aṇai (p. 9) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To become joined, to unite with, come or be in contact with, சேர. 2. To lean against, (as children against their parents) resort or have recourse to a person or thing, சார. 3. To copulate, புணர. (p.) 4. (c.) To be quenched, extinguished, தணிய. 5. [in grammar.] To accrue, be derived from, உண்டாக; as தவத்தாலணைந்தபுதல் வன், a child obtained by penance. விளக்கணைந்தது. The lamp is extinguished. வினையாலணையும்பெயர், s. Inflections of verbs declined like nouns, as நடந்தான், he walked, or he who walked; நடந்தானை, him who walked; நடந்தானால், by him who walked, &c. அணைவு, s. Help, support, protection, safeguard, as a cover to a book, a thing joined, annexed, &c. 45)

aṟpam (p. 33) s. Littleness, any thing of trifling import, of small consequence, insignificance, சிறுமை. 2. Inferiority, a trifle, இழிவு. Wils. p. 74. ALPA. 3. Slightness, இலேசு. 4. (p.) A dog, நாய். அற்ப ஆசை கோடிதவத்தைக்கெடுக்கும். The coveting of a small thing destroys the penance of years. இதொரு அற்பகாரியம். This is a trifling thing. அற்பசங்கை--அற்பாசமனம், s. The act of making urine, modesté--in reference to those who wear the string. அற்பத்தனம், s. Vileness, meanness. அற்பபுத்தி, s. Low wit, folly, silliness. அற்பமாய், adv. Meanly, basely, vilely. அற்பன், s. (pl. அற்பர்.) An inferior, low-caste or ill-bred person, a mean person. அற்பனுக்குப்பவிஷுவந்தாலத்தராத்திரியிற்குடை பிடிப்பான். If a mean person has obtained wealth, he will carry an umbrella even at midnight. 67)

uẕ (p. 67) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To practise, learn by practice, பழக. 2. To exert energy, use endeavors, persevere, execute, முயல. 3. To labor, work hard, வேலைசெய்ய. 4. To follow any kind of business--as husbandry, merchandise, manufacture, &c., தொழில்நடத்த. 5. To discharge the duties of an office, உத்தியோகஞ் செய்ய. 6. To suffer, experience sorrow, pain, trouble, fatigue, &c., வருந்த. 7. To undergo penance, தவத்தினுட்பட. (சிலப் and குறள்.) (p.) இடருழக்கும்வருத்தநீங்கி. Removing from a state of affliction in which troubles are treasured up for future births-- (இராமா.) துயருழக்க, inf. To suffer pain, affliction, to endure agony. உழப்பு, v. noun. Practice, habit, exercise, பழக்கம். 2. Energy, perseverance, close application, exertion, முயற்சி. 3. Manual labor, laborious employment, கைத்தொழில். 4. Impulse as of voice, force communicated, உயிர்முயற்சி. 5. Fatigue, suffering, வருத்தம். 6. Strength, வலி. (p.) உழப்பாளி, s. An energetic, or industrious person, பிரயாசப்படுபவன். 7)

kōcāmi (p. 148) s. [vul.] A holy man, a devotee of the fourth or highest class, one who has subjected the passions, துறவி. 2. A naked devotee, நிருவாணதவத்தி. 18)

cīvakar (p. 191) s. Buddhist ascetics or mendicants, புத்ததவத்தோர். 18)

tvttu (p. 227) கிறேன், தவத்தினேன், வேன், தவ த்த, v. a. [prov.] To hinder, ஒழிக்க. 2. To separate, to take away, to drive away as cattle, பகுக்க. 3. To avoid, to evade, விலக்க. 16) *

tavam (p. 227) s. Penance, religious austerities, self-imposed mortification, to propitiate some deity, as தபம் and தவசு. தவசசாலை, s. A hermitage of place for the performance of austerities. தவத்தர், s. (plu.) Ascetics of the higher class, Munis, முனிவர். தவத்தி, s. A rigid devotee, or advanced ascetic, a Muni. தவத்தோன், s. An ascetic. தவநிலை, s. The method of performing religious austerities . 2. The profession or standing of a rigid devotee. தவப்பெண், s. A female ascetic, a nun. 2. A nun of the Jaina sect. தவமுனிவர், s. (plu.) Rigid devotees, persons who have become dignified by the performance of austerities, Munis. தவமுடையன், appel. n. A penitent. தவலோகம், s. The fish of the upper worlds, where ascetics are beatified. தவவலிமை, s. (com. தபோபலம்.) The power of religious austerities. தவவுடம்பு, s. A person abounding in austerities. (in admiration.) தவவேடம், s. The proper garb, costume, &c., for performing austerities. தவர், s. (plu.) Exalted devotees, Munis, Rishis, முனிவர். 17)

