col (p. 212) --சொல்லு, கிறேன், சொன்னேன், வேன், சொல்ல, v. a. To say, speak, tell, mention, utter, express, பேச. 2. To quote, cite, recite, repeat, எடுத்துச் சொல்ல. 3. To dictate, command, assert, declare, உறுதிசொல்ல. 4. To versify, make poetry, பாட. 5. To describe, விரித்துச்சொல்ல. 6. To give information, to notify, புத்தி சொல்ல. 7. To bid, invite, வரச்சொல்ல. 8. To harranque, declaim, பிரசங்கஞ்செய்ய.-Note. The ancient form of the past is சொல்லியது, past verbal. சொல்லிச்செய்வார்நல்லோர், சொல்லாமற்செய்வார் பெரியோர், சொல்லியுஞ்செய்யாரசடர். Those who say and do, are good, those who say not and do, great; but those who say and do not, are bad. (Proverb.) சொல்லத்தக்கவிசேஷஞ்சொல்லு. Say what is proper. சொல்லப்படாதகாரியம். A thing improper or impossible to be told. சொல்லிமுடியாதது. That which is unspeakable. சொல்லுமிடமறிந்துசொல்லு. Let your speech be adapted to circumstance. காப்புச்சொல்லங்கைமெலிவை.... Her armrings speak her emaciation. [prov.] கோபத்தைமுகஞ்சொல்லுகிறது. His countenance declares his anger. மனதிலுள்ளதைமுகஞ்சொல்லும். The countenance will tell what is in the heart. உலகஞ்சொல்லுகிறது. The world says it is so. அம்புனக்குமறுமொழிசொல்லும். The arrow shall answer you. வாய்சொல்லும்பிடரிரும்பிடும். His mouth boasts, but his neck bows. [prov.] சொல்வார்த்தை--சொற்பேச்சு, s. Admonition, advice. 2. False accusation, கோள். சொல்லி, appel. n. (with a prefix.) A tattler, as கோட்சொல்லி--பொய்சொல்லி--எ ரிசொல்லி--வெடுவெடுத்தசொல்லி, one who slanders, one who tells lies, &c. சொல்லிக்காட்ட, inf. To describe. define, explain. 2. To mention and dwell on--as one's own good actions. சொல்லிக்கொடுக்க, inf. To teach, to explain. 2. To put words in one's mouth, to direct one what to say. 3. To advise. 4. To inform against, to lodge a complaint. இவனுக்குப்பாடஞ்சொல்லிக்கொடு....Teach him the lesson. சொல்லிக்கொள்ள, inf. To give a promise to the creditor to pay another's debt. 2. To say farewell, bid adieu. take leave. 3. To speak to another. சொல்லிக்கொண்டுபோக, inf. To take leave. சொல்லிப்போட, inf. To tell out. tell at once. 2. To blab, வெளிவிட. சொல்லியறிவிக்க, inf. To inform, announce, notify. சொல்லியனுப்ப, inf. To send word by a person. சொல்லிவிட, inf. To recommend. 2. To send word. சொல்லிவைக்க, inf. To tell beforehand, admonish, forewarn. 2. (c.) To teach, கற்றுக்கொடுக்க. சொல்லுவிக்க, inf. To make another speak, to substantiate by means of another. சொல்லுவான்குறிப்பு, s. The object or intention of the speaker. (p.) சொல்லுவான்குறிப்பறிய, inf. To know or discern the speaker's object. (மூது.) சொற்றல், A past verbal of சொல்லு தல். சொற்றான். He said. (p.) 10)

taram (p. 225) s. Likeness, equality, moderateness, fitness, சமானம். 2. Seasonableness, fitness, பக்குவம். 3. Company, assemble, party, herd, drove, கூட்டம். 4. Hill, mountain, மலை. 5. Power, strength, vigour, வலி. 6. Fear, dread, terror, அச்சம். 7. Rate, proportion, rates, வீதம். 8. (c.) A time, a turn about--as once, twice, &c., முறை. (சது.) 9. Gum-lac. அரக்கு. (R.) 1. Sort, class, வகை. 11. Holding, bearing, possessing, தரிக்கை. 12. A termination in words of Sanscrit derivation. (See சீதரன்.) 13. Head, தலை.