antri (p. 14) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be forlorn, solitary, lonely, தனித்திருக்க. 2. To be friendless, helpless, forsaken, without means of subsistence, to be in difficulty, or extremity, உதவியற்றி ருக்க. (c.) 3. (p.) v. a. To find the difference between two quantities, சேஷமறிய. அந்தரிப்பு, v. noun. Forlornness, solitariness, தனித்திருக்கை. 2. Helplessness, being without means of subsistence, உதவியின்மை. 58) *

tṭṭttṉi (p. 222) s. [prov. prop. தன்னந் தனி.] Loneliness, solitariness, a forlorn condition. தனித்திருக்கை. 27)

tṉi (p. 231) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், தனிக்க, v. n. To be alone, single solitary, தனியா யிருக்க. 2. To be detached from company, ஒன்றியாக. 3. To have no mate, fellow, equal or match, ஒட்டாதிருக்க. 4. To be deserted, forsaken, helpless--as by the departure, or death of friends, அந்தரிக்க. (c.) தனிக்க, inf. [adverbially.] Alone, apart, &c., as தனிப்பெற. தனித்தஇடம், s. A solitary place. தனித்தகுடி, s. A solitary family. 2. A destitute, forlorn or helpless family. தனித்தாள், s. (a contraction of தனி த்த and ஆள்.) A single person, as a bachelor, widow, &c. 2. A helpless, forlorn, destitute person; also தனியாள். தனித்திருக்க, inf. (as தனிக்க.) To be alone; to be single, unmarried; to be alone, as a recluse. தனித்துக்கொள்ள, inf. [vul. prop. த னித்திருக்க.] To be left, forsaken, detached, to be alone--by banishment or otherwise--to be helpless, forlorn. தனித்துப்பேச, inf. To speak privately to any one. தனித்துப்போக, inf. To go alone, to go by one's self. 32)

vīṟu (p. 398) கிறேன், வீறினேன், வேன், வீற, v. n. To be great, பெருமையாக. 2. To be evident, விளங்க. 3. To be disgustful, வெறுப் பாக. 4. To be alone, தனித்திருக்க. 5. To be split, cleft, பிரிய. 6. To draw, delineate, கீற. 7. As பீற. (p.) வட்டம்வீற, inf. To describe a circle. வீற்றம், v. noun. Difference, வேறுபாடு. வீற்று. Solitariness, தனிமை. 2. As வீற்றம். (சது.) 3. A curve, வளைவு. வீற்றுப்பொருள். Sundry goods. 264)