uṇ (p. 59) --உண்ணு, கிறேன், உண்டே ன், உண்பேன் or உண்ணுவேன், உண்ண, v. a. To eat, drink, suck--as a child; to take food, whether solids, liquids or other kinds, to taste, அருந்த. 2. To feed, make a full meal --as a dinner, &c., புசிக்க. 3. To enjoy, suffer, experience, or receive the fruits of actions performed in former births, or in future the actions of the present, அனுபவிக்க. 4. To imbibe, absorb, விழுங்க.--Note. With verbal roots and sometimes with verbal nouns it forms a passive--as அடியுண்ண, to be beaten; அலையுண்ண, to be distressed. உண்டசுற்றமுருகும். Relations or friends who have eaten together will cherish towards each other kindly feelings. உண்டசோற்றுக்கிரண்டகம்பண்ணப்படாது. One ought not to be ungrateful to his benefactor. உண்டார்மேனிகண்டாற்றெரியும். A person's diet may be known by his appearance. உண்ணக்கைசலிக்க. To be so delicate as to tire by eating--as a dainty child, &c. 2. To be wearied, cloyed, sated, &c. by too profuse a supply of food. உய்யாவினைப்பயனுண்ணுங்காலை. While experiencing the inevitable fruits of former births. உண்கலம், s. A plate or dish to cat from, a porringer, commonly brass, தாலம். உண்டாட்டு, s. Play of females, மகளிர்விளையாட்டு. 2. Play, sport, விளையாட்டு. 3. Festivity, drinking, joviality, மதுவுண் டாடுகை. உண்ணி, s. An appellative termination often contracted to உணி--as தூக்குணி, &c., one who eats, an eater. உண்ணீர், s. Water to drink. உண்பிக்க, inf. To cause to eat, drink, &c., feed one, உண்ணுவிக்க. தூக்குணி, s. One so vile and daring as not to fear hanging. 2. A malefactor who is hanged. 3. One who hangs about to get food. அழுகுணி, s. One who is always weeping; also one who is disposed to weep. அடியுணி--குட்டுணி, s. One who is beaten. குத்துணி, s. One who is stabbed. 2. A dastard, mean spirited person. இரப்புணி, s. A beggar, one who eats what he begs. அடையுணி, s. One dependent for food. கட்டுண்ண, inf. To be tied up. வெட்டுண்ண, inf. To be cut down. தடையுண்ண, inf. To be hindered. மையுண்கண்ணி, s. A woman with painted eyes, (lit.) she whose eyes have absorbed paint. முலையுண்ணுங்குழந்தை, s. An infant at the breast. நீலுண்டுகிலிலை. The pencil which has imbibed blue paint. (நன்னூலுரை.) கள்ளுண்ணி, s. A drunkard. தள்ளுண்ண, inf. To be rejected. வீண்சோறுண்ணி, s. A rice consumer, a worthless person. உண்டல். A past verbal form of உண்ணல், eating. 119)

kttlai (p. 92) --கத்தளை, s. A kind of seafish, ஓர்மீன். சோற்றுக்கத்தளை, s. A variety of the same. யானைக்கத்தளை, s. A species of கத்தளை, Johnius aneus. கருங்கத்தளை, s. Another variety, Johnius carutta. குறுங்கத்தளை, s. A smaller species of the same fish. 12)

kuṭlai (p. 116) s. [prov.] Corn-ears swollen and ready to shoot forth, கதிர்க்குடலை. 2. A kind of basket of cocoanut-leaf or palmyra-leaf for fruits, flowers, &c., ஓலைக்கூடை. 3. A ring of wicker work for a well, கிணற் றுக்குடலை. 4. A cover or screen for fruits, பழக்கூடு. 5. A cover of cocoanut or palmyra leaves carried to defend from rain, ஓலைக்கூடு. 6. The intestines, entrails--as குடல். 7. [vul.] Membrum virile, testes under the fore-flap (in contempt). குடலையுங்கதிரும், s. [prove.] Corn-ears shooting forth, and shot forth; spikes partially shot forth. பூக்குடலை, s. A flower-basket of a braided cocoanut-leaf. குடலைக்கிணறு, s. A well walled with wicker-work. குடலையாகுதல், v. noun. [prov.] Being ready to shoot forth--as corn-ears. கறிக்குடலை, s. [prov.] A platted leaf or other covering for fish, carried in the hand. சோற்றுக்குடலை, s. A platted leaf-basket of boiled rice, for a journey, &c. 30)

ceñcōṟu (p. 202) s. Provision to the soldier from the king, the price of blood, உரிமைச்சோறு. செஞ்சோற்றுக்கடன்--செஞ்சோற்றுதவி, s. Duty or obligation for support--as a soldier to his prince, &c., 85)