--Note. Added to the positive, this word makes a comparative, as மந்தத ரம், slower, from மந்தம் and தரம்; when doubled it expresses succession, generation, as தரம்தரமாய்வாழ்கின்றான், compounded with அதரம், it means, quality or rank, as தராதரம், which see. நான்அநேகதரம்சொன்னேன். I told him many times. எத்தனையாந்தரம். What sort? அந்தந்தத்தரம். Each sort, rank, degree, &c., 2. Each time. தரத்துக்குத்தரம். From time to time. 2. One sort equal to another. தரபடி, s. A middling sort of commodities or goods. 2. A settled dimension of fields or villages. 3. An under-garment. தரம்பிரிக்க, inf. To sort, to assort. தரம்போட, inf. To assess a tax on land according to the soil. (c.) தரமறிய, inf. To know the rank, character, &c., of a person. தரவழி, s. A kind, sort, class, pair, assortment. அந்தந்தத்தரவழி. Each, or every rank. முதலாந்தரம்--முதற்றரம், s. The first kind, prime, best. 2. The first time. இரண்டாந்தரம், s. The second class or kind. 2. The second time. நடுத்தரம், s. The middling sort. கடைத்தரம், s. The last or worst kind. தராதரம், s. Different sorts, kinds, qualities, ranks. 2. Ranks or degrees, as differing one from another. தராதரமறிந்துபேச, inf. To know how to speak according to the rank of a person. தராதரமானவன், appel. n. A respectable person, a man of good circumstances. 18)

pṭu (p. 291) கிறேன், பட்டேன், வேன், பட, v. n. To come into existence, to occur, to happen, ஆக. 2. To suffer, to be acted upon, to be affected by suffering, வருத்தம்அடைய 3. To hit or strike against, தட்ட. 4. To touch, to come in contact with, as air, oil, or water, தொட. 5. To perish, to die as a tree or other vegetable, கெட. 6. To die a violent death, as in battle, to be killed, சாக. 7. To set, as the sun or moon, அஸ்தமிக்க. 8. To be caught, as fishes, birds or other game; to be entrapped, as rats, &c., அகப் பட. 9. To be impressed on the mind, மன திலுறுதியாக. 1. To form as concretions, salt, or rust; concreting, as a cataract in the eye, சேர. 11. To be contracted, as debts, பொருத்த. 12. To be produced, as flowers, to blossom, பூக்க. 13. To be healed or cured as an eruption, or boil; to be counteracted as poison; (lit.) to die away, மாற. 14. To sound, roar, ring, ஒலிக்க. 15. [in combin.] To be allowable, admissible proper, lawful, practicable, தகுதியாக. 16. To be exposed to, in danger of, on the point of &c., when joined to other verbs; commonly in the past tense with போட or விட, as படப்போக, to hit; படப்போட, to strike. --Note. This word is joined to the infinitive of active verbs forming a passive, செயப்பாட்டுவினை; also of neuter verbs, in the sense of the substantive verb. It is also joined to nouns, forming compound verbs as கடன்பட, கட்டிபட, கண் பட, சினைப்பட, சேறுபட, நஷ்டப்பட, தனிப்பட, பொ துப்பட, &c., which see. உடுத்துப்படுத்துவந்தார். He dressed himself and came. என்மேல்வெயில்படுகிறது. The sun strikes me. கொஞ்சம்பட்டது. It injured slightly. மீன்படவில்லை. No fish are caught. ரகாரம்படஉச்சரி. Express the letter ர very distinctly. சந்தோஷப்பட்டேன். I obtained joy, rejoiced. வீடுநெருப்புப்பட்டது. The house took fire. வரப்பட்டதுன்பம். Suffering which ensued. பட்டகதையுற்றகதை. One's experience as related. பட்டபாடுங்கெட்டகேடுஞ்சொன்னான். He told all his sufferings and wrongs. பட்டுக்கிடப்பாய். May you be slain; an imprecation வருவதுசொன்னேன்படுவதுபடுவாய். I have told you what will come of it, you will be the sufferer. படுவதுபட்டும்பட்டத்துக்கிருக்கவேண்டும். To obtain office you must take great pains. பட்டாலறிவன் சண்டாளன். The base man