eṭuppu (p. 73) கிறேன், எடுப்பினேன், வே ன், எடுப்ப, v. a. To wake, or rouse one from sleep, எழுப்ப. (p.) துயிலெடுப்பியநிலை, s. The act of waking one who is asleep. எடுப்பல், v. noun. The act of awaking any one. 2. Lifting up. 31) *

kccāccēr (p. 85) s. A weight of eight palams, எட்டுப்பலம். See சேர். 65)

kāṉam (p. 107) s. Singing, song, இசைப்பா ட்டு. 2. Music, tune, இராகம். Wils. p. 287. GANA. 3. Sky-lark, வானம்பாடி. (p.) 4. Forest, wood, grove, வனம் (from Sans. KANANA.) 5. Mountainous district, desert. குறிஞ்சிநிலம். 6. Forest tract, wood-land, முல்லைநிலம். கானக்கல், s. A kind of stone--as கானகக்கல். கானக்குதிரை, s. An elk, மரை. (சது.) 2. (Rott.) Wild horse, காட்டுக்குதிரை. கானக்குறத்திமுலைப்பால், s. Honey, தேன். கானத்தேறு, s. Turmeric, மஞ்சள். கானநாடன், s. A ruler of forest tracts, முல்லைத்தலைவன். (நிக.) கானப்பலா, s. A wild jack tree, காட் டுப்பலா. கானமயில், s. A wild peacock. கானமா, s. A wild hog, காட்டுப்பன்றி. கானம்பாட, inf. To sing. கானயூகம், s. A wild monkey, கருங் குரங்கு. கானவர், s. Mountaineers, the inhabitants of mountainous districts, குறிஞ்சி நிலமாக்கள். 2. Hunters, a tribe that live by the chase, புளிஞர்.--Note. They are considered savages, forming a class of the aborigines of Southern India. 3. Foresters, முல்லைநிலமாக்கள். (சது.) கானவன், s. A hunter, வேடன். 2. A monkey, குரங்கு. கானவிருக்கம், s. A tree, பாதிரிமரம், Bignonia. L. (M. Dic.) வீணாகானம், s. A song with a lute accompaniment. 6)

kūṭu (p. 133) s. A nest, a hive; a cage, a coop, பறவைமுதலியவற்றின்கூடு. 2. A pen, a sty, a kennel, பன்றிமுதலியவற்றின்கூடு. 3. A small receptacle--as an inkstand, மைக்கூடு. 4. A recipient, a receptacle of the soul, சரீரம். 5. A case, a sheath, உறை. 6. A testaceous, or mud shell of some insects; a cocoon, புழுக்கூடு. 7. [in carpentry.] A mortise; also, groove, கழுந்துக்கூடு. 8. A case for catching fish, மீன்பறி. 9. A covering of a cart-- as கூடாரம். (Sans. Gut'ha, to envelope, screen.) கூட்டோடேபோச்சுது குளிருங்காய்ச்சலும். The fever and ague have gone off with the case (the body); i. e. the person has died. கூடுகட்ட, inf. To build nests, cases, &c.--as birds, caterpillars, bees, &c. 2. To make cages, hives, &c. 3. To put a case or covering on fruits, &c. கூட்டிலடைக்க, inf. To inclose in a cage, to encage, to coop up. 2. To enclose a charm, a talisman or an amulet in a casket. கூட்டுப்பல்லக்கு, s. [prov.] A palankeen with sliding doors. கூடுபோட--கூடுவிட, inf. To die; lit. to drop the body. கூடுவிட்டுக்கூடுபாய, inf. To leave its own body at pleasure and enter another, or an inanimate thing--as the soul is feigned to do; a magic art. கூடுங்கழுந்தும், s. Mortise and tenon. இழைப்புளிக்கூடு, s. The box of a joiner's plane. தேன்கூடு, s. A honey-comb. கூடாயிருக்க, inf. To be hollow, tubular. 25)

tiṭṭu (p. 238) கிறேன், திட்டினேன், வேன், திட்ட, v. a. To abuse, to revile, நிந்திக்க. (c.) 2. [prov.] To abuse, to imprecate; to utter imprecations, without the power to inflict them. See சபிக்க. திட்டிக்கருக்க, inf. To scold one very much. திட்டு, v. noun. Abusing, defaming, reviling, scolding, வசை. 2. [prov.] Imprecation, malediction, low abuse. திட்டுக்கேட்க, inf. To be abused. 2. To be cursed; (lit.) to hear cursing. திட்டுத்திட்ட, inf. To abuse. திட்டுப்பலிக்குதல், v. noun. A curse taking effect. திட்டுமுட்டு, v. noun. [prov.] Reciprocal abuse, எதிர்நிந்தனை. திட்டுமுட்டுப்பட, inf. To attack each other with abuse. 26)

