antam (p. 14) s. End, termination, க டை. 2. Death, சாவு. Wils. p. 37. ANTA. 3. Beauty, handsomeness, comeliness, அழ கு. 4. (பிங்.) Musk, கஸ்தூரி. 5. [in. anat.] Extremity of a bone, என்பினந்தம். அந்தக்காரி, s. A fair, handsome woman. அந்தக்கேடு, s. Deformity, ugliness, அழகினம்; ex கேடு, ruin. உடலந்தம், s. The end or perishing of the body, i. e. at death, dissolution. அந்தர், s. Low caste persons, கீழ் மக்கள். அந்தந்தலை, s. End and beginning, முடிவுமுதலும். அந்தாதி, s. A species of verse. (See தொடை.) 2. A poem of அந்தாதி verses, ஊர்பிரபந்தம். 3. God-the first and last, பராபரம். எழுத்தந்தாதி, s. See எழுத்து. அசையந்தாதி, s. See அசை. அடியந்தாதி, s. See அடி. சீரந்தாதி, s. See சீர். அந்தாதித்தொடை, s. A consonance or connexion in a stanza, wherein the syllable, word or words, which end one line, begin the following. See தொ டை. 56) *

antlai (p. 14) s. [prov.] End, extremity, border, முடிவு. 2. Result, object, பேறு. 3. Juncture, சந்திப்பு. 4. Projection as of a roof, மேடு. இந்தக்காரியத்தினந்தலையெங்கேயோ தெரியாது. I cannot tell where the affair will terminate. 61)

aẕuttm (p. 33) s. Compactness, tightness, firmness, closeness of texture, இறுக் கம். 2. Hardness, கடினம். 3. Tenacity, close-fistedness, பிடிமானம். 4. Impression, imprinting, பதிப்பு. 5. Reservedness of mind, closeness, அடக்கம். 6. Obstinacy, pertinacity, energy, உறுதி. 7. Hard study, close application of mind, மிகுந்தகவனம். 8. (fig.) Avarice, உலோபம். (c.) திரவியத்திலழுத்தமானவன் செத்தாலுங் கொடான். A miser would rather lose his life than give any thing from his fortune. அழுத்தக்காரன், s. An obstinate man. 2. A hard-hearted, an inexorable man. 3. A reserved man. 4. A courageous man. அழுத்தமாகப்பார்க்க, inf. To be strict, exact to the utmost in dealing, 2. To be precise, particular, to make much of a little fault, to be rigid. 3. To criticise. 5)

ingkitam (p. 45) s. A hint, sign, indication of feeling or sentiment by gesture, குறி ப்பு. 2. Purpose, intention, நினைவு. Wils. p. 129. INGITA. 3. Sweetness, agreeableness, இனிமை. (p.) அந்த இங்கிதத்தினாலே மனோவிகாரமாய். Being disturbed in mind by (her) gestures. தங்களைக்காத்திங்கிதம் பேசுகிறவர்கள். Those who wait about them, (for opportunity) and then make known their wishes. இங்கிதகவி, s. A poem in which the poet expresses the object or wish of his patron, having ascertained it by signs, gestures, &c., பாட்டுடைத்தலைவன்கருத் தைவிளக்குங்கவி. 2. A poet who expresses his thoughts sweetly, இனிப்பைத்தருங் கவி பாடுவோன். 3. A sweet poem, இன்பந்த ருங்கவி. இங்கிதக்காரன், s. One who accommodates himself to another's views, a flatterer, இன்சொற்சொல்வோன். இங்கிதமானபேச்சு, s. Language accommodated to circumstances, flattery. 24)

int (p. 46) . This, a demonstrative prefix, சுட்டு. இந்தக்காரியம், s. This thing. 3)

