akkiṉi (p. 4) s. Fire, தீ. 2. The god of fire and regent of the south-east, அக்கி னிபகவான். (See திக்குபாலகர்.) 3. (M. Dic.) The plant செங்கொடிவேலி. There are reckoned different kinds of அக்கினி, (a.) ஆயுரு வேதாக்கினி, of three kinds, for preparing medicines, as கமலாக்கினி, காடாக்கினி, தீபாக் கினி, which see. (b) Three other kinds called வேதாக்கினி for sacrificial purposes, as, காருகபத்தியம், தக்கணாக்கினியம், ஆகவனீயம். See தீ. (c.) The fire which will consume the world, காலாக்கினி. Wils. p. 6. AGNI. அக்கினிகணம், s. The same as தீக்கணம், an inauspicious measure. See கணம். (p.) அக்கினிகர்ப்பம், s. A spark. 2. A crystal with fabulous qualities. 3. A decayed cuttle-fish bone, Os sepi&ae;, கட னுரை. அக்கினிகலை, s. Breath coming from the nostrils, in சரசாத்திரம். அக்கினிகோத்திரம், s. One of the twenty-one யாகம். 2. One of the princely races. அக்கினிக்கட்டு, s. Restraining the power of fire by magic. அக்கினிக்கண்ணன், s. A fiery man, one having a terrible countenance. அக்கினிசன்மன், s. One born of fire, Skanda. See அக்கினிபூ. அக்கினிசாந்தி, s. [in astrology.] Offerings to fire; this is done with ghee, plantains, cakes, &c., after repeating an incantation one hundred and eight times to avert evil from அக்கினிதேவன். These offerings are made particularly at the time of marriage and of doing penance. அக்கினிசாலம், s. Tricks or artifices made by the agency of fire. அக்கினிச்சிலம், s. A plant, Gloriosa superba, L., கார்த்திகைக்கிழங்கு. அக்கினிச்சேர்வை, s. [prov.] A blister-plaster. அக்கினிட்டோமம்--அக்கினிஷ் டோமம், s. One of the twenty-one யாகம். அக்கினித்தம்பம்--அக்கினிஸ்தம்பம், s. A pillar of fire. 2. Stopping the power of fire by magic. 3. One of the sixty-four கலைஞானம். அக்கினித்தம்பன், s. Siva as a column of fire. See தம்பம். அக்கினித்திரயம், s. The aggregate of the three fires maintained by the Brahmin householder, the Garhapatya, காருகபத்தியம், Dakshanagniyam, தட்சணாக் கினியம், and Ahavaneya, ஆகவனியம். See தீ. அக்கினித்திராவகம், s. Fire-water --such as nitric acid, &c. அக்கினிநாள்--அக்கினிநட்சத்திரம், s. [astrol.] An inauspicious nakshatra or day. There are three in a year, viz., when the sun is in the last quarter of the second nakshatra, பரணி, when in the 3d nakshatra, கார்த்திகை, and when in the 1st quarter of the 4th nakshatra, உரோகணி. அக்கினிபஞ்சகம், s. Danger of fire as an astrological result of the aggregate of five items. அக்கினிபயம், s. [in calendars.] Danger or fear of fire. அக்கினிப்பிரவேசம், s. Entering into or passing through fire, as a religious act. அக்கினிப்பிழம்பு, s. A body or flame of fire. அக்கினிப்பிளப்பு, s. A volcano, volcanic eruption. அக்கினிமண்டலம், s. The seat of fire in the system--the abdomen. அக்கினிமந்தம், s. Indigestion. அக்கினிமலை, s. A volcanic mountain. அக்கினிமிதிக்க, inf. To tread on fire, one of the thirty-two kinds of selftorture. அக்கினிமூலை, s. The south-east region. அக்கினியாதேயம், s. One of the twenty-one யாகம், sacrifices. அக்கினியாஸ்திரம், s. A kind of arrow, ஓரத்திரம், (c.) அக்கினியோகம், s. An inauspicious conjunction of the days of the week with the tithi திதி, as follows: 1. When the 5th or 11th tithi, Lunar day (திதி) occurs on Monday. 2. When the 5th tithi occurs on Wednesday. 3. When the 6th or 9th occurs on Thursday. 4. When the 8th or 1th occurs on Friday. 5. When the 9th or 11th occurs on Saturday. 6. When the 12th occurs on Sunday. 18) *

