krvṭm (p. 96) s. Deceit, fraud, shuffling, வஞ்சகம். 2. Theft, களவு. கரவடகாரன், s. A deceiver, a crafty hypocrite, a shuffler. கரவடஞ்செய்ய, inf. To deceive, to shuffle, to cheat. கரவடப்புத்தி, s. Cunning, craft, artfulness. கரவடர், s. Thieves, திருடர். 2. Deceivers, crafty persons, வஞ்சகர். கரவடவேடம், s. A mask of deceit, hypocrisy. கரவடவேலை, s. Deceptive work, counterfeitness, spuriousness. 85) *

kaiyr (p. 144) s. Low, mean, base people, கீழ்மக்கள். 2. Thieves, திருடர். 42)

cillṟai (p. 186) s. (Tel. சில்லர.) Things scattered here and there in small quantities, little and little; sundries distributed in diverse places, quantities, amounts, &c.; outstandings, சிதறியவை. 2. Articles retailed, சில்லறைச்சரக்கு. 3. Remainder, overplus, balance, மீதி. 4. Fractional quantities--as பத்தேசில்லறைரூபாய், ten Rupees and odd, சில் வானம். 5. Trouble from thieves, திருடருபத்தி ரவம். 6. Deaths from malignant diseases, சாவு. 7. Women's small ear-rings, &c., ஓர்வகைக்காதணிகள். 8. Insignificant matters; unimportant, trifling, annoying, troublesome business; trifles, அற்பமானவை. 9. Unsettled affairs, தீர்க்கப்படாதவை. (c.) சில்லறைக்கடன், s. Small, petty debts, debts received from different individuals. சில்லறைக்கடை, s. Retail shop or bazaar. சில்லறைக்கணக்கு, s. Small sums unsettled, small items promiscuously arranged. சில்லறைக்களவு, s. Petty theft, pilfering. சில்லறைக்காரியம், s. Trifling or unimportant things. சில்லறைக்காசு, s. Small money, change. சில்லறைச்செலவு, s. Expenses in small items. சில்லறைதீர்க்க, s. To settle out-standings, in accounts, &c. சில்லறைத்தொகை, s. Small amounts. சில்லறைப்பண்டம், s. Sundries--as small utensils, domestic furnitures. சில்லறைப்புத்தி, s. Shallow wit. 2. (fig.) Adultery, பரஸ்திரிகமனம். சில்லறையாய்விற்க, inf. To sell in retail. சில்லறையாட்கள், s. Unimportant persons, by-standers. 2. Troublesome people. சில்லறைநடக்க, inf. To die--as men here and there from certain diseases. சில்லறையாயிருக்க, inf. To be in commotion, as a disturbed district. (R.) காதுச்சில்லறை, s. Small ornaments for the ears of women. 87)

tiruṭu (p. 240) கிறேன், திருடினேன், வேன், திருட, v. a. To steal, to rob, to pilfer, களவுசெய்ய. திருடிக்கொண்டுபோக, inf. To steal and to carry away. திருடன், s. (fem. திருடி. pl. திருடர்.) A thief, கள்ளன். 2. A sly, artful fellow, தந்திரி. திருடல்--திருடுதல், v. noun. Stealing, &c., as திருட்டு. 15) *

nāṭu (p. 273) s. [Gen. நாட்டின்.] Country, kingdom, state, realm, இராச்சியம். 2. Rural or agricultural country, as distinguished from city, மருதநிலம். 3. Populated country or district, as distinguished from forest tracts, தேசம். (c.) 4. (சது.) Place, room, space, area, பரப்பு. 5. Locality, situation, இடம். 6. Earth, land, as distinguished from sea, பூமி. 7. The world, உலகம். 8. Side, region, quarter, பக்கம். --Note. The five principal countries of SouthernIndia, are: 1. தொண்டவளநாடு, Tonda; 2. சோழவளநாடு. Chola; 3. பாண்டிவளநாடு; Pandia; 4. கொங்குவளநாடு. Kongu; 5. மலைநாடு, Malyalam. Of districts are தொட்டியநாடு, Dottiya; நாஞ்சிநாடு, in Malyalam, and மறவ வாடு, the Marava province. நாடெங்கும்வாழக்கேடொன்றுமில்லை. When a country prospers, there is no insurrection. (Avv.) திருநாடு, s. A name of Vaikuntha the paradise of Vishnu. நாடுசார்நிலம், s. Ground adapted to the growth of rice. நாடுபடிதல், v. noun. Obeying, submitting as a country to its rulers, நாட் டார்வசப்படுதல். நாடுபடுதிரவியம், s. Country productions. See திரவியம். நாடோடி, appel. n. A vagrant, a vagabond, a stroller, நிலையற்றவன்; also நாடோடி யாய்த்திரிகிறவன். 2. [in comb.] Common to the country. நாடோடியாய்வழங்குகிறது. It is common. நாடோடிச்சொல்--நாடோடிப்பேச்சு, s. Words common in the country, provincial dialect, வழக்கச்சொல். நாடோடிப்பாஷை, s. The vernacular tongue, நாகரீகமற்றபாஷை. நாட்டமைதி, s. The settled state of a country, தேசத்தினமைவு. 2. Things promoting the prosperity of a state, in six particulars: 1. செல்வம், wealth; 2. விளை நிலம், corn-fields; 3. செங்கோல், a good government; 4. நோயின்மை, freedom from epidemics; 5. வளம், fruitfulness; 6. குறும் பின்மை, exemption from crime. (சது.) நாட்டவத்தனம், s. [prov.] Clownishness, rusticity, நாட்டுப்பாங்கு. நாட்டவன்--நாட்டான், s. A countryman, a clown. நாட்டாண்மை, s. [vul. நாட்டாமை.] Chieftaincy of a country, ஊராளுந்தன்மை. நாட்டாண்மைக்காரன், s. Chief of a country or village; a Natamagar. நாட்டாண்மைக்காரி, s. Wife of a Natamagar. 2. A proud forward woman. நாட்டாண்மைப்பண்ண, inf. To manage the office of a Natamagar. நாட்டார், s. [sing. நாட்டான்.] People of a country, தேய்த்தார். 2. Countrymen, rustics, நாட்டுப்புறத்தார். 3. Chief persons among the Vellala caste. நாட்டாள், s. [com. காட்டாள்.] A laborer, வேலைசெய்வோன். நாட்டாளுக்கொருநீட்டாளோ. Must a day laborer have a servent? நாட்டுக்கணக்கன், s. A village accountant. நாட்டுக்குற்றம், s. Things injurious to a country, pests, scourges, ஊருக்குள்ள தீங்கு.--One class is seven-fold: 1. தொட்டி யர், strolling jugglers, wizards, witches; 2. திருடர், thieves, robbers; 3. யானை, wild elephants; 4. பன்றி, wild hogs; 5. விட் டில், insects; 6. கிள்ளை, parrots; 7. பெரு மழை, excessive rain.--Another class is eight, fold: 1. விட்டில், locusts and insects; 2. தன்னரசு, anarchy; 3. வேற்ற ரசு, invasion by a foreign power; 4. யானை, elephants; 5. மிகுமழை, excessive rain; 6. மிகுகாற்று, high winds, tempests. 7. கிள்ளை, parrots; 8. நட்டம், dissipation or dancing. (சது.) நாட்டுச்சந்தம்--நாட்டுப்பாங்கு, s. Slovenly or rustic habits of dress, behavior or talk. நாட்டுச்சார்பு, s. Agricultural tracts, மருதநிலம். நாட்டுச்சிறப்பு, s. The excellencies, natural or artificial of a country, ஊர் வளம். நாட்டுப்புறம், s. Country parts. நாட்டுப்புறத்தார், s. [pl.] Rustics, unpolished persons. நாட்டுப்பெண், s. A daughter-in-law, மருமகள். (Tanjore usage.) நாட்டுப்போங்கு--நாட்டுவழக்கம், s. The style, fashion, and manners of a country, ஊர்க்கடுத்தவிதம். 2. Rusticity, coarseness, அவிவேகவாடிக்கை. நாட்டுமட்டம், s. A country pony not from Pegu. நாட்டுவர்த்தமானம், s. The news of the Mofussil. நாட்டுவளப்பம்--நாட்டுவளம், s. Fertility of country, நாட்டின்சீர். 2. Good order of a country, as to its inhabitants, the animals, &c. நாட்டுவெள்ளரி, s. The wild Cucumber, of native or spontaneous growth. 66)

pṭṭikr (p. 291) --பட்டிகள், s. Thieves, defrauders, திருடர்கள்; [ex பட்டி.] (சது.) 140) *

purai (p. 326) s. The hollow of a tube or pipe, உட்டுளை. 2. Separations, or divisions in a bag, மடிப்பு. 3. A deep ulcer, a fistula, குழிப்புண். 4. A small hole in a wall for a lamp, மாடம். 5. A little house or room as சமையற்புரை; in a limited sense, a cell, (Beschi.) 6. Defect, fault, blemish, குற்றம். 7. [fig.] Secrets, internal, or personal matters, இரகசியம். (c.) 8. Height, elevation, உயர்ச்சி. 9. A particle of comparison, உ வமைஉருபு. புரைக்கேற--புரையேற, inf. [v. noun. புரையேற்றம்.] To choke one, as any thing passing into the wind-pipe. புரையோடுதல்--புரைவைத்தல், v. noun. Forming as a hollow in a tumor. புரையோர், s. [pl.] Thieves, purloiners, திருடர். 2)