cōṟu (p. 212) s. Boiled rice, சாதம். 2. Apex of the wild pine-apple resembling boiled rice; also a white spongy substance found in the palmyra, wild al&oe; &c, கற்றாழை முதலியவற்றின்சோறு. (c.) 3. The second lunar asterism. See பாணி. சோறுங்கூறையும்கொடுக்க. To give food and raiment. சோற்றாலெடுத்தசுவர். A wall of rice, food, &c., i. e. the body. வயிற்றுச்சோற்றுக்குவேலைசெய்ய. To serve for daily bread. (Low.) இன்றைக்குச்சோற்றுக்கில்லை. Nothing to eat. சோற்றிறக்கமில்லை. The rice will not go down; i. e. he cannot eat. சோறாக்க--சோறுசமைக்க, inf. to boil rice. சோறிட, s. To set rice before one. 2. To board, feed. சோறுகொடுப்பிக்க, inf. To cause a bride to present boiled rice to the bridegroom, as an essential part of the marriage ceremony among some castes. சோறுகொல்லி, appel. n. A glutton, பெருந்தீனிக்காரன். 2. Green vitriol, அன்ன பேதி. சோறுபடைக்க--சோறுபோட, inf. To set rice on plates, leaves, &c., for eating. (c.) சோறுபொங்க, inf. To cook rice. 2. To boil over, bubble up. சோறுபொலிய, inf. [prov.] To swell or enlarge, as rice in boiling. சோறுவடிக்க, inf. To strain off rice. சோறூட்டல், v. noun. The ceremony of first feeding with rice, performed on an auspicious day. See அன்னப்பிராசனம். சோறூற, inf. [prov.] To be too much soaked, as rice in boiling over insufficient fire. சோற்றகப்பை, s. Ladle for rice, in distinction to that for curry. (c.) சோற்றலகு, s. A wicker strainer for boiled rice. (R.) சோற்றாலாத்தி, s. Boiled rice waved before a person, an idol, a married couple, a great person, &c., to remove the supposed fascination of unlucky eyes. (c.) சோற்றுக்கடன்--சோற்றுதவி, s. Duty or obligation to one for support. சோற்றுக்கத்தளை, s. A kind of fish. See கத்தலை. சோற்றுக்களை, s. Languor after eating. 2. Fainting through want of food. சோற்றுக்கற்றாழை, s. See தாழை. சோற்றுக்காரி, s. A woman who prepares food for one who pays her expenses. (c.) சோற்றுக்குடலை, s. [prov.] See குடலை. சோற்றுக்குவீங்கி, appel. n. A man greedy of food, who will eat any where. சோற்றுக்கூடை, s. A large basket in which rice is served up to a company. சோற்றுக்கை, s. The right hand as used in eating rice, &c.--oppos. to பீச்சைக் கை. (c.) சோற்றுக்கொடை, s. Giving boiled rice as alms to religious mendicants, being the first kind of bounty. சோற்றுச்சட்டி, s. An earthen pan for cooling boiled rice. சோற்றுத்துருத்தி, s. The body; (lit.) a leather bag of rice. (p.) 137)

taṇṭam (p. 222) A staff, walking-stick, ஊன்று கோல். 2. Support, stay, dependence, பற்றுக் கோடு. 3. Handle of an umbrella or parasol, குடைக்காம்பு. 4. Punishment, castigation. chastisement, correction--as one of the four modes of dealing with a hostile power. See உபாயம். 5. Army--as தண்டு, படை. 6. Unjust tax, exorbitant impost, அநியாயதண் டம். 7. [in long measure.] The height of a man of four cubits, ஒரு ஆட்பிரமாணம். 8. Country, நாடு. 9. Stores, பலபண்டம். 1. Elephant's track or way, யானைசெல்வழி. 11. Obeisance, homage, reverence to a superior; worship, adoration, வணக்கம். 12. Elephant's trunk, யானைத்துதிக்கை. 13. Stick, rod, club, bludgeon, cudgel, தடி. 14. Fine, amercement, penalty, அபராதம். 15. One of three kinds of charity, மூவகையறத்தினொன்று. --Note. In the meanings of fine. punishment and homage, it is commonly pronounced தெண்டம். தண்டச்சோற்றுக்காரன். A sluggard, a drone. அடிதண்டம், s. A flogging. 2. The prostration of a pilgrim who measures his way with his body in going to a temple; prostration before a superior. இடுதண்டம், s. Prostration united to an act of reverence with the hands. 2. a penalty. See under இடு. கும்பிடுதண்டம், s. Fine for not rendering homage to the Punjayet--as arbitrators for deciding a cause. தீர்க்கதண்டமாய்விழ, inf. To prostrate one's self very low, and raise the hands. பிடிதண்டம், s. [prov.] Unjust seizure of an innocent person. தண்டதரன், s. Yama, the god of death; (lit.) the club bearer, நமன்; also தண் டன். 2. Bhima, வீமன். (p.) தண்டநாயகன், s. Chief of an army, சேனாபதி. 2. A king, as receiving fines, அரசன். 3. Nandy, the bullock-vehicle of Siva, நந்தி. (p.) தண்டபாணி, s. Yama, நமன். 2. Vishnu, விஷ்ணு. 3. A servant of Siva, தண்டேசன்; [ex பாணி, hand; (lit.) the club-grasping hand.] (p.) தண்டமிறுக்க, inf. To pay a fine. தண்டம்பண்ண, inf. To make obeisance, to worship the deity or guru. 2. To punish, to chastise, to correct. தண்டம்பிடிக்க, inf. To fine one unjustly. தண்டம்போட, inf. To fine, amerce. 2. To worship. 55)

