cvngku (p. 171) கிறேன், சவங்கினேன், வேன், ச வங்க, v. n. (also சவுங்கு.) To faint, droop, languish, சோர. 2. To be lean, emaciated, reduced, உடல்மெலிய. 3. To become enervated, dispirited, disheartened, மனமெலிய. Compare தவங்கு. (c.) சவக்கம், v. noun. [prov.] Faintness, drooping--as தவக்கம், வாட்டம். 3)

tvngkm (p. 227) s. [prov.] Sorrow, sadness, grief--as தவக்கம்; [ex தவங்கு, v.] 5)

tvngku (p. 227) கிறேன், தவங்கினேன், வேன், தவ ங்க, v. n. To be in distress for the articles of life; to need, to lack, to long for, துக்கிக்க. 2. To be faint, sad, dejected, desponding, வாட. 3. To be hindered, impeded, &c., தடைபட. (c.) வேலைதவங்கிப்போயிற்று. The work is delayed. தவங்கப்பண்ண, inf. to make sorrowful. 6)

vngkārvcci (p. 374) s. An herb eaten by poor people, and found, chiefly, near water, Sesuvium adscendens, ஓர்கீரை. தாயுந்தகப்பனுந்தள்ளிவிட்டகாலத்தில்வாவென்ற ழைத்தவங்காரவச்சி. The sesuvium which calls [is offered to] children cast off by their parents [in time of famine.] 23) *

vngku (p. 374) s. An orifice, a hole in a stone, or of a rat or snake in the earth, அளை. 2. A cave, a hollow; a space between beams, or the ribs of vessel; a socket, for a mast, சந்து. 3. A hyena, கழுதைப்புலி. 4. [also மங் கு.] Black spots in the face, முகவங்கு. 5. Bent planks for making a boat, வளைந்தப லகை. அந்தவங்குடொங்கெல்லாமேன்கேட்கிறாய். Why do you inquire so carefully? (lit.) into the holes and crooks. வங்குபடருகிறது. The spots spread on the body. வங்குக்கால், s. The knees of a vessel, or timbers to which the planks are nailed. 28)