tāṉ (p. 236) The reciprocal pronoun, himself, herself, itself, the genitive being தன்; in composition sometimes தற். 2. One's self. 3. An emphatic or intensive particle, signifying indeed, really, certainly, தேற் றச்சொல்; as அப்படித்தான், it is so. (c.) 4. An expletive, or அசைச்சொல் suffixed to any noun or pronoun of any person, and declined instead of it, as நிலந்தனைக்கொத்தினான், he dug the earth. 5. Personal identity, சுயம். (p.)--Note. According to the Agamas, the soul is the person or being, and the body and mind with their powers and faculties, are merely adventitious; being the fruit of actions, &c. தானேவளர்ந்துதவத்தால்கொடியெடுத்தவன். One who has grown great and become famous of himself through meritorious austerities; often used of one who has risen by the kindness of another, but forgotten his benefactor. தானொருவனுமேதனியாகவந்தான். He only came, he came alone. தான்சாகாமருந்துதின்னலாமா. May any one take medicine to kill himself? தானுள்ளபோதுலோகம். The world is one's while he lives. தானாக்கனியாததுதடிகொண்டடித்தால்கனியுமா. Will a fruit, not ripening of itself, ripen by being beaten with a stick? தானுந்தலைவனும். The soul and God. நீதான். You yourself, you certainly. அவன்றன்னைக்கண்டேன். I saw him. (p.) அவன்றான். He himself; he certainly, truly, really. தானாக, inf. To be absolute, unique, self-existent, independent, தானாயிருக்க; applicable to the deity. 2. To be assimilated, தன்வண்ணமாக. தானாக, [adverbial.] Of his, her, or its own accord; spontaneously, voluntarily. 2. Of or by himself, herself, itself. தானாக்குதல், v. noun. Assimilating a person or thing to one's self, itself, &c., தன்வண்ணமாக்குதல். தானெடுத்துமொழிதல், v. noun. [in works of science.] The adoption of rules, or language, from other authors, one of thirty-two உத்தி. தானேயானவன்--தான்தோன்றி, appel. n. The self-existent, the deity, கடவுள். தான்பிழைக்கப்பார்க்க, inf. To regard or consult one's own safety, to be careful not to betray, involve or jeopardize one's self. 2. To seek one's own interests, livelihood, prosperity. 23)

muṉi (p. 359) s. A holy sage, supposed to be more or less divine through rigid abstraction and mortification; a term applied to the Rishis, Brahmadicas and others, ஞானி. 2. An ascetic, தவத்தோன். 3. A Jaina deified teacher, as Argha, குரு. 4. A tree, அகத்தி, Coronilla. W. p. 666. MUNI. 5. Buddha, புத்தன். 6. The young elephant, யானைக்கன்று. 7. A bow, வில். (சது.) அகஸ்தியமுனி, s. The sage Agastya. சடாமுனி, s. See சடை. முனிச்சிரேஷ்டன்-முனிபுங்கவன்-முனீ சுரன்-முனீந்திரன், s. The principal or chief of the Munis, a superior Muni. 2. As Buddha. முனிமூத்திரம், s. Salt in lumps, composed of இலேந்து, இலேவுந்து, கூர்மை, சவர்ச் சலம், சாருசம் and சாரோதகம், கல்லுப்பு. 20)

muṉivar (p. 359) s. [sing. முனிவன்.] Asceties, hermits who practise austerities and undergo bodily mortifications, தவத்தோர். 2. Heathen ascetics who wear matted hair, சடைமுடியோர். முனிவர், 7. The seven Rishis, சத்த ரிஷிகள்: 1. அத்திரி, Atri; 2. ஆங்கீரசன், Angîrasa; 3. கௌதமன், Gaudama; 4. சமதக் கினி, Jamadagni; 5. பரத்துவாசன், Bharadvaja; 6. வசிஷ்டன், Vasishta; 7. விசு வாமித்திரன், Visvamitra;--Or according to another list, 1. அகஸ்தியன், Agastya; 2. ஆங்கீரசன், Angîrasa; 3. கௌதமன், Gaudama; 4. காசிபன், Kasypa; 5. புலஸ் தியன், Pulasthya; 6. மார்க்கண்டன், Markanda; 7. வசிஷ்டன், Vasishta. முனிவர், 31. The thirty-one Munis or distinguished persons: 1. அகஸ்தியன், Agastya; 2. அத்திரி, Atri; 3. ஆங்கீரசன், Angîrasa; 4. இரணியவன்மாமுனி, Hiranya; 5. உரோமமாமுனி, Roma; 6. ஏரண்டமாமுனி, Heranda; 7. கலைக்கோட்டுமாமுனி, Calaikottu 8. காசிபன், Kasypa; 9. கௌதமன், Gaudama; 1. சத்தகூன்முனி, Sattakûn; 11. சச்சிதானந்தன், Sachchidhananda; 12. சம தக்கினி, Jamadagni; 13. சனகன், Sanaka; 14. சனற்குமாரன், Sanatkumara; 15. சுகன். Suka; 16. ததிமாமுனி, Dadhichi; 17. துரு வாசன். Dhurvasa; 18. நாரதன், Nārada; 19. பதஞ்சலி, patanjali; 2. பரத்துவாசன். Bharadvaja; 21. பராசரன், Parasara; 22. பற் பமாமுனி. Padma; 23. பிருகுமாமுனி, Bhrugu; 24. பினாகிமாமுனி, Pinaki; 25. புலன் தியன், Pulastya; 26. மார்க்கண்டன். Markanda; 27. வசிஷ்டன், Vasishta; 28. வான்மீகன், Valmîka; 29. விஸ்வாமித்திரன், Visvamitra; 3. வியாக்கிரபாதன், Vyakrapata; 31. வியாசன், Vyasa. 24)

viṭṭrm (p. 393) s. A seat of ascetics of Kusa grass, தவத்தோர்பீடம். 2. A tree, மரம். W. p. 792. VISHT'ARA. 3. (சது.) A receptacle, கொள்கலம். 9)