ayirāṇi (p. 22) s. Wife of Indra, இந் திராணி. 2. Parvati, பார்வதி. (p.) 20) *

intiraṉ (p. 46) s. Indra, king of the Devas or genii who inhabit Swerga, lord of the clouds, rain, seasons, crops, and worshipped at the seasons of sowing and reaping, வாசவன். In composition it signifies chief, prime, supreme, &c. Wils. p. 131. INDRA. 2. The fifth constellation of the Hindus, மிருகசீரிடம். (p.) இந்திரசித்து, s. The conqueror of Indra, the son of Ravana, மேகநாதன். Wils. p. 132. INDAJIT. இந்திரசிற்பம், s. A work on architecture, சிற்பநூலினொன்று. இந்திரதனு--இந்திரவில், s. The bow of Indra, the rainbow, வானவில்; [ex தனு, bow.] இந்திரதிசை--இந்திரி, s. The east, கிழக்கு. இந்திரபதம், s. The world of Indra, இந்திரலோகம். இந்திரபிரகரணம், s. Indra's thunderbolt, இடி. Wils. p. 132. INDRAPRAHARAN'A. இந்திரப்பிரஸ்தம், s. Ancient Delhi, பாண்டவர்நகரம். Wils. p. 132. INDRAPRASTHA. இந்திரவியாகரணம், s. A Sanscrit grammar, said to be written by Indra. இந்திரனாள், s. The eighteenth lunar mansion--the day in which Indra was born, கேட்டைநாள். இந்திரன்மைந்தன், s. The son of Indra, சயந்தன். 2. Arjuna, அருச்சுனன். இந்திராணி, s. Wife of Indra, இந்திரன்மனைவி; [ex அணி, she who is united.] Wils. p. 132 INDRAN'I. இந்திராவரசன்--இந்திரானுசன், s. Vishnu the younger brother of Indra, விட்டுணு. Wils. p. 132. INDRAVARAJA and INDRANUJA. கசேந்திரன், s. The name of the chief elephant, that was delivered by Vishnu, from the mouth of an alligator. உபேந்திரன், s. Vishnu, விட்டுணு. நரேந்திரன், s. The king of men. 2. A lord, superior, இறைவன்; [ex நரர், men.] தேவேந்திரன், s. The king of the Devas. முனீந்திரன், s. The chief among the munis. 17) *

iyṟkai (p. 48) s. Nature, quality, disposition, inherent or primitive quality, சுபா வம். 2. Ability, influence, power, திராணி. 3. Custom, habit, practice, what is natural, customary, &c., வழக்கம். 4. State, condition, circumstances, தன்மை. 5. [prov.] Means, instruments, tools, பணிமுட்டு.-Note. This word is opposed to செயற்கை, artificial productions. இயற்கைக்குணம், s. The natural disposition, natural temper. இயற்கைஞானம்--இயற்கையறிவு, s. Natural, inherent or intuitive wisdom--as a property of the Deity. இயற்கைதப்பினவன், s. A dishonest person. இயற்கைப்புணர்ச்சி, s. [in love poetry.] Marriage indicated by destiny, arising from previous actions and by natural choice and inclination, தலைவனுந் தலைவியுந்தம்முளொத்துப்புணர்கை. இயற்கைப்பொருள், s. A thing in nature--that which is not artificial --as the elements. இயற்கையறிவு, s. The knowledge which cannot be increased--as that of God. 2. Instinctive knowledge in distinction from that which is acquired; opp. to செயற்கையறிவு; which see. இயற்கையன்பு, s. Love formed naturally--according to Hindu physiology, the result of love in a former birth--opposed to செயற்கையன்பு, or love brought about by external means. இயற்கையானகுடி, s. A respectable family. வறுமையானஇயற்கை, s. Indigent circumstances. 20)

uruttirṉ (p. 65) s. The god Siva who disperses the tears of mortals and demigods, சிவன்; [ex ருத், to weep.] Wils. p. 77. RUDRA. உருத்திரகணிகை, s. A courtezan of Siva, a dancing girl of one of his temples. உருத்திரசடை, s. A plant, சிவது ளசி, Ocimum basilicum. உருத்திரர், s. A class of demigods, inferior manifestations of Siva being eleven in number, viz.: மாதேவன், அரன், உருத்திரன், சங்கரன், நீலலோகிதன், ஈசானன், விசயன், வீமதேவன், பவோற்பவன், கபாலி, சௌ மியன். Wils. p. 77. RUDRA. உருத்திரவீணை, s. A species of guitar, ஓர்வகையாழ். உருத்திராக்கம்--உருத்திராட்சம், s. The nuts of the El&oe;ocarpus ganitrus, worn as beads by religious mendicants of the Siva sect, உருத்திராட்சமணி; [ex அட்சம், eye.] Wils. p. 78. RUDRAKSHA. உருத்திராட்சதாழ்வடம், s. A large garland or necklace of the sacred beads or the nuts of the El&oe;ocarpus. உருத்திராட்சமணி, s. A bead as worn by mendicants' widows. உருத்திராட்சமுகம், s. The figures or lines on religious beads. உருத்திராணி--உருத்திரை, s. Parvati, பார்ப்பதி. Wils. p. 78. RUDRAN'EE. உருத்திராபிஷேகம், s. A libation performed by pronouncing the incantation called Rudramantra. 21) *

