aṉilam (p. 33) s. [ex அந, to breathe, et இலட், affix.] Air or wind, காற்று. Wils. p. 3. ANILA. 2. Birth, பிறப்பு. (p.) அனிலநாள், s. The fifteenth and sixteenth lunar asterisms, சோதிநாள், and விசாகநாள். அனிலன், s. God of the wind, வாயுபகவான். 2. The name of one of the vasus, அட்டவசுக்களிலொருவன். Wils. p. 3. ANILA. 3. The name of a giant, ஓரிராக்கதன். 99) *

kāṟṟu (p. 107) s. Wind, a breeze, the air, atmosphere, வாயு. 2. The wind that passes downward, அபானவாயு. 3. The fifteenth lunar asterism, or nacshatra, சோதிநட்சத் திரம். 4. A ghost, an apparition, a spectre, an evil spirit.--Note. This word is from the third person neut. sing. of a symbolic verb from கால், air. காற்றுள்ளபோதே தூற்று. Winnow while the wind blows; i.e. attend to a thing at a favorable time. காற்றசைகிறது, The wind moves (after a lull). காற்றடங்கிற்று--காற்றமர்ந்தது. The wind has subsided. காற்றடிக்கிறது, The wind blows. 2. The storm beats. காற்றருந்த, inf. To feed on wind--as snakes. 2. [vul.] To be gaping, listless, idle. காற்றாடவைக்க, inf. To air a thing; to expose it to the wind. காற்றாடி, s. A wind-whirl, a child's toy, கறங்கு. 2. A paper kite, காற்றாடிப்பட் டம். 3. (fig.) A changeable person, a waverer, நிலையிலி. காற்றாடிக்கொள்ள, inf. To cool, to refresh one's self. காற்றின்சகாயன், s. Fire, lit. the helper of wind; that which invites wind for winnowing, as a fire. காற்றுக்கழிய--காற்றுப்பறிய, inf. To break wind. காற்றுக்காலம், s. The windy season. காற்றுக்கிளம்பிற்று. The wind has sprung up or risen. காற்றுக்கிளம்பவில்லை. No wind rises. காற்றுக்குமறைவிடம். A shelter from the wind. காற்றுச்சங்கை, s. Possession by a demon. காற்றுத்திரும்பிவிட்டுது--மாறிவிட்டுது. The wind has changed. காற்றுநாள், s. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். காற்றுப்போகிறது, The air is escaping. காற்றுமுந்துநாள், s. The sixteenth lunar asterism, விசாகநாள். காற்றுமோதுகின்றது, The wind beats or puffs. 2. The monsoon is set in. காற்றுவாக்கு, s. [prov.] Leeward--used when a current of offensive effluvia is conveyed to one by the wind--as by a fisher-woman in passing, &c., காற்றுப் பக்கம். 2. Neglect of duty, சோம்பல். 3. Random, chance, கண்டபாடு. காற்றுவீசுகின்றது, The wind blows. காற்றெழும்புகிறது. The wind rises. காற்றொதுக்கு, s. A shelter from the wind, காற்றடைப்பு. காற்றோட்டி, s. A kind of shrub yielding bitter fruit of an unpleasant smell, said to expel flatulency. It is fried and eaten on some fasts as a mode of selfmortification, ஓர்முட்செடி, Obtuse-leaved hibiscus. இளங்காற்று, s. A gentle breeze. ஊதைக்காற்று--பனிக்காற்று, s. A cold wind, in the dewy season. எதிர்காற்று--எதிர்க்காற்று, s. A contrary wind. கீழ்காற்று, s. East wind. குளிர்காற்று, s. A cold wind. சிறுகாற்று, s. A gentle wind. சுழல்காற்று--சூறைக்காற்று, s. A whirlwind. சுழிக்காற்று, s. A whirl-wind, limited to a small space, and tearing up trees, &c., that stand in its way. தீக்காற்று, s. A scorching, blasting wind. தென்காற்று, s. South wind. நச்சுக்காற்று, s. A noxious air, miasma --as in time of epidemics. நல்லகாற்று, s. A favorable wind. பெருங்காற்று, s. A strong or violent wind. மேல்காற்று, s. West wind. வடகாற்று, s. North wind. 2)

