nikkirakam (p. 276) s. Destruction, killing, நா சம். 2. Confinement, arrest, restraint, கட் டுப்பாடு. 3. Punishment, or discipline, as inflicted by kingly or divine power, தண் டனை. 4. Confutation in argument, தோல்வி; [ex நி, before, et. கிரகி, to grasp.] W. p. 466. NIGRAHA. பஞ்சேந்திரியநிக்கிரகம்பண்ணினவன். He that has mortified his senses; i. e. restrained himself. நிக்கிரகஸ்தன், s. The deity, as destroyer, அழிப்பவன். நிக்கிரகஸ்தானம், s. (St.) Defeat, discomfiture in a argument, தர்க்கத்தில்தோற்றல். நிக்கிரகானுக்கிரகம், s. Justice and mercy, as attributes of a good king, தண்டனையுமிரக்கமும். 2. [in Theol.) Distribution of rewards and punuishments, as by the deity, in reference to former actions, இன்பதுன்பங்களூட்டல். நிக்கிரகிக்க, inf. To kill, destroy, கொல்ல. 2. To bind, restrain, confine, பந்திக்க. 35)
