tamil months corresponding generally with these. மாசந்தோறும். Monthly. போனமாசம். Last month, ultimo. நாளதுமாசம். The current month. வருகிறமாசம்-அடுத்தமாசம். Proximo, the next month. மாசகந்தாயம், s. Tax paid monthly. See கந்தாயம். மாசப்பிறப்பு--மாதசங்கிராந்தி, s. The beginning of a month. மாசமாசம். Month by month. மாசவிடாய்--மாதவிடாய், s. Women's monthly course, as தலையழுக்கு. மாசாந்தம், s. The end or last day of a month; [ex அந்தம்.] 2. See மா, adj. மாசாந்தரம், adv. Monthly, every month; per mensem. 24)