feels only if he be punished. நான்விழுந்துபோகப்பட்டேன். I was just ready to fall. நாய்வாய்ப்பட்டதேன். Honey defiled by the mouth of a dog; i. e. a competent person rendered unfit by some misconduct. கால்படக்குற்றம்கைபடக்குற்றம். Displeased by the touch of a hand of foot. படாதபாடெல்லாம்பட்டேன். I bore indescribable suffering. படா--படாது--படாமல்--படாமே, [negatives.] Not convenient, that which does not hit, what is insufferable, &c. சிறுமீன்கள்பெருவலையிற்படா. Small fish are not caught in a large holed net. எனக்குமவனுக்கும்படாது. He and I do not agree. படாம். We will not suffer, as படமாட் டோம். படுகட்டை, s. A dead log, உலர்ந்த மரத்துண்டு. 2. [fig and prov.] A useless old person, who ought to die out of the way. படுகளம், s. Field of battle, அமர்க்க ளம். படுகளப்பட்டபன்னாடை. Like the web of the leaf-rib [of cocoa] trodden in the battle-field. படுகாடு, s. A burning place for the dead, சுடுகாடு. படுகாயம், s. A mortal wound, சா வக்காயம். படுகாய்ச்சி, appel. n. [prov.] Tobacco growing on the old stumps, as an aftercrop, மறுதாம்புப்புகையிலை. 2. (fig.) An uncivil person, one of low extraction, உபசாரமறியாதவன். படுகிடங்கு--படுகுழி, s. A pit-fall. படுசூரணம், s. A compound medicinal powder, made by calcining some, and pulverizing other, ingredients, மருந்துத் தூள். 2. See படு, adj. படுஞாயிறு, s. The setting sun. 2. See படு, adj. படுதடி, s. [prov.] A dead stick, a black, &c., செத்தகொம்பு. இந்தப்படுதடியைநம்பிக்கடலிலேபோகிறோம்..... Confiding in this rotten bark, we are venturing out to sea. படுநிலம், s. Desert or barren ground, without water, நீரில்லாநிலம். 2. A burning or burying ground, மயானம். 3. As படுகளம். படுநெறி, s. A rough or rugged way. படுபொழுது, s. Sunset, மாலைப்பொழுது. படுமரம், s. A dead or dying tree, பட்டமரம். படுவதுபட்டவன், appel. n. One who has suffered much, been in low circumstances, is miserable. படுவான், appel. n. West, place of sunsetting, மேற்றிசை--Oppos. to எழுவான். 2. A mortal, அழிவான். படுவை, [2d per. sing. of படு, v.] Thou wilt suffer. பட்டமரம், s. A dead tree. பட்டம், [first person pl.] As பட்டோம், we suffered. பட்டனுபவித்தல்--பட்டுத்தரித்தல், v. noun.] suffering, experiencing, expiating. பட்டுங்கெட்டும்பார்த்தல், v. noun. Endeavoring amidst sufferings and losses. பட்டுத்தெளிய, inf. To learn by experience. பட்டுப்போக, inf. To set, to go down, 2. To be slain in battle. 3. To wither, fade, die. அவன்கவிபாடினால் பட்டுப்போனமரமும் துளிர்க் கும். If he chant, even he dead trees blossom. பட்டுமாய, inf. To suffer the consequences. பட்டுருவ, inf. To pass through, as a musket ball; also பட்டுருவிப்போக. 95)

vāy (p. 385) s. Mouth, வாக்கு. 2. A mouthful, வாய்கொண்டது. 3. Mouth of a cup, a bag, a wound; the muzzle of a gun, &c., பற்றுவாய். 4. Lip, or lips, உதடு. 5. (நல்.) Place, இடம். 6. Manner, mode, ஏழனுருபு. 8. Truth, மெய். 9. A word, சொல். (சது.) அவனுக்குவாயாலும்வயிற்றாலும்போகிறது. He is both passing stools, and vomiting. வாயைமூடு. Hold your tongue. இன்னம்ஒருவாய்சாப்பாடு. Take a mouthful more. எனக்குவாயெழவில்லை. I cannot say a word. இதுகுரைகடல்வாயமுதென்கோ. Shall I call this the nectar of the roaring sea? (p.) குடத்தின்வாயைப்பிடியாதே. Do not take the pot by its mouth. சந்துவாய். The joint, or place of joining boards, &c. தூற்றுவாய். The wind-ward side in winnowing. வாயடிக்க, inf. To chatter, to tergiversate. வாயடைக்க, inf. To put to silence, to confute an adversary, to shut his mouth. 