acuvam (p. 6) s. A horse, குதிரை. (p.) அசுவகந்தி, s. A medicinal shrub, as அமுக்கிரா, having the smell of a horse. அசுவகந்திசூரணம், s. The medicinal root of that plant. அசுவகந்திதையிலம், s. An ointment from the oil of this root. அசுவசாத்திரம், s. Horsemenship as a science, அசுவபரிட்சை. அசுவதாட்டி, s. The swiftness of a horse, குதிரையின்வேகம். அசுவத்தாமன், s. One of the seven சிரஞ்சீவியர், which see, துரோணன்மகன். (c.) அசுவபரி, s. A shrub, அலரி. (p.) அசுவபரிட்சை--அசுவபரீக்ஷை, s. One of the sixty-four கலைஞானம். The knowledge of the good or bad qualities of a horse. 2. The act of trying the animal. அசவமேதம், s. The sacrifice of a horse, as practiced by former Hindu kings, ஓர்யாகம். அசுவலட்சணம், s. The qualities and temper of a horse. 44) *

uḷḷāṉ (p. 67) s. A small kind of snipe, உள்ளல், Scolapax, L. தடிமூக்குள்ளான், s. Snipe whose bill resembles a stick. துடுப்புள்ளான், s. Snipe whose bill resembles a paddle. சூத்தாட்டியுள்ளான், s. A species of snipe which, while walking is continually shaking its tail, a water wagtail. கீரியுள்ளான், s. Snipe resembling an ichneumon. கோரையுள்ளான், Scolapax Madraspatana, L. சட்டித்தலையுள்ளான், s. Snipe whose head resembles a pan. கோழியுள்ளான், s. Scolapax gallinago, L. 60)

kūttu (p. 134) s. (from Sans. Goorda, play, Wils. p. 239.) Dance, dancing; action, performance; ball, நடனம். 2. Dramatic play, comedy, நாடகம். 3. Dance or sport of the deity--as the creation, preservation, and destruction of the universe are considered by Hindu philosophers, திருக் கூத்து. 4. Expression or exhibition of the feelings of the soul in its conscious states, as manifested in the actions and organic functions of the body, according to Hindu psychologists, ஆத்துமசேட்டை. 5. Frolicking, leaping and frisking about, like young boys and girls, விளையாட்டு. 6. Display, pomp, parade, &c.--as viewed by ascetics, பிரபஞ்சநடிப்பு. 7. A strange event or phenomenon, நூதனசெய்கை. 8. Presumption, assumption, vanity--as of young persons--one new in office, &c., spoken in contempt, கோலாகலம். 9. A droll or ludicrous action or performance--as a pantomime, &c., பரிகாசக்கூத்து. 1. (fig. little used.) The instigating or moving cause of an action, தூண்டுகாரணம். கூத்துக்குமீசைசிரைக்கவா. Why shave off the mustaches for mere play; i. e. why do a thing without an object? ஏதேனுங்கூத்துநடக்கும். [prov.] Some disastrous event will happen--said after a bad omen. நாலுநாட்கூத்து. A four day's dance-spoken of worldly prosperity, elevation to office, &c. கூத்தன், s. Dancer, actor, performer, comedian, &c., நாடகன். 2. Soul, life, spirit--as the directing cause of the various corporeal functions and actions, உயிர், ஆத்துமா. (நாலடி.) 3. The deity--as the operating cause in the universe, கட வுள். (p.) கூத்தாட, inf. To dance or play, to exhibit pranks, to take a part in play, நடனஞ்செய்ய. 2. To persist in an improper request, &c., சோலிபண்ண. 3. To be elated by promotion, wealth, &c.; to assume too much, &c., பெருமைகாட்ட. 4. (little used.) To act merely for form's sake, in religion, civilities, mourning, &c., ஒப்புக்குச்செய்ய. கூத்தாடி, s. (fem. கூத்தாடிச்சி.) A dancer, player, an actor, a comedian, நடன். 2. A pole-dancer, கழைக்கூத்தன். கூத்தாட்டு--கூத்தாட்டம், v. noun. Dancing, acting, playing, &c., நடிப்பு. கூத்தாட்டுச்சிலம்பம் படைவெட்டுக்குதவாது. The fencing of the actor will not do in battle. கூத்தி--கூத்திச்சி, s. A female actor or dancer; a dancing girl, நாடகப்பெண். 2. A courtezan, a strumpet, a prostitute, வேசி. 3. A concubine, கூத்தியார். கூத்துக்களரி, s. The area or hall for play; a ball room; a theatre; a circus, &c., நடனசாலை. கூத்துக்காரன், s. (fem. கூத்துக்காரி.) An actor, a dancer, கூத்தாடுவோன். 2. A dancing master, கூத்தாட்டுவோன். 3. A buffoon; a ludicrous, comical person; a mimie, விகடக்காரன். கூத்துப்பயிலிடம், s. A dancing school; a place where dancing is practised. கூத்துப்பாட்டு, s. Dancing tunes, and songs. கூத்துவகை--கூத்தின்விகற்பம், s. The two divisions of dancing, commonly by woman. 1. தேசிகம், modes of dancing in different countries. 2. மார்க்கம், modes of dancing--as laid down in the shastras. கூத்துப்பண்ண, inf. To make fun, sport, &c. 2. To do a droll, funny, action. 3. To confound; to derange. கூத்துவிட, inf. To introduce the actors in a play. 2. [prov.] To say something odd, or droll; to do a funny, humorous thing, pleasing to a company. கூத்துவைக்க, inf. To give a dance, or ball--modern. 7)