etukai (p. 73) s. Initial rhyme, commonly occurring in the second letter of every line in the stanza. (See தொடை.) 2. [vul.] (fig.) Agreement, union, consonance, similarity, பொருத்தம். (p.) தலையாகெதுகை, s. In rhyme, similarity of the first class in which all the letters except the initial of the first foot in each line through the stanza are the same--as சொற்போர்புரிவர்நான்மறை யாறங்கமுணர்ந்ததொழுகுலத்தோர், விற்போர்புரிவர் நெடியசிலையிராமனனையவிறல்வேந்தர், பொற்போர் புரிவர் பிறர்பொருளுந்தம்போற் பேணிப்புரிவணிகர், நெற்போர்புரிவரந்நகரில்வேளாண்குலத்து நெறியி னரே. இடையாகெதுகை, s. Consonance of a medial kind in which the second letter only ryhmes--as அகரமுதலவெழுத் தெல்லாமாதி, பகவன்முதற்றேயுலகு. கடையாகெதுகை, s. Consonance of an inferior order including every kind except the two given above. ஆசெதுகை, s. An exception to the general rule of எதுகை; i. e. when the second letter of the first line is ய, ர, ல, or ழ, it may be omitted in the following lines when necessary. வழியெதுகை, s. The agreement of the second and third letters in the first, second, and sometimes the third feet in every line through the stanza. நெடிலெதுகை, s. The rhyming of the long consonants in a poem--as ஆவாவென்றேயஞ்சினராழ்ந்தாரொருசாரார், கூகூ வென்றேகூவிளிகொண்டாரொருசாரார், மாமாவென் றேமாய்ந்தனர்நீந்தாரொருசாரார், ஏகீர்நாகீரென்செய் துமென்றாரொருசாரார். இனவெதுகை, s. The rhyming of the same class of consonants in a poem. It consists of three kinds: 1. வல்லின வெதுகை, the consonance which occurs when the second letter of each line of a stanza is any one of the வல்லினம் consonants, உ-ம். தக்கார்தகவிலரென்பதவரவ ரெச்சத்தாற்காணப்படும். 2. மெல்லினவெதுகை, the consonance which occurs when the second letter of each line of a stanza is any one of the மெல்லினம் consonants, உ-ம். அன்பீனுமார்வமுடைமையதுவீனுநண்பென் னுநாடாச்சிறப்பு. 3. இடையினவெதுகை, the consonance which occurs when the second letter of each line of a stanza is any one of the இடையினம் consonants, உ-ம். எல்லா விளக்கும் விளக்கல்ல சான்றோர்க்குப் பொய்யாவிளக்கேவிளக்கு. 51) *

ōtm (p. 84) s. A rupture, அண்டவாதம், Hernia hydrocele, or sarcocele. 2. A flood, inundation, deluge, வெள்ளம். 3. A wave, a billow, கடற்றிரை. 4. The sea, கடல். 5. Moisture, dampness--as of a floor, ஈரம். (பிங்.) ஓதக்காரன், s. A person with rupture, அண்டவாதக்காரன். ஓதக்கால், s. A disease, the elephantiasis or large leg, வாதக்கால். ஓதமிறங்குதல், v. noun. Having rupture, வாதமிறங்குதல். ஓதமேறுதல், v. noun. Becoming damp. 86) *

kṇṭi (p. 89) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To reprove, reprehend, chide, speak with severity, admonish, expostulate, censure, கடிய. 2. To speak with decision, precision, earnestness, impartiality, பாரபட்சமின்றிப்பேச. 3. To cut in pieces, chop, mince, slash, துண்டிக்க. 4. To sever, sunder, hew down, வெட்ட. 5. To divide, parcel, பகிர. 6. To correct, chastise, discipline, punish a child, &c., to bring to a proper state by discipline, தண்டிக்க. கண்டித்துக்கண்டித்துச்சொல்ல, inf. To particularize. கண்டித்துக்கேட்க, inf. To ask with earnestness, reproof, threats, &c. கண்டித்துச்சொல்ல, inf. To speak harshly, to command with severity, to reprove, insist on. 2. To speak plainly, impartially, exactly, pointedly, with precision, positively. கண்டிதம், v. noun. Reproof, rebuke, கண்டிப்பு. 2. Chastisement, correction, discipline, punishment, தண்டனை. 3. Strictness, rigor, severity, austerity, திட்டம். 4. Accuracy, exactness, particularity, precision, செவ்வை. 5. Certainty, assurance, உறுதி. 6. Cutting, sundering, துண்டிக்கை. கண்டிதக்காரன், s. A rigorous man. கண்டிதம்பண்ண, inf. To act rigorously. 2. To correct, chastise. கரார்கண்டிதமாகச்சொல்ல, inf. To say decisively. கண்டித்தல், v. noun. The act of cutting in pieces. 2. The act of hewing, வெட்டல். 3. The act of chastising. கண்டிப்பு, v. noun. Strictness, severity, rigor, கண்டிதம். 2. Exactness, accuracy, precision, திட்டம். 3. Earnestness, plainness, decisiveness, urging, stress, positiveness, உறுதி. 4. Reproof, reprehension, strictness, கடிந்திடுகை. 5. Materiality. corporeality, palpableness, சடத்தன்மை. (தீ. 515.) 6. Cutting, sundering, hewing, வெட்டுகை. 7. Chastisement, correction, castigation, தண்டிப்பு. கண்டிப்பாகச்சொல்ல, inf. To speak plainly, to tell the naked truth. 2. To speak pointedly, expressly, harshly. 3. To speak so as to wound the feelings. கண்டிப்புப்பண்ண, inf. To treat with strictness, severity, &c. கண்டிப்புள்ளசரீரம், s. A material body. கண்டிப்புள்ளவன், s. A strict man, one systematic, orderly, punctual. 35)

