atiti (p. 11) s. The daughter of Daksha, mother of the goods, or devas, one of the thirteen wives of Kasyapa, காசி பப்பிரமாவின்மனைவிகளிலொருத்தி. Wils. p. 2. ADITI. 2. A guest, விருந்தன். (p.) 3. A stranger applying for hospitality, or received as a guest; an unknown, religious mendicant, பரதேசி. Wils. p. 16. ATITHI. (காசிகா.) 4. The anniversary of one's death occurring inauspiciously on a part of two tithis, so that the ceremonies cannot be performed, சிராத்தத்திற்கொவ்வாததிதி. 5. one of the seven பிதிர், whose manes are propitiated in funeral ceremonies, சத்தப்பிதிர்களி லொருவர். அதிதிநாள், s. The seventh lunar constellation, புநர்பூசநாள். அதிதிபூசை, s. Hospitality. 16)

aṉilam (p. 33) s. [ex அந, to breathe, et இலட், affix.] Air or wind, காற்று. Wils. p. 3. ANILA. 2. Birth, பிறப்பு. (p.) அனிலநாள், s. The fifteenth and sixteenth lunar asterisms, சோதிநாள், and விசாகநாள். அனிலன், s. God of the wind, வாயுபகவான். 2. The name of one of the vasus, அட்டவசுக்களிலொருவன். Wils. p. 3. ANILA. 3. The name of a giant, ஓரிராக்கதன். 99) *

aṟivu (p. 33) s. Knowledge, wisdom, learning, science, erudition, one of the four ஆடூஉக்குணம், ஞானம். 2. Intelligence, intellect, reason, புத்தி. 3. Feeling, perception, comprehension, உணர்வு. 4. The senses as the medium of knowledge or knowledge acquired by them, பொறியுணர்வு. 5. Instruction, advice, போதனை. (c.) அறிவழி, s. Toddy or other inebriating liquor, கள். 2. A devil, பிசா சம்; [ex அழி, to ruin.] (p.) அறிவழிய, inf. To lose one's reason, be bereft or sense, be under a delusion, be infatuated. அறிவறை, s. One destitute of spiritual knowledge. 2. Destitution of spiritual knowledge, delusion, infatuation, illusion; [ex அறை, bereft.] (p.). அறிவறைபோயினர். They became bewildered. அறிவன், s. A wise man, a skilful or learned person, அறிவுடையோன். 2. An artificer, கம்மாளன். 3. The planet Mercury, புதன். 4. The twenty-sixth lunar mansion, உத்திரட்டாதிநாள். 5. The planet Mars, செவ்வாய். 6. God, கடவுள். 7. Argha, அருகன். 8. Vishnu, விட்டுணு. 9. Siva, சிவன். (p.) அறிவனாள், s. The twenty-sixth lunar mansion. அறிவாகரன், s. A person of profound erudition; [ex ஆகரம், seat.] (p.) அறிவாளன்--அறிவாளி, s. A wise, skilful or intelligent person. அறிவிலான்--அறிவிலி--அறிவில் லான்--அறிவீனன், s. An ignorant person, one without spiritual knowledge. அறிவில்லாமை--அறிவின்மை--அ றிவீனம், neg. v. noun. Ignorance. அறிவுகொடுக்க--அறிவுகொளுத்த, inf. To impart instruction, teach, instruct. 2. To allow a lucid interval, as to a dying person after a season of stupor, delirium, &c. அறிவுகொடுத்துக் கொல்லும். (Death, disease, &c.) will allow a lucid interval and then kill (him.) அறிவுசொல்ல, inf. To communicate instruction, give good advice, exhort. அறிவுடைமை, v. noun. Knowledge, the possession of knowledge. அறிவுணர்த்த--அறிவுபயிற்ற--அறி வுறுத்த, inf. To instruct, communicate instruction. அறிவுதிக்க, inf. To dawn as wisdom. அறிவுபிறக்க, inf. To dawn as knowledge in the mind, to become instructed, enlightened, informed. 2. To be restored as the senses, consciousness, &c. அறிவுப்பயிற்சி, s. Education. அறிவுமயக்கம், s. Loss of consciousness. அறிவுமயங்க, inf. To faint, lose consciousness either by swooning, fits, sleep, or the approach of death, &c. 2. To be surprised. அறிவுள்ளவன், s. A wise or skilful person. 2. A grateful person. அறிவொப்புக்காண்டல், v. noun. Questioning to ascertain if another's views correspond with one's own. (p.). நுண்ணறிவு, s. Minute or exact knowledge. பேரறிவு, s. Perfect knowledge. சிற்றறிவு, s. Imperfect knowledge. 53)