2. To fail in speech as a dying person. வாயலம்ப, inf. To rinse the mouth, before eating, sometimes with appropriate incantations. வாயறியாதுதின்ன, inf. To eat without thought. வாயாங்காரம், s. Arrogance as displayed in one's speech; words of self-conceitedness. வாயாட, inf. [appel. n. வாயாடி.] To speak much and to little purpose, to babble. 2. To quarrel, to argue frivolously, வாதாட. வாயாடிப்பெட்டிமகன். An impertinent good-for-nothing-man. வாயார, With open mouth, See ஆர், v. வாயாவி, s. The breath of the mouth as distinct. from. மூச்சு. வாயாவிபோக்க, inf. To yawn. 2. [met.] To speak vainly. வாயிலெடுக்க, inf. To vomit. வாயிலேபோட்டுக்கொள்ள, inf. To injure one, (lit.) to put in the mouth. (abusively.) வாயில்வந்தபடி. As it flowed from his mouth, at random. அவன்வாயில்வந்தபடிதிட்டினான். He abused as much as his mouth could! வாயில்லாச்சீவன்--வாய்விடாச்சீவன், s. Dumb animals. வாயிழந்துகேட்க, inf. To ask a favor of an inferior, or of an equal. வாயுதவி--வாயுபகாரம், s. Help or aid by word of mouth. வாயுபசாரம், s. Empty compliments. வாயுறைவாழ்த்து, s. An admonition to young people who behave ill, from their seniors; painful, but useful, ஓர்பிரபந்தம். வாயூற, inf. To water, to form or collect as saliva. 2. To flow from the mouth as spittle, to slaver, எச்சிலொழுக. 3. To water in the mouth for something nice to eat, வாயினீரூற. 4. To long for wealth, fame, office, or learning, அவாவ. வாயெடுக்க, inf. To begin to speak, (lit.) to take mouth. வாயெடுக்கவொட்டாமலடிக்கிறது. Refuting one so that he cannot open his mouth. வாய்கட்ட, inf. [v. noun. வாய்க்கட்டு.] To silence one. 2. To charm a snake or beast so as to prevent its biting. 3. To abstain from improper food when dieting. வாய்கனக்க, inf. [prov.] To articulate indistinctly, as when having the mouth filled with food. வாய்கிறுது, s. Arrogant speech. வாய்கிறதுபேசினாலுதைவரும். If one speak arogantly a kick will follow. வாய்குளிற, inf. To bawl, to vociferate, இரைய. 2. As வாய்வெருவ. வாய்கொடுக்க, inf. To kindle a quarrel. வாய்கொடாமலிருக்கிறது. Being silent. 2. Being unfriendly. வாய்க்கட்டை, s. A gag for a mouth, in abuse. 2. [in cant.] Bribery. வாய்க்கணக்கு, s. Mental arithmetic. 2. Account kept in the memory. வாய்க்கரிசி, s. A ceremony of putting rice into the mouth of a corpse before burning. கூத்தரிசிகுற்றுகிறவீட்டிலேவாய்க்கரிசிக்குவழியி ல்லை. In a rice-pounding-house, there is not a handful for a corpse; those who have abundance have nothing to give. வாய்க்காசு, s. The money cast with rice upon a corpse. 2. Money given to a witness. வாய்க்காடிவார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது. Being very sorrowful, (lit.) having vinegar poured into the mouth. வாய்க்கால், s. Water-course, நீரோடுங் கால். 2. (p.) The tenth lunar mansion, மகநாள். (சது.) வாய்காலுக்குப்போகிறது. Going to ease nature. வாய்க்குவழங்காமலிருக்கிறது. Being unpalatable. வாய்க்குள்ளேபேச, inf. To mumble, in mutter. வாய்க்குற்றம், s. A verbal mistake or error. வாய்க்கூடை--வாய்ப்புட்டில்--வாய்ப் பெட்டி, s. A small basket for muzzling a calf. வாய்க்கூலி, s. A bribe. வாய்க்கொழுப்பு, v. noun. Arrogance, insolence. வாய்க்கொழுப்புசீலையாலேவடிந்ததுபோலே. As one's insolence forced him to carry hot rice in a napkin. (Prov.) வாய்சலிக்கத்திட்ட, inf. To abuse till the mouth aches. வாய்ச்சம்பிரதாயம், s. Skilfulness in speaking, sometimes in reproach. 