tppitm (p. 223) s. (Tel. தப்பிதமு.) Blunder, mistake, error, தப்பு. 2. Fault, evil doing, deviation from moral rectitude, violation of rule--as an offence against caste, a breach of chastity of disrespect to a superior, குற்றம். (c.) தப்பிதம்விட, inf. To omit any thing in writing, or to make a mistake. தப்பிதத்தில்மாட்ட--தப்பிதத்திலகப்ப டுத்த, inf. To involve one in error. 74)