tīpam (p. 243) s. A lamp, commonly one lighted, விளக்கு. W. p. 411. DEEPA. (c.) 2. A figure in Rhetoric, as தீபகம். 3. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். 4. (Sa. Dwipa.) Island, continent, தீவு. தீபக்கம்பம்--தீபமத்திகை, s. Lampstand, விளக்குத்தண்டு. தீபகாந்தி, s. A diamond, வைரக்கல். தீபக்கால், s. [prov.] A lamp-stand used in temples, a candelabrum, விளக்கேந்து கருவி. 2. A candlestick, விளக்குத்தண்டு. தீபக்கிட்டம், s. Lamp-black. தீபக்கொடிச்சி, s. A kind of camphor, ஆரதிகருப்பூரம். தீபதூபம், s. Lamps and incense-spoken of as presented before an idol, or great person, விளக்கும்நறும்புகையும். தீபதூபங்காட்ட, inf. To present lights and frankincense. தீபாக்கினி, s. Lighted lamps before an idol, &c. 2. One of the three kinds of medicinal fires. See அக்கினி. தீபாராதனை, s. Waving lamps before the idol; lamp-worship. 7) *

tuṇi (p. 245) s. A piece of cloth, a rag, a clout, கந்தை, 2. Cloth diminutively, சீலை. (c.) 3. A piece, slice, chop, fragment bit, morsel, துண்டம். 4. Pendent ornaments, hanging, commonly of cloth, தூக்கங்கள். 5. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். 6. Light, ஒளி. 7. The flag of an idol car, தேரிடக்கியம். (சது.) 8. Ascertainment. certainty, determination; the thing or doctrine assumed or taken as true, தெளிவு. துணிகட்ட, inf. To put on, or wear clothes diminutively.) துணிபிடுங்கி, appel. n. A shrub on which are hung small pieces of cloth as an offering to some goddess. துணிமணி, s. Clothes and jewels. (diminutively spoken.) (c.) 68)

tuḷkkm (p. 250) s. Brightness, splendor, shining, gloss, lustre, as துலக்கம், ஒளி. 2. Fear, dread, அச்சம். 3. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். (சது.) 4. Shaking, waving motion, அசைவு. 5. Agitation of mind, perturbation, anxiety, கலக்கம்; [ex துளங்கு.] (p.) 24)

patumam (p. 294) s. A lotus, தாமரை. W. p. 5 PADMA. 2. One of the eighteen Puranas, ஓர்புராணம். 3. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். 4. An ornament of a crown, முடியுறுப்பு. 5. A number, a hundred-billions, கோடாகோடி. (சது.) 6. One of the postures of the yogi--placing the feet transversely on the two thighs and turning the soles up that they may be seen. See ஆசனம். பதுமகோசரம், s. A mode of using the hands in dancing. See கரலட்சணம். பதுமக்காழ், s. See காழ். பதுமநாபன்--பதுமநாபி, s. Vishnu, as the lotus-naveled, திருமால்; [ex நாபி.] பதுமநிதி, s. One of Kuvêra's gems. See நிதி. பதுமபந்து, s. The sun, as influencing the lotus, சூரியன். 2. A bee, as gathering honey from the lotus, தேனீ; [ex பந்து, affinity, &c.] பதுமயோனி, s. Brahma, as born of the lotus, பிரமன்; [ex யோனி, birth.] பதுமராகம், s. One of the nine precious stones, a ruby; செம்பு. 2. (R.) A hyacinth, ஓர்இரத்தினம்; [ex இராகம், color, redness.] பதுமரேகை, s. A peculiar and unfrequent kind of line in the palm of the hand, in the form of a lotus; considered a sign of greatness, கையிரேகைகளி லொன்று; [ex இரேகை, a line.] பதுமரோகம், s. A red fleshy excrescence within the eyelid, causing redness of the eye. பதுமன், s. Brahma, the lotus deity, பிரமன். 2. One of the nagas that support the earth. See நாகம். பதுமாசனம்--பதுமாதனம், s. As பது மம். 6. 49) *

mrkkāl (p. 344) s. A corn-measure, the twelfth part of a Kalam; locally, a measure of eight Madras puddies, commonly மரக்கா, ஓர் முகத்தலளவைக்கருவி. 2. Crutches, &c. See under கால்; [ex மரம்.] (c.) 3. (சது.) Dance of Durga, துர்க்கைக்கூத்து. 4. Dance of Vishnu, விஷ்ணுகூத்து. 5. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். 6. Salt-pans, உப்பளம். மரக்கால்துண்டு, s. Deficiency in grain on a second measuring. 23) *