iravi (p. 49) s. The sun, ஆதித்தன். 2. The right canal for the passage of the vital air, மூக்கின்வலத்துவாரம். Wils. p. 697. RAVI. 3. A hill, mountain, மலை. (p.) இரவிகன்னம், s. True distance of the sun from the earth, பூமிக்குஞ்சூரியனு க்குமுள்ளதூரம். இரவிகாந்தம், s. The sun-stone or burning glass, சூரியகாந்தக்கல். Wils. p. 697. RAVIKANTA. இரவிகுலம், s. The solar dynasty, சூரியவமிசம். இரவிகேந்திரம், s. Argument for the equation of the sun's place. இரவிநாள், s. The twenty-seventh or last lunar mansion, a contraction of இரேவதிநாள். இரவிபுடபுத்தி, s. True diurnal motion of the sun in his orbit, சூரியனது உத்தமபுடம். இரவிமத்திமபுத்தி, s. The mean daily motion of the sun, சூரியனதுமத்திம புடம். இரவிவிக்கேபம், s. In solar eclipses the sun's declination, கிரகணத்திற் சூரியன்கிராந்திமார்க்கத்திற்சாய்ந்திருக்கை. 32)

irēvatam (p. 51) s. The twenty-seventh constellation, இரேவதிநாள். 23) *

kāṟṟu (p. 107) s. Wind, a breeze, the air, atmosphere, வாயு. 2. The wind that passes downward, அபானவாயு. 3. The fifteenth lunar asterism, or nacshatra, சோதிநட்சத் திரம். 4. A ghost, an apparition, a spectre, an evil spirit.--Note. This word is from the third person neut. sing. of a symbolic verb from கால், air. காற்றுள்ளபோதே தூற்று. Winnow while the wind blows; i.e. attend to a thing at a favorable time. காற்றசைகிறது, The wind moves (after a lull). காற்றடங்கிற்று--காற்றமர்ந்தது. The wind has subsided. காற்றடிக்கிறது, The wind blows. 2. The storm beats. காற்றருந்த, inf. To feed on wind--as snakes. 2. [vul.] To be gaping, listless, idle. காற்றாடவைக்க, inf. To air a thing; to expose it to the wind. காற்றாடி, s. A wind-whirl, a child's toy, கறங்கு. 2. A paper kite, காற்றாடிப்பட் டம். 3. (fig.) A changeable person, a waverer, நிலையிலி. காற்றாடிக்கொள்ள, inf. To cool, to refresh one's self. காற்றின்சகாயன், s. Fire, lit. the helper of wind; that which invites wind for winnowing, as a fire. காற்றுக்கழிய--காற்றுப்பறிய, inf. To break wind. காற்றுக்காலம், s. The windy season. காற்றுக்கிளம்பிற்று. The wind has sprung up or risen. காற்றுக்கிளம்பவில்லை. No wind rises. காற்றுக்குமறைவிடம். A shelter from the wind. காற்றுச்சங்கை, s. Possession by a demon. காற்றுத்திரும்பிவிட்டுது--மாறிவிட்டுது. The wind has changed. காற்றுநாள், s. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். காற்றுப்போகிறது, The air is escaping. காற்றுமுந்துநாள், s. The sixteenth lunar asterism, விசாகநாள். காற்றுமோதுகின்றது, The wind beats or puffs. 2. The monsoon is set in. காற்றுவாக்கு, s. [prov.] Leeward--used when a current of offensive effluvia is conveyed to one by the wind--as by a fisher-woman in passing, &c., காற்றுப் பக்கம். 2. Neglect of duty, சோம்பல். 3. Random, chance, கண்டபாடு. காற்றுவீசுகின்றது, The wind blows. காற்றெழும்புகிறது. The wind rises. காற்றொதுக்கு, s. A shelter from the wind, காற்றடைப்பு. காற்றோட்டி, s. A kind of shrub yielding bitter fruit of an unpleasant smell, said to expel flatulency. It is fried and eaten on some fasts as a mode of selfmortification, ஓர்முட்செடி, Obtuse-leaved hibiscus. இளங்காற்று, s. A gentle breeze. ஊதைக்காற்று--பனிக்காற்று, s. A cold wind, in the dewy season. எதிர்காற்று--எதிர்க்காற்று, s. A contrary wind. கீழ்காற்று, s. East wind. குளிர்காற்று, s. A cold wind. சிறுகாற்று, s. A gentle wind. சுழல்காற்று--சூறைக்காற்று, s. A whirlwind. சுழிக்காற்று, s. A whirl-wind, limited to a small space, and tearing up trees, &c., that stand in its way. தீக்காற்று, s. A scorching, blasting wind. தென்காற்று, s. South wind. நச்சுக்காற்று, s. A noxious air, miasma --as in time of epidemics. நல்லகாற்று, s. A favorable wind. பெருங்காற்று, s. A strong or violent wind. மேல்காற்று, s. West wind. வடகாற்று, s. North wind. 2)

