eṭṭu (p. 73) s. The number eight denoted by அ, ஓரெண். 2. The eighth day funeral ceremony when food is presented to the manes of a deceased person, இறந்தஎட்டாம் நாட்சடங்கு; it is often contracted to எண். 3. Desire, ஆசை, impr. for எட்டை. எட்டிலேபத்திலே. Seldom, now and then. எட்டுக்குச்சோறிட்டுவைக்க. [prov.] To set rice, curry and other eatables for the deceased in the eighth day ceremony--as எட்டாந்துக்கங்கொண்டாட. எட்டுமிரண்டுமறியாதவன். A very dolt, an ignoramus. எட்டடிவிரியன், s. A kind of viper. எட்டனுருபு, s. The form of the eighth or vocative case. எட்டிலொன்று, s. One of eight things, one-eighth. எட்டுச்சார், s. [prov.] Two four square houses connected together. எட்டுத்திக்கு--எண்டிசை, s. The eight cardinal points or regions protected by as many supernal regents the supposed guardians of the earth. எட்டெட்டு--எவ்வெட்டு. Eight by eight-eight to each, eight of each. When used adjectively, எட்டு becomes எண்--as எண்ணெட்டு, eight times eight. எண்கணன், s. Brahma the eighteyed, பிரமன். எண்காற்புள், s. [in mythology.] The eight-footed bird. See சரபம், சம்பரம் and சிம்புள். எண்குணம், s. The eight divine attributes. See குணம். எண்குணத்தான்--எண்குணன், s. He who possesses the eight attributes-the perfect one--a term applied in நிகண் டு, to Siva, சிவன், Argha, அருகன். எண்கோணம், s. An octagon, eight-sided figure, அஷ்டகோணம். எண்சாண், s. Eight spans. எண்சாணுடம்பு, s. The human body, eight spans high, each person according to his own span. எண்சாணுடம்புக்குஞ்சிரசேபிரதானம். The head is the chief of the eight span-body; i. e. in cases of difficulty apply to the chief. எண்சிறப்புள்ளோன், s. Argha, அருகன். எண்சுவை, s. The eight poetic expressions of passion. See இரசம். எண்டோளன், s. Siva, சிவன்-the eight shouldered. (p.) எண்டோளி, s. Kali, காளி. 2. Durga, துர்க்கை. (p.) எண்ணாயிரம், s. Eight thousand. எண்ணாயிரவர், s. A class of smartha brahmans consisting of eight-thousand individuals. 2. A body of eightthousand jainas. எண்ணான்கு, s. Eight times four. எண்ணூறு, s. Eight hundred. எண்ணெட்டு, s. [prov.] Eight times eight. எண்பது, s. Eighty, எண்ணொரு பது. எண்மடங்கு, s. Eight fold. எண்மர், s. Eight persons, எட்டு ப்பேர். (p.) எண்வகைத்துணைவர், s. The eight classes composing the escort of a king; i. e. மந்திரியர், கருமாதிகாரர், சுற்றம், கடைகாப் பாளர், நகரமாக்கள் படைத்தலைவர், இவுளிமறவர், யானைவீரர். 36)

koṇṭāṭu (p. 146) கிறேன், கொண்டாடினே ன், வேன், கொண்டாட, v. n. To enjoy another's society, to take pleasure in one's company, கூடிவிளையாட. 2. To be free and social in dealings, &c., குலாவ. 3. To enjoy social festivity. 4. v. a. To praise, to extol, to applaud, புகழ. 5. To celebrate, to observe; to solemnize--as a festival, a holiday, &c., கைக்கொள்ள. 6. To fondle, to caress, சீராட்ட; [ex கொள், et ஆடு, v.] குழந்தையுந்தெய்வமுங்கொண்டாடினவிடத்திலே. Children and deities delight to be where they are praised. துக்கங்கொண்டாட, inf. To mourn, to express grief by exterior indications. பெருநாட்கொண்டாட, inf. To celebrate a holiday. கொண்டாட்டம்--கொண்டாட்டு, v. noun. social enjoyment. 2. Free intercourse, dealing, &c. 3. Celebration, solemnization of a feast, &c. 4. Joviality, festivity. 5. Joy, delight. 6. Praise, applause. உவாத்தியாயரில்லாதிருந்தாற் பிள்ளைகளுக்குக்கொ ண்டாட்டம். If the master be absent, the scholars will frolic. கொண்டாட்டக்காரன், s. A polite, cheerful or social man. 2. An associate, a companion. கொண்டாட்டம்பண்ண, inf. To observe a festival. 2. To make mirth. 3. To associate; to deal with. 50)

tukkam (p. 245) s. Sorrow, distress, grief, sadness, regret, dejection, விசனம். 2. Pain, anguish especially of the mind, உபத்திரவம். (c.) W. p. 413. DUHKHA. 3. Hell, நரகம். 4. Defect, fault, natural or moral, குற்றம்.-Note. துக்கத்திரயம், three species of sorrow are mentioned, for which see தாபத்திரயம். துக்கஉடுப்பு, s. A morning dress. துக்ககன், s. One who is sad, one who is of a melancholy temper. (R.) துக்கக்காரன், s. A mourner. துக்கக்கோலம், s. A morning state. துக்கங்கொண்டாட--துக்கங்காக்க, inf. To mourn, express sorrow by exterior marks, to lament. துக்கசாகரம், s. A sea of grief. துக்கசாகரத்தில்முழுகினான். He is overwhelmed with grief. துக்கநிவாரணம்--துக்கநிவிர்த்தி, s. Comfort, removal of affliction. துக்கமாயிருக்க, inf. To be sorrowful. துக்கமுகம், s. A sorrowful, dejected, down-east countenance. துக்கராகம், s. A mournful tune. துக்கவீடு, s. A house of morning, a funeral house. 2)