kōtu (p. 150) s. Covering or capsula, (from Sa. Godh, surround, encompass) hence. Refuse, waste, empty kernels of grain, &c., lees, residuum, leavings, fibre, &c., சக்கை. (c.) 2. Fault, blemish, defect, error, குற் றம். 3. Deviation, deflection, தவறு. (p.) கோதாய்ப்போக, inf. To become hollow, empty, or mere chaff, &c. புளியங்கோது, s. The refuse tamarind fruit. வெறுங்கோது, s. Complete refuse; chaff, &c. 2. (fig.) One shallow-wit ted, &c. கோதாட்டு--கோதாட்டம், v. noun. Vexing, ill-treating one. 2. Deceit, guile, fraud. (p.) கோதுபட, inf. To be in fault. (p.) 41)

cṭṭāṭṭm (p. 157) s. [vul.] [corruption of சண்டியாட்டம்.] Contention, contest, dissension, வாதாட்டம். 64)

cūtu (p. 200) s. (probably a change of Sa. Dyootaha.) Conical pieces in the play of draughts, to mark the progress of each player, சூதாடுகருவி. 2. The play of dice or draughts, சூதாட்டு. 3. Gaming, gambling of all kinds including cock-fighting, &c., பலவகைச்சூது. 4. Trick, deception, guile, circumvention, வஞ்்சகம். (c.) சூதடி, v. noun. [loc.] Deception, tricks, பித்தலாட்டம். சூதன்--சூதுக்காரன், s. A deceitful person. 2. A gambler. சூதாடுகிறவன், appel. n. A gambler. சூதுவிளையாட, inf. To gamble. சூதாடல், v. noun. Gambling, playing at any game of chance. சூதாடுவோர், s. Gamblers. சூதாட்டம், v. noun. Gambling by two parties. 2. Tricks, தந்திரம். சூதுபண்ண, inf. To deceive, to play a trick. சூதுபோர், s. Gambling. 2. Playing at dice, சூதாட்டு. சூதும்வாதும்வேதனைசெய்யும். Gambling and disputing causes trouble. இவனுக்குச்சூதுங்கபடமும்தெரியாது. He practises no tricks. 18)

