urm (p. 64) s. Strength, firmness, hardness, compactness, coarseness, aspiration, force of voice, expression, meaning, &c., வலி. 2. Energy, spirit, exertion, determination, resolution, fortitude, firmness of mind, ஊக்கம். 3. (p.) The breast, chest, மார்பு. 4. Wisdom, knowledge, spiritual knowledge, ஞானம். 5. Velocity, force, missile or projectile force, வேகம். 6. The solid part of timber, வயிரம். 7. Hardness, induration, obduracy, திண்மை. 8. A surrounding wall, மதில். கடலுரமாயிருக்கிறது. The sea is high, rough. காற்றுரமாயிருக்கிறது. The wind is high, boisterous. உரகடல்--உரசமுத்திரம், s. A boisterous sea, a sea generally rough. உரங்குத்த, inf. [prov.] To pound and harden the earth around trees newly set, பலமுறச்செய்ய. உரங்கொள்ள, inf. To thrive, grow strong--as the wind; to get strength, become boisterous--as the sea, பலங்கொள்ள. 2. To exert strength, &c., வலியுண்டாக. 3. To be hardened, indurated, obdurate, கடினமுற. உரங்கொண்டெறிந்து. Throwing with force. காய்ச்சலுரங்கொண்டுகாய்கின்றது. The fever rages and burns. உரஞ்செய்ய, inf. To exert influence, take effect, produce, effect--as arguments, பலஞ்செய்ய. 2. To grow strong, வலியுற. 3. To thrive--as vegetables, &c., பலப்பட. அவரெடுத்தகாரியங்களிலொன்றுமுரஞ்செய்யவில் லை. He has been successful in nothing that he has undertaken. உரஞ்சொல்ல, inf. To animate, to encourage. உரமண், s. Hard, ungenial soil. உரமாய்நிற்க, inf. To stand fast, immovable. உரமாய்ப்பெய்கிறமழை, s. A heavy rain. உரமானசத்தம், s. A loud sound. உரமெடுக்க, inf. To remove a particular ailment incident to infants. உரம்போட, inf. To manure land, எருப்போட. 2. To fasten, make firm, உரப்பிக்க. உரம்விழ, inf. To get a particular ailment by rolling on the ground--applied only to a child not twelve months old. உராதரம், s. A woman's breast, முலை. உரேந்திரன், s. A hero, a soldier, வீரன். உரோருகம், s. A woman's breast, முலை; [ex உருகம், birth, origin.] கடலுரம், s. Roughness of the sea. உரக்க, inf. To become intense, grow strong, firm, hard, &c., to increase in strength, intenseness, loudness, &c., to rage, increase in violence, vehemence, heat, malignity, &c., பலமடைய. உரத்துப்படி. Read out. உரத்துப்பாடு. Sing loud; sing louder. காய்ச்சலுரத்துக்காய்கிறது. The fever rages intensely. உரக்கக்கூப்பிட, inf. To cry aloud. உரக்கப்பேச, inf. To speak loud. உரத்தகடல், s. A boisterous sea. உரத்தகடிதாசி, s. Thick, coarse paper. உரத்தகாய்ச்சல், s. A vehement fever. உரத்தகாற்று, s. A violent wind. உரத்தகுதிரை, s. A powerful horse. உரத்தசத்தம், s. A strong, harsh voice, a loud noise. உரத்தசரீரம், s. A firm constitution, a strong compact body. உரத்ததருக்கம், s. A sharp contest, a violent controversy. உரத்தநிலம், s. Firm soil. உரத்தவெயில், s. A hot sun. உரப்பிக்க, inf. To make firm, to harden, indurate, confirm. உரப்பு, v. noun. intenseness, force, strength, firmness, compactness, வலி. 2. Coarseness, thickness, roughness--as of cloth, paper, leaves, &c.; stiffness, hardness--as of rice not well boiled, or of the stomach when overcharged, or when food does not digest, திண்மை. உரப்பானநிலம், s. Firm, hard (ungenial) land--as உரத்தநிலம். உரப்பானபுடைவை, s. Thick, coarse cloth. நெஞ்சுரப்பானவன், s. A hardhearted man. 2)