tāẕai (p. 235) s. A wild plant found on sea shores, the sweet scented or screw pine, தாழைமரம், Pandanas oderatissima L. (c.) 2. Cocoa-nut tree, தென்னமரம்--Note. In combination ை may be dropped. தாழங்காய், s. The fruit of the தாழை. கடற்கரையிற்றாழங்காய்கீழ்த்தூங்கியென்னமேல்து ங்கியென்ன. Of what importance is it whether the green fruit of the wild pine, on the sea shore, hang high or low? தாழங்காயெண்ணெய், s. A medicinal oil made of the தாழை fruit. தாழங்குடை, s. An umbrella made of the தாழை leaf. (c.) தாழங்குலை, s. The fruit cluster. தாழமடல், s. The petals of the தாழை. தாழம்பழம், s. The ripe fruit of the தாழை. தாழம்பூ, s. The fragrant flower of the plant. (c.) தாழைமுலை, s. The root growing downward from its branches. தாழையோலை--தாழமோலை, s. Leaf of the தாழை. கடற்றாழை, s. A weed in the sea. கற்றாழை, s. Indian aloe; Aloe Indica. (Royle.) கற்றாழஞ்சோறு, s. The pith of the leaf. சோற்றுக்கற்றாழை, s. Another kind containing a fleshy substance resembling boiled rice. செந்தாழை, s. The red kind. தழுதாழை, s. A shrub in hedges, Clerodendrum phlomodies, L. பேய்த்தாழை, s. The wild aloe. வெண்டாழை, s. The white variety. 13)

nāṟu (p. 275) கிறது, நாறினது, நாறும், நாற, v. n. To yield a smell, usally bad, மணக்க. 2. To stink, துர்க்கந்தம்வீச. (c.) 3. To be fragrant, நற்கந்தம்வீச. 4. To arise, come into being, begin to exist, தோன்ற. 5. The spring forth, to shoot up, முளைக்க. (சது.) நாறுகரந்தை, s. Sweet basil. See கரந் தை. நாறல், v. noun. Stinking; being offensive in smell, corrupt, or putrid. 2. A stinking thing, a stench, நாற்றமுடையது. நாறற்சரீரம், s. The vile body. நாறற்சோறு, s. Stale and spoiled rice. நாறற்சோற்றுக்குப்பதம்பார்ப்பானேன். Why taste spolied rice; i. e. why take pains to improve what is past recovery? நாறற்பாக்கு, s. Areca-nut soaked to improve the taste till the husk begins to purify. நாறல்மீன், s. Spoiled fish, stinking fish. நாறல்வாயன், s. A person with stinking breath. 2. (fig.) One who uses obscene language. நாறல்வாயன்தேடக் கர்ப்பூரவாயன் கைக்கொண் டான். What the stinking mouthed (the miser) has sought, the camphor mouthed (the benevolent) has obtained. 45)

mōkaṉam (p. 368) s. Libidinous fascination by magic. See கருமம், கலைஞானம். 2. Confusion of mind, mental perturbation, giddiness, மயக்கம். W. p. 676. MOHANA. மோகனக்கல், s. A flat stone as a lintel over the gate-way of a Hindu temple, உத்திரக்கல். சோற்றுக்கல்லெடுக்கமாட்டாதவன்மோகனக்கல்லை த்தாங்குவானா. Can one, not able to lift the stones in his rice, carry away the stonelintel of a temple gate-way? மோகனசாஸ்திரம்--மோகனநூல், s. See காமநூல். மோகனநாட்டியம், s. Lascivious dancing. மோகனமாலை, s. The name of a hanging neck-ornament, ஓர்கழுத்தணி. மோகனவித்தை, s. The art of fascinating by magic. மோகனாங்கனை--மோகனாங்கினி, s. A fascinating female, as மோகினி; [ex அங் கனை.] மோகனாஸ்திரம், s. An enchanted missile-weapon; [ex அஸ்திரம்.] மோகனீயம், s. Subjection to the passions. See அஷ்டகுற்றம், under குற்றம். 17)