cūttu (p. 200) s. The anus, குதம். W. p. 33. CHOOTI. and 856. S'RUD'HU. A vulgar term. (c.) சூத்தாங்கரடு, s. [prov.] Roughness of the anus or perineum. சூத்தின்மேலடிக்க, inf. To log the breech. சூத்தாட்டியுள்ளான், s. A kind of snipe. See உள்ளான். சூத்தடிக்க, inf. To commit sodomy. சூத்தாட்ட, inf. To do eye-service; (lit.) to move the anus. (Colloq.) சூத்துக்காட்டித்தனம், s. Gaining the minds of a superior by cringing and unfair means. (c.) சூத்தும்வாயுமூட, inf. (fig.) To be much afraid. See குண்டியும்வாயும்பொத்த. 24)

tṉi (p. 231) [impers. used adverbially and as an adjective.] Alone, solitary, sequestered, secluded, distinct, separate, detached, insulated, தனிமையான. 2. Sole, single, only, individual, ஒன்றான. 3. Unique, matchless. unparalled, ஒப்பில்லாத. 4. Unlike, without an equal, one of the pair--the other being wanting, ஒற்றையான. 5. Independent, absolute, entire, சுவாதீனமான. 6. Pure, simple, unadulterated, unalloyed, genuine, கலப் பில்லாத. 7. Deserted, forsaken, forlorn, helpless, ஏதுமற்ற. --Note. க், ச், த், ப், are doubled after தனி. (c.) தனிக்கடவுள், s. Absolute deity, the matchless deity. தனிக்காட்டுராசா, s. A sole sovereign in a jungle. (c.) தனிக்காப்பு, s. An invocation, comprized in a single verse. தனிக்குடி, s. (also ஒன்றிக்குடி.) A solitary family. 2. One family of a caste, living among other castes. 3. Keeping house separately, as distinguished from living under the paternal roof. தனிக்குடை, s. The umbrella of an autocrat; (fig.) absolute sovereignty, தனியாசாட்சி. தனிக்குடைநிழற்ற. To spread the imperial umbrella, to govern. (p.) தனிக்குறில்--தனிக்குற்றெழுத்து, s. A single short consonant. தனிக்கோலான், s. He whose government is incomparable, the Supreme Being, கடவுள். 2. An independent sovereign. (p.) தனிச்சமையல், v. noun. Cooking for a single person, for one's self only, &c., தனிச்செய்கை, v. noun. Cultivating land alone, not jointly with others. தனிச்சொல், s. (Bab. Gram. p. 8.) A detached foot in வெண்பா and other verse, between two lines, தனிச்சீர். 2. A single or uncombined word. தனித்தனியே, adv. Individually, separately, each one singly, each alone. --Note. The ஏ is often added whether தனி be repeated or not--as தனியே. தனித்தாட்டன், s. [prov.] A large monkey that keeps distinct from, or goes before, the drove. தனித்தியலிடுகுறிப்பெயர், s. A specific name, including many individuals, or some varieties. தனித்தேட்டம், s. Amassing wealth alone, without the burden of a family. தனிநிலை, s. Solitariness, தனி்துநிற் கை. 2. (in gram.] The letter ஃ, ஆய்த வெழுத்்து. தனிப்பட, inf. [adverbially.] To be alone, to be left alone, to be forseken. 2. To be solitary. 3. To be kept alone as witnesses and prisoners, or apart, detached--as persons, or animals. (c.) தனிப்படச்சொல்லுகிறேன். I will tell you in secret. தனிப்பட்டு, s. A single or distinct fold, plait, strand or string, one out of several folds of a necklace. 2. (c.) Silk only, all silk. தனிப்பயணம், s. Travelling alone, as தனிவழி. தனிப்பன்றி, s. A wild boar alone, as more ferocious and dangerous than others. தனிப்பாடு, v. noun. Loneliness, solitude. தனிமை. 2. Bearing the whole labor, responsibility, &c., alone, முழப் பொறுப்பு. (c.) தனிப்பாட்டு, s. A single verse unconnected with a series, விடுபாட்டு. தனிப்பால், s. Pure, unadulterated milk. (c.) தனிப்புரக்க, inf. To reign alone, to be an autocrat, தனியரசாள. (p.) தனிப்புறம், s. A solitary place, or state. (c.) தனிப்பூடு, s. An onion, or other bulbous root not divided. தனிப்பெற, inf. [adverbially.] To be alone, to be placed alone, apart, distinct, insulated. (c.) தனிப்பெறஎடுத்துக்கொண்டான். He took the whole to himself. தனிப்போர், s. A single combat. 2. [in card playing.] One of the players, winning all the cards, கடிதமாடுவோரிலொரு வர்வெல்லுகை. 3. [in trade.] An individual monopolizing all the profits, தன்வசமாக்குகை. தனிமுதல், s. Trading alone, with one's own capital. 2. (p.) The matchless and only God, absolute deity, கட வுள். தனிமொழி, s. A simple uncompounded word. தனியரசாட்சி, s. Universal sovereignty. தனியன்--தனியான், s. A single man or woman, one unmarried, living alone; a wild beast detached from the herd, and thus rendered ferocious, ஒன்றி. 2. A solitary animal tree, fruit, &c., த னித்தது. 3. As தனிப்பாட்டு. தனியிருக்க--தனியேயிருக்க, inf. To be alone, to be alone at home. தனியுவமம், s. Using a word in a figurative sense, as கன்னெஞ்சு, a stony heart. தனியெழுத்து, s. Single letters, in distinction from சுட்டெழுத்து, compound letters. தனிவழி, s. A lonely way. 2. Travelling alone. தனிவீடு, s. A solitary house. 2. A house with one square only. (Compare சுற்றுக் கட்டு.) 3. (p.) Heaven, மோட்சம். தனிவெள்ளி, s. Pure, unalloyed silver. 2. A single star, apart from others. 29) *

