ūr (p. 70) s. A country, a village, town, or city, புரம். ஊரறிந்தபார்ப்பான். A brahman who knows the whole country or town; i. e. a person competent for business. ஊருடன்கூடிவாழ். Prosper in the society of your fellow citizens. ஊரோடேபோய்ச்சேர்ந்தான். He arrived at home. ஊரன், s. The chief of an agricultural district, மருதத்தலைவன். (p.) ஊரவர்கள்--ஊரார், s. Inhabitants of a village, town, country, &c. 2. Others, strangers, not one's own people, அன்னியர்.--Used adjectively, the ர் is often dropped--as ஊராகாரியம், others' affairs; ஊராசொத்து, others' property; ஊ ராகாணி, others' land. ஊராருடைமைக்குப்பேராசைகொள்ளுதல்..... Coveting other men's property-துஷ்டப்பிள்ளைக்குஊரார்புத்திசொல்லுவார்கள்... An unruly child will be chastized by the magistrates. ஊரார்கையிற்கொடுக்க, inf. To deliver into another man's hand. ஊராளி, s. The ruler, magistrate, or headman of a district, ஊரதிகாரி. ஊரிலிகம்பலை, s. [prop. ஊர்கலி கம்பலை.] A village quarrel, tumult, &c. ஊரின்னிசை, s. A poem concerning the heroes of a town, or country, ஓர்பிரபந்தம். See பிரபந்தம். ஊருக்குப்போக, inf. To go to a town, to go on a journey. ஊருணி, s. A public tank accessible to all in the town, ஊரடுத்தகுளம். ஊருணிநீர்நிறைந்தற்றேயுலகவாம்பேரறிவாளன் றிரு. The wealth of one possessing great wisdom, and who is much liked by the public is like a tank filled with water to which all have access. ஊரெழுச்சி, s. Rising of citizens to present complaints to the authorities; also insurrection, ஊர்க்கலகம். ஊர்கூடுதல், v. noun. Assembling --as citizens. ஊர்கூடிச்செக்குத்தள்ளவேண்டுமா? Is it necessary that the whole city come together to turn the oilman's press? i. e. a trifling matter does not require a concourse of people. ஊர்கோலம்வர--ஊர்வலம்வர, inf. To pass about as a nuptial procession, first to the right as being auspicious, கிராமப்பிரதட்சணம்வர. ஊர்க்கதை, s. Rumor, countrytalk, ஊர்ப்பேச்சு. 2. Unfounded reports, slander, defamation, பொய்ச்செய்தி. 3. A wild, romantic story, வீண்செய்தி. ஊர்க்கலகம், s. A village quarrel, ஊரிலுண்டாகுங்கலகம். 2. A general insurrection, இராசதுரோகமானகலகம். ஊர்க்காறுபாறு, s. The affairs of a place, public affairs, ஊர்க்காரியம். 2. Management of public affairs, ஊர்விசாரிப்பு. 3. Meddling with other's affairs, அன்னி யருடையகாரியவிசாரிப்பு. ஊர்க்குருவி, s. A sparrow, அ டைக்கலக்குருவி. உயரப்பறந்தாலுமூர்க்குருவிபருந்தாமா? Though a sparrow soars high, will it become a kite? ஊர்க்கொள்ளை, s. Devastation by an invading army. 2. Extortion by a headman, &c. 3. Epidemic, or other public calamities, ஊழிநோய். ஊர்த்தலைமை, s. Headship over the district. 2. A chief or superior person in a district. 3. The headman of a district. ஊர்நேரிசை, s. A poem in the நேரிசைவெண்பா incorporated with the name of the hero's town, ஓர்பிரபந்தம். ஊர்ப்பகை, s. Public hatred, general dislike. 2. Hatred of one's own country. ஊருடன்பகைக்கில்வேருடன்கெடும். One who lives contentiously with his fellow citizens shall be rooted out. (ஔவை.) ஊர்ப்பழி, s. Public censure, or blame, ஊர்நிந்தை. ஊர்ப்பாடு, s. Others' affairs-spoken of one inattentive to his own, அன்னியருடையகாரியம். ஊர்ப்புகைச்சல், s. The appearance of smoke at a distance--regarded as a calamitous omen. 2. Countrytalk, rumor, groundless report. ஊர்ப்புரட்டு, s. A great conspiracy, a monstrous fabrication of falsehood, in which one leads and takes others with him. 2. A gross falsehood. ஊர்ப்புரளி, s. Sedition, insurrection, a general commotion, ஊர்க்கலகம். ஊர்மனை, s. Habitations, a place inhabited as distinguished from a desert. ஊர்மன்று, s. A public hall, ஊரம் பலம். ஊர்வெண்பா, s. The வெண்பா of the town--a poem consisting of ten வெண்பா, in praise of a town, ஓர்பிரபந்தம். பேரூர், s. A large town. சிற்றூர், s. A small town. 2. The name of a village. 19)

kḷā (p. 100) s. A thorny shrub bearing an edible black fruit, களாச்செடி. சொத்தைக்களா, s. A shrub, Flacourtia sepiaria. பெருங்களா, s. Carissa carandas; the fruit of both is eatable. சிறுகளா, s. Carissa diffusa. 8)

kottai (p. 146) s. [vul.] Decay, rottenness, cariousness, blemish, சொத்தை. கொத்தைநூல், s. Cotton yarn with particles of the pod adhering to it. கொத்தைப்பல், s. Carious teeth. கொத்தையாராய, inf. To examine cloth in order to pick out the particles of husk or pod. கொத்தையுடல், s. A scabby state of body. கொத்தையும்நெருடுமானசீலை, s. Inferior cloth, rough and having particles of the fibrous covering of the cotton woven into it. 71)