tarukkam (p. 225) --தர்க்கம், s. Reasoning, arguing, discussion, வாதம். 2. The art of reasoning, logic, dialectics, தருக்கவித்தை 3. Controversy, dispute, debate, சம்பாஷணை. 4. Contention, wrangling, வாக்குவாதம். (c.) 5. Demonstration, showing the truth of the matter, திருட்டாந்தம். 6. Reasoning, &c., in support of a doctrine or system. (தத்.) W. p. 369. TARKAH. தருக்கச்சங்கிரகம், s. An epitome of logic, நியாயஇலக்கணத்திரட்டு. தருக்கசாஸ்திரம், s. Logic, dialectics, science of disputing. தருக்கசாஸ்திரி, s. A logician. தருக்கசிந்தாமணி, s. A treatise on logic. தருக்கவாதம், s. A contention, dispute. 44)

taṟkam (p. 231) s. [improp.] Disputation, controversy, debate. See தருக்கம். 2) *

niyāyam (p. 277) s. Law, rule, precept, நீதி. 2. Place, இடம். (சது.) 3. Reason, propriety, fairness, equity, justice, right, நடு. 4. Argument, reasoning, வாக்குவாதம். 5. Morality, ethics, நன்னெறி. 6. A law-suit, வழக்கு. 7. Ground, foundation, principle, ஆதாரம். 8. Logic, logical conclusion, தருக் கம். 9. The Nyaya philosophy, one of the six religious systems of the north, நையா யிகம். 1. Constitution, கட்டுப்பாடு. 11. Plea, excuse, apology, போக்கு. W. p. 489. NYAYA. (c.) நியாயஇலக்கணம், s. Elements of logic. நியாயக்காரன், s. A moral man, a man of equity, a just dealer, &c., நீதிமான். 2. Judge, justice, நியாயாதிபதி. 3. A lawyer, வழக்குப்பேசுவோன். நியாயக்கேடு--நியாயத்தப்பு, v. noun. Unreasonableness, unfairness, injustice அநியாயம். நியாயங்காட்ட--நியாயங்கொடுக்க--நி யாயஞ்சொல்ல. inf. To show reason, adduce argument, to account for a thing. நியாயங்கேட்க, inf. To hear a complaint, to try a case. நியாயசபை--நியாயஸ்தலம், s. Court of justice, a tribunal. நியாயசாஸ்திரம், s. Jurisprudence, law, ethics, நீதிசாஸ்திரம். 2. Logic, dialectics, தருக்கம். நியாயசாஸ்திரி, s. A logician, a follower of the Nyaya philosophy. நியாயதுரந்தரன், s. [in law.] An advocate, a proctor, a lawyer, நியாயவாதி. 2. A pleader, a defendant, a reasoner, நியா யம்பேசுவோன். 3. A maintainer of justice, one just in his dealings, நீதியுள்ளவன். See துரந்தரன். நியாயத்தப்பு--நியாயத்தவறு--நியாய ப்பிழை, s. Unfairness, injustice, நீதிக்கேடு. நியாயத்தீர்ப்பு, v. noun. Judgment--of which are mentioned: 1. குருட்டுநியாயத் தீர்ப்பு, a judgment passed by an incompetent person. (lit.) blind. 2. மர்க்கடநியா யத்தீர்ப்பு. a corrupt judgment, (lit.) monkey's. 3. மார்ச்சாலநியாயத்தீர்ப்பு, a partial judgment, (lit.) cat's 4. பித்திகா மார்ச்சாலநியாயத்தீர்ப்பு, a dubious judgment, (lit.) of a cat upon a wall. 5. பிபீலிகா நியாயத்தீர்ப்பு, a correct judgment (lit.) of ants, i. e. in order. நியாயத்தீர்ப்புகொடுக்கிறவன், appel. n. One who gives judgment, a judge. நியாயத்தீர்ப்புநாள், s. [in Chris. usage.] The judgment-day. நியாயநிஷ்டூரம், s. Injustice, unreasonableness, severity, அநியாயம். நியாயநூல், s. A code of laws, நீதி நூல். 2. Ethies, morality as a science, தருமநூல். நியாயந்தீர்க்க, inf. To decide a case, to judge. நியாயபரிசோதகர், s. A Competent judge. ) நியாயபோதனை, s. A precept. நியாயபோதினி, s. A work on logic, ஓர் தருக்கநூல். நியாயப்படி--நியாயமானபடி, adv. Agreeably to justice, justly, equitably. 2. Reasonably, fairly. நியாயப்பிரமாணம், s. Law, divine or human, நீதிச்சட்டம். 2. Edicts, statues, code of laws, as நியாயநூல். நியாயப்பிரமாணி--நியாயப்பிரமாணிக் கன், s. An upright man, conformed to the law. நியாயமுத்தரிக்க, inf. To argue, &c. See உத்தரி. நியாயம்பார்க்க, inf. To observe equity in conduct. 2. To examine the justness or propriety of a thing. நியாயம்பார்த்துநடக்க, inf. To act with due regard to justice. நியாயம்பேச, inf. To discuss a lawsuit. 2. To give judgment as a friend between contending parties. நியாயம்பிடிபட, inf. To be comprehended as the merits of a case. நியாயவாதி, appel. n. A pleader, an advacate, வழக்குப்பேசுவோன். நியாயவான், s. A moral, equitable, just man, நீதிமான். 2. [prov.] A judge, நியாயாதிபதி. 3. A lawyer, வழக்குப்பேசு வோன். நியாயவிசாரணை, s. Judicial trial, inquiry, examination, &c. நியாயவிதாயகன்-நியாயம்விதிக்கிறவன், s. A law-giver. நியாயவிரோதம், s. Violation of justice contrariety to reason. நியாயாசனம், s. Judgment-seat, tribunal. See ஆசனம். நியாயாதிபதி, s. A judge. 80) *