tāṭṭṉ (p. 233) s. (fem. தாட்டி.) A fellow, a certain one, as தாளன். (Disrespectfully) 2. [prov.] A person of fancied importance, பெருமைக்காரன். (Note used in direct address.) 3. A he-monkey, தலைமைப்பட்ட ஆண்குரங்கு. 2) *

tāṭṭāntam (p. 233) s. [in log.] A proposition, or doctrine, to be proved, ascertained, determined (a correllative of திருட்டாந் தம்); திருஷ்டாந்தத்தைக்கொண்டது. 3)

tāṭṭāṉ (p. 233) s. A chief, a master, தலை வன். 2. [prov.] A husband, கணவன். 4)

tāṭṭi (p. 233) s. [loc. vul.] Times, number; for once, twice, &c., தடவை. 5) *

tāṭṭi (p. 233) s. (a change of தாட்டிகம்.) Cleverness, skill, சாமர்த்தியம். 2. Without impediment; having fluency in speaking or reading, வாசகத்தாட்டி. 3. [prov.] A clever woman of frugality, address, management, கெட்டிக்காரி. 4. A masculine woman, ஆண்மாரி. (See தாட்டன்.) 5. (Sa. Dha'ti) Confronting an enemy, தைரியம். 6) *

tāṭṭikam (p. 233) --தாஷ்டிகம்--தாஷ்டீ கம், s. Strength, power, authority, பலம். 2. Insolence, pride, superciliousness, haughtiness, இறுமாப்பு. (Sa. Dha'shtika.) (c.) அவன்தாஷ்டிகமுடையவன், He is proud man. தாஷ்டிகமாய்ப்பேச, inf. To speak with courage. தாஷ்டிகவான், s. A powerful, influential man. 2. An eloquent person, வாய்ச் சாலகன். 7)

tāṭṭu (p. 233) கிறேன், தாட்டினேன், வேன், தா ட்ட, v. a. [in combin.] To throw one down, விழத்தாட்ட. (Beschi.) 2. To remove, to transplace, கடத்த. (c.) 3. To confute, மறுக்க. (R.) 8)