tiruku (p. 240) கிறேன், திருகினேன், வேன், திருக, v. a. To wring off, to twist off, முறுக்க. 2. To twist, to turn, திருப்ப. 3. To wrest away, to snatch, பறிக்க. 4. To crook, to crumple, to make tortuous, திருப்பிமுறிக்க. கழுத்தைத்திருக, inf. To wring off the head. 2. To twist another's hand in mischeif. பிள்ளையைத்திருக, inf. To strangle a new born child. திருகணி, s. [prov.] The spiral windings of a shell, சங்குச்சுரி. 2. As திருகாணி. (c.) திருகணை, s. [prov.] A twist of straw or plat of ratan to set a pot on, புரிமணை. திருகாணி, s. A screw, சங்குச்சுரி. 2. A kind of jewel, ஓராபரணம். திருகிப்பறிக்க, inf. To snatch away with a twist; to wrench, wring, wrest away. 2. To extort. திருகுகள்ளி, s. One of the கள்ளி class of plants, twisted spurge, Euphorbia tortills. (Ains.) (c.) திருகுகொம்பு, s. A twisted or curled horn. See கொம்பு. திருகுகொம்பன், s. A beast with a curled horn. திருகுதாழை, s. A species of தாழை plant, ஓர்தாழை. திருகுதாளம், s. Artifice, trick, chicanery, மாறுபாடு. (c.) திருகுதாளக்காரன், s. (also திருகுதாளி, masc. and fem.) A knave, a trickish person. திருகுபனைமுகிழ், s. The whole upper integument of a palmyra fruit twisted off. See முகிழ். திருகுமணை--திருகரிவாள்மணை, s. [improp for துருவுமணை.] An instrument for crushing cocoa-nuts. திருகுமரம், s. A twisted or crooked tree. 2. A turnstile. திருகுமுகம், s. An averted, unfavorable countenance. திருகுமுகமாயிருக்க, inf. To be displeased so as to avert the face. 2. To form a favorable crisis, as a disease. திருகுவட்டம், s. A small wedgeshaped reel, with a handle, used to wind yarn. See திரிவடம். திருகூசி, s. A kind of drill to bore holes in an ola book, as தமரூசி. 2. A cross beam in a well-sweep, துலாஅச்சு. 9)

pṟi (p. 303) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To pluck, to crop, to pick off with a twist, கொய்ய. 2. To weed, eradicate, பிடுங்க. 3. To snatch, twitch away, tear off, wrench, திருகிப்பறிக்க. 4. To take by force, to usurp, to grasp, to extort, to rob, to plunder, to confiscate, வலிதிற்கவர. 5. To dig out, to excavate, தோண்ட. 6. To unload, unlade, discharge, இறக்க.--Note The most common compounds are, அஸ்தி வாரம்பறிக்க, to dig for a foundation; களைபறிக்க, to weed; தேங்காய்பறிக்க, to pluck cocoa-nuts; தட்டிப்பறிக்க, to get by stratagem; பூப்பறிக்க, மலர்பறிக்க, to crop flowers; பணம்பறிக்க, to juggle away money; மண்பறிக்க, to dig out earth; வெட்டிப்பறிக்க, to root up a tree, or undermine a wall. பறித்தகாட்டுக்குப்பயமில்லை. There is nothing to fear in a jungle, where a robbery has just been committed பறிமுதல், s. Confiscated property. 2. Things plundered from a single person. பறி, v. noun. Plucking. cropping. picking off, பிடுங்குகை 2. Seizure, plunder, usurpation, extortion, spoil, கொ ள்ளை. 3. What is unloaded or discharged from a cart, இறக்கியபாரம். பறிகாரன், s. An extortioner. 2. A highway-man. பறிகொடுத்தல், v. noun. Being robbed, bereaved, &c. பறிதலைச்சமணர்--பறிதலையர், s. One of the two classes of Jainas, so called because they pluck all the hair from their heads to avoid vermin and so to prevent taking away life. செடிகொள்பறிதலையமணர். Jainas whose head is deprived of hair. (மீனாட்சி.) பறிபட, inf. To be plucked off. 2. To be robbed, bereaved, plundered. பறிப்புv. noun. Plucking; unloading, a seizure. 52)