cūlam (p. 201) s. The trident, as a weapon; the three pronged dart or trident of Siva, ஓராயு தம். 2. An Instrument for impaling, கழு. 3. The spear on the top of a banner, கொடி த்தலைச்சூலம். 4. One of the twenty-seven astrological yogas, இருபத்தேழ்யோகத்தொன்று. W. p. 855. S'OOLA. 5. The twentyseventh or last lunar mansion, இரேவ திநாள். 6. The supposed position of the trident of Siva, at any given time, according to the days of the week; during which it is considered unlucky to set out on a journey in the direction in which it lies, and the reverse, வாரசூலம்--Thus, திங்கள் சனிகிழக்கேசூலம், On Monday and Saturday, to go Eastward; செவ்வாய்புதன் வடக்கேசூலம், Tuesday and wednesday to the North; வெள்ளிஞாயிறுமேற்கேசூலம், Sunday and Friday to the West; வியாழந்தெற்கேசூலம், Thursday to the South, is unlucky. சூலக்குறடு, s. [prov.] An instrument for branding cattle. See சூட்டுக்கோல். சூலக்குறி, s. The trident mark, branded on a temple, cow, ox, or described on a heap of threshes paddy. சூலதரன்-சூலபாணி-சூலபாணியன். s. Siva. 2. Bhairava. W. p. 855. S'OOLAD'HARA. சூலத்திசை, s. [prov.] The point of the compass toward which the trident is supposed to be directed. சூலத்திலேற்ற, inf. [commonly கழு வேற்ற.] To whirl one on the trident, as a mode of punishment for Siva, by Yama; also the sins of souls, and to give them salvation. சூலத்தீவர்த்தி, s. [prov. சூலவிளக்கு.] A lamp with three lights in imitation of a trident; used in temples. சூலவலகு, s. The blade of the trident weapon; [ex அலகு.] சூலாயுதம்--சூலப்படை--சூலவேல், s. The trident weapon--as சூலம். சூலம்போட்டுவிட்டஎருது, s. A branded bull, devoted to the temple. 5) *

cōti (p. 212) s. Light, splendor, luster, brightness, brilliancy, effulgence, பிரகாசம். (c.) 2. Star, asterism, வான்மீன். 3. The sun, சூரி யன். 4. Fire, தீ. W. p. 356. JYOTIS. 5. A luminary, any luminous body, ஒளியுள் ளது. 6. (a change of சுவாதி.) The fifteenth lunar asterism, சுவாதிநாள். 7. The Supreme Being, கடவுள். 8. Siva, சிவன். 9. Vishnu, விட்டுணு. 1. Argha of the Jainas, அருகன். (சது.) 11. A ground-worm, பூநரகம். 12. Camphor, தீபகர்ப்பூரம். 13. Vermilion, சாதி லிங்கம். (M. Dic.) 14. (p.) The divine principle in man, mental perception, mental illumination, உணர்வு. 15. [prov.] A crack, or break in walls, dams, or banks, இடிவு; (used in the Congu countries). சோதிக்குட்சோதி, s. The deity or the divine light dwelling in man; illumination of the soul. சோதிச்சக்கரம்--சோதிமண்டலம், s. Firmament, the starry heavens. சோதிநாயகன், s. The deity, கடவுள். சோதிப்பிழம்பு, s. [prov.] Streak or pillar of light. சோதிமயமான, adj. Full of light, of the nature of light. (c.) சோதிமயவேதி, s. A ground-worm. சோதிமின்னல், s. Lightning in the N. E. before the setting in of the S. W. monsoon. சோதிமின்னல்பார்க்க, s. To watch for that lightning. சோதிராத்திரி, s. Midnight. (c.) சோதிரூபம், s. Natural property or color of light--as in deity. சோதிவிட-சோதிவீச, inf. To emit rays, pour forth light, shine with great lustre. சோதிவிருட்சம், s. A kind of tree, said to shine in the dark, as இரவெரிமரம். சோதிவிழ, inf. [prov.] To be cracked, dimpled, &c., இடிய. பரஞ்சோதி, s. The heavenly light, God. 72)