ētu (p. 79) s. Cause, origin, motive, reason, object, final cause, காரணம். 2. Primitive cause, or the material of which a thing is made, மூலம். 3. (Sometimes written ஏதுவு.) Instrument, means; pecuniary ability, திராணி. 4. Complete preparation, எத்தனம். 5. Inducement, நிமித்தம். 6. [in rhetoric.] A figure of speech showing the cause, motive, &c., ஓரலங்காரம். 7. [in logic.] The reason alleged in proof of a proposition, one of the three parts of an argument, the other two being பட்சம் and திட்டாந்தம்--as in attributing the existence of smoke to the presence of fire. Wils. p. 979. HETU. ஏதுக்காட்ட, inf. To show reasons, causes, &c., காரணங்காட்ட. ஏதுப்பண்ண, inf. To use means (to attain an object), வகைசெய்ய. ஏதுப்பார்க்க, inf. To seek occasion, opportunity, &c., வகைபார்க்க. ஏதுவாக, inf. To be adapted to; subject or liable to. ஏதுவாக்க, inf. To adapt, suit; to subject, make liable to. ஏதுவானவன், s. A man of property, means, pecuniary ability. ஏதுவிலக்கு, s. A figure in rhetoric --as காரணவிலக்கு. ஏதுவின்முடித்தல், v. noun. Giving the reasons or causes of things asserted by an author as a clue to the subject without extended description. See உத்தி. ஏதுவுருவகம், s. A figure in rhetoric, a kind of metaphor in which the point of resemblance is indicated, உருவகத் திலொன்று--as இவள்மாற்றத்தாற்கிள்ளை, in talk she is a parrot. ஏதுப்போலி--ஏதுவாபாசம், s. Fallacy of the reason of an argument. ஏதுவனுமானம், s. See அனுமா னம். மரணவேதுக்கள், s. Forebodings of death. ஏதிலார், s. [plu.] The poor, the destitute, வறியோர். (p.) 15)

o (p. 81) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To resemble, to equal, to be like, to match, நிகர்க்க. 2. v. n. To be fit, be suitable, to consist with, be adapted to, தகுதி யாயிருக்க. 3. To be equal, be parallel, alike, to match, to tally, correspond, சமமாயிருக்க. 4. To agree, consent to, allow, yield in argument, பொருந்த. ஒக்கும். It will agree, be proper, suitable, fit, like the same. ஒக்கும்வகையினால். By mutual agreement. (El. 291.) (p.) ஒத்தகுடிப்பிறந்தோர். Those born in families of equal rank that may inter-marry. எத்தால்வாழலாம்--ஒத்தால் வாழலாம். [vul.] How may we prosper? we may prosper by promoting concord. அதனோடொக்கும்--அதற்கொக்கும்--அதையொக் கும். It equals or is like that. விதியெனினும் விகாரமெனினுஞ்செயற்கையெனினு மொக்கும். In grammar, விதி, விகாரம் and செ யற்கை are synonymes. வில்லொக்கும்புருவம். Eye-brows resembling a bow. மக்களேபோல்வர்கயவரவரன்னவொப்பாரியாங்கண் டதில். The base among men are formed like others. We see no other two classes of beings that do so resemble each other. ஒக்க, inf. [used adverbially.] Together with, in company with, கூட. 2. Plentifully, bountifully, numerously. ஒக்கக்கிடக்கிறது. There is abundance. ஒக்கப்படித்தவர். One who has learned much--commonly in sarcasm. ஒக்கப்பிறந்தவர்கள். Children of the same mother. ஒக்கவில்லை. There is not much. ஊரொக்கக்கொள்ளைகொண்டுண்டவன்சுற்றம் போல் வேரொக்கக்கெடுமூலவியாதியே. The hemorrhoids will be as thoroughly extirpated (by this specific) as the posterity of one who plundered the whole village. ஒக்கப்போக, inf. To join in company with. ஒத்த, rel. part. Conformable, suitable, consistent, equal. அப்படிக்கொத்தது. Such. பிறரைவருத்துவதற்கொத்தபாவமில்லை. There is no sin equal to that of afflicting others. ஒத்தசனம்--ஒத்தசாதி, s. Tribes, confederate castes linked together, securing general resentment of an injury done to any member of the respective communities. ஒத்ததரை, s. Level ground. *ஐராணி, s. The wife of Indra, இந்திராணி. 2. Parvati, பார்ப்பதி. See அயிரா ணி. 4) *

kṭaiym (p. 88) s. The dance of Indranee now continued in imitation, இந்திராணிகூத்து. (p.) 2. A bracelet, கடகம். 15)