viḷkku (p. 398) s. A lamp, தீபம். (c.) 2. The fifteenth lunar asterism, Arcturus in Bootes, சோதிநாள். (சது.) விளக்கெரிகிறது. The lamp burns. வீடும்விளக்குமாகவைக்கிறது. Providing one with house and lamp; i. e. giving one a living. விளக்கணைக்க--விளக்கையவிக்க--விளக் கைக்குளிரவைக்க--விளக்கைநிறுத்திப்போட, inf. To extinguish a lamp. விளக்கிட, inf. To light lamps. 2. To place lights in a temple, as an act of worship. விளக்கீடு, v. noun. Raising and placing various lights on a certain evening in November. See கார்த்திகைவிளக்கு. விளக்குக்கொளுத்த--விளக்கேற்ற--விளக் குப்பொருத்த, inf. To light a lamp. விளக்குக்கூடு, s. A lantern. 2. As விளக்குமாடம். (R.) விளக்குக்குச்சோறூட்ட--விளக்குக்குப் புதிதூட்ட, inf. To present boiled or new rice before burning lamps, as a thankoffering to the god of fire on gathering the first fruits. விளக்குத்தகளி, s. [sometimes விளக்குத் தளி]. A lamp as a utensil. விளக்குத்தண்டு--விளக்குத்தாள்--விளக்கு ப்பாதம், s. A candelabrum, a candle-stick. விளக்குநாச்சியார், s. A burning lamp, personifying a goddess. விளக்குநிலை, s. A salutation addressed to a king, invoking success and prosperity. See பிரபந்தம். விளக்குப்போட, inf. To prepare lamps for lighting. விளக்குமாடம், s. A small triangular niche in a wall to put lamps in. See மாடம். விளககெண்ணெய், s. Lamp oil. 2. Castor oil for medicinal purposes. விளக்கேற்றிவைக்க, inf. To light and hang up lamps. இவனுக்குக்காலங்காலத்தாலேஒருவிளக்கேற்றிவை க்கநினைக்கிறேன். I think it is better to marry my son while he is young. விளக்கையூதிவிடல், v. noun. Extinguishing a lamp by blowing with the mouth; considered a sin. விளக்கொளி, s. The flame of a lamp and the brilliancy around it. 119)

vīẕkkai (p. 398) s. Desire, longing, விருப்பம்; [ex வீழ், v. n.] 2. The fifteenth lunar mansion, சோதிநாள். (சது.) 3. See வீழ், v. a. 260)

veṟu (p. 401) adj. [in combin.] Empty void, poor. வெறுங்கடுதாசி, s. A blank paper. வெறுங்கால், s. A bare foot. வெறுங்குடம், s. An empty pot--as an ill-omen, &c. See குடம். வெறுங்கை, s. Empty handed, பொரு ளின்மை. வெறுங்கோது, s. Refuse. 2. [prov.] One of no ability, மூடன். வெருஞ்சோறு, s. Boiled rice without curry, &c. வெறுநுகம், s. The fifteenth lunar mansion, சோதிநாள். (சது.) வெறுந்தண்ணீர், s. Water only. வெறுந்தப்பறை, s. A complete error. வெறுந்தலை, s. [appel. வெறுந்தலையர்.] A bare head as an inauspicious sight, requiring a சாந்தி to remove its effects. வெறுமனை, s. Unoccupied building ground. 2. An empty house. வெறுமனே, s. In vain, without advantage; chiefly used by Brahmans. வெறும்பானை, s. An empty pot, or vessel. வெறம்பானையிலீப்புகுந்ததுபோல. Like a fly in an empty vessel வெறும்பிலுக்கு, s. Foppery without means to support it. வெறும்பிலுக்குவண்ணான்மாற்று.....Dressing in garments borrowed from a washerman is but vain foppery. வெறும்பிழை, s. A complete error. வெறும்பொய், s. A down-right-lie. வெறும்புறங்கூறல், v. noun. Public invective. வெறுவாய்கூற, inf. To babble. 38)