tṭvl (p. 221) v. noun. Stroking, feeling, தடவுதல். (See மெய்ப்பரிசம்.) 2. Playing on a lute with a bow, வீணைவாசித்தல். 3. (c.) Scantiness, rareness, அருமை; [ex தடவு, (v.)] 4. [prov. in cant numbers.] Six, ஆறு. எனக்கேதட்டுந்தடவலாயிருக்கிறது. It is very difficult for me now; or I am much straitened. தடவற்புலு, s. Sixty, அறுபது. 71)