tḷḷāṇmai (p. 229) s. [vul.] Inability, &c. See தள்ளாமை. 62)

tḷḷāmai (p. 229) v. noun. Inability, impotence, want of power, or Influence, adversity, தளர்ச்சி. (c.) தள்ளாமையானகாலம்--தள்ளாதகாலம், s. Time of infirmity, through age, sickness, &c. 63)

tḷḷu (p. 229) கிறேன், தள்ளினேன், வேன், தள் ள, v. n. To bear, to endure, சகிக்க. 2. To be able, to afford, to be capable of, திராணிகொண்டிருக்க.--Note. The nominative of the thing is used with the dative or ablative of the person in the negative, as இதென்னாலே or எனக்குத்தள்ளாது. தள்ளாதகாலம், s. See under தள்ளாமை. தள்ளாதவன், appel. n. An old man. 66)