ēẕu (p. 79) . Seven, septuple, seven fold, ஓரெண்.--Note. Seven is considered a special or sacred number. As a prefix it is often எழு or ஏழ். எழுகடல்--ஏழ்கடல், s. The seven oceans. எழுநிலைக்கோபுரம், s. A tower seven stories high. எழுநிலைமாடம், s. A palace seven stories high, lit. with seven door frames one above another. எழுபிறப்பு--ஏழ்பவம்--ஏழ்பிறப் பு, s. The seven different living beings, viz.: 1. தேவர், supernals. 2. மக்கள், men. 3. விலங்கு, beasts. 4. பறவை, birds. 5. ஊர்வன, reptiles. 6. நீர்வாழ்வன, aquatic creatures. 7. தாவரம், immovable things --as trees, plants. ஏழடிபின்போக, inf. To accompany a poet or learned person seven steps on his departure. ஏழத்தனை. Seven-fold. ஏழரை--எழரையாண்டுச்சனி, s. The period of saturn's evil influence being seven-and-half years. See மங்கு சனி, பொங்குசனி, மரணசனி. ஏழனுருபு, s. The seventh case or local ablative, ஏழாம்வேற்றுமையுருபு. ஏழாங்கால், s. The first post of the marriage-shed when planted on the seventh day before the wedding, a lucky day being chosen. ஏழுகோணம், s. A heptagon, septangular figure. ஏழுதீவு, s. The seven continents. ஏழுபருவம், s. The seven stages of life. See பருவம். ஏழுலகம், s. The seven worlds, including the earth and six supernal worlds. ஏழேழு, s. Seven times seven. 2. Seven of each, எவ்வேழு. ஏழேழுதலைமுறை, s. Seven generations, the duplication of the numeral indicating and equal number of generations both on the side of husband and wife. ஏழ்பரியோன், s. The sun as drawn by seven green horses, ஆதித்தன். ஏழ்புரி, s. The seven sacred cities, also witten ஏழ்புர, and ஏழ்தலம். See புரி. ஈரேழுலகம், s. The fourteen worlds, viz.: seven supernal and seven infernal. See உலகம். ஏழ்சுரம், s. The seven sounds of the diatonic scale. எவ்வேழு, s. Seven of, to, for, or from each, seven by seven. 74)

tṭṭu (p. 222) v. noun. Knock, tap, stroke, pat, rap, தட்டுகை. 2. Breaking, knocking, patting, தட்டல். 3. Scarcity, straits, extremity, குறை. 4. Drawing near, கிட்டுகை. 5. Warding off, averting, நீக்கல். 6. Evasion, prevarication, புரட்டு. 7. A dexterous performance or man&oe;uvre, உபாயம். 8. Stalk of grain, பயிர்த்தாள். 9. Striking against, collision, முட்டுதல். 1. Frustration, thwarting, விலக்கு. 11. Opposition, check, impediment, தடை. 12. Getting money by deception, swindling, பித்தலாட்டம். 13. (fig.) A cunning remark, a repartee, an insinuation, சூத்திரப்பேச்சு. 14. Patting, மெய்ப்பரிசத் திலொன்று. 15. Publishing by striking a gong, &c., தாளம்போடல்.--Note. In many of these meanings the word is used in cant. (c.) அவனுக்குநல்லதட்டு. He had a good profit. சாப்பாட்டுக்குஇப்போதுஅதிகதட்டு. Now a days, I am much straitened for food. ஒருதட்டுத்தட்டிவிட்டான். He has warded it off, acquitted himself well, given a gentle blow. ஒருதட்டுத்தட்டியிருக்கிறார். He has said something to frustrate the matter, or thrown in a word, &c. [prov.] தட்டிலும்வீச்சிலுங்காரியம்பார்க்க. To make a display and shift the expense on others. தட்டிலேவயிறுவளர்க்க. To support one's self at another's expense. தட்டுக்காரன், s. A rogue, a cunning fellow. 2. An evader, a prevaricator. தட்டுத்தட்ட, inf. To give a tap. 2. To evade. 3. To thwart or frustrate. 4. To act dexterously. தட்டுத்தடவல், v. noun. As தட்டல்த டவல், which see. தட்டாயிருக்க, inf. To be destitute, to be in straits. செலவுக்குத்தட்டாயிருக்கிறது. We are in want of the means of subsistence. தட்டுக்கொட்டு, v. noun. [prov.] Exterior show without accomplishing one's wish. 2. A bauble, gew-gaw. 3. Living by stratagem, &c. தட்டுத்தடக்கு, v. noun. Hesitation, impediment. தட்டுத்தடக்கில்லாமல்வாசிக்கிறான். He reads fluently. தட்டுத்தாவரம், s. [prov.] Resort, resource, refuge, புகலிடம். தட்டுப்பட, inf. To be hit, to be struck--commonly accidentally. 2. To be tapped or beaten as a drum, cymbal, &c. 3. To lack, to be wanting--as stores, money, rain, &c. 4. To be felt by contact. 5. To be stopped in progress, as a vehicle, a performer, &c., To be understood. அவன் என்கண்ணுக்குத்தட்டுப்படவில்லை. I have not seen him any where. இப்போதுதான்எனக்குத்தட்டுப்பட்டது. Now I understand it. தட்டுண்டுபோக, inf. To be beaten off, scattered. 2. To be all threshed out--as rape-seed. 3. To be thwarted, to fail, as an expected good. 4. To be upset, overturned. 5. To exchange commodities clandestinely, and fraudulently. தட்டுக்கெட, inf. To be greatly alarmed, to stand aghast. 2. To be in extremity, in destitution. 3. To suffer loss. தட்டுக்கெட்டுத்தடுமாறிப்போனான். He was greatly surprized. தட்டுக்கெட்டசமாசாரம், s. A complicated business. தட்டுக்கேடு, v. noun. Extremity, want, destitution. 2. Loss. 3. Perplexity, surprize. 4. Defeat, discomfiture, ruin. தட்டுமாறி, appel. noun. A swindler. 37)

tāparam (p. 233) s. Shelter, support, &c. See தாவரம். தாபரன், s. The deity, கடவுள். (சது.) 44)

tāvaram (p. 234) --ஸ்தாவரம், s. Basis, foundation, prop, நிலை. 2. Stability, steadiness, உறுதி. 3. Place, location, habitation, இடம். 4. The earth, பூமி. 5. Mountain, மலை. 6. Trees and plants in general, மரம். 7. Body as the dwelling of the soul, உடல். (சது.) 8. One of the seven transmigrations, or births, எழுபிறப்பினொன்று. 9. A bow string, வின்னாண். 1. Shelter, support, உதவி. (See தாபரம்.) 11. (R.) All immoveable things, அசரம். 12. (சிவ. சித்.) Lingam. தாவரசங்கமம், s. Living creatures, the moveable and immoveable. 2. Lingam and devotees of Siva, the fixed and moveable habitations of the god. (சிவ. சித்.) தாவரன், s. The deity, கடவுள். 76)

nāṭṭu (p. 273) s. A thing set up, a fixture, ஸ்தாவரம், as in கைநாட்டு. 71)

stāvrm (p. 214) s. Any thing fixed, immoveable, &c. See தாவரம். W. p. 952. STHAVARA. 17)