tīpam (p. 243) s. A lamp, commonly one lighted, விளக்கு. W. p. 411. DEEPA. (c.) 2. A figure in Rhetoric, as தீபகம். 3. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். 4. (Sa. Dwipa.) Island, continent, தீவு. தீபக்கம்பம்--தீபமத்திகை, s. Lampstand, விளக்குத்தண்டு. தீபகாந்தி, s. A diamond, வைரக்கல். தீபக்கால், s. [prov.] A lamp-stand used in temples, a candelabrum, விளக்கேந்து கருவி. 2. A candlestick, விளக்குத்தண்டு. தீபக்கிட்டம், s. Lamp-black. தீபக்கொடிச்சி, s. A kind of camphor, ஆரதிகருப்பூரம். தீபதூபம், s. Lamps and incense-spoken of as presented before an idol, or great person, விளக்கும்நறும்புகையும். தீபதூபங்காட்ட, inf. To present lights and frankincense. தீபாக்கினி, s. Lighted lamps before an idol, &c. 2. One of the three kinds of medicinal fires. See அக்கினி. தீபாராதனை, s. Waving lamps before the idol; lamp-worship. 7) *

tuṇi (p. 245) s. A piece of cloth, a rag, a clout, கந்தை, 2. Cloth diminutively, சீலை. (c.) 3. A piece, slice, chop, fragment bit, morsel, துண்டம். 4. Pendent ornaments, hanging, commonly of cloth, தூக்கங்கள். 5. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். 6. Light, ஒளி. 7. The flag of an idol car, தேரிடக்கியம். (சது.) 8. Ascertainment. certainty, determination; the thing or doctrine assumed or taken as true, தெளிவு. துணிகட்ட, inf. To put on, or wear clothes diminutively.) துணிபிடுங்கி, appel. n. A shrub on which are hung small pieces of cloth as an offering to some goddess. துணிமணி, s. Clothes and jewels. (diminutively spoken.) (c.) 68)

tuḷkkm (p. 250) s. Brightness, splendor, shining, gloss, lustre, as துலக்கம், ஒளி. 2. Fear, dread, அச்சம். 3. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். (சது.) 4. Shaking, waving motion, அசைவு. 5. Agitation of mind, perturbation, anxiety, கலக்கம்; [ex துளங்கு.] (p.) 24)

toẕu (p. 262) s. A cow-stall, பசுக்கொட்டில். 2. Stocks, தொழுமரம். (c.) 3. The twentyseventh or last lunar mansion, இரேவதிநாள். (சது.) 4. A species of leprosy, குஷ்டநோய். தொழுநோய், s. A kind of leprosy, குஷ்டநோய். தொழுவிலடைக்க, inf. To stall cattle. தொழுவிலடிக்க--தொழுவில்போட-தொழுவில்மாட்ட, inf. To put one in the stocks. 106)

pakavati (p. 286) s. The goddess of virtue, தரு மதேவதை. 2. Parvati. பார்வதி. 3. Durga, துர்க்கை. [from Sa. B'hagavati, any goddess.] பகவதிநாள், s. The eleventh lunar asterism, பூரநாள். (சது.) 23) *

patumam (p. 294) s. A lotus, தாமரை. W. p. 5 PADMA. 2. One of the eighteen Puranas, ஓர்புராணம். 3. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். 4. An ornament of a crown, முடியுறுப்பு. 5. A number, a hundred-billions, கோடாகோடி. (சது.) 6. One of the postures of the yogi--placing the feet transversely on the two thighs and turning the soles up that they may be seen. See ஆசனம். பதுமகோசரம், s. A mode of using the hands in dancing. See கரலட்சணம். பதுமக்காழ், s. See காழ். பதுமநாபன்--பதுமநாபி, s. Vishnu, as the lotus-naveled, திருமால்; [ex நாபி.] பதுமநிதி, s. One of Kuvêra's gems. See நிதி. பதுமபந்து, s. The sun, as influencing the lotus, சூரியன். 2. A bee, as gathering honey from the lotus, தேனீ; [ex பந்து, affinity, &c.] பதுமயோனி, s. Brahma, as born of the lotus, பிரமன்; [ex யோனி, birth.] பதுமராகம், s. One of the nine precious stones, a ruby; செம்பு. 2. (R.) A hyacinth, ஓர்இரத்தினம்; [ex இராகம், color, redness.] பதுமரேகை, s. A peculiar and unfrequent kind of line in the palm of the hand, in the form of a lotus; considered a sign of greatness, கையிரேகைகளி லொன்று; [ex இரேகை, a line.] பதுமரோகம், s. A red fleshy excrescence within the eyelid, causing redness of the eye. பதுமன், s. Brahma, the lotus deity, பிரமன். 2. One of the nagas that support the earth. See நாகம். பதுமாசனம்--பதுமாதனம், s. As பது மம். 6. 49) *

puṇarpūcam (p. 323) --புநர்பூசம்--புனர்பூ சம், s. [St. புநர்வசு.] The seventh lunar mansion of the Hindus, the stars Castor and Pollux with Capella, அதிதிநாள். W. p. 542. PUNARVASU. 14)