2. Oral tradition. See சம்பிரதாயம். வாய்ச்சாலகம், s. [improp. for வாசால கம்.] Talkativeness. வாய்ச்சொலவு, s. Prediction, augury. 2. An ominous speech. வாய்தடுமாற, inf. To make a verbal mistake. வாய்தாரை, s. Edge of a knife or other instrument, keenness of the edge, ஆயுதங்களின்கூர்மை. வாய்த்தவிடும்போதல். Even the bran is gone; i. e. nothing is left to eat. (பஞ்ச). வாய்த்தலை, s. A Channel of stone for conveying water. வாய்நீர், s. [com. வாணி.] Saliva, spittle. வாய்நீரூற, inf. To slaver. வாய்நீரொழுக, inf. To drivel, to drop sanva from the mouth. வாய்பாடு, v. noun. [in gram.] A model, a specimen; a symbolic term, for all roots of verbs, as செய். 2. A symbolic expression in any art or science, as barbara, celarent, &c. in Logic; spondee dactyl, &c. in Poetry. வாய்பிதற்ற--வாய்பினற்ற, inf. To speak without sense, or incoherently. வாய்புதைக்க--வாய்பொத்த, inf. To shut the mouth with the palm of the hand, as children in fear or wonder. வாய்பூச, inf. To wash the mouth. 2. To flatter, to speak smooth things. 3. TO bribe a superior. (Colloq.) வாய்போட, inf. To interrupt another when talking, or to interfere with others, by words. வாய்ப்பட்டி, s. A chattering woman. வாய்ப்பாடம், s. A lesson learnt by heart. வாய்ப்பானை, s. A babbling fellow. (R.) வாய்ப்பிரசங்கம், s. Oratory, extempore discourse. வாய்ப்பிறப்பு, s. A saying, a declaration. அவன்வாய்ப்பிறப்பைக்கேள். Hear his deposition. வாய்ப்புண்--வாய்க்கிரந்தி, s. Sore on the tongue or lips; an ulcered mouth. வாய்ப்பூட்டு, s. A lock for the mouth, a gag, used by anchorites. வாய்மட்டம், s. Level to the brim, even to the surface. 2. A process in making golden heads. வாய்மதம், s. Arrogant speech. வாய்மூட, inf. To shut one's mouth. See ஊர்வாய்மூட, under உலைமூடி. வாய்மூடு. Shut your mouth, stop speaking. வாய்மூத்தகுடி, s. A family excelling in talk. வாய்மூத்தவன், appel. n. A chief speaker. வாய்மோசம், s. A mistake, inadvertence in speech. வாய்வட்டம், s. A rope or halter to put round a horse's mouth, குதிரைவாய்க்க யிறு. (சது). வாய்வழங்க, inf. To eat, to use the mouth, உண்ண. 2. To speak, பேச. 3. To promise. பேசவாய்வழங்கவில்லை. The mouth, [tongue.] fails to speak--said of a dying man. வாய்விசேஷம், s. Speech, oral communication. 2. Report, செய்தி. வாய்விசேஷமாய்ச்சொன்னேன். I told him by word of mouth. வாய்விட, inf. To speak plainly. 2. To divulge a secret. அவன்வாய்விட்டழுதான். He wailed, cried aloud, like a child. அவள்வாய்விட்டதினாலேமோசமாயிற்று. Mischief came through her divulging the secret. வாய்விடல், v. noun. Yawning. (R.) வாய்விளங்கம், s. A medicinal seed. See வாயுவிளங்கம். வாய்விளிம்பு, s. The margin, or edge of a thing. வாய்வெட்ட, inf. To silence another. வாய்வெட்டுவெட்டுகிறவன். One who overcomes in argument. வாய்வெருவ, inf. [improp. வாய்பெரு வ.] To cry out in sleep from fear, night-mare, &c., as வாய்பினற்ற. வாய்வைக்க, inf. To bite as a snake, கடிக்க. 2. To eat, as a horse, &c., தின்ன. 9)

viḷaiyāṭu (p. 398) கிறேன், டினேன், வேன், விளை யாட, v. n. To play, sport, frolic, gambol, விளையாட்டு, v. noun. Play, pastime, recreation. நான்விளையாட்டுக்குச்சொன்னேன். I spoke it simply for fun. விளையாட்டுக்காட்ட, inf. To divert a child. 2. To exhibit a play, &c., before a great person. 3. To play tricks. 146)