tikkumukku (p. 237) v. noun. Chocking, suffocation, strangulation. மூச்சடங்குவருத்தம். (c.) திக்குமுக்கடைக்க--திக்குமுக்காட, inf. To be choked, stiffied, smothered, strangled, unable to respire. திக்குமுக்கிட்டுக்கிடக்கிறான். He lies suffocated. 31)

tiṭṭumuṭṭu (p. 238) v. noun. [prov.] (com. திக்குமுக்கு.) Choking, suffocation, obstructions of the chest, difficulty of breathing, நெஞ்சடை. 2. A disease in children attended with bloating, of the belly, ஓர் நோய். 3. See திட்டு, v. 27)

mukku (p. 356) கிறேன், முக்கினேன், வேன், முக்க, v. n. To make violent efforts as a woman in child-birth, to travail, to strain at stool. 2. To press any thing under water, to immerse, as அழுக்கு. 3. [in cant.] To eat in large mouthfuls, உண்ண. தண்ணீரிலேமுக்கியெடு. Sink it in the water and draw it up. உன்னாலானமட்டும்முக்கிப்பார். You use your utmost endeavor. முக்கியெடுக்க, inf. To strain in lifting. முக்கல், v. noun. Confused sounding of voices from a crowd. (சது.) முக்கு, v. noun. Straining at stool. 2. Suffocation--a திக்குமுக்கு. 53)