vātu (p. 384) s. Disputation, a discussion, தருக்கம். (Ell. 141.) 2. A dispute, a quarrel, சண்டை. [ex வாதம்.] (சது.) வாதாட, inf. [appel. n. வாதாடுகிறவன், also வாதுக்காரன்.] To dispute, to wrangle. வாதுமுற்கூறேல். Do not begin a quarrel. (Avv.) 10)

vittai (p. 394) s. [St. வித்தியா.] Science, learning, sacred or profane, a branch of learning, கல்வி. W. p. 768. VIDYA. 2. Skill, ingenuity, dexterity, சாமர்த்தியம். 3. Arts displaying skill, சித்திரத்தொழில். 4. Magic, jugglery, காரடவித்தை.--It retains its Sans. pronunciation in most of the compounds. வித்தியாசாலை, s. A college. வித்தியாதத்துவம், s. A department of knowledge, one of the தத்துவத்திரயம். According to the Saivas, it includes; 1. காலம், time; 2. நியதி, fate; 3. கலை, science; 4. வித்தை, arts; 5. இராகம், desire; 6. புரு டன் or ஆன்மா, soul; 7. மாயை, matter. வித்தியாதரர், s. [pl.] Demigods of a certain class. See பதினெண்கணம் under கணம். வித்தியாதரிசிகள், s. Inspectors of schools. வித்தியாதானம், s. Charitable instruction of the ignorant, கல்விகற்பிக்கை. வித்தியாதேகம், s. Embodiment of knowledge. வித்தியாபாரகன், s. One who has studied the arts and sciences. வித்தியாப்பியாசம், s. Practice in science, experimental science, கல்விப்ப யிற்சி. (Beschi.) வித்தியாரம்பம், s. Beginning of knowledge. (ராமா.) வித்தியார்த்தி, s. A scholar, a student, கற்போன். வித்தியாலட்சுமி, s. See அஷ்டலட்சுமி. வித்தியாவந்தன், s. A learned man. வித்தியேசுரர்--வித்தீசுரர், s. [pl.] Lords of learning, learned men, poets, வித்தை யாளர். வித்துவசிரோமணி, s. One trancendently eminent for learning. வித்துவாமிசன்--வித்துவான், s. [pl. வித்துவாமிசர்கள்.வித்துவாங்கிசர்கள்.] A bard, a poet, a learned man, புலவன். 2. (St.) A sage, a theologian. வித்துவானுக்கேதுபரதேசம். The learned man belongs to all countries. வித்தைகள், 14. Fourteen branches of sacred science. These are the four Vedas, நாலுவேதம்; the six Vadangas, ஆறங்கம்; the Mimamsa, are theology, மீமாஞ்சை; the Nyaya, or logic, தருக்கம்; the Puranas, புராணம்; the Smritis or law, தருமநூல். வித்தைகற்பிக்க, inf. To teach an art or profession. வித்தைகற்றுக்கொள்ள, inf. To learn an art. வித்தைக்கவி, s. An artificially constructed poem. வித்தைக்காரன், s. A juggler. வித்தையாட, inf. [appel. n. வித்தையா டி.] To practise legerdemain. வித்தைவிரும்பு. Desire science. (Avv.) 43) *