kṭttu (p. 87) கிறேன், கடத்தினேன், வே ன், கடத்த, v. a. To remove, to transplace, பெ யர்க்க. 2. To cause to go, to drive, செலுத்த. 3. To dismiss one with an excuse without complying with his request, to decline compliance, விலக்க. 4. To do work carelessly, to slight, act with eye service, pass time idly, கழப்ப. 5. To put one off, delay, postpone, evade, தவணைசொல்ல. 6. To lengthen out a work, delay in performance, நீட்டிக்க. வேலையைக்கடத்திப்போட்டான். He has evaded the duty under some pretence. கைக்கொண்டதொறுவைக்கடத்தி. Driving home the cows which they had recovered-(பாரத.) ஆளைக்கடத்திவிடுதல். Getting rid of one who solicits favors. பொருளெல்லாங்கடத்திப்போட்டான். He abstracted the property by force or by stealth. தருகிறோமென்றுகடத்திப்போட்டார். He put me off, promising to give it. கடத்தி, appel. n. One that does his work perfunctorily, an eye-servant, கழ ப்புணி. 7)

tvṇai (p. 227) s. A limited time, a term, any fixed period, கெடு. 2. A kind of float for crossing rivers; especially one of earthen pots and bambus, கட்டுப்பானைத்தெப்பம். (c.) தவணைதப்பிப்போயிற்று. The term is expired. தவணையிலே. Within the time. தவணைகொடுக்க, inf. To give time. தவணைக்கணக்கு, s. Accounts of a term. (Government usage.) தவணைசொல்ல-தவணைவைக்க, inf. To set or fix the term of postponement. தவணைச்சீட்டு, inf. A bond specifying a fixed term. தவணைமறியல், s. [prov.] Imprisonment for a limited term. 12)

nīṭṭu (p. 277) s. Length of time of space, நீளம். 2. See நீட்டு, v. (c.) நெடுநீட்டுக்குத்தவணைசொல்லுகிறான். He is adding term to term; i. e. putting off paying. நீட்டுப்போக்கு, s. Tallness and robustness, நெடுமைவலிமை. 2. Spaciousness, width, broadness, width and length, அகலநீளம். 3. One's ability, pecuniary or other, திராணி. நீட்டுப்போக்கானஆள். A tall, robust man. 2. A rich man, one living in state. நீட்டுப்போக்கறிய, inf. To be acquainted with one's circumstance or abilities. நீட்டுமுடக்கு, s. A readiness to give and receive, to lend and borrow; an accommodating disposition, கொடுக்கல் வாங்கல். 2. Pecuniary ability, &c., as நீட்டுப்்போக்கு, 3. நீட்டுமுடக்கில்லாதவன், appel. n. A miser, an unaccommodating person. 2. One of narrow circumstances unable to defray expenses. 248)