kati (p. 91) s. Progression, locomotion, tendency, நடை. 2. A way, path, வழி. 3. Gait, pace, போக்கு. 4. Swiftness, rapidness, fleetness, விரைவு. 5. The five paces of a horse, குதிரைநடை. (See துரகம்.) 6. Stage or degree, நிலை. 7. Condition, state or mode of existence, embracing the four divisoins of living beings or stages through which the soul may pass, நால்வகைப்பிறப்பு, viz.: 1. Celestials, தேவகதி. 2. Human, மக் கட்கதி. 3. Infrahuman; i. e. inferior animals, விலங்கின்கதி, and 4. Infernals, நரககதி. 8. The procession of the planets in their orbits, கிரகநடை. 9. Pecuniary ability, wealth, ஐசுவரியம். 1. Luck, fortune, uncontrollable events, fate, அதிட்டம். 11. Exemption from future births, final beatitude, absorption of the soul in the deity, பரமகதி. 12. Refuge, asylum, அடைக்கலம். 13. Section, chapter, படலம். 14. Strength, ability, திராணி. Wils. p. 279. GATI. (p.) கொடுக்கக்கதியில்லை. There exist no means of payment. கதிமாற, inf. To pass from one mode of existence into another, பிறவிமாற. கதியற்றவன்--கதிகெட்டவன், s. An impoverished man, or disabled person. கதியுள்ளவன், s. An able, powerful, rich man. கதிவிட, inf. To ride a horse swiftly in any of the five paces. ஐங்கதி, s. The five paces which horses are taught. See துரககதி. அவரோகணகதி, s. Descent, downward tendency--opp. to ஆரோகணகதி. சுபாவகதி, s. Natural strength, or faculty. 5)

keṟpu (p. 139) s. [local.] Power, ability, talent, திராணி. 32)

cakattiram (p. 153) --சகஸ்திரம், s. A thousand, ஆயிரம். W. p. 913. SAHASRA. 2. One of the twenty-eight Siva Agamas, சிவாகமமிருபத்தெட்டினொன்று. சகஸ்திரதாரம், s. A certain military weapon round and missile, சக்கரம்; [ex தாரம், edge.] W. p. 914. SAHASRADHARA. சகஸ்திரநாமன், s. Vishnu, the thousand named, விஷ்ணு. சகஸ்திரபாதன், s. The sun, சூரியன். (R.) 2. Vishnu, the thousand footed, விஷ்ணு. W. p. 914. SAHASRAPADA. சகஸ்திராட்சன், s. Indra, the thousand eyed, இந்திரன். W. p. 914. SAHASRAKSHA. சகஸ்திராண்டு, s. [in Christian usage.] The millenium, a thousand years. சகஸ்திராமிசன், s. The sun, the thousand-rayed, சூரியன்; [ex அமிசு, ray of light.] W. p. 914, SAHASRAMS'U. 23) *

caci (p. 156) s. The moon, (lit.) the hare-spotted, சந்திரன். W. p. 834. S'AS'EE. 2. Camphor, கர்ப்பூரம். 3. W. p. 882. SACHEE. Indrani wife of Indra, இந்திராணி. (p.) சசிகன்னம், s. The true distance of the moon from the earth. See கன்னம். சசிகேந்திரம், s. Situation of the moon in the rising sign; also in the 4th, 7th or 1th, from it. Moon's anomaly. See கோதிரம். சசிசேகரன்--சசிதரன், s. Siva--as wearing the moon on his head--as சந் திரசேகரன். சசிதுருவம், s. Apparent longitude of the moon's apogee. சசிதேகம், s. Moon's disk. 2. Apparent semidiameter of the moon. சசிபுடபுத்தி, s. The true motion of the moon in a given time, as a day, an hour, &c. சசிபுடம், s. Longitude of the moon. சசிவிக்கேபம், s. Moon's latitude. See விக்கேபம். சசிமணாளன், s. Indra, as husband of சசி, இந்திரன். 41)

cati (p. 159) s. A chaste woman; a faithful wife, கற்புடையாள். 2. The goddess, Parvati, பார்வதி. 3. Sutti, voluntary concremation of a widow on the funeral pile of her deceased husband, அனுமரணம். W. p. 884. SATEE. (p.) சதிபதி, s. Siva, as lord of Parvati. சதிபுருஷநியாயம், s. The right and privilege of man and wife. (R.) சதிமகள், s. Wife of Indra, இந்திராணி. 17)

cmttukkārm (p. 161) s. [loc.] Policy, expertness; skill in quibbling, and equivocating, திராணி; [ex சமத்து et காரம், acting.] சமத்துக்காரன், s. As சமத்தன். 17) *

cāntiram (p. 176) s. Abundance, நிறைவு. 2. Compactness, thickness, closeness with some interstices, நெருக்கம். W. p. 918. SANDRA. 3. Whatever relates to, or is connected with the moon, சந்திரசம்பந்தமா னது. 4. The moon-gem, as சந்திரகாந்தம். W. p. 322. CHANDRA. (p.) சாந்திரவருஷம்--சாந்திராண்டு, s. Lunar year. சந்திரமாதம், s. A lunar month. சந்திரமானம், s. A lunar year, or calculation by lunar months. 53) *

cāppai (p. 177) s. (Tel.) A mat of grass or rushes, புற்பாய். (சது.) 2. [loc.] An incompetent person, a weak-minded man, திராணியற்றவன். Compare சப்பை. 20)