tīṭṭu (p. 242) கிறேன், தீட்டினேன், வேன், தீட்ட, v. a. To whet, hone, sharpen, or rub knives, on a board, கூராக்க. 2. To clean rice, &c., by pounding, அரிசிதீட்ட. 3. (fig.) To beat, strike, அடிக்க. 4. To improve or sharpen the intellects, மனதைத்தீட்ட. 5. (for தீற்று.) To clean the teeth, பல்துலக்க. 6. To write, inscribe, delineate, எழுத. 7. To paint, draw pictures, &c., சித்திரிக்க. 8. To bind, tie, fasten, கட்ட. (திருக்குற்றாலப்புரா ணம். தீட்டத்தீட்டக்கூராகிறது. It becomes sharpened the more it is whetted; (fig.) the mental powers improve by exercise, application and study. தீட்டிப்பார்க்க, inf. To try a knife by a hone. 2. To try one's learning by questions. நாக்குத்தீட்ட, inf. [prov. in cant usage.] To praise one's self. தீட்டல், v. noun. Writing, sharpening, cleansing, &c., as the verb. தீட்டலரிசி--தீட்டரிசி, s. [prov.] Rice sifted and cleansed. (c.) தீட்டு, v. noun. Whetting, honing, கூர் மையாக்குதல். தீட்டுக்கல்--தீட்டுகல், s. A whet-stone, a hone, &c., சாணைக்கல். தீட்டுக்கோல்--தீட்டுகோல், s. A paint brush, எழுதுகோல். (p.) தீட்டுப்பலகை--தீட்டுமரம், s. A board or slab for sharpening or cleaning knives or other instruments. 18)

tuṇṭu (p. 247) s. Piece, bit, fragment, slice, scarp, morsel, துணிக்கை. 2. Section, division, strip, பங்கு. 3. A chit, billet, ticket or small note. சீட்டு. 4. A little piece of cloth, துணி. (c.) 5. [prov.] A bale of tobacco, consisting of four small or two large சிப்பம், இரண்டுசிப்பம்புகையிலை. 6. [in bur'esque.] Loss in trade, or bargaining, from the figure of cutting off, நஷ்டம். துண்டாட--துண்டாடிப்போட, inf. To cut a board, &c., in pieces. துண்டுக்காணி, s. A piece or strip of land. See துண்டி. துண்டுச்சீலை, s. A strip or piece of cloth. துண்டுபோட, inf. To cut into pieces. துண்டுபோட்டுத்தைக்க, inf. To patch a piece to a tattered garment. துண்டுப்பலகை, s. A board, slab, slate, &c. துண்டுருட்டி, s. Roundness of trunk, &c. 2. A large belly, பெருவயிறு. துண்டுருட்டிக்காளை, s. A fattened bull; sometimes குண்டுக்காளை. துண்டுவாசிகூட்ட--துண்டுவாகிகூட்டி வாங்க, inf. To recover what was lost. துண்டுவிழ, inf. To be cut into pieces. broken into fragments. 2. [in burlesque.] To happen or befall as a loss in trade, as a theft, &c. அந்தமரம்மூன்றுதுண்டுவிழும். That tree will form three pieces. 2)

neṟṟimuṭṭupplkai (p. 281) s. End boards of a box, நெற்றிப்பலகை. 2. A board nailed to the end of the rafters, at the front of a bungalow, &c., கைமரந்தாங்குப லகை. 3. End of a 25)