cutai (p. 193) s. W. p. 931. SUD'HA. Taste, savor, deliciousness, sweetness, சுவை. 2. Nectar--the beverage which confers immortality and is the sustenance of the inferior gods, அமிழ்து. 3. Milk, பால். 4. Lime, சுண் ணாம்பு. 5. Whiteness, வெண்மை. 6. A daughter, புதல்வி. W. p. 929. SUTD. 7. A kicking cow, உதைகாற்பசு. (சது.) 8. Medicine, மருந்து. 9. Plaster, mortar, சுண்ணச்சாந்து. (p.) 1. [prov. vul. சொதை.] Riches, property, &c., பொருள்; [a figurative use derived from nectar, milk, &c.] அவன்சுதையுள்ளவன். He is a man of property. 93) *

cūttai (p. 200) s. [prov. loc. சொத்தை.] That which is decayed--as tooth, &c. (c.) சூத்தைப்பல், s. A carious tooth. சூத்தைக்கத்தரிக்காய், s. Blasted brinjals. சூத்தைப்பாக்கு, s. A worm-eaten areka-nut. சூத்தையரிக்க, inf. To be decayed, or worm-eaten. 25)

cūṉai (p. 201) s. That which is decayed--as சொத்தை. 2. A blemish, குற்றம். 3. As சூ னம்.(c.) சூனைவிழ, inf. To be decayed, blighted as fruits, &c. சூனைவயிறு, s. A pot-belly--as சூன ம்வயிறு. சூனைசொல்ல, inf. To charge with fault. சூனைபற்ற, inf. To have a swelling of the belly. 40) *

ceri (p. 204) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To digest--as food in the stomach; concoct, decoct, சீரணிக்க. 2. (fig.) v. a. To control passion, to swallow down anger, கோபத்தைய டக்க. (c.) தருமச்சொத்துனக்குச்செரியாது. The property given for charity cannot be appropriated (digested) by you. செரியாமை, v. noun. (neg.) Indigestion, செரியாக்குணம். செரியாக்குடல்--செரியாக்குடர், s. Imperfect or bad digestion. செரியாமற்போக, inf. To be subject to bad digestion. (c.) செரியாப்பண்டம், s. Things that cannot be easily digested. செரியாமாந்தம், s. A disease inducing indigestion. See மாந்தம். குடித்தஎண்ணெய்செரித்துவிட்டதினாற்பேதியா காது. The oil you took was digested and will not operate. 61)

cotai (p. 210) s. [prov. vul.] Riches, ஐசு வரியம். Compare கதை. சொதைகாரன்--சொதையுள்ளவன், s. A monied man, பணக்காரன்.

cottli (p. 211) s. [prov. a change of சொத் தை.] a mass of pulp in palmyra fruit, instead of a stone. See செத்தல். 2)

cotti (p. 211) s. [prov.] Lameness, being crippled in a hand or foot; deformity, முடம். (c.) 2. A lame person, நொண்டி. சொத்திக்கால், s. A lame leg or foot. சொத்திக்கை, s. A lame, crippled or deformed hand or arm. சொத்தியன், s. A lame person, a cripple. 3) *

cottu (p. 211) s. Property, பொருள். 2. one's goods. lands, &c., உடைமை. (c.) 3. Blemish, defect, குறை. (See சொத் தை.) 4. (Tel.) A red colored paste in imitation of blood, உடலிற்பூசும்பசை. ஒருவன்சொத்துக்குநான்ஆசைப்படவில்லை. I do not covet another's possessions. சொத்துப்பூச, inf.To daub with red paste to excite compassion. சொத்துவெட்டாய்வெட்ட, inf. To cut with a blunt knife, or axe; to cut with insufficient strength; an impotent blow with a blunt axe. 4)

cottupputteṉ (p. 211) inf. (used adverbially.) An imitative sound, produced from the falling of cocoa-nuts, &c., from a height, or beating with large sticks, ஒலிக்குறிப்பு, (c.) 5) *

cottuvam (p. 211) s. Right, property, title, claim, ownership, உரிமை. 2. [prov.] Selfexistence, an independent condition, சுயம்பு. 6)

cottai (p. 211) s. That which is worm-eaten, decayed, injured by insects, புழு வண்டுமுத லியனஅரித்தது. 2. Defect in fruits, பழத்திற்சொ த்தை. 3. (fig.) Being ruined in circumstances, character, &c., சீர்கெடுதல். (Compare சூத்தை.) (c.) 4. [prov.] The sides of the face, the cheeks, கன்னம். 5. A shrub--as சொத் தைக்களா. நானொருசொத்தைப்பிள்ளையா. Am I an impotent person? [prov.] சொத்தைகளா, s. A thorn shrub, Flacourtia sepiaria, L. See களா. சொத்தைப்பல், s. A carious tooth. சொத்தைப்பாக்கு, s. A worm-eaten betel-nut. சொத்தையாராய, inf. To examine food, cloth, &c., to remove foreign substances. சொத்தையிற்போட, inf. [prov.] To give one a slap on the cheek. சொத்தையுடல், s. [loc.] A scabby state of body. காரியஞ்சொத்தையாய்ப்போயிற்று, The expectation has been disappointed. 7)

coḷḷai (p. 212) s. [vul.] That which is decayed, worm-eaten, or carious, சொத்தை. 2. [prov.] A slap on the head of the loser in a game of ball, சொட்டு. 3. (c.) Stigma, flaw in character, இழுக்கு. 4. Marks of small-pox, அம்மைச்சொள்ளை. சொள்ளைப்பிடிக்க--சொள்ளைவிழ, inf. To be decoyed--as fruits, or injured in character. சொள்ளைப்பாக்கு, s. A worm-eaten areca-nut. சொள்ளைமுகம், s. A face marked by small-pox. 13)