tivā (p. 241) s. Day-time, as distinguished from night--as திவம், பகல். திவாகரம், s. An ancient poetic lexicon, still in use, ஓர்நூல். திவாகரன், s. The author of this book, திவாகரஞ்செய்தவன். 2. The sun, being of the day, சூரியன். திவாகீர்த்தி, s. A barber, அம்பட்டன். 2. One of an impure caste, சண்டாளன். திவாந்தம், s. An owl, that which is blind by day, கூகை. திவாமானம், s. Day-time, length of the day from sunrise to sunset. திவார்த்தம், s. Half of the day-time, பக லிற்பாதி. 2. Noon or mid-day, மத்தியானம். திவாராத்திரம்--திவாராத்திரி, s. Day and night, இரவும்பகலும். திவேச்சுரன், s. One of the twelve suns, so called, துவாதசாதித்தரிலொருவன். 41) *