pl (p. 301) --பல்லு, s. Tooth, teeth, எயிறு. 2. Fluke of an anchor, நங்கூரப்பல். 3. Cog of a wheel, tooth of a saw or sickle, a jagg, கருக்கு. 4. Tooth of a comb, சீப்பின்பல். 5. Scollop in the border of a garment, &c., indentation, notch, சேலையினருகு. 6. Bunch of garlic, onion, &c., a young sprout from the parent root, வெள்ளைப்பூண்டுமுதலிய வற்றின்பல். 7. Fang of a snake. See நச்சுப் பல்--of பல் tooth are அரிசிப்பல், கடைவாய்ப் பல், கோரப்பல், சொத்தைப்பல், மாட்டுப்பல், which see; also அடிப்பல், or கீழ்ப்பல்; மேற்பல், or அண்பல், நீக்குப்பல், சிங்கப்பல். --Note. Before a nasal பல் becomes பன், as பன்னுனி, the tip of a tooth. பல்லரணை--பல்லரனை, s. A kind of excrescence on the gums, gum-boil, ஓர் நோய். பல்லன், s. [fem. பல்லி.] A man with long or large teeth. பல்லிடுக்கு, s. Partings between the teeth, in reference to food sticking in them. பல்லுகட்ட--பற்கட்ட, inf. To fasten teeth [with gold] 2. To make and place [artificial] teeth. பல்லுகிட்டல்--பற்கிட்டல், v. noun. Chattering of the teeth from cold. 2 Closing together the jaws in convulsions; (lit.) approaching together of the teeth. பல்லுக்காட்ட--பல்லைக்காட்ட--பற்கா ட்ட, inf. To grin from meanness or want of good manners. 2. To cringe, beg meanly, ask pardon in a cringing manner. 3. To laugh irreverently. பல்லுக்குச்சி, s. As பற்குச்சி. பல்லுக்குத்த--பற்குத்த, inf. To ache in the teeth. 2. To pick the teeth. பல்லுக்குப்பதப்பட்டது, appel. n. Delicate food; also used in contempt. பல்லுக்கெஞ்ச--பல்லைக்கெஞ்ச, inf. As பல்லுக்காட்ட, 2. பல்லுக்கொழுக்கட்டை, s. A kind of pastry covered with roasted pulse or rice in imitation of teeth, made on the appearance of the child's first tooth. பல்லுக்கொறிக்க, inf. To grind the teeth together. பல்லுதிரஅடிக்க, inf. To strike out one's tooth or teeth by a blow. பல்லுத்தீட்ட--பல்லுத்தீற்ற, inf. To clean the teeth,தந்தசுத்திசெய்ய. 2. [prov.] To abuse one. பல்லுநோவு, s. The tooth-ache. பல்லுப்பட, inf. To be hurt by a bite. 2. To sprout out, as teeth in cattle. பல்லுப்பிடுங்க--பல்லைப்பிடுங்க, inf. To draw a tooth பல்லுமினுக்க, inf. As பல்லுவிளக்க. பல்லுமுளைத்தல், v. noun. Sprouting of teeth, teething. பல்லுவலி--பல்வலி. Aching of the teeth. பல்லுவேர், s. Root of the teeth. பல்லுவேர்சாதல். Perishing of the teeth at the roots. பல்லுளைவு, v. noun. Supposed distress of the teeth of a snake or beast. See உளைவு. பல்லுவிளக்க, inf. To clean the teeth. பல்லூத்தை, s. Uncleanness of the teeth. பல்லையிளிக்க, inf. To show the teeth in grinning. பற்கடிக்க, inf. To gnash the teeth in grinning. பற்கடிக்க, inf. To gnash the teeth. பற்கறை, s. [improp. பக்கறை.] Tartar, or artificial blackness of the teeth. பற்காவி--பற்காறை, s. A kind of black ochre, or composition of betel, &c., used to strengthen and color the teeth. See காவி. பற்குச்சி--பற்குச்சு--பற்கொம்பு-பல்லுக்கொம்பு, s. A small stick used to clean the teeth. See குச்சு, தந்ததாவனம். பற்குத்தி, appel. n. A tooth-pick. பற்குறி, s. See தந்தக்குறி. பற்சிராய், s. Flake of tartar broken from the teeth. (limited.) பற்பட, inf. To be bitten by a snake, as பல்லுப்பட. பற்பேத்தை, s. [prov.] Gum boil, as பல் லரணை. பன்னீக்கம்--பல்நீக்கம், s. Unevenness of teeth; [ex நீக்கம்.] 69)

māṟṟāṉ (p. 352) s. [vul. மாத்தான். pl. மாற்றார்.] A foe, an enemy, பகைவன்; [ex மாறு.] (c.) 2. (R.) A piece of wood joined to a board of insufficient length, ஒட்டுப்பலகை. 2)