tiyrṭi (p. 238) v. noun. [vul.] Fainting, languor. See திகரடி. 109) *

tuyr (p. 248) s. Affliction of mind or body, துன்பம். (c.) துயரடி, v. noun. [prov.] Fatigue, drooping, fainting, as தியரடி, சோர்வு. துயருறுவோன், appel. n. A poor, afflicted person. 3)