koṉṟai (p. 147) s. [improp. கொன்னை.] A genus of flower trees, கடுக்கை. Cassia,L. சரக்கொன்றை, சிறுகொன்றை, செழுமலர்க்கொன் றை, திருக்கொன்றை, புலிநகக்கொன்றை, பெருங் கொன்றை, பொற்கொன்றை, மயிர்க்கொன்றை, முட் கொன்றை, are varieties of கொன்றை. See those words. கொன்றைக்காய், s. The pods of the Cassia fistula--are sold as a drug, the pulp of them is taken as an electuary for costiveness, the flowers are also used medicinally. [Ainslie vol. l. p. 66.] கோ 9. Thunderbolt, the weapon of Indra, வச் சிராயுதம். 1. An eye, கண். 11. Any of the five sentient organs, பொறி. W. p. 297. Gô. 12. Hill, mountain, மலை. கோகத்தி--கோவதை, s. The murder of cows, or the guilt consequent on it, பசுக்கொலை; [ex hatya, killing.] கோசலம், s. Cow's urine in ceremonial purifications, &c. கோதனம்--கோதன்னம், s. A calf, பசுவின்கன்று; [ex தன்னம், a calf.] கோதானம், s. The gift of a cow. கோபதி, s. A bull, (lit.) lord of cows, இடபம். 2. Indra--as king of Swerga, இந்திரன். W. p. 299. GÔPATI. கோபாலர், s. [pl of கோபாலன்.] Herdsmen, cow-herds, இடையர். 2. Kings, அரசர்; [ex பாலர், protectors.] W. p. 299 GÔPALA. கோபாலன், s. Krishna, கிருஷ்ணன். கோமட்டி, s. [prop. கோமுட்டி.] A caste of merchants. கோமயம், s. Cow-dung, சாணி. 2. The properties or peculiarities of a cow; any thing cow-like whether in appearance, make, smell or otherwise, ஆவிற்குரி யதன்மை; [ex மயம், likeness.] W. p. 3. GÔMAYA. 3. [vul. also கோமியம்.] Urine of the cow, ஆநீர். கோமாமிசம், s. Beef, மாட்டிறைச்சி. கோமாரி, s. A disease of cows, மாட் டுக்குவருமூழிநோய். கோவர்த்தனர்--கோவலர்--கோவர்--கோ விந்தர், s. Herdsmen, cow-herds, இடையர். கோவைசியர், s. A class of வைசியர் who are cow-herds. இரத்தகோமாரி, s. See under இரத்தம். 40)

tṉṉmai (p. 231) s. [prov.] (Com. தனது.) Acquaintance, friendship, amity, familiarity, சினேகம். 2. Connection, party, &c., இணக்கம். 62) *

taṉṉam (p. 231) s. Smallness, minuteness, as சன்னம், சிறுமை. (See தனு.) 2. A calf, பசு வின்கன்று. 3. A fawn, மான்கன்று. தன்னமதி. The crescent moon. (p.) 63) *

tṉṉu (p. 231) கிறேன், தன்னினேன், வேன், தன் ன, v. a. [prov.] To take from a heap, &c., by little and little, to unlade a vessel a little at a time, கொஞ்சங்கொஞ்சமாகக்கொண் டுபோக. 2. To move a vessel by degrees, தோணிதள்ள; [ex தன்னம்.] 69)

pirētam (p. 317) s. A dead body, a corpse, சவம். 2. A ghost or goblin frequenting cemeteries till the funeral rites are completed, பிசாசு. W. p. 591 PRETA. பிரேதகருமம்--பிரேதகாரியம்-பிரேதகிரு த்தியம், s. Ceremonies for dead bodies. பிரேதகிரகம், s. A tomb for dead bodies, or a monument erected over them, பிண வறை; [ex கிரகம், house.] பிரேதகும்பம், s. The pot broken after a corpse is laid on the pile to be burnt, பிணத்துக்குடைக்குங்குடம். பிரேதக்குழி, s.A grave. பிரேதசுத்தி, v. noun. Purifying a dead body by washing. பிரேதச்சாயல்-பிரேதரூபம்-பிரேதாகி ருதி, s. A death-like, cadaverous appearance, பிணத்தின்றோற்றம். பிரேதபதி, s. The god of death, இய மன்; [ex. பதி, lord] பிரேதாலங்காரம், s. The adorning of the dead body, சவத்தையலங்கரித்தல். பிரேதாலங்காரம்பண்ண, inf. To adorn a corpse for the funeral. பிரேதலோகம், s. The region of departed spirits, where they remain for one year, or until the obsequies are completed, பிதிருலகம். பிரேதவனம், s. A place where corpses are buried, or burnt, மயானம். பிரேதன்னம், s. Balls of rice, &c., offered to the manes. 97) *