intiraṉ (p. 46) s. Indra, king of the Devas or genii who inhabit Swerga, lord of the clouds, rain, seasons, crops, and worshipped at the seasons of sowing and reaping, வாசவன். In composition it signifies chief, prime, supreme, &c. Wils. p. 131. INDRA. 2. The fifth constellation of the Hindus, மிருகசீரிடம். (p.) இந்திரசித்து, s. The conqueror of Indra, the son of Ravana, மேகநாதன். Wils. p. 132. INDAJIT. இந்திரசிற்பம், s. A work on architecture, சிற்பநூலினொன்று. இந்திரதனு--இந்திரவில், s. The bow of Indra, the rainbow, வானவில்; [ex தனு, bow.] இந்திரதிசை--இந்திரி, s. The east, கிழக்கு. இந்திரபதம், s. The world of Indra, இந்திரலோகம். இந்திரபிரகரணம், s. Indra's thunderbolt, இடி. Wils. p. 132. INDRAPRAHARAN'A. இந்திரப்பிரஸ்தம், s. Ancient Delhi, பாண்டவர்நகரம். Wils. p. 132. INDRAPRASTHA. இந்திரவியாகரணம், s. A Sanscrit grammar, said to be written by Indra. இந்திரனாள், s. The eighteenth lunar mansion--the day in which Indra was born, கேட்டைநாள். இந்திரன்மைந்தன், s. The son of Indra, சயந்தன். 2. Arjuna, அருச்சுனன். இந்திராணி, s. Wife of Indra, இந்திரன்மனைவி; [ex அணி, she who is united.] Wils. p. 132 INDRAN'I. இந்திராவரசன்--இந்திரானுசன், s. Vishnu the younger brother of Indra, விட்டுணு. Wils. p. 132. INDRAVARAJA and INDRANUJA. கசேந்திரன், s. The name of the chief elephant, that was delivered by Vishnu, from the mouth of an alligator. உபேந்திரன், s. Vishnu, விட்டுணு. நரேந்திரன், s. The king of men. 2. A lord, superior, இறைவன்; [ex நரர், men.] தேவேந்திரன், s. The king of the Devas. முனீந்திரன், s. The chief among the munis. 17) *

upaniṭatam (p. 62) --உபநிஷதம், s. [pref. உப.] The substance or essential parts of the Vedas, the most recondite and mysterious parts, வேதநுட்பம். 2. A class of sacred books so called being thirtytwo in number containing doctrines of the Vedas explained and enlarged according to the Vedantic sect, உபநிடதம், 32. 1. இ ருக்கு. 2. எசுர். 3. சாமம். 4. அதர்வணம். 5. தைத் திரியம். 6. பிருகதாரணியம். 7. இலிங்கம். 8. சாரீரம். 9. நாரசிங்கம். 1. சதபதப்பிரமாணம். 11. காரூ டம். 12. கருப்பம். 13. சாந்தோக்கியம். 14. கடவல் லி. 15. முண்டம். 16. முற்கலம். 17. பிரமவிந்து. 18. தாபநீயம். 19. சுபாவம். 2. யாக்கியவற்கியம். 21. மைத்திராவருணம். 22. சிற்குணாலயம். 23. மந்திரம். 24. மானதீபம். 25. மகோபநிடம். 26. கா லாக்கினியுருத்திரம். 27. சாபாலம். 28. நாராயணம். 29. சுவேதாச்சுவதரம். 3. சுபாலம். 31. பாரமாத்து மியம். 32. அதருவச்சிரம், or 1. சீருத்திரம். 2. பிரு கதாரண்ணியம். 3. சுவேதாசுவதரம். 4. கைவல்லி யம். 5. காலாக்கினி. 6. கடம். 7. வல்லி. 8.காத் தியாயனம். 9. பிரமம். 1. நாராயணம். 11. அங்கி சம். 12. பரமாங்கிசம். 13. பாற்கரம். 14. பிரமபிந் து. 15. ஆருணி. 16. அமிர்தபிந்து. 17. பகுவபஞ் சம். 18. பிரமசாபாலம். 19. தேசோபிந்து. 2. வார் சியாநீயம. 21. போதாயநீயம். 22. ஆசுவலாயநீயம். 23. சாங்கியாயநீயம். 24. வாசிராயநீயம். 25. சௌ னகீயம். 26. சிவசங்கற்பம். 27. சிரவணம். 28. பாராகம். 29. கிம்புரோடியம். 3. மாண்டூகம். 31. முண்டிரம். 32. மௌண்டிரம். Wils. p. 155. UPANISHAD. 7) *