vkku (p. 374) s. [indeclinable.] An imitative sound. 2. [Colloq.] Means, resources, influence, வழி. வக்குவக்கென்றிருமுகிறது. Making a coughing noise. அவனுக்குச்சோற்றுக்குவக்கில்லை. He has no means, of getting food. நாய்வக்குவக்கென்றோடுகிறது..... The dog makes, a noise while running. 16)

vyiṟu (p. 376) s. [gen. வயிற்றின், improp. வயறு.] Belly, paunch, stomach, உதரம். (c.) 2. The womb, கருப்பப்பை, (Ell. 171.) எனக்குவயிற்றாலேபோகிறது. I have looseness of the bowels. வயிறழுகிறது. Wambling of the bowels. வயிறுகொதிக்கிறது. The bowels yearn, (lit.) the belly boils. வயிறுபகீரெனல். Trembling of the belly from sudden fear. வயிறுகனத்துக்கொள்ள, inf. [v. noun. வயிற்றுக்கனப்பு.] To feel heavy in the stomach, &c. See கன, v. வயிறுகாய--வயிறுகாந்த, inf. To hunger. வயிறுகுளிர, inf. To be satisfied, refreshed by food; also used adverbially. வயிறுசம்பூரணமாகுதல், v. noun. Filling the stomach with food. வயிறுதாரி--வயிற்றுமாரி, s. A glutton; a devourer. வயிறுபொருமுதல்-வயிறூதுதல், v. noun. Puffing up of the belly, by indigestion. 2. Swelling of the belly from eating. வயிறெரிய, inf. [v. noun. வயிற்றெரிவு.] To feel heat in the stomach, 2. [fig.] To be envious, zealous, பொறாமைகொள்ள. 3. To yearn in compassion, இரங்க. 4. To be hungry, பசிக்க. இந்தவயிற்றெரிவுஎன்னாலேபார்க்கக்கூடாது. I can't look upon this distressing scene. வயிற்றிற்கிருமி, s. Belly-worms. வயிற்றுக்கடுப்பு, s. Pains in dysentery, &c. 2. Dysentery. வயிற்றுக்கட்டி, s. An abscess in the bowels. வயிற்றுக்கனப்பு, s. Constipation, &c. See கன, v. வயிற்றுக்குத்து, s. Piercing pain in the belly. வயிற்றுக்கொதி, s. Hunger, &c. See கொதி. வயிற்றுப்பறப்பு, s. [prov. வயிற்றுப்ப றதி.] Voraciousness. 2. Livelihood sought with great labor, (lit.) flying of the stomach. வயிற்றுப்பாடு--வயிற்றுப்பிழைப்பு, v. noun. Livelihood. வயிற்றுப்புகைச்சல், v. noun. [lit. smoking in the belly.] Excessive heat in the stomach from the duodenum, on account of long standing impurities. வயிற்றுப்பிஷம்--வயிற்றுப்பொருமல், s. Flatulency, tympany. வயிற்றுச்சோற்றுக்குவேலைசெய்கிறது. Serving one for daily support. வயிற்றுப்போக்கு, Looseness of the bowels. 2. Cholera. வயிற்றுவலி--வயிற்றுநோய், s. Stomachache, belly-ache. வயிற்றுளைவு, s. Cramp in the stomach. 2. Diarrh&oe;a. வயிற்றையொறுத்தல், v. noun. Pinching one's self, stinting in one's food. வயிற்றெரிச்சல்-வயிற்றெரிவு, Yearning, great sorrow, grief. 2. A pitiful object or event. வயிற்றெரிச்சல்என்ன சொல்ல. What can I say of my bowel's yearning? 99) *

vīngku (p. 398) கிறேன், வீங்கினேன், வேன், வீங்க, v. n. To increase in size, as by dropsy, to swell, as from inflammation, தடிக்க. 2. To be copious, to exceed mediocrity, to be full, மிக. 3. To desire greatly, with dative of the thing, ஆசைப்பட. 4. To sleep, நித்திரைசெய்ய. 5. To pine away, மெலிய. சோற்றுக்குவீங்கிப்போனான்..... He longs for food. வீங்கல், v. noun. Swelling. 2. Sleeping. 3. Longing after a thing. வீங்கி, appel. n. [in combin.] One overanxious for a thing--as பொன்னுக்குவீங்கி, சோற்றுக்குவீங்கி, &c. 2. [fig.] the marking nut. See சேங்கோட்டை. 188) *