kirantam (p. 109) s. The character use in the Tamil districts for the Sanscrit language, as written in the Grantha characters, கிரந் தவெழுத்து. 2. The sanskrit language, கிரந் தபாஷை. 3. A verse in the sanscrit language consisting of four lines of eight syllables each, 62-எழுத்துக்கொண்டவோர்தொடர். 4. A book of கிரந்தம் verses; also any book or composition in prose or poetry, கிரந்தநூல். Wils. p. 33.GRANTHA. 5. [prov.] Petulancy, sport, கிறுது. கிரந்தகர்த்தா, s. An author of a book, a writer, நூலாசிரியன். கிரந்தக்காரன், s. A petulant fellow. 78)

kurōtam (p. 127) s. Anger, fierce anger, wrath, சினம்--one of the six உட்பகை. 2. Malice, rancor, விரோதம். Wils. p. 259. KRODHA. குரோதஞ்செய்ய--குரோதம்பண்ண, inf. To show anger, to be angry. குரோதந்தீர்க்க--குரோதந்தீர்த்துக்கொ ள, inf. To take revenge, to gratify malice. குரோதம்வைக்க, inf. To entertain or harbor malice. குரோதக்காரன்--குரோதி, s. A malicious person, கோபி. 2. A foe, an enemy. குரோதன், s. A rancorous man. 2. Veerapatra, வீரபத்திரன். 12) *

ckkntm (p. 154) --சக்கட்டம், s. [loc.] Sport, scoff, mockery, பரிகாசம். (c.) சக்கந்தக்காரன், s. A mocker, scoffer, caviller. சக்கந்தம்பேச, inf. To ridicule, deride. 23)

cangkītam (p. 156) s. The art or science of music, இராகசாத்திரம். 2. A concert of music. vocal and instrumental, வாச்சியத்தோடு பாடுகை. W. p. 881. SANGEETA. 3. [in Christian usage.] A psalm, a hymn, சங்கீதப்பாட்டு. (c.) சங்கீதலோலன், s. One devoted to the pleasures of music, a votary of music; [ex லோலம், delight.] சங்கீதக்காரன், s. A singer. 2. (in Christian usage.) The psalmist. சங்கீதக்கியானம், s. A knowledge of music, skill in music. சங்கீதசாகித்தியம், s. Practice in music, the art of music. சங்கீதசுருதி, s. The pitch of a tune; also, the key note. சங்கீதம்பாட, inf. To sing according to art; to practise music. சங்கீதவாத்தியம்--சங்கீதமேளம், s. Music, vocal and instrumental. (c.) சங்கீதராமாயணம், s. Ramayana in odes and adapted to music. சங்கீதரத்னாகரம், s. A treatise on music. 20) *

cṭuttm (p. 157) s. [vul.] Rivalry, competition, போராட்டம். 2. Compulsion, force in extorting money, exacting payment, &c., urgency in borrowing, soliciting, teasing, &c., தொந்தரவுபண்ணுகை. (c.) சடுத்தத்திலேவந்துவிழுந்தது. The matter is in dispute. சடுத்தக்காரன், s. One very urgent, a compeller, an obstinate fellow. சடுத்தஞ்செய்ய--சடுத்தம்பண்ண, inf. To compel, urge. 2. To compete, vie, rival. சடுத்தமாயிருக்க, inf. To counteract each other, as competitors. சடுத்தத்திலேவிற்றுப்போட, inf. To sell to the highest bidder. (R.) சடுத்தமாய்வாங்க, inf. To purchase a thing by out-bidding another. (R.) 51)

cattiyam (p. 159) s. Truth, veracity, sincerity, உண்மை. 2. An oath, swearing, சபதம். W. p. 885. SATYA. 3. Trial by ordeal, சத்திய சோதனை. 4. (R.) The குறிஞ்சா plant. சத்தியமேகொல்லுஞ்சத்தியமேவெல்லும். Truth is great and will prevail. சத்தியக்கடுதாசி, s. [prov.] An affidavit. (Limited.) சத்தியங்கெட்டவன், s. appel. n. An alien to truth. சத்தியங்கேட்க, inf. To put one on his oath. (c.) சத்தியசம்பன்னன், s. A man of veracity. See சம்பன்னம். சத்தியஞ்செய்விக்க, inf. To administer an oath. சத்தியந்தப்ப, inf. To swerve from truth; to become insincere, to fail in one's promises. சத்தியதரிசனி, s. The title of the author of the சிவஞானபோதம் in Tamil--as மெய்கண்டான். சத்தியநாதர், s. The first of the சித்தர். சத்தியநிருவாணம், s. Entire liberation from births, &c., and consequent supreme bliss. (p.) சத்தியப்பிரமாணம்--சத்தியபிரமாணி க்கம், s. Veracity; pure, unmixed truth. 2. A true oath. (c.) சத்தியம்பண்ண, inf. To take an oath, to swear. சத்தியம்பண்ணிக்கொடுக்க, inf. To take an oath in order to remove another's suspicions. சத்தியயுகம், s. The first of the four yugas, the age of truth, the golden age, கிரேதாயுகம். சத்தியலோகம், s. The highest of the seven upper worlds said by some to be the abode of Brahma, and by the Saivas to be that of Siva, ஓர்லோகம். சத்தியவசனம்--சத்தியவாக்கு--சத்திய வாசகம்--சத்தியவாய்மை, s. A true saying or assertion; an infallible truth. சத்தியவதி, s. The mother of Vyasa, வியாசன்றாய். சத்தியவந்தன்--சத்தியவாசகன்--சத்திய வாக்கி--சத்தியவாதி--சத்தியவான், s. A person of veracity, a faithful person. சத்தியவிரதன், s. One who scrupulously adheres to the truth. 2. One who has taken a vow always to speak the truth. 3. A name of the eldest of the five Pandavas. 4. The twenty-fifth king of the Solar dynasty in the second age (Sa. Satyavrata.) சத்தியவேதம், s. The true Veda, or holy writings. 2. [in christian usage.] The holy scriptures, the Bible. 3. [in Rom. Catholic usage.] The Christian religion. சத்தியவேதக்காரர், s. Christians, also the Romanists. (c.) 62) *

caṉṉatam (p. 173) s. Temporary possession, i. e., the presence of a demon in a person to utter oracles as to the result of a sickness, the means to be used for healing, whether a person will have issue, &c., ஆசேவம். 2. Oracle, the utterance of oracles, தெய்வங்கூறல். 3. (fig.) Rage, excessive anger, உத்தண்டம். 4. (fig.) The vanity and parade of one elated from office, &c., வீறாப்பு. (c.) சன்னதக்காரன், s. One who utters oracles by possession. சன்னதங்குலைய, inf. To depart--as the demon from one possessed. 2. To be deprived of authority, office, &c. சன்னதங்கேட்க, inf. To consult the oracle. சன்னதங்கொண்டாட, inf. To be possessed; to be in a rage; to assume parade, &c. See சன்னதம். சன்னதமழைக்க, inf. [prov.] To invoke the demon by singing its praises, burning incense, &c., to come, and take possession.--Note. It is often not known whether any of the company will be possessed, or who, if any. சன்னதமாட, inf. To whirl the head and be agitated, as one temporarily possessed. சன்னதமேற--சன்னதம்பற்ற--சன்னத ம்வர, inf. To possess a person, as a demon to utter oracles. 2. (fig.) To be provoked, உத்தண்டங்கொள்ள. தன்னைமறந்தசன்னதம், s. [prov.] Extravagant pride, forgetfulness of one's low origin, &c., பெருமைபாராட்டல். 78) *