uppu (p. 62) s. Salt, any species of salt, acid or alkaline, லவணம். 2. Saltness, உவர்ப்பு. 3. The sea of salt-water-as distinguished from the other seas of Hindu cosmogony, the ocean, கடல். 4. Sweetness, deliciousness, இனிமை. (கு. 382. 8.) 5. A kind of play among females, மகளிர்விளையா ட்டு. 6. Melody, music, அராகம். 7. A heap of sand used as a goal in the game of prison-bars, விளையாட்டுமணற்குவியல். --Note. Five salts are spoken of as used by alchymists and சித்தாதிகள்; viz.: 1. கறியுப்பு, culinary salt. 2. வெடியுப்பு, salt-petre. 3. இந்துப்பு, a fossil, medicinal salt. 4. ஓட்டு ப்பு, salt supposed to be formed in the skull. 5. அமரியுப்பு, Urinary salt. இந்தப்பேச்சிலேஉப்பில்லை. This speech is void of savor. உப்பங்கழி, s. Salt-pan, உப்புக் கழி. உப்பளம், s. Salt-works, salt-pans, உப்புவிளைநிலம். 2. Brackish land, கழி. உப்பளங்கட்ட, inf. To construct salt-pans. உப்பளம்பாய்ச்ச, inf. To convey water into the salt-pans. உப்பளவர்--உப்பமைப்போர், s. Saltmanufacturers. உப்பிட--உப்புப்போட, inf. To salt. உப்பில்லாப்பேச்சு, s. Insipid discourse. உப்புக்கசனை--உப்பூறணி, s. Being impregnated with salt, as land. உப்புக்கட்டி, s. A granulation on a lump of salt. உப்புக்கண்டம், s. Salted meat, a piece of saltfish, flesh, &c. உப்புக்கண்டம்பறிகொடுத்தபார்ப்பாத்திபோல.... Like a Brahmanee who has lost her salted mutton [prov.], used when something is lost which cannot to inquired after. உப்புக்கரித்தல்--உப்புக்கூர்த்தல், v. noun. Having a saline taste. உப்புக்கீரை, s. A plant used for curry, ஓர்வகைக்கீரை. 2. A kind of curry made of that plant, ஓர்கறி. உப்புக்குத்தி, s. A kind of bird, ஓர்பட்சி. உப்புக்கொள்ளுகிறது, s. A play, taking a child on the back and crying, Salt for sale, ஓர்விளையாட்டு. உப்புச்செய்ய--உப்புவிளைவிக்க-உப்பமைக்க, inf. To make salt, உப்புண் டாக்க. உப்புத்தண்ணீர், s. Salt-water, brackish water. உப்புத்தரை--உப்புத்தரவை, s. Brackish soil. உப்புத்திராவகம், s. Muriatic acid, இலவணதிராவகம். உப்புத்திரி, s. A twist dipped in a preparation of salt, to serve as an injection for a child, மலங்கழிக்கஏற்றுந்திரி. உப்புப்பட, inf. To form as salt in pans, &c., by natural process, உப்புண் டாக. உப்புப்பாத்தி, s. The division or beds in salt-pans. உப்புப்பாத்திகட்ட, inf. To make salt-pans. உப்புப்பார்க்க, inf. To try the seasoning of curry, &c. by the taste, உப்புருசிபார்க்க. உப்புப்பால், s. The milk of the mother after child birth for three days. உப்புப்புல்லு, s. Grass growing in salt soil. உப்புப்பூக்க--உப்புப்பொரிய, inf. To begin to form--as salt; to form as the lamina, உப்புமலர. 2. To have a pale color on the skin, perhaps a concretion from perspiration, சரீரத்திலுப்புப்படர. உப்புப்புளிதள்ள, inf. To abstain from salt and acid things--a regimen in medical prescriptions. உப்புப்புளிப்புப்பார்க்க, inf. To examine the taste of curries, சுவையினிசை வுபார்க்க. 2. (fig.) To examine, make inquiry beforehand. பரீட்சைபார்க்க. 3. (fig.) To try or examine a part of a work, &c. in order to form an estimate of the whole. உப்புவாணிகர், s. Salt dealers, the caste, உமணர். உப்புவாணிகனறிவானோகர்ப்பூரவிலை? Is a salt dealer acquainted with the price of camphor? உப்புறைப்பு, s. Saltishness, flavoring of salt, உப்புக்கரிப்பு. காய்ச்சுப்பு or சவட்டுப்பு, s. Alkali, salt produced from the earth impregnated with soda. வழலையுப்பு, s. Soap. கறியுப்பு--கடலுப்பு, s. Sea-salt. காருப்பு, s. Salt produced from sesamum seed, கடுந்திலாலவணம். வளையலுப்பு, s. Fel vitri, glassgall; a very white salt. கல்லுப்பு, s. Salt in lumps. கந்தகவுப்பு, s. Salt produced from sulphur. கறுத்தவுப்பு, s. Black salt produced from the ashes of certain plants. மரவுப்பு, s. Potash. 63)

ūṭaram (p. 69) --ஊஷரம், s. Earth impregnated with soda, பூவழலை. Wils. p. 167. OOSHARA. ஊஷரக்கல், s. Limestone, சுக்கா ன்கல். ஊஷரத்திராவணம், s. Nitre, வெ டியுப்பு. 41) *

kantakam (p. 92) s. Brimstone, sulphur, ஓர் மருந்து. Wils. p. 28. GANT'HAKA. 2. One of the thirty-two kinds of arsenic in its natural state, அவுபலபாஷாணம். கந்தகசிந்தூரம்--கந்தகசுண்ணம்-கந்தகநீறு--கந்தகபஸ்பம், s. Calcined brimstone. கந்தகதிராவகம், s. Sulphuric acid, ஓர்திராவகம். கந்தகதைலம், s. Sulphuric ointment (for the itch), ஓர்தைலம். கந்தகபாஷாணம், s. A kind of arsenic, ஓர்பாஷாணம். கந்தகபூமி, s. A hot climate, the heat being ascribed to sulphur under the soil, கந்தகநிலம். கந்தகமலை, s. A sulphur mine. கந்தகரசாயனம், s. A kind of medicine made of sulphur, ஓர்மருந்து. கந்தகவுப்பு, s. Salt produced from sulphur, கடுங்கூர்மை. நெல்லிக்காய்க்கந்தகம்--சுரைக்கந் தகம், s. Different preparations of sulphur and arsenic. கோழித்தலைக்கந்தகம், s. A kind of prepared arsenic. 27) *

kāyccukkuppi (p. 104) s. [impr. for காச குப்பி.] A glass vessel used in sublimation; an alembic, a still, திராவகக்குப்பி. Wils. p. 27. KACHAKUPEE. 95)

cuvarṇam (p. 197) --சுவர்னம்--சுவர்ன் னம். s. Gold, பொன். W. p. 963. SVARNA. Compare சுவணம், சொர்னம். சுவர்ணாதாயம், s. [com. சொர்னாதாயம்.] Money-tax on gardens, backyards, &c.; [ex ஆதாயம், proceeds.] (c.) சுவர்ணதேகம், s. Gold-like body. சுவர்ச்சாயை, s. The gold color, பொன்னிறம். சுவர்ணத்தகடு, s. A bar of gold, a plate of gold. சுவர்ணகாரன், s. A goldsmith. சுவர்ணத்திராவகம்--சுவர்ணபேதி--சுவர் ணவேதை, s. Aqua regia, that which dissolves gold, nitro-muriatic acid. சுவர்ணபுட்பம், s. Golden flowers offered to the idol; for which, gold or other coins are commonly substituted. சுவர்ணபூமி, s. The last continent within the circumambient ridge. (Puran. goeg.) சுவர்ணமயம், s. Resembling gold, of the nature, color, &c., of gold. (Colloq.) 38) *

corṇam (p. 212) --சொர்ன்னம்--சொர் னம், s. Gold, பொன். (See சுவர்ணம் and சொன் னம்.) 2. A compound medicine, கோடாசுழி. சொர்ன்னக்கல், s. A precious stone. See இராசாவர்த்தக்கல். சொர்ன்னசீரம், s. [prov.] Sugar-cane, கரும்பு. சொர்ன்னதானம், s. A gift in money. சொர்ன்னதானம்பண்ண, inf. To give such a gift. சொர்ன்னபேதி, s. A mineral which dissolves gold. See சுவர்ணத்திராவகம். சொர்ன்னமயம், s. Gold color. சொர்னமயமாகச்சொரிகிறது. It rains gold; i. e. gold was given abundantly. சொர்னமாக்கி, appel. n. A kind of prepared arsenic, பவளபாஷாணம். சொர்ன்னாதாயம், s. [prov.] Value of the produce of land calculated in money. (c.) 4) *

tamiẕ (p. 223) s. Sweetness, pleasantness, melodiousness, இனிமை. 2. The tamil language, தமிழ்ப்பாஷை; of which there are two principal divisions, செந்தமிழ், high, or polished Tamil and கொடுந்தமிழ், common, or unpolished Tamil. A further division is இயற்றமிழ், prose, இசைத்தமிழ், poetic, and நாடகத்தமிழ், dramatic Tamil. For particulars, see these in their places. 3. Nature, state, quality, நீர்மை--Note. When used adjectively, ழ் sometimes changes to ழ. தமிழப்பிள்ளை, s. A tamil lad. 2. [vul.] A tamil man. தமிழவண்ணான், s. Washerman of caste people. தமிழன், s. (fem. தமிழச்சி.) A Tamulian. தமிழிலேபழக, inf. To be familiar with the Tamil language. தமிழெல்லை, s. The precincts, frontiers, confines of the Tamil country. தமிழோர், s. (plu.) Tamil poets, the learned, தமிழ்ப்புலவர். (p.) தமிழ்திருப்ப--தமிழ்ப்படுத்த, inf. To translate into Tamil. தமிழ்க்கூத்தர்--தமிழ்கூத்தர், s. Tamil dramatists or dancers. தமிழ்ச்சொல், s. Tamil word. தமிழ்நடை, s. The order, walk, or going of the Tamil language; i. e. its idiom. தமிழ்நாடன், s. Any king of the Pandyan race. தமிழ்நாடு, s. The Tamil country. See திராவிடம். 2. The Madura district. See செந்தமிழ்நாடு. தமிழ்நாவலர், s. Tamil poets. (p.) தமிழ்ப்போங்கு--தமிழ்ப்போக்கு, v. noun. As தமிழ்நடை. தமிழ்மலை, s. Mount Pothiyam, the reputed residence of the sage Agastya, father of the Tamil language. தமிழ்முனி, s. The poet Agastya. தமிழ்மொழியாக்கம், s. The formation of Tamil words. தமிழ்வாணர், s. Tamil poets; (lit.) they in whom classical Tamil lives. தமிழ்வேதம், s. A book of four-thousand parts, நாலாயிரப்பிரபந்தம். 2. The books தே வாரம், and திருவாசகம்; also the குறள், of the poet, திருவள்ளுவர், is so called in eulogy. செந்தமிழ்நாடு, s. The districts where pure Tamil was spoken. See செந்தமிழ். கொடுந்தமிழ்நாடு. s. The twelve districts around the Madura kingdom, in the Tamil of which, irregularities and provincialisms weer found; as stated in the following stanza-தென்பாண்டி, குட்டம், குடம், கற்கா, வேண், பூழி பன்றி, அருவா, அதன்வடக்கு--நன்றாய சீதம், மலாடு, புனனாடு, செந்தமிழ் சேர் ஏதமில் பன்னிரு நாட்டெண். 114)

tvicu (p. 228) s. A mat, பாய். 2. A small seat, stool or mat to sit on, ஆசனம். 3. Mattress, a cushion, மெத்தை. 4. A cradle, தொட்டில். 5. (R.) Any distilled liquor, திராவகம். தவிசணை, s. A bed, கட்டில்; [ex அணை.] 12)

tiraviṭam (p. 239) --திராவிடம், s. Southern India including, in its largest sense, five provinces, and their respective languages. 1. திரவிடம், the Tamil country or Dravida proper. 2. ஆந்திரம், Telingu or Telugu. 3. கன்னடம். Canarese. 4. மகாராட் டிரம், Maharatta. 5. கூர்ச்சரம். Gujeratta (சது.) W. p. 429. DRAVID'A.--Note. திரவிடம் is applied to the people and language of each of those provinces, but especially to the Tamil. Some follow a different arrangement which includes the Malayalam and Cingalese. In Wilson's dictionary, Dravida is defined to be the country from Madras to Cape Comorin, a definition too limited, according to usage in the Peninsula. திராவிடபாஷைகள், s. Dravidian languages. (Colloq.) 16) *

tirāvakam (p. 239) s. [in chemis.] Ether, distilled acids, spirits, waters distilled from minerals, செய்நீர். (Sa. Dra'vaka.) திராவகத்துக்கடுங்காரம்--திராவகத்துக் காதி, s. Green vitriol, அன்னபேதி. திராவகநீறு, s. Precipitate of nitre, or of sulphur. திராவகமிறக்க--திராவகம்வடிக்க, inf. To distil. சங்கத்திராவகம், s. An acid. See சங் கம். சாரத்திராவகம், s. An acid distilled from வெண்காரம், borax; from alum, படிக் காரம்; or from saltpetre, வெடியுப்பு. சுவர்ணத்திராவகம், s. Aqua regia. See சுவர்ணம். 29) *

tirāviṭam (p. 239) s. Tamil. See திரவிடம். 30)

tulā (p. 249) s. Balance, steelyard, scales, beam of scales, நிறைகோல். W. p. 381. TULA. 2. [vul. தொலா.] A well-sweep, or lever for drawing water, picotta, ஏற்றமரம். (c.) (சது.) 3. Single shaft of a carriage, bullock-cart, &c., பண்டிஏர்க்கால். துலாகோடி, s. (St.) A weight. துலாக்கட்டை, s. [loc. திராவி.] Cross beams used for a terraced house. துலாக்கொடி, s. [prov.] A rope or pole attached to the well-beam. துலாக்கோல், s. Balance, beam of scales. துலாபாரம்--துலாவாரம், s. A weight in gold equal to that of a person, presented to a brahman, as an atonement for sin; or a deed of merit. துலாபாரந்தூங்க--துலாபாரமேந்த, inf. To get into scales as a person to make up a weight of gold equal to himself. துலாப்படி, s. Steelyard. 2. A large weight for a balance. துலாப்பட்டை, s. A well-basket attached to the lever for irrigation. 2. [loc.] The trunk part of a split palmyra. துலாமரம், s. A well-sweep. துலாமிதிக்க, inf. To tread the wellbeam in drawing water. துலாயனம், s. Autumnal, equinoctial point. 2. (R.) The apparent course of the sun from North to south. துலாராசி, s. Libra of the Zodiac. துலாவீடு--துலாவிஷுவம்--துலாவிடு வம், s. Autumnal point. அடித்துலா, s. The butt end of the well-beam. 18) *