tīpam (p. 243) s. A lamp, commonly one lighted, விளக்கு. W. p. 411. DEEPA. (c.) 2. A figure in Rhetoric, as தீபகம். 3. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். 4. (Sa. Dwipa.) Island, continent, தீவு. தீபக்கம்பம்--தீபமத்திகை, s. Lampstand, விளக்குத்தண்டு. தீபகாந்தி, s. A diamond, வைரக்கல். தீபக்கால், s. [prov.] A lamp-stand used in temples, a candelabrum, விளக்கேந்து கருவி. 2. A candlestick, விளக்குத்தண்டு. தீபக்கிட்டம், s. Lamp-black. தீபக்கொடிச்சி, s. A kind of camphor, ஆரதிகருப்பூரம். தீபதூபம், s. Lamps and incense-spoken of as presented before an idol, or great person, விளக்கும்நறும்புகையும். தீபதூபங்காட்ட, inf. To present lights and frankincense. தீபாக்கினி, s. Lighted lamps before an idol, &c. 2. One of the three kinds of medicinal fires. See அக்கினி. தீபாராதனை, s. Waving lamps before the idol; lamp-worship. 7) *

tūpam (p. 254) s. Incense, fragrant smoke, aromatic vapor, நறும்புகை. W. p. 445. D'HUPA. (c.) 2. (for தூமம்.) Smoke in general, fume, புகை. 3. (fig.) Materials used for incense, தூபவருக்கம். தூபகலசம்--தூபக்கிண்ணி--தூபமுட்டி, s. A censer. தூபக்கால், s. An incense-stand, a standing censer. தூபங்காட்ட--தூபங்கொடுக்க, inf. To present incense before the idol, or a great person. (See காட்டு, v.) 2. To perfume any thing over a censer. தூபதீபம், s. Incense and light; in religious ceremonies. தூபதீபாராதனைசெய்ய, inf. To offer incense and light in worship. தூபவருக்கமிட, inf